இணைய வாசிப்பகம்

பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல்கள் 1 முதல் 103 வரை. பாடல் எண்ணைத் தேர்ந்தெடுத்து நேரடியாக அந்தப் பாடலுக்குச் செல்லலாம்.

பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 1

↑ பாடல்கள்
மஹிம்ன: பந்தா²னம் மத³னபரிபந்தி²ப்ரணயினி
ப்ரபு⁴ர்னிர்ணேதும் தே ப⁴வதி யதமானோபி கதம: ।
ததா²பி ஶ்ரீகாஞ்சீவிஹ்ருதிரஸிகே கோபி மனஸோ
விபாகஸ்த்வத்பாத³ஸ்துதிவிதி⁴ஷு ஜல்பாகயதி மாம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

காமனை எரித்த சிவபெருமானின் பிராணநாயகியான காமாக்ஷி அன்னையின் எல்லையற்ற பெருமையை யாராலும் அளவிட்டு உரைக்க முடியாது என்பதை மூககவி உணர்கிறார். இருப்பினும், காஞ்சியில் திருவிளையாடல் புரியும் அன்னை, ஊமையாயிருந்த தன் உள்ளத்தில் ஏதோ ஒரு பூர்வஜன்மப் புண்ணியத்தைப் பக்குவமடையச் செய்து, தன்னைப் பிதற்ற வைக்கிறாள் என்ற விநயத்துடனும் பரவசத்துடனும் அவர் இத்துதியைத் தொடங்குகிறார்.

பொருள்

மன்மதனை அழித்த பரமசிவனின் அன்பிற்குரிய நாயகியே (மத³ன-பரிபந்தி²-ப்ரணயினி)! உன்னுடைய அளப்பரிய மகிமையின் வழியை (தே மஹிம்ன: பந்தா²னம்) எவ்வளவோ முயன்று பார்த்தாலும் (யதமான: அபி) தீர்மானித்து அறிய வல்லவன் எவன்தான் உள்ளான் (கதம: நிர்ணேதும் ப்ரபு⁴: ப⁴வதி)? அவ்வாறிருந்தும் (ததா² அபி), அழகிய காஞ்சிபுரத்தில் திளைத்து மகிழும் தேவியே (ஶ்ரீகாஞ்சீ-விஹ்ருதி-ரஸிகே)! எனது மனதின் ஏதோ ஒரு கனிந்த நல்வினைப் பயன் (மனஸ: கோபி விபாக:), உனது திருவடிகளைத் துதிக்கும் வழிமுறைகளில் (த்வத்-பாத³-ஸ்துதி-விதி⁴ஷு) என்னை இடைவிடாது பேசும் பிதற்றல் காரனாக ஆக்குகின்றது (மாம் ஜல்பாகயதி)!

பதச்சேதம்

மஹிம்ன: | பந்தா²னம் | மத³ன-பரிபந்தி²-ப்ரணயினி
ப்ரபு⁴: | நிர்ணேதும் | தே | ப⁴வதி | யதமான: | அபி | கதம: ।
ததா² | அபி | ஶ்ரீகாஞ்சீ-விஹ்ருதி-ரஸிகே | கோபி | மனஸ:
விபாக: | த்வத்-பாத³-ஸ்துதி-விதி⁴ஷு | ஜல்பாகயதி | மாம் ॥

பதவுரை

அளவிட முடியாத அன்னையின் திருப்பெருமை

மத³ன-பரிபந்தி²-ப்ரணயினி
காமனின் எதிரியான சிவபெருமானின் அன்பிற்குரிய நாயகியே
தே மஹிம்ன: பந்தா²னம்
உன்னுடைய மேலான பெருமையின் எல்லையை
யதமான: அபி
எவ்வளவுதான் முயன்று பார்த்தாலும்
கதம: நிர்ணேதும் ப்ரபு⁴: ப⁴வதி
எவர்தான் முழுமையாக அறுதியிட்டு அறிய வல்லவர் ஆவர்

பிதற்றலாகத் தொடங்கும் துதி

ததா² அபி
ஆயினும் கூட
ஶ்ரீகாஞ்சீ-விஹ்ருதி-ரஸிகே
ஸ்ரீகாஞ்சீபுரத்தில் ஆனந்தமாக உலாவி மகிழும் அன்னையே
மனஸ: கோபி விபாக:
எனது மனதின் விவரிக்க முடியாத ஏதோ ஒரு நற்பக்குவம் (முதிர்ச்சி)
த்வத்-பாத³-ஸ்துதி-விதி⁴ஷு
உனது திருவடிகளைத் துதிக்கும் செயல்களில்
மாம் ஜல்பாகயதி
என்னை வாயாரப் பிதற்றும் பேச்சாளனாக ஆக்குகின்றது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 2

↑ பாடல்கள்
க³லக்³ராஹீ பௌரந்த³ரபுரவனீபல்லவருசாம்
த்⁴ருதபாத²ம்யானாமருணமஹஸாமாதி³மகு³ரு: ।
ஸமிந்தே⁴ ப³ந்தூ⁴கஸ்தப³கஸஹயுத்⁴வா தி³ஶி தி³ஶி
ப்ரஸர்பன்காமாக்ஷ்யாஶ்சரணகிரணானாமருணிமா ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

காமாக்ஷி அன்னையின் திருவடி விரல்களிலிருந்து பிரவகிக்கும் செவ்வொளியின் உன்னத அழகை மூககவி விவரிக்கிறார். இந்திரனின் நந்தவனத் தளிர்களின் சிவப்பை அடக்கி, உலகில் சிவந்த நிறம் கொண்ட அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் முதன்மை ஆசானாய் விளங்கி, செந்நிறப் பூங்கொத்துகளுடன் அழகில் போரிட்டு வெல்லும் அவளது திருவடிப் பேரொளி திசைகளெங்கும் பரவுவதை அவர் உள்ளத்தில் கண்டு வியக்கிறார்.

பொருள்

இந்திரனின் அமராவதி நகரத்துப் பூங்காவனத் தளிர்களின் சிவப்பழகின் மமதையை அடக்குவதும் (பௌரந்த³ர-புர-வனீ-பல்லவ-ருசாம் க³லக்³ராஹீ); உலகில் முதன்மை பெற்றுத் திகழும் செவ்வொளிகளுக்கெல்லாம் ஆதி குருவாக விளங்குவதும் (த்⁴ருத-பாத²ம்யானாம் அருண-மஹஸாம் ஆதி³ம-கு³ரு:); செந்நிற பந்தூகப் பூங்கொத்துகளோடு அழகுப் போர் புரிவதுமான (ப³ந்தூ⁴க-ஸ்தப³க-ஸஹயுத்⁴வா) ஸ்ரீ காமாக்ஷி அன்னையின் திருவடிக் கதிர்களின் செந்நிறப் பிரகாசமானது (காமாக்ஷ்யா: சரண-கிரணானாம் அருணிமா), அனைத்துத் திசைகளிலும் பரவிச் சுடர்விட்டுப் பிரகாசிக்கின்றது (தி³ஶி தி³ஶி ப்ரஸர்பன் ஸமிந்தே⁴)!

பதச்சேதம்

க³லக்³ராஹீ | பௌரந்த³ர-புர-வனீ-பல்லவ-ருசாம்
த்⁴ருத-பாத²ம்யானாம் | அருண-மஹஸாம் | ஆதி³ம-கு³ரு: ।
ஸமிந்தே⁴ | ப³ந்தூ⁴க-ஸ்தப³க-ஸஹயுத்⁴வா | தி³ஶி | தி³ஶி
ப்ரஸர்பன் | காமாக்ஷ்யா: | சரண-கிரணானாம் | அருணிமா ॥

பதவுரை

தேவலோக தளிர்களை மிஞ்சும் செவ்வொளி

பௌரந்த³ர-புர-வனீ-பல்லவ-ருசாம்
இந்திரனது நகரத்துத் தோட்டத்துத் தளிர்களின் செவ்வொளியின்
க³லக்³ராஹீ
கழுத்தைப் பிடித்துத் தள்ளுவது போல மமதையை அடக்குவதும்
த்⁴ருத-பாத²ம்யானாம்
உலகில் முதன்மை ஸ்தானம் வகிக்கும்

செந்நிறப் பொருட்களின் ஆதிகுரு

அருண-மஹஸாம்
செந்நிறப் பிரகாசங்களுக்கெல்லாம்
ஆதி³ம-கு³ரு:
ஆதி மூலக் குருவாய் அமைந்ததும்

மலர்ச்செறிவோடு நிகழ்த்தும் அழகுப் போர்

ப³ந்தூ⁴க-ஸ்தப³க-ஸஹயுத்⁴வா
செவ்வந்தூகம் பூங்கொத்துக்களுடன் சரிநிகராகப் போரிடுவதும்
தி³ஶி தி³ஶி ப்ரஸர்பன்
திசைகள்தோறும் எங்கும் பரவிச் சென்று
காமாக்ஷ்யா: சரண-கிரணானாம் அருணிமா
காமாக்ஷி தேவியின் திருவடிக் கதிர்களின் செந்நிறப் பேரொளி
ஸமிந்தே⁴
உன்னதமாய் சுடர்விட்டுப் பிரகாசிக்கின்றது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 3

↑ பாடல்கள்
மராலீனாம் யானாப்⁴யஸனகலனாமூலகு³ரவே
த³ரித்³ராணாம் த்ராணவ்யதிகரஸுரோத்³யானதரவே ।
தமஸ்காண்ட³ப்ரௌடி⁴ப்ரகடனதிரஸ்காரபடவே
ஜனோயம் காமாக்ஷ்யாஶ்சரணனலினாய ஸ்ப்ருஹயதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகள் பெண் அன்னப்பறவைகளுக்கு மெல்லடியெடுத்து நடக்கும் ஒய்யாரத்தைக் கற்பிக்கும் ஆசானாகவும், எளியோரின் துயர் தீர்க்கும் கற்பக விருட்சமாகவும், அஞ்ஞான இருளைப் போக்கும் பேரொளியாகவும் திகழ்கின்றன. இத்தகைய இணையற்ற காமாக்ஷியின் திருவடித் தாமரைகளைத் தன் உள்ளம் எப்போதும் ஏங்கி நாடுவதாகக் கவிஞர் உருகுகிறார்.

பொருள்

பெண் அன்னப் பறவைகளுக்கு மென்மையான நடைப் பயிற்சியைக் கற்றுத்தரும் மூல குருவாகவும் (மராலீனாம் யான-அப்⁴யஸன-கலனா-மூல-கு³ரவே); வறுமையிலும் துயரிலும் வாடும் எளியவர்களைக் காப்பதில் தேவலோகக் கற்பக மரமாகவும் (த³ரித்³ராணாம் த்ராண-வ்யதிகர-ஸுரோத்³யான-தரவே); அஞ்ஞான இருளின் பரவிய வலிமையைப் புறந்தள்ளி அழிப்பதில் வல்லமை கொண்டதாகவும் விளங்கும் (தம:-காண்ட³-ப்ரௌடி⁴-ப்ரகடன-திரஸ்கார-படவே), அன்னை ஸ்ரீ காமாக்ஷியின் திருவடித் தாமரையை (காமாக்ஷ்யா: சரண-நலினாய) இந்த அடியேன் எப்போதும் தாகத்தோடு நாடுகின்றேன் (ஜன: அயம் ஸ்ப்ருஹயதே)!

பதச்சேதம்

மராலீனாம் | யான-அப்⁴யஸன-கலனா-மூல-கு³ரவே
த³ரித்³ராணாம் | த்ராண-வ்யதிகர-ஸுரோத்³யான-தரவே ।
தம:-காண்ட³-ப்ரௌடி⁴-ப்ரகடன-திரஸ்கார-படவே
ஜன: | அயம் | காமாக்ஷ்யா: | சரண-நலினாய | ஸ்ப்ருஹயதே ॥

பதவுரை

அன்னங்களுக்கு நடை கற்பிக்கும் நற்பாதங்கள்

மராலீனாம்
பெண் அன்னப் பறவைகளுக்கு
யான-அப்⁴யஸன-கலனா
மெல்ல நடை பயிலும் பயிற்சியை அளிப்பதில்
மூல-கு³ரவே
ஆதி மூல குருவாய் விளங்குவதும்

துயர்தீர்க்கும் கற்பகத்தரு

த³ரித்³ராணாம்
திக்கற்ற ஏழை எளியவர்களை
த்ராண-வ்யதிகர
இரட்சித்துக் காக்கும் செயலில்
ஸுரோத்³யான-தரவே
இந்திரனின் தேவலோகத் தோட்டத்துக் கற்பக விருட்சமாய் இருப்பதும்

இருள் அகற்றி ஒளிரும் பேரொளி

தம:-காண்ட³-ப்ரௌடி⁴-ப்ரகடன
அஞ்ஞான இருள் கூட்டத்தின் செழிப்பான பரவலை
திரஸ்கார-படவே
விரட்டி அடிப்பதில் சாமர்த்தியம் மிக்கதும் ஆகிய
காமாக்ஷ்யா: சரண-நலினாய
காமாக்ஷியின் திருவடித் தாமரையை
அயம் ஜன: ஸ்ப்ருஹயதே
இந்த எளிய மனிதன் பெரிதும் விரும்புகின்றான்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 4

↑ பாடல்கள்
வஹந்தீ ஸைந்தூ³ரீம் ஸரணிமவனம்ராமரபுறீ-
புரந்த்⁴ரீஸீமந்தே கவிகமலபா³லார்கஸுஷமா ।
த்ரயீஸீமந்தின்யா: ஸ்தனதடனிசோலாருணபடீ
விபா⁴ந்தீ காமாக்ஷ்யா: பத³னலினகாந்திர்விஜயதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

வணங்கும் தேவலோக மங்கையரின் தலைவகிட்டில் செந்தூரக் கோடாகவும், கவிஞர்களின் உள்ளத் தாமரையை மலரச் செய்யும் இளஞ்சூரியனாகவும், வேதமாதாவின் மார்பணியும் செம்பட்டாகவும் காமாக்ஷியின் திருவடிப் பேரொளி விளங்குகிறது. சகல கலைகளுக்கும் வேதங்களுக்கும் முக்திக்கும் மூலமாய் விளங்கும் அத்திருவடிகளின் ஒளி வெற்றிச் சிறப்போடு திகழ்கிறது.

பொருள்

பணிந்து வணங்கும் தேவலோக மங்கையரின் தலைவகிட்டில் செந்தூரப் பாதையாக அமைந்ததும் (அவனம்ர-அமரபுரீ-புரந்த்⁴ரீ-ஸீமந்தே ஸைந்தூ³ரீம் ஸரணிம் வஹந்தீ); கவிஞர்களாகிய தாமரை மலர்களை மலரச் செய்யும் இளஞ்சூரியனின் ஒளியாய் இருப்பதும் (கவி-கமல-பா³லார்க-ஸுஷமா); வேதங்களாகிய உத்தமப் பெண்ணின் மார்பகங்களை மூடிய செந்நிறப் பட்டாடையாய் விளங்குவதுமான (த்ரயீ-ஸீமந்தின்யா: ஸ்தன-தட-நிசோல-அருண-படீ) அன்னை ஸ்ரீ காமாக்ஷியின் திருவடித் தாமரைகளின் பேரொளி (காமாக்ஷ்யா: பத³-நலின-காந்தி:) எங்கும் வெற்றியுடன் திகழ்கின்றது (விபா⁴ந்தீ விஜயதே)!

பதச்சேதம்

வஹந்தீ | ஸைந்தூ³ரீம் | ஸரணிம் | அவனம்ர-அமரபுரீ-
புரந்த்⁴ரீ-ஸீமந்தே | கவி-கமல-பா³லார்க-ஸுஷமா ।
த்ரயீ-ஸீமந்தின்யா: | ஸ்தன-தட-நிசோல-அருண-படீ
விபா⁴ந்தீ | காமாக்ஷ்யா: | பத³-நலின-காந்தி: | விஜயதே ॥

பதவுரை

தேவமாதர்களின் செந்தூரப் பொலிவு

அவனம்ர-அமரபுரீ-புரந்த்⁴ரீ-ஸீமந்தே
தலைவணங்கும் தேவமாதர்களின் தலைவகிட்டில்
ஸைந்தூ³ரீம் ஸரணிம் வஹந்தீ
சிந்தூரக் கோட்டின் அழகைத் தாங்குவதும்

கவிஞர்களின் உதய சூரியன்

கவி-கமல-பா³லார்க-ஸுஷமா
கவிஞர்களின் உள்ளத் தாமரைகளை மலர வைக்கும் பால சூரியனின் காந்தியாய் அமைந்ததும்

வேதப் பெண்ணின் திருவாடை

த்ரயீ-ஸீமந்தின்யா:
வேதங்கள் என்னும் மங்கையின்
ஸ்தன-தட-நிசோல-அருண-படீ
கொங்கைகளின் மேல் போர்த்தப்பட்ட செந்நிறப் பட்டாடையாய் விளங்குவதும்
காமாக்ஷ்யா: பத³-நலின-காந்தி:
காமாக்ஷி அன்னையின் பாதத் தாமரைகளின் பேரொளி
விபா⁴ந்தீ விஜயதே
எங்கும் பிரகாசித்து மேலோங்கி நிற்கின்றது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 5

↑ பாடல்கள்
ப்ரணம்ரீபூ⁴தஸ்ய ப்ரணயகலஹத்ரஸ்தமனஸ:
ஸ்மராராதேஶ்சூடா³வியதி க்³ருஹமேதீ⁴ ஹிமகர: ।
யயோ: ஸாந்த்⁴யாம் காந்திம் வஹதி ஸுஷமாபி⁴ஶ்சரணயோ:
தயோர்மே காமாக்ஷ்யா ஹ்ருத³யமபதந்த்³ரம் விஹரதாம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

பிரணய கலகத்தில் அன்னையின் கோபத்தைக் கண்டு அஞ்சி சிவபெருமான் பணிந்து பணிகிறார். அவரது சடைமுடியில் தங்கியிருக்கும் சந்திரன், அன்னையின் திருவடிகளின் செவ்வொளி பட்டு மாலைநேரச் செஞ்சந்திரனாகத் தோற்றமளிக்கிறது. தெய்வீகக் காதலின் எல்லையாய் விளங்கும் அந்தத் திருவடிகளில் தன் மனம் சோம்பலின்றி எப்போதும் உலவ வேண்டும் என மூககவி வேண்டுகிறார்.

பொருள்

ஊடலின் அச்சத்தால் மனம் நடுங்கித் தலைவணங்கிய (ப்ரணய-கலஹ-த்ரஸ்த-மனஸ: ப்ரணம்ரீபூ⁴தஸ்ய) மன்மதனை எரித்த சிவபெருமானின் சடைமுடியாகிய வானத்தில் வாழும் இல்லறத்தானான சந்திரன் (ஸ்மர-அராதே: சூடா³-வியதி க்³ருஹமேதீ⁴ ஹிமகர:), எந்தத் திருவடிகளின் அழகிய செவ்வொளிகளினால் (யயோ: சரணயோ: ஸுஷமாபி⁴:) மாலைக்காலச் செவ்வொளியைப் பெறுகின்றானோ (ஸாந்த்⁴யாம் காந்திம் வஹதி), அந்த ஸ்ரீ காமாக்ஷியின் திருவடிகளில் (தயோர் காமாக்ஷ்யா:) எனது மனம் எந்தவித சோம்பலுமின்றித் திளைத்து மகிழட்டும் (மே ஹ்ருத³யம் அபதந்த்³ரம் விஹரதாம்)!

பதச்சேதம்

ப்ரணம்ரீபூ⁴தஸ்ய | ப்ரணய-கலஹ-த்ரஸ்த-மனஸ:
ஸ்மர-அராதே: | சூடா³-வியதி | க்³ருஹமேதீ⁴ | ஹிமகர: ।
யயோ: | ஸாந்த்⁴யாம் | காந்திம் | வஹதி | ஸுஷமாபி⁴: | சரணயோ:
தயோர் | மே | காமாக்ஷ்யா: | ஹ்ருத³யம் | அபதந்த்³ரம் | விஹரதாம் ॥

பதவுரை

ஊடலில் தலைவணங்கும் முக்கண்ணன்

ப்ரணய-கலஹ-த்ரஸ்த-மனஸ:
பிரணயக் கலஹத்தால் அச்சமடைந்த மனதுடன்
ப்ரணம்ரீபூ⁴தஸ்ய
திருவடிகளில் தலைவணங்கி வீழ்ந்த
ஸ்மர-அராதே:
மன்மதனின் எதிரியான சிவபெருமானுடைய

பிறைச் சந்திரனின் மாலைக்கால மாற்றம்

சூடா³-வியதி க்³ருஹமேதீ⁴ ஹிமகர:
சடைமுடி என்னும் ஆகாயத்தில் இல்லறம் நடத்தும் சந்திரன்
யயோ: சரணயோ: ஸுஷமாபி⁴:
எந்தத் திருவடிகளின் பேரொளிகளால்
ஸாந்த்⁴யாம் காந்திம் வஹதி
அந்திமாலையின் செந்நிறக் காந்தியை அடைகின்றானோ

திருவடியில் திளைக்கும் மனம்

தயோ: காமாக்ஷ்யா:
அத்தகைய காமாக்ஷியின் உபய பாதங்களில்
மே ஹ்ருத³யம்
எனது உள்ளமானது
அபதந்த்³ரம் விஹரதாம்
சோம்பலின்றி இடையறாது உலாவி மகிழட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 6

↑ பாடல்கள்
யயோ: பீடா²யந்தே விபு³த⁴முகுடீனாம் படலிகா
யயோ: ஸௌதா⁴யந்தே ஸ்வயமுத³யபா⁴ஜோ ப⁴ணிதய: ।
யயோ: தா³ஸாயந்தே ஸரஸிஜப⁴வாத்³யாஶ்சரணயோ:
தயோர்மே காமாக்ஷ்யா தி³னமனு வரீவர்து ஹ்ருத³யம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

தேவர்களின் மணிமுடிகள் பாதபீடமாகவும், சுயம்புவாய் உதித்த வேதவாக்குகள் வெண்மாளிகைகளாகவும், பிரம்மன் முதலான மும்மூர்த்திகளும் தேவர்களும் அடிமைகளாகவும் பணிபுரியும் காமாக்ஷியின் பேரருள் திருவடிகளில் தன் இதயம் நாள்தோறும் நிலைபெற்றிருக்க வேண்டும் என்று கவிஞர் பேராவல் கொள்கிறார்.

பொருள்

தேவர்களின் கிரீடக் கூட்டங்கள் எவற்றிற்குப் பாதபீடமாகின்றனவோ (யயோ: விபு³த⁴-முகுடீனாம் படலிகா: பீடா²யந்தே); தானாகவே வெளிப்பட்ட வேத வாக்குகள் எவற்றிற்கு வெண் சுதை மாளிகைகளாகின்றனவோ (யயோ: ஸ்வயம்-உத³ய-பா⁴ஜ: ப⁴ணிதய: ஸௌதா⁴யந்தே); தாமரையில் தோன்றிய பிரம்மன் முதலானோர் எவற்றிற்கு அடியார்களாகப் பணிகின்றனரோ (யயோ: சரணயோ: ஸரஸிஜ-ப⁴வ-ஆத்³யா: தா³ஸாயந்தே); ஸ்ரீ காமாக்ஷி தேவியின் அந்தத் திருவடிகளிலேயே (தயோர் காமாக்ஷ்யா:) எனது மனம் நாள்தோறும் நிலைத்து நிற்கட்டும் (மே ஹ்ருத³யம் தி³னம்-அனு வரீவர்து)!

பதச்சேதம்

யயோ: | பீடா²யந்தே | விபு³த⁴-முகுடீனாம் | படலிகா:
யயோ: | ஸௌதா⁴யந்தே | ஸ்வயம்-உத³ய-பா⁴ஜ: | ப⁴ணிதய: ।
யயோ: | தா³ஸாயந்தே | ஸரஸிஜ-ப⁴வ-ஆத்³யா: | சரணயோ:
தயோர் | மே | காமாக்ஷ்யா: | தி³னம்-அனு | வரீவர்து | ஹ்ருத³யம் ॥

பதவுரை

தேவர்களின் பாதபீடம்

விபு³த⁴-முகுடீனாம் படலிகா:
தேவர்களின் மணிமுடிகளின் கூட்டங்கள்
யயோ: பீடா²யந்தே
எந்தப் பாதங்களுக்குப் பாதபீடமாக அமைகின்றனவோ

வேதங்கள் போற்றும் மாளிகை

ஸ்வயம்-உத³ய-பா⁴ஜ: ப⁴ணிதய:
சுயம்புவாகத் தோன்றிய வேதமொழிகள்
யயோ: ஸௌதா⁴யந்தே
எவற்றிற்கு வெண்மாளிகைகளாக விளங்குகின்றனவோ

பிரம்மனும் பணியும் பாதங்கள்

ஸரஸிஜ-ப⁴வ-ஆத்³யா:
தாமரை மலரோனான பிரம்மன் முதலான தேவர்கள்
யயோ: சரணயோ: தா³ஸாயந்தே
எந்தத் திருவடிகளுக்கு ஏவல் செய்யும் தொண்டர்களாகின்றார்களோ
தயோ: காமாக்ஷ்யா:
அத்தகைய காமாக்ஷியின் திருவடிகளில்
மே ஹ்ருத³யம் தி³னம்-அனு வரீவர்து
எனது நெஞ்சம் அனுதினமும் தங்கி நிலைக்கட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 7

↑ பாடல்கள்
நயந்தீ ஸங்கோசம் ஸரஸிஜருசம் தி³க்பரிஸரே
ஸ்ருஜந்தீ லௌஹித்யம் நக²கிரணசந்த்³ரார்த⁴க²சிதா ।
கவீந்த்³ராணாம் ஹ்ருத்கைரவவிகஸனோத்³யோகஜ³னனீ
ஸ்பு²ரந்தீ காமாக்ஷ்யா: சரணருசிஸந்த்⁴யா விஜயதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிப் பிரகாசத்தை அந்தி மாலையின் செவ்வானத்திற்கு ஒப்பிடுகிறார். அந்தி மாலையானது செவ்வானத்தைப் பரப்பி, பிறைநிலவை ஏந்தி, செந்தாமரைகளைக் குவித்து, அல்லி மலர்களை மலரச் செய்வது போல, அன்னையின் திருவடி ஒளியானது உலகத் தாமரைகளை மங்கச் செய்து, நகங்களின் பிறைநிலவோடு, கவிஞர்களின் இதய அல்லிகளை ஆனந்தமாய் மலரச் செய்கிறது.

பொருள்

தாமரை மலர்களின் ஒளியைக் குவியச் செய்வதும் (ஸரஸிஜ-ருசம் ஸங்கோசம் நயந்தீ); திசைகளின் பரப்பெங்கும் சிவந்த நிறத்தைப் படரச் செய்வதும் (தி³க்-பரிஸரே லௌஹித்யம் ஸ்ருஜந்தீ); கால்நகங்களின் ஒளிக்கதிர்களாகிய பிறைச் சந்திரன்களால் பதிக்கப் பெற்றதும் (நக²-கிரண-சந்த்³ர-அர்த⁴-க²சிதா); தலைசிறந்த கவிஞர்களின் உள்ளமாகிய அல்லி மலர்களை மலரச் செய்யும் முயற்சியைத் தோற்றுவிப்பதுமான (கவீந்த்³ராணாம் ஹ்ருத்-கைரவ-விகஸன-உத்³யோக-ஜனனீ), ஒளிவீசும் ஸ்ரீ காமாக்ஷியின் திருவடி அழகென்னும் அந்திமாலை (ஸ்பு²ரந்தீ காமாக்ஷ்யா: சரண-ருசி-ஸந்த்⁴யா) வெற்றியுடன் திகழ்கின்றது (விஜயதே)!

பதச்சேதம்

நயந்தீ | ஸங்கோசம் | ஸரஸிஜ-ருசம் | தி³க்-பரிஸரே
ஸ்ருஜந்தீ | லௌஹித்யம் | நக²-கிரண-சந்த்³ர-அர்த⁴-க²சிதா ।
கவீந்த்³ராணாம் | ஹ்ருத்-கைரவ-விகஸன-உத்³யோக-ஜனனீ
ஸ்பு²ரந்தீ | காமாக்ஷ்யா: | சரண-ருசி-ஸந்த்⁴யா | விஜயதே ॥

பதவுரை

திசையெங்கும் செவ்வொளி

ஸரஸிஜ-ருசம் ஸங்கோசம் நயந்தீ
சாதாரணத் தாமரைகளின் காந்தியைச் சுருங்கச் செய்வதும்
தி³க்-பரிஸரே லௌஹித்யம் ஸ்ருஜந்தீ
திசை எல்லைகளிலெல்லாம் செந்நிறத்தை உருவாக்குவதும்

நகக்கதிர்களின் பிறைச்சந்திரன்

நக²-கிரண-சந்த்³ர-அர்த⁴-க²சிதா
கால்நகங்களின் ஒளிக்கதிர்களான பிறைச் சந்திரன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும்

கவிஞர்களின் இதய அல்லி மலர்ச்சி

கவீந்த்³ராணாம் ஹ்ருத்-கைரவ
கவிஞர்களின் நெஞ்சமாகிய அல்லி மலர்களின்
விகஸன-உத்³யோக-ஜனனீ
மலர்ச்சிக்கான முயற்சியை உருவாக்குவதும் ஆகிய
ஸ்பு²ரந்தீ காமாக்ஷ்யா: சரண-ருசி-ஸந்த்⁴யா
காமாக்ஷியின் திருவடிப் பேரொளி என்னும் மாலைக்காலச் செவ்வானம்
விஜயதே
வெற்றிச் சிறப்போடு விளங்குகின்றது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 8

↑ பாடல்கள்
விராவைர்மாஞ்ஜீரை: கிமபி கத²யந்தீவ மது⁴ரம்
புரஸ்தாதா³னம்ரே புரவிஜயினி ஸ்மேரவத³னே ।
வயஸ்யேவ ப்ரௌடா⁴ ஶிதி²லயதி யா ப்ரேமகலஹ-
ப்ரரோஹம் காமாக்ஷ்யா: சரணயுக³லீ ஸா விஜயதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

புரமெரித்த பரமன் அன்னை காமாக்ஷியின் திருமுன் புன்னகையோடு பணிகிறார். அப்போது அன்னையின் திருவடிச் சிலம்புகள் கொஞ்சும் ஒலியானது, சினந்து நிற்கும் தலைவியைத் தேற்றும் தோழியைப் போல, ஊடலைத் தளர்த்தி சமாதானம் செய்வதாக மூககவி நயம்படப் பாடுகிறார்.

பொருள்

முப்புரங்களை வென்ற பரமசிவன் தன் எதிரே புன்னகை பூத்த முகத்துடன் தலைவணங்கி நிற்கும்போது (புரஸ்தாத் ஆனம்ரே ஸ்மேர-வத³னே புரவிஜயினி), தண்டைச் சிலம்புகளின் இனிய ஒலிகளினால் ஏதோ ஒன்றை இனிமையாக உரைப்பது போலிருந்து (மாஞ்ஜீரை: விராவை: மது⁴ரம் கிமபி கத²யந்தீ இவ), சாமர்த்தியம் மிக்க தோழியைப் போல (ப்ரௌடா⁴ வயஸ்யா இவ) அன்னையின் பிரணயக் கோபத்தின் முளையைத் தளர்த்தி விலக்குகின்ற (யா ப்ரேம-கலஹ-ப்ரரோஹம் ஶிதி²லயதி), ஸ்ரீ காமாக்ஷியின் அந்தத் திருவடி இணை (காமாக்ஷ்யா: ஸா சரண-யுக³லீ) உன்னதமாய் வெற்றி பெற்றுத் திகழ்கிறது (விஜயதே)!

பதச்சேதம்

விராவை: | மாஞ்ஜீரை: | கிமபி | கத²யந்தீ | இவ | மது⁴ரம்
புரஸ்தாத் | ஆனம்ரே | புரவிஜயினி | ஸ்மேர-வத³னே ।
வயஸ்யா | இவ | ப்ரௌடா⁴ | ஶிதி²லயதி | யா | ப்ரேம-கலஹ-
ப்ரரோஹம் | காமாக்ஷ்யா: | சரண-யுக³லீ | ஸா | விஜயதே ॥

பதவுரை

சிலம்புகளின் கொஞ்சும் மொழி

புரஸ்தாத் ஆனம்ரே
முன்னே வந்து பணிந்து நிற்பவரும்
ஸ்மேர-வத³னே புரவிஜயினி
புன்னகை தவழும் முகமுடையவருமான சிவபெருமானிடம்
மாஞ்ஜீரை: விராவை:
சிலம்புகளின் இன்னொலிகளால்
மது⁴ரம் கிமபி கத²யந்தீ இவ
இனிமையாக ஏதோ சமாதானம் பேசுவது போல

ஊடல் தீர்க்கும் தோழி

ப்ரௌடா⁴ வயஸ்யா இவ
சாமர்த்தியம் கொண்ட உத்தமத் தோழியைப் போல
யா ப்ரேம-கலஹ-ப்ரரோஹம் ஶிதி²லயதி
காதலின் ஊடல் அங்குரத்தை எத்திருவடி தளர்த்தி ஆற்றுகின்றதோ
காமாக்ஷ்யா: ஸா சரண-யுக³லீ
காமாக்ஷி அன்னையின் அந்த இணையற்ற திருவடி ஜோடி
விஜயதே
வெற்றிப் பிரகாசமாய் மிளிர்கின்றது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 9

↑ பாடல்கள்
ஸுபர்வஸ்த்ரீலோலாலகபரிசிதம் ஷட்பத³குலை:
ஸ்பு²ரல்லாக்ஷாராக³ம் தருணதரணிஜ்யோதிரருணை: ।
ப்⁴ருதம் காந்த்யம்போ⁴பி⁴: விஸ்ருமரமரந்தை³: ஸரஸிஜை:
வித⁴த்தே காமாக்ஷ்யா: சரணயுக³லம் ப³ந்து⁴பத³வீம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகள் தாமரை மலர்களுடன் உன்னத உறவு கொண்டாடுகின்றன. தேவ மாதர்களின் கூந்தல் வண்டுகளாயும், திருவடியின் செம்பஞ்சுக் குழம்பு இளம் சூரியனின் சிவப்பாயும், திருவடியின் பேரொளி பெருக்கெடுக்கும் தேனாயும் விளங்கி, காமாக்ஷியின் பாதங்களைச் செந்தாமரை மலர்களின் உற்ற தோழனாக ஆக்குகின்றன.

பொருள்

தேவலோகப் பெண்களின் அலைபாயும் கூந்தல் கற்றைகளின் ஸ்பரிசத்தைக் கொண்டு வண்டுகளின் கூட்டத்தோடும் (ஸுபர்வ-ஸ்த்ரீ-லோல-அலக-பரிசிதம் ஷட்பத³-குலை:); பிரகாசிக்கும் செம்பஞ்சுக் குழம்பின் செந்நிறத்தால் இளம் சூரியனின் கிரணங்களோடும் (ஸ்பு²ரத்-லாக்ஷா-ராக³ம் தருண-தரணி-ஜ்யோதி:-அருணை:); ததும்பி வழியும் பேரழகு என்னும் வெள்ளத்தால் பெருக்கெடுத்து ஓடும் தேனைக் கொண்ட தாமரை மலர்களோடும் (காந்தி-அம்போ⁴பி⁴: ப்⁴ருதம் விஸ்ருமர-மரந்தை³: ஸரஸிஜை:) நெருங்கிய சுற்றத்தன்மையை (ப³ந்து⁴-பத³வீம்) ஸ்ரீ காமாக்ஷி தேவியின் திருவடி இணை நிலைநாட்டுகின்றது (காமாக்ஷ்யா: சரண-யுக³லம் வித⁴த்தே)!

பதச்சேதம்

ஸுபர்வ-ஸ்த்ரீ-லோல-அலக-பரிசிதம் | ஷட்பத³-குலை:
ஸ்பு²ரத்-லாக்ஷா-ராக³ம் | தருண-தரணி-ஜ்யோதி:-அருணை: ।
ப்⁴ருதம் | காந்தி-அம்போ⁴பி⁴: | விஸ்ருமர-மரந்தை³: | ஸரஸிஜை:
வித⁴த்தே | காமாக்ஷ்யா: | சரண-யுக³லம் | ப³ந்து⁴-பத³வீம் ॥

பதவுரை

தேவமங்கையர் கூந்தலும் வண்டுகளும்

ஸுபர்வ-ஸ்த்ரீ-லோல-அலக-பரிசிதம்
தேவமாதர்களின் அலைபாயும் சுருள் கூந்தலால் தீண்டப்பட்டு
ஷட்பத³-குலை:
வண்டுகளின் கூட்டங்களோடும்

சூரிய ஒளியும் செம்பஞ்சும்

ஸ்பு²ரத்-லாக்ஷா-ராக³ம்
ஒளிவீசும் செம்பஞ்சுக் குழம்பின் சிவப்பினால்
தருண-தரணி-ஜ்யோதி:-அருணை:
உதய காலத்துச் சூரியனின் செங்கதிர்களோடும்

தாமரையின் நற்பந்தம்

காந்தி-அம்போ⁴பி⁴: ப்⁴ருதம்
பேரழகுப் பிரவாக வெள்ளத்தால் நிறைந்து
விஸ்ருமர-மரந்தை³: ஸரஸிஜை:
பெருக்கெடுக்கும் தேனைக்கொண்ட தாமரை மலர்களோடு
காமாக்ஷ்யா: சரண-யுக³லம்
காமாக்ஷியின் இரு திருவடிகளும்
ப³ந்து⁴-பத³வீம் வித⁴த்தே
நிகரற்ற சுற்றத்தன்மையை (உறவை) வகிக்கின்றன
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 10

↑ பாடல்கள்
ரஜ:ஸம்ஸர்கே³பி ஸ்தி²தமரஜஸாமேவ ஹ்ருத³யே
பரம் ரக்தத்வேன ஸ்தி²தமபி விரக்தைகஶரணம் ।
அலப்⁴யம் மந்தா³னாம் த³த⁴த³பி ஸதா³ மந்த³க³திதாம்
வித⁴த்தே காமாக்ஷ்யா: சரணயுக³மாஶ்சர்யலஹரீம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகள் முரண்பாடுகள் போன்று தோன்றும் அற்புதமிக்க தத்துவ உண்மைகளைக் கொண்டுள்ளன. தூசியோடு (ரஜோ குணம்) தொடர்பிருந்தாலும் மாசற்ற ஞானிகளின் இதயத்தில் வாழ்கிறது; செந்நிறமாக (பற்றுடையதாக) இருந்தாலும் பற்றற்ற துறவிகளுக்குப் புகலிடமாகிறது; மந்த நடை கொண்டிருந்தாலும் மந்த புத்தி உள்ளவர்களுக்கு எட்டாததாகிறது. இந்த விசித்திர லீலையை அன்னைப்பாதத்தின் பேரதிசயமாகக் கவிஞர் வியக்கிறார்.

பொருள்

பூமியின் புழுதியுடன் தொடர்பு கொண்டிருந்த போதிலும் (ரஜ:-ஸம்ஸர்கே³ அபி) மாசற்ற (ரஜோ குணமற்ற) தூய ஞானிகளின் இதயங்களிலேயே தங்கியிருப்பதும் (அரஜஸாம் ஏவ ஹ்ருத³யே ஸ்தி²தம்); மிகுந்த சிவந்த நிறத்தைக் கொண்டிருந்த போதிலும் (பரம் ரக்தத்வேன ஸ்தி²தம் அபி) பற்றற்ற முனிவர்களுக்கே ஒரே சரணாக விளங்குவதும் (விரக்த-ஏக-ஶரணம்); மந்தமான (மெதுவான) அழகிய நடையைக் கொண்டிருந்தாலும் (ஸதா³ மந்த³-க³திதாம் த³த⁴த் அபி) மந்தமதியுடையோருக்குக் கிடைக்கப் பெறாததுமான (மந்தா³னாம் அலப்⁴யம்), ஸ்ரீ காமாக்ஷியின் திருவடி இணையானது (காமாக்ஷ்யா: சரண-யுக³ம்) ஆச்சரியங்களின் பெருவெள்ளத்தையே தோற்றுவிக்கின்றது (ஆஶ்சர்ய-லஹரீம் வித⁴த்தே)!

பதச்சேதம்

ரஜ:-ஸம்ஸர்கே³ | அபி | ஸ்தி²தம் | அரஜஸாம் | ஏவ | ஹ்ருத³யே
பரம் | ரக்தத்வேன | ஸ்தி²தம் | அபி | விரக்த-ஏக-ஶரணம் ।
அலப்⁴யம் | மந்தா³னாம் | த³த⁴த் | அபி | ஸதா³ | மந்த³-க³திதாம்
வித⁴த்தே | காமாக்ஷ்யா: | சரண-யுக³ம் | ஆஶ்சர்ய-லஹரீம் ॥

பதவுரை

தூசியும் தூய மனமும்

ரஜ:-ஸம்ஸர்கே³ அபி
பூமித் துகள்களோடு தொடர்புற்றிருந்த போதிலும்
அரஜஸாம் ஏவ ஹ்ருத³யே ஸ்தி²தம்
ரஜோகுணமற்ற ஞானிகளின் உள்ளங்களிலேயே வசிப்பதும்

செந்நிறமும் பற்றற்ற நிலையும்

பரம் ரக்தத்வேன ஸ்தி²தம் அபி
மிகுதியான செந்நிறம் (பற்று) கொண்டு திகழ்ந்தபோதிலும்
விரக்த-ஏக-ஶரணம்
ஆசையற்ற வைராக்கியவான்களுக்கு மட்டுமே அடைக்கலமாய் அமைவதும்

மந்த நடையும் எட்டாத பேறும்

ஸதா³ மந்த³-க³திதாம் த³த⁴த் அபி
எப்போதும் மெதுவான கதியைத் தாங்கியிருந்தாலும்
மந்தா³னாம் அலப்⁴யம்
மந்த புத்தியுடையவர்களுக்கு அடைவதற்கு அரியதாய் இருப்பதும் ஆகிய
காமாக்ஷ்யா: சரண-யுக³ம்
காமாக்ஷி தேவியின் திருவடி இணை
ஆஶ்சர்ய-லஹரீம் வித⁴த்தே
வியப்புக்களின் பேரலையை உருவாக்குகின்றது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 11

↑ பாடல்கள்
ஜடாலா மஞ்ஜீரஸ்பு²ரத³ருணரத்னாம்ஶுனிகரை:
நிஷித³ந்தீ மத்⁴யே நக²ருசிஜ²ரீகா³ங்க³பயஸாம் ।
ஜக³த்த்ராணம் கர்தும் ஜனனி மம காமாக்ஷி நியதம்
தபஶ்சர்யாம் த⁴த்தே தவ சரணபாதோ²ஜயுக³லீ ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடித் தாமரைகள் தவம் செய்யும் முனிவர்களைப் போலக் காட்சியளிக்கின்றன. சிலம்புகளிலுள்ள மாணிக்கக் கதிர்கள் சடைமுடியாகவும் (நெருப்பாகவும்), நகங்களின் வெண்ணிறக் கிரணங்கள் கங்கையின் பிரவாகமாகவும் அமைய, உலகைக் காப்பதற்காக பஞ்சாக்கினி மத்தியில் நின்று அன்னையின் பாதங்கள் தவமியற்றுவதாகக் கவிஞர் மெய்சிலிர்க்கிறார்.

பொருள்

தாயே! என் காமாக்ஷி (ஜனனி மம காமாக்ஷி)! சிலம்புகளில் பிரகாசிக்கும் செம்மணிகளின் ஒளிக்கற்றைகளாகிய சடைமுடியைத் தாங்கி (மஞ்ஜீர-ஸ்பு²ரத்-அருண-ரத்ன-அம்ஶு-நிகரை: ஜடாலா); கால்நகங்களின் ஒளி வெள்ளமாகிய கங்கை நதிநீரின் நடுவே அமர்ந்து கொண்டு (நக²-ருசி-ஜ²ரீ-கா³ங்க³-பயஸாம் மத்⁴யே நிஷித³ந்தீ); இவ்வுலகைக் காக்கும் பொருட்டாகவே (ஜக³த்-த்ராணம் கர்தும்) உனது திருவடித் தாமரை இணை (தவ சரண-பாதோ²ஜ-யுக³லீ) உறுதியாகத் தவக்கோலத்தைப் பூண்டுள்ளது (நியதம் தபஶ்சர்யாம் த⁴த்தே)!

பதச்சேதம்

ஜடாலா | மஞ்ஜீர-ஸ்பு²ரத்-அருண-ரத்ன-அம்ஶு-நிகரை:
நிஷித³ந்தீ | மத்⁴யே | நக²-ருசி-ஜ²ரீ-கா³ங்க³-பயஸாம் ।
ஜக³த்-த்ராணம் | கர்தும் | ஜனனி | மம | காமாக்ஷி | நியதம்
தபஶ்சர்யாம் | த⁴த்தே | தவ | சரண-பாதோ²ஜ-யுக³லீ ॥

பதவுரை

செம்மணிகளின் சடைமுடி

மஞ்ஜீர-ஸ்பு²ரத்-அருண-ரத்ன-அம்ஶு-நிகரை:
பாதச் சிலம்புகளில் ஒளிவிடும் சிவந்த நவரத்தினக் கதிர்க் கூட்டங்களால்
ஜடாலா
சடைமுடி தரித்த தவசியைப் போன்றதும்

நகவொளிக் கங்கைப் பிரவாகம்

நக²-ருசி-ஜ²ரீ-கா³ங்க³-பயஸாம் மத்⁴யே
கால்நகங்களின் ஒளி வெள்ளமாகிய கங்கை நீரின் நடுவே
நிஷித³ந்தீ
அமர்ந்திருக்கக் கூடியதும்

உலகைக் காக்கும் பாதங்களின் தவம்

ஜனனி மம காமாக்ஷி
என் தாயாகிய காமாக்ஷி அன்னையே
ஜக³த்-த்ராணம் கர்தும்
அனைத்து உலகங்களையும் காப்பாற்றுவதற்காகவே
தவ சரண-பாதோ²ஜ-யுக³லீ
உன்னுடைய திருவடித் தாமரை இரட்டையானது
நியதம் தபஶ்சர்யாம் த⁴த்தே
நிச்சயமாகக் கடுமையான தவத்தை மேற்கொண்டுள்ளது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 12

↑ பாடல்கள்
துலாகோடித்³வந்த்³வக்கணிதப⁴ணிதாபீ⁴திவசஸோ:
வினம்ரம் காமாக்ஷீ விஸ்ருமரமஹ:பாடலிதயோ: ।
க்ஷணம் வின்யாஸேன க்ஷபிததமஸோர்மே லலிதயோ:
புனீயான்மூர்தா⁴னம் புரஹரபுரந்த்⁴ரீ சரணயோ: ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் பாதச் சிலம்புகளின் 'கலீர்' என்ற ஒலி பக்தர்களுக்கு 'அஞ்சேல்' என அபயமளிக்கும் திருவாக்காக ஒலிக்கிறது. சிவபெருமானின் இல்லத்தரசியான காமாக்ஷி, பரவும் செவ்வொளியால் மென்மை பூண்ட தன் திருவடிகளை ஒரு கணம் தன் தலையில் வைத்துத் தனது அகவிருளைப் போக்கிப் புனிதப்படுத்த வேண்டும் என மூககவி வேண்டுகிறார்.

பொருள்

இரு தண்டைச் சிலம்புகளின் இனிய ஒலிப்பினால் அபய மொழிகளைப் பேசுவனவும் (துலாகோடி-த்³வந்த்³வ-க்வணிக-ப⁴ணித-அபீ⁴தி-வசஸோ:); எங்கும் பரவும் பேரொளியால் ரோஜா நிறமாய்ச் சிவந்தனவும் (விஸ்ருமர-மஹ:-பாடலிதயோ:); அஞ்ஞான இருளைப் போக்கடிப்பனவுமான (க்ஷபித-தமஸோ:) தன் மென்மையான திருவடிகளை (லலிதயோ: சரணயோ:) ஒரு கணம் வைப்பதன் மூலமாக (க்ஷணம் வின்யாஸேன), முப்புரம் எரித்த சிவனின் நாயகியான ஸ்ரீ காமாக்ஷி (புரஹர-புரந்த்⁴ரீ காமாக்ஷீ), தலைவணங்கி நிற்கும் எனது சிரசைப் புனிதப்படுத்த வேண்டும் (மே வினம்ரம் மூர்தா⁴னம் புனீயாத்)!

பதச்சேதம்

துலாகோடி-த்³வந்த்³வ-க்வணிக-ப⁴ணித-அபீ⁴தி-வசஸோ:
வினம்ரம் | காமாக்ஷீ | விஸ்ருமர-மஹ:-பாடலிதயோ: ।
க்ஷணம் | வின்யாஸேன | க்ஷபித-தமஸோ: | மே | லலிதயோ:
புனீயாத் | மூர்தா⁴னம் | புரஹர-புரந்த்⁴ரீ | சரணயோ: ॥

பதவுரை

அபயமளிக்கும் சிலம்பொலி

துலாகோடி-த்³வந்த்³வ-க்வணிக
பாதச் சிலம்புகள் இரண்டின் இனிய ஓசையினால்
ப⁴ணித-அபீ⁴தி-வசஸோ:
அஞ்சற்க என்னும் அபய மொழிகளைப் புகல்வனவும்

செவ்வொளி வீசும் மென்மலர்ப் பாதங்கள்

விஸ்ருமர-மஹ:-பாடலிதயோ:
நாலாபுறமும் விரியும் பிரகாசத்தால் வெளிர் சிவப்பு நிறமாய் மிளிர்வனவும்
லலிதயோ:
மிக மென்மையான அழகினைக் கொண்டனவும்

சிரசில் பதிந்து இருள்நீக்கும் அருள்

க்ஷபித-தமஸோ: சரணயோ:
அஞ்ஞான இருளையெல்லாம் அழிக்கின்ற தன் திருவடிகளை
க்ஷணம் வின்யாஸேன
ஒரு கண நேரம் என் தலைமேல் வைப்பதனால்
வினம்ரம் மே மூர்தா⁴னம்
பணிந்து நிற்கும் எனது சிரசை
புரஹர-புரந்த்⁴ரீ காமாக்ஷீ புனீயாத்
பரமசிவனின் பட்டத்தரசியான காமாக்ஷி தூய்மை செய்யட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 13

↑ பாடல்கள்
ப⁴வானி த்³ருஹ்யேதாம் ப⁴வனிபி³டி³தேப்⁴யோ மம முஹு-
ஸ்தமோவ்யாமோஹேப்⁴யஸ்தவ ஜனனி காமாக்ஷி சரணௌ ।
யயோர்லாக்ஷாபி³ந்து³ஸ்பு²ரணத⁴ரணாத்³த்⁴வர்ஜடிஜடா-
குடீரா ஶோணாங்கம் வஹதி வபுரேணாங்ககலிகா ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

சிவபெருமானின் சடைக் குடிலில் இருக்கும் பிறைச்சந்திரன் அன்னையின் பாதச் செம்பஞ்சுக் குழம்பின் துளி பட்டதால் செந்நிற மேனியைப் பெறுகிறது. அத்தகைய வல்லமைமிக்க காமாக்ஷியின் திருவடிகள், பிறவிப் பெருந்துன்பங்களால் கெட்டிப்பட்டுப் போன தன் அஞ்ஞான மயக்கங்களை வேரோடு அழிக்க வேண்டும் என்று அன்னையிடம் முறையிடுகிறார்.

பொருள்

அன்னையே பவானி! காமாக்ஷி (ஜனனி ப⁴வானி காமாக்ஷி)! எந்த உனது திருவடிகளின் செம்பஞ்சுக் குழம்பின் ஒளித்துளியைத் தாங்கியதனால் (யயோ: லாக்ஷா-பி³ந்து³-ஸ்பு²ரண-த⁴ரணாத்), சிவபெருமானின் சடைமுடியாகிய குடிலில் வாழும் இளம்பிறைச் சந்திரனானது (தூ⁴ர்ஜடி-ஜடா-குடீரா ஏணாங்க-கலிகா) சிவந்த திருமேனியைத் தாங்கி நிற்கின்றதோ (ஶோண-அங்கம் வபு: வஹதி), அத்தகைய உனது இரு திருவடிகளும் (தவ சரணௌ), சம்சாரத்தால் அடர்ந்து திரண்டுள்ள எனது அஞ்ஞான மோகங்களை (ப⁴வ-நிபி³டி³தேப்⁴ய: மம தம:-வ்யாமோஹேப்⁴ய:) மீண்டும் எழாதவாறு அடியோடு அழிக்க வேண்டும் (முஹு: த்³ருஹ்யேதாம்)!

பதச்சேதம்

ப⁴வானி | த்³ருஹ்யேதாம் | ப⁴வ-நிபி³டி³தேப்⁴ய: | மம | முஹு:
தம:-வ்யாமோஹேப்⁴ய: | தவ | ஜனனி | காமாக்ஷி | சரணௌ ।
யயோ: | லாக்ஷா-பி³ந்து³-ஸ்பு²ரண-த⁴ரணாத் | தூ⁴ர்ஜடி-ஜடா-
குடீரா | ஶோண-அங்கம் | வஹதி | வபு: | ஏணாங்க-கலிகா ॥

பதவுரை

பிறவி மயக்கங்களை அழிக்கும் பாதங்கள்

ஜனனி ப⁴வானி காமாக்ஷி
தாயே! பவானியே! ஸ்ரீ காமாக்ஷியே!
ப⁴வ-நிபி³டி³தேப்⁴ய: மம
சம்சாரத் தொடர்புகளால் என்னுள் செறிந்துள்ள
தம:-வ்யாமோஹேப்⁴ய:
அஞ்ஞான மாயா மயக்கங்களை
தவ சரணௌ முஹு: த்³ருஹ்யேதாம்
உனது இரு திருவடிகளும் உடனுக்குடன் நிர்மூலமாக்கட்டும்

சந்திரனைச் சிவப்பாக்கிய செம்பஞ்சுக் குழம்பு

யயோ: லாக்ஷா-பி³ந்து³-ஸ்பு²ரண-த⁴ரணாத்
எந்தத் திருவடிகளின் செம்பஞ்சுக் குழம்புப் பொட்டின் பிரகாசத்தைத் தாங்கியதால்
தூ⁴ர்ஜடி-ஜடா-குடீரா
கங்காதரனின் சடைமுடிக் குடிசையில் இருக்கும்
ஏணாங்க-கலிகா
மானைத் தாங்கிய சந்திரனின் இளம்பிறையானது
ஶோண-அங்கம் வபு: வஹதி
சிவந்த உடலமைப்பைப் பெற்றுத் திகழ்கின்றதோ
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 14

↑ பாடல்கள்
பவித்ரீகுர்யுர்னு: பத³தலபு⁴வ: பாடலருச:
பராகா³ஸ்தே பாபப்ரஶமனது⁴ரீணா: பரஶிவே ।
கணம் லப்³து⁴ம் யேஷாம் நிஜஶிரஸி காமாக்ஷி விவஶா
வலந்தோ வ்யாதன்வந்த்யஹமஹமிகாம் மாத⁴வமுகா²: ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

மகாவிஷ்ணு முதலான தேவர்கள் அன்னையின் திருவடித் துகள்களில் ஒரேயொரு துகளையாவது தங்கள் தலையில் தாங்க மாட்டோமா என்று ஒருவரையொருவர் முந்திக்கொண்டு பரவசத்தோடு அலைமோதுகின்றனர். சகல பாவங்களையும் பொசுக்கும் ஆற்றல் வாய்ந்த அந்தத் திருவடித் தூளிகள் எம்மையும் புனிதமாக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார்.

பொருள்

பரமசிவனின் நாயகியே! காமாக்ஷி (பரஶிவே காமாக்ஷி)! எவற்றின் ஒரு சிறு துகளைத் (யேஷாம் கணம்) தங்களது திருமுடிகளில் ஏற்றுக்கொள்வதற்காக (நிஜ-ஶிரஸி லப்³து⁴ம்), விஷ்ணு முதலான தேவர்கள் கூடத் (மாத⁴வ-முகா²:) தம்மை மறந்து பரவசப்பட்டுத் திரண்டு (விவஶா: வலந்த:), 'நானா? நீயா?' என்று ஒருவரையொருவர் போட்டி போடுகின்றனரோ (அஹம்-அஹமிகாம் வ்யாதன்வந்தி), உனது பாதங்களின் அடியிலிருந்து எழுகின்ற வெளிர் சிவப்பு நிறமும் (தே பத³-தல-பு⁴வ: பாடல-ருச:), பாவங்களை அடியோடு போக்குவதில் தலைமை தாங்குவதுமான அந்தத் திருவடித் தூசிகள் (பாப-ப்ரஶமன-து⁴ரீணா: பராகா³:), எங்களையும் தூய்மை செய்யட்டும் (ந: பவித்ரீகுர்யு:)!

பதச்சேதம்

பவித்ரீகுர்யு: | ந: | பத³-தல-பு⁴வ: | பாடல-ருச:
பராகா³: | தே | பாப-ப்ரஶமன-து⁴ரீணா: | பரஶிவே ।
கணம் | லப்³து⁴ம் | யேஷாம் | நிஜ-ஶிரஸி | காமாக்ஷி | விவஶா:
வலந்த: | வ்யாதன்வந்தி | அஹம்-அஹமிகாம் | மாத⁴வ-முகா²: ॥

பதவுரை

பாதத்துளிக்குத் தேவர்களின் போட்டி

காமாக்ஷி பரஶிவே
காமாக்ஷியே! மங்கலப் பரம்பொருளான தேவியே!
யேஷாம் கணம் நிஜ-ஶிரஸி லப்³து⁴ம்
எவற்றின் ஒரு சிறு துளியைத் தங்களின் தலையில் தாங்குவதற்கு
விவஶா: வலந்த:
பரவசப்பட்டு அலைமோதித்திரியும்
மாத⁴வ-முகா²: அஹம்-அஹமிகாம் வ்யாதன்வந்தி
விஷ்ணு முதலான மேலோர் 'நான் முன்னே, நீ முன்னே' எனப் போட்டியிடுகிறார்களோ

பாவங்களை அறுக்கும் திருப்பாதத் தூசி

தே பத³-தல-பு⁴வ: பாடல-ருச:
உனது பாத அடிப்புறத்திலிருந்து தோன்றும் ரோஜா நிறமுடையனவும்
பாப-ப்ரஶமன-து⁴ரீணா:
அனைத்துப் பாவங்களையும் அழிப்பதில் தலைசிறந்து நிற்பனவுமான
பராகா³: ந: பவித்ரீகுர்யு:
உனது பாதத் துகள்கள் எங்களை நற்கதி தந்து புனிதமாக்கட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 15

↑ பாடல்கள்
ப³லாகாமாலாபி⁴ர்னக²ருசிமயீபி⁴: பரிவ்ருதே
வினம்ரஸ்வர்னாரீவிகசகசகாலாம்பு³த³குலே ।
ஸ்பு²ரந்த: காமாக்ஷி ஸ்பு²டத³லிதப³ந்தூ⁴கஸுஹ்ருத-³
ஸ்தடில்லேகா²யந்தே தவ சரணபாதோ²ஜகிரணா: ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகளைப் பணியும் தேவமாதர்களின் விரிந்த கரிய கூந்தல் கார்கால மேகக் கூட்டங்கள் போல் சூழ்ந்துள்ளது; நகங்களின் வெண்ணொளி மேகங்களில் வரிசையாய்ப் பறக்கும் வெண்கொக்குகளைப் போல் உள்ளது; அச்சூழலில் ஒளிவீசும் அன்னையின் செந்நிறப் பாதக் கதிர்கள் அந்த மேகங்களிடையே பளிச்சிடும் மின்னல் கொடிகளாய் மிளிர்வதாக ஓர் எழிலோவியத்தைத் தீட்டுகிறார்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி! தலைவணங்கும் தேவ மங்கையரின் அவிழ்ந்து விரிந்த கூந்தலாகிய கார்மேகக் கூட்டங்கள் சூழ்ந்திருக்க (வினம்ர-ஸ்வர்னாரீ-விகச-கச-கால-அம்பு³த³-குலே); கால்நகங்களின் ஒளிக்கற்றைகளாகிய கொக்குகளின் வரிசையால் சூழப்பட்டு (நக²-ருசி-மயீபி⁴: ப³லாகா-மாலாபி⁴: பரிவ்ருதே); செழித்து மலர்ந்த பந்தூக மலர்களின் உற்ற தோழனாய்ச் செவ்வொளி வீசும் (ஸ்பு²ட-த³லித-ப³ந்தூ⁴க-ஸுஹ்ருத³: ஸ்பு²ரந்த:), உனது பாதத் தாமரைகளின் ஒளிக்கதிர்கள் (தவ சரண-பாதோ²ஜ-கிரணா:), அம்மேகக் கூட்டங்களில் மின்னல் கொடிகளாய் மிளிர்கின்றன (தடில்லேகா²யந்தே)!

பதச்சேதம்

ப³லாகா-மாலாபி⁴: | நக²-ருசி-மயீபி⁴: | பரிவ்ருதே
வினம்ர-ஸ்வர்னாரீ-விகச-கச-கால-அம்பு³த³-குலே ।
ஸ்பு²ரந்த: | காமாக்ஷி | ஸ்பு²ட-த³லித-ப³ந்தூ⁴க-ஸுஹ்ருத³:
தடில்லேகா²யந்தே | தவ | சரண-பாதோ²ஜ-கிரணா: ॥

பதவுரை

தேவ மங்கையரின் மேகக் கூந்தல்

வினம்ர-ஸ்வர்னாரீ
பணிந்து வணங்கும் தேவலோகப் பெண்களுடைய
விகச-கச-கால-அம்பு³த³-குலே
விரிந்த கரிய கூந்தல் என்னும் கார்கால மேகக்கூட்டத்தின் நடுவே

நகவொளியின் கொக்கு வரிசை

நக²-ருசி-மயீபி⁴: ப³லாகா-மாலாபி⁴: பரிவ்ருதே
நகங்களின் வெண்ணிறக் காந்தியாகிய வெண்கொக்குகளின் வரிசையால் சூழப்பட்டதாய்

மின்னல் கொடியாய் ஒளிரும் பாதக்கதிர்கள்

ஸ்பு²ட-த³லித-ப³ந்தூ⁴க-ஸுஹ்ருத³:
செவ்வரி பரவிய பந்தூக மலர்களின் நண்பனாய் விளங்கி
ஸ்பு²ரந்த: தவ சரண-பாதோ²ஜ-கிரணா:
சுடர்விடும் உனது திருவடித் தாமரைக் கதிர்கள்
காமாக்ஷி தடில்லேகா²யந்தே
காமாக்ஷியே! தங்க மின்னல் கீற்றுகளாகவே திகழ்கின்றன
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 16

↑ பாடல்கள்
ஸராக:³ ஸத்³வேஷ: ப்ரஸ்ருமரஸரோஜே ப்ரதிதி³னம்
நிஸர்கா³தா³க்ராமன்விபு³தஜ⁴னமூர்தா⁴னமதி⁴கம் ।
கத²ங்காரம் மாத: கத²ய பத³பத்³மஸ்தவ ஸதாம்
நதானாம் காமாக்ஷி ப்ரகடயதி கைவல்யஸரணிம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடி செந்நிறம் (ராகம் / ஆசை) கொண்டது; தாமரைகளை வெல்லும் குணம் (துவேஷம் / பகை) கொண்டது; தேவர்களின் தலைகளை மிதிக்கும் (அகந்தை / ஆக்கிரமிப்பு) சுபாவம் கொண்டது. இத்தகைய முக்குணக் கேடுகள் போல் வெளிப்படையாகத் தோன்றினாலும், தன்பால் பணிகின்ற சாதுக்களுக்கு அது எவ்வாறு பற்றற்ற மோக்ஷ வழியைக் காட்டுகிறது என்று வியப்புச் சுவையுடன் (நயமான சிலேடை நயத்தில்) வினவுகிறார்.

பொருள்

தாயே காமாக்ஷி (மாத: காமாக்ஷி)! எப்போதும் சிவந்த நிறம் (ஆசை/பற்று) கொண்டதாகவும் (ப்ரதிதி³னம் ஸராக:³); விரியும் தாமரைகளிடம் பகைமை/போட்டி கொண்டதாகவும் (ப்ரஸ்ருமர-ஸரோஜே ஸத்³வேஷ:); இயல்பாகவே தேவர்களின் தலைகளின் மீது மிதித்து ஏறி நிற்பதாகவும் உள்ள (நிஸர்கா³த் விபு³த⁴-ஜன-மூர்தா⁴னம் அதி⁴கம் ஆக்ராமன்) உனது திருவடித் தாமரையானது (தவ பத³-பத்³ம:), பணிந்து வணங்கும் மெய்யடியார்களுக்கு (நதானாம் ஸதாம்), பற்றற்ற மோக்ஷ சாம்ராஜ்யத்தின் நல்வழியை எங்ஙனம் புலப்படுத்துகின்றது என்று சொல்வாயாக (கைவல்ய-ஸரணிம் கத²ங்காரம் ப்ரகடயதி கத²ய)!

பதச்சேதம்

ஸராக:³ | ஸத்³வேஷ: | ப்ரஸ்ருமர-ஸரோஜே | ப்ரதிதி³னம்
நிஸர்கா³த் | ஆக்ராமன் | விபு³த⁴-ஜன-மூர்தா⁴னம் | அதி⁴கம் ।
கத²ங்காரம் | மாத: | கத²ய | பத³-பத்³ம: | தவ | ஸதாம்
நதானாம் | காமாக்ஷி | ப்ரகடயதி | கைவல்ய-ஸரணிம் ॥

பதவுரை

தோற்ற முரண்பாட்டின் விசித்திரம்

மாத: காமாக்ஷி
அன்னையே காமாக்ஷியே!
ப்ரதிதி³னம் ஸராக:³
தினந்தோறும் செந்நிறம் (பற்றுதல்) உடையதாகவும்
ப்ரஸ்ருமர-ஸரோஜே ஸத்³வேஷ:
மலரும் தாமரையிடம் பகைமை (அழகுப் போட்டி) கொண்டதாகவும்

தேவர் தலைமிதிக்கும் திருவடிகள்

நிஸர்கா³த் விபு³த⁴-ஜன-மூர்தா⁴னம் அதி⁴கம் ஆக்ராமன்
இயற்கையிலேயே தேவர்களின் தலைகளை மிதித்து நிற்பதாகவும் இருக்கின்ற

அடியார்க்கு முக்தி தரும் அற்புதம்

தவ பத³-பத்³ம:
உன்னுடைய திருவடித் தாமரையானது
நதானாம் ஸதாம்
அடிபணிந்து நிற்கும் சான்றோர்களுக்கு
கைவல்ய-ஸரணிம்
உன்னதமான முக்தி நெறியை
கத²ங்காரம் ப்ரகடயதி கத²ய
எவ்வாறு வெளிப்படுத்துகின்றது என்பதை விளக்குவாயாக!
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 17

↑ பாடல்கள்
ஜபாலக்ஷ்மீஶோணோ ஜனிதபரமஜ்ஞானனலினீ-
விகாஸவ்யாஸங்கோ³ விப²லிதஜகஜ³்ஜாட்³யக³ரிமா ।
மன:பூர்வாத்³ரிம் மே திலகயது காமாக்ஷி தரஸா
தமஸ்காண்ட³த்³ரோஹீ தவ சரணபாதோ²ஜரமண: ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடியைச் சூரிய பகவானாகக் காண்கிறார். செம்பருத்தி மலர் போன்ற செவ்வொளி கொண்ட அந்தப் பாத சூரியன், பிரம்ம ஞானத் தாமரையை மலரச் செய்கிறது; உலக அறியாமையை விரட்டுகிறது. அந்தப் பாத சூரியன் தனது மனமென்னும் உதயகிரியில் உடனடியாக உதித்து ஒளிர வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார்.

பொருள்

செம்பருத்திப் பூவின் அழகு போல் சிவந்திருப்பதும் (ஜபா-லக்ஷ்மீ-ஶோண:); மேலான மெய்ஞ்ஞானம் என்னும் தாமரை மலரை மலரச் செய்வதில் முனைப்புக் கொண்டதும் (ஜனித-பரமஜ்ஞான-நலினீ-விகஸன-வ்யாஸங்க:³); உலகின் அஞ்ஞான ஜடத்தன்மையின் கனத்தை விரட்டிச் செயலிழக்கச் செய்வதும் (விப²லித-ஜக³த்-ஜாட்³ய-க³ரிமா); அஞ்ஞான இருட் கூட்டத்தின் பரம எதிரியாக விளங்குவதுமான (தம:-காண்ட³-த்³ரோஹீ) உனது திருவடித் தாமரையின் நாயகனாகிய சூரியன் (தவ சரண-பாதோ²ஜ-ரமண:), அன்னையே காமாக்ஷி! எனது மனம் என்னும் உதயமலையை (மே மன:-பூர்வ-அத்³ரிம்) விரைந்து தன் உதயத்தால் திலகமிட்டு அலங்கரிக்கட்டும் (தரஸா திலகயது)!

பதச்சேதம்

ஜபா-லக்ஷ்மீ-ஶோண: | ஜனித-பரமஜ்ஞான-நலினீ-
விகஸன-வ்யாஸங்க:³ | விப²லித-ஜக³த்-ஜாட்³ய-க³ரிமா ।
மன:-பூர்வ-அத்³ரிம் | மே | திலகயது | காமாக்ஷி | தரஸா
தம:-காண்ட³-த்³ரோஹீ | தவ | சரண-பாதோ²ஜ-ரமண: ॥

பதவுரை

செம்பருத்தி நிறப் பாத சூரியன்

ஜபா-லக்ஷ்மீ-ஶோண:
செம்பருத்தி மலரின் வனப்பைப் போலச் சிவந்ததும்
தவ சரண-பாதோ²ஜ-ரமண:
உனது திருவடித் தாமரைக்குத் தலைவனான உதயசூரியன்

ஞானத் தாமரையை மலர்த்தும் கதிரவன்

ஜனித-பரமஜ்ஞான-நலினீ-விகஸன-வ்யாஸங்க:³
மேலான ஆத்மஞானத் தாமரையை மலர வைப்பதில் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்டதும்
விப²லித-ஜக³த்-ஜாட்³ய-க³ரிமா
உலக மந்தத்தன்மையின் பாரத்தை வீணடித்து ஒழிப்பதும்

மனமெனும் மலையில் உதிக்கும் ஒளி

தம:-காண்ட³-த்³ரோஹீ
இருளின் திரளுக்குப் பெரும் பகையாளியாய் அமைந்த அந்தப் பாத சூரியன்
காமாக்ஷி மே மன:-பூர்வ-அத்³ரிம்
காமாக்ஷியே! என் மனதாகிய கிழக்கு உதயகிரியை
தரஸா திலகயது
உடனே தன் பொன்னொளியால் அலங்கரித்து ஒளிரச் செய்யட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 18

↑ பாடல்கள்
நமஸ்குர்ம: ப்ரேங்க²ன்மணிகடகனீலோத்பலமஹ:-
பயோதௌ⁴ ரிங்க²த்³பி⁴ர்னக²கிரணபே²னைர்த⁴வலிதே ।
ஸ்பு²டம் குர்வாணாய ப்ரப³லசலதௌ³ர்வானலஶிகா²-
விதர்கம் காமாக்ஷ்யா: ஸததமருணிம்னே சரணயோ: ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் காலணி இந்திரநீலக் கற்களால் ஒளிவீசுகிறது. அது நீலக் கடலாகத் தோன்றுகிறது; கால்நகங்களின் ஒளி அலைகளின் வெண்நுரையாகத் திகழ்கிறது. அந்த நீலக்கடலின் நடுவே அன்னையின் திருவடியின் செவ்வொளி ஆழ்கடல் வடவாமுகாக்கினியின் கொழுந்துவிட்டு எரியும் செஞ்சுடராகக் காட்சியளிக்கிறது. இந்தத் தெய்வீக அழகுக் காட்சியை வீழ்ந்து பணிகிறார்.

பொருள்

அசைந்தாடும் மணிகளாலான பாதவளையல்களின் இந்திரநீலக் கற்களின் ஒளியாகிய கடலில் (ப்ரேங்க²த்-மணி-கடக-நீலோத்பல-மஹ:-பயோதௌ⁴); பரவி மிதக்கும் கால்நகங்களின் ஒளிக் கதிர்களாகிய நுரையினால் வெண்மையாக்கப்பட்டிருக்க (ரிங்க²த்³பி⁴: நக²-கிரண-பே²னை: த⁴வலிதே); மிகவும் கொழுந்துவிட்டு ஆடும் வடவாமுகாக்கினியின் கொழுந்துதானோ என்ற சந்தேகத்தை வெளிப்படையாக ஏற்படுத்துகின்ற (ஸ்பு²டம் ப்ரப³ல-சலத்-ஔ³ர்வானல-ஶிகா²-விதர்கம் குர்வாணாய), ஸ்ரீ காமாக்ஷி தேவியின் திருவடிகளின் நிலையான செவ்வொளிக்கு (காமாக்ஷ்யா: சரணயோ: ஸததம் அருணிம்னே) எமது நமஸ்காரங்களைச் சமர்ப்பிக்கின்றோம் (நமஸ்குர்ம:)!

பதச்சேதம்

நமஸ்குர்ம: | ப்ரேங்க²த்-மணி-கடக-நீலோத்பல-மஹ:-
பயோதௌ⁴ | ரிங்க²த்³பி⁴: | நக²-கிரண-பே²னை: | த⁴வலிதே ।
ஸ்பு²டம் | குர்வாணாய | ப்ரப³ல-சலத்-ஔ³ர்வானல-ஶிகா²-
விதர்கம் | காமாக்ஷ்யா: | ஸததம் | அருணிம்னே | சரணயோ: ॥

பதவுரை

நீலக்கடலும் வெண் நுரையுமான பாத அணிகள்

ப்ரேங்க²த்-மணி-கடக-நீலோத்பல-மஹ:-பயோதௌ⁴
அசைந்தாடும் ரத்தின வளையல்களின் நீலமணிக் காந்தியாகிய பெருங்கடலில்
ரிங்க²த்³பி⁴: நக²-கிரண-பே²னை: த⁴வலிதே
தவழ்ந்து செல்லும் நகக் கதிர்களெனும் நுரைகளால் வெண்மையாக்கப்பட்டிருக்க

வடவாக்கினியாய் எழும் செவ்வொளி

ப்ரப³ல-சலத்-ஔ³ர்வானல-ஶிகா²-விதர்கம்
மிகுந்த வலிமையுடன் ததும்பி எரியும் வடவாக்னிச் சுடரோ என்ற எண்ணத்தை
ஸ்பு²டம் குர்வாணாய
வெளிப்படையாய் உண்டாக்குகின்ற

திருவடிச் செவ்வொளிக்கு வணக்கம்

காமாக்ஷ்யா: சரணயோ: ஸததம் அருணிம்னே
காமாக்ஷியின் திருவடிகளில் எப்போதும் திகழும் செவ்வொளிப் பிரவாகத்திற்கு
நமஸ்குர்ம:
தலைவணங்கிப் போற்றுகின்றோம்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 19

↑ பாடல்கள்
ஶிவே பாஶாயேதாமலகு⁴னி தம:கூபகுஹரே
தி³னாதீ⁴ஶாயேதாம் மம ஹ்ருத³யபாதோ²ஜவிபினே ।
நபோ⁴மாஸாயேதாம் ஸரஸகவிதாரீதிஸரிதி
த்வதீ³யௌ காமாக்ஷி ப்ரஸ்ருதகிரணௌ தே³வி சரணௌ ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகள் மூவித அருளாடல்களைப் புரிய வேண்டும் என வேண்டுகிறார்: அஞ்ஞானப் படுகுழியில் வீழ்ந்து கிடக்கும் தன்னைத் தூக்கிவிடும் கயிறாகவும், இதயத் தாமரைக் காட்டை மலரச் செய்யும் சூரியனாகவும், கவிதா நதியில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடச் செய்யும் ஆவணி மாதத்துக் கார்மேகமாகவும் திகழ வேண்டும் என மன்றாடுகிறார்.

பொருள்

மங்கள வடிவினாளே! தேவி காமாக்ஷி (ஶிவே தே³வி காமாக்ஷி)! பேரொளிக் கதிர்களைப் பரப்புகின்ற உனது திருவடிகள் (த்வதீ³யௌ ப்ரஸ்ருத-கிரணௌ சரணௌ); ஆழமான அஞ்ஞான இருள் என்னும் பாழுங்கிணற்றின் குகையிலிருந்து அடியேனை மேலே தூக்கும் கயிறாகச் செயல்படட்டும் (அலகு⁴னி தம:-கூப-குஹரே பாஶாயேதாம்); எனது இதயத் தாமரை மலர்த் தோட்டத்திற்குச் சூரியனாக விளங்கட்டும் (மம ஹ்ருத³ய-பாதோ²ஜ-விபினே தி³னாதீ⁴ஶாயேதாம்); சுவைமிக்க கவிதை நடை என்னும் பேராற்றுக்குப் புதுவெள்ளம் தரும் ஆவணி மாதமாகப் பொழியட்டும் (ஸரஸ-கவிதா-ரீதி-ஸரிதி நபோ⁴மாஸாயேதாம்)!

பதச்சேதம்

ஶிவே | பாஶாயேதாம் | அலகு⁴னி | தம:-கூப-குஹரே
தி³னாதீ⁴ஶாயேதாம் | மம | ஹ்ருத³ய-பாதோ²ஜ-விபினே ।
நபோ⁴மாஸாயேதாம் | ஸரஸ-கவிதா-ரீதி-ஸரிதி
த்வதீ³யௌ | காமாக்ஷி | ப்ரஸ்ருத-கிரணௌ | தே³வி | சரணௌ ॥

பதவுரை

அறியாமைக் கிணற்றின் மீட்புக் கயிறு

ஶிவே தே³வி காமாக்ஷி
மங்களமாய் விளங்கும் தேவியே! காமாக்ஷியே!
அலகு⁴னி தம:-கூப-குஹரே
ஆழமான அஞ்ஞான இருள் என்னும் கிணற்றின் குழியில்
பாஶாயேதாம்
என்னை மீட்டெடுக்கும் உன்னதக் கயிறாக ஆகட்டும்

இதயத் தாமரைக்குச் சூரியன்

மம ஹ்ருத³ய-பாதோ²ஜ-விபினே
எனது நெஞ்சத் தாமரைக் கூட்டத்திற்கு
தி³னாதீ⁴ஶாயேதாம்
மலர்விக்கும் பேரொளிச் சூரியனாக விளங்கட்டும்

கவிதை ஆற்றுக்குக் கார்மழை

ஸரஸ-கவிதா-ரீதி-ஸரிதி
சுவை ததும்பும் கவிதா நதியினில்
நபோ⁴மாஸாயேதாம்
புதுவெள்ளம் பெருக்கும் ஆவணி மாதத்தின் கார்முகிலாக அமையட்டும்
த்வதீ³யௌ ப்ரஸ்ருத-கிரணௌ சரணௌ
கதிர்களைப் பரப்பும் உன்னுடைய இரு திருவடிகளும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 20

↑ பாடல்கள்
நிஷக்தம் ஶ்ருத்யந்தே நயனமிவ ஸத்³வ்ருத்தருசிரை:
ஸமைர்ஜுஷ்டம் ஶுத்³தை⁴ரத⁴ரமிவ ரம்யைர்த்³விஜக³ணை: ।
ஶிவே வக்ஷோஜன்மத்³விதயமிவ முக்தாஶ்ரிதமுமே
த்வதீ³யம் காமாக்ஷி ப்ரணதஶரணம் நௌமி சரணம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடியை அவளது கண்கள், அதரம் மற்றும் தனபாரங்களோடு சிலேடை நயத்தில் ஒப்பிடுகிறார். காதுகள் வரை நீண்ட கண்களைப் போல வேதங்களின் முடிவான உபநிடதங்களில் பதியப்பெற்றது; தூய வெண்பற்கள் பொருந்திய உதட்டைப் போல நல்லொழுக்கம் கொண்ட உத்தம அந்தணர்களால் வழிபடப்பெற்றது; முத்தாரங்கள் தவழும் திருமார்பைப் போல முக்தி பெற்ற ஞானிகளால் சரணடையப் பெற்றதுமான காமாக்ஷியின் அபயப் பாதங்களை அவர் போற்றுகிறார்.

பொருள்

மங்களமயமான உமையே! காமாக்ஷி (ஶிவே உமே காமாக்ஷி)! காதுகளின் முனைவரை நீண்ட அழகிய உனது கண்களைப் போல உபநிடதங்களின் எல்லையிலேயே எப்போதும் நிலைத்திருப்பதும் (ஶ்ருதி-அந்தே நிஷக்தம் நயனம் இவ); சீரானதும் தூய்மையானதுமான அழகிய பற்களால் தீண்டப்பெறும் உனது உதட்டைப் போல நன்னடத்தை கொண்ட மாசற்ற சான்றோர்களால் சேவிக்கப் பெறுவதும் (ஸத்³வ்ருத்த-ருசிரை: ஸமை: ஶுத்³தை⁴: ரம்யை: த்³விஜ-க³ணை: ஜுஷ்டம் அத⁴ரம் இவ); முத்து மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உனது திருக்கொங்கைகளைப் போல முக்தர்களான மெய்ஞ்ஞானிகளால் நாடிப் பற்றப் பெற்றதுமான (முக்தா-ஆஶ்ரிதம் வக்ஷோஜன்ம-த்³விதயம் இவ), சரணடைந்தோரைக் காக்கும் (ப்ரணத-ஶரணம்) உனது மேலான திருவடியைப் பணிகின்றேன் (த்வதீ³யம் சரணம் நௌமி)!

பதச்சேதம்

நிஷக்தம் | ஶ்ருதி-அந்தே | நயனம் | இவ | ஸத்³வ்ருத்த-ருசிரை:
ஸமை: | ஜுஷ்டம் | ஶுத்³தை⁴: | அத⁴ரம் | இவ | ரம்யை: | த்³விஜ-க³ணை: ।
ஶிவே | வக்ஷோஜன்ம-த்³விதயம் | இவ | முக்தா-ஆஶ்ரிதம் | உமே
த்வதீ³யம் | காமாக்ஷி | ப்ரணத-ஶரணம் | நௌமி | சரணம் ॥

பதவுரை

வேதமுடியில் திளைக்கும் திருக்கண்கள்

ஶ்ருதி-அந்தே நிஷக்தம் நயனம் இவ
காதுகளின் நுனிவரை நீளும் கண்களைப் போல, வேதங்களின் முடிவான உபநிடதங்களில் திளைப்பதும்

சான்றோர்கள் தொழும் பாதமலர்

ஸத்³வ்ருத்த-ருசிரை: ஸமை: ஶுத்³தை⁴: ரம்யை: த்³விஜ-க³ணை:
தூய ஒழுக்கமும் சமநோக்கும் கொண்ட அழகிய அந்தணர்களால்
ஜுஷ்டம் அத⁴ரம் இவ
பற்கள் வரிசை கொண்ட உதடு போலச் சேவிக்கப்படுவதும்

முக்தர்கள் சரணடையும் புகலிடம்

ஶிவே உமே
மங்கள வடிவினளே! உமையன்னையே!
முக்தா-ஆஶ்ரிதம் வக்ஷோஜன்ம-த்³விதயம் இவ
முத்துக்கள் தவழும் தனபாரங்களைப் போல முக்தர்களால் பற்றப்பட்டதும்
காமாக்ஷி ப்ரணத-ஶரணம்
காமாக்ஷியே! சரணடைந்தோரின் புகலிடமாகிய
த்வதீ³யம் சரணம் நௌமி
உன்னுடைய திருவடிகளைத் தலைவணங்கிப் போற்றுகின்றேன்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 21

↑ பாடல்கள்
நமஸ்யாஸம்ஸஜ்ஜன்னமுசிபரிபந்தி²ப்ரணயினீ-
நிஸர்க³ப்ரேங்கோ²லத்குரலகுலகாலாஹிஶப³லே ।
நக²ச்சா²யாது³க்³தோ⁴த³தி⁴பயஸி தே வைத்³ருமருசாம்
ப்ரசாரம் காமாக்ஷி ப்ரசுரயதி பாதா³ப்³ஜஸுஷமா ॥21॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

இந்திராணி முதலான தேவமாதர்கள் தேவியின் பாதங்களை வணங்கும்போது, அவர்களுடைய அசைந்தாடும் கருங்குழல்கள் திருநகங்களின் வெண்ணிற ஒளியில் படிந்து, பாற்கடலில் மிதக்கும் கருநாகங்கள் போலத் தோன்றுகின்றன. அந்த வெண் பாற்கடலினூடே அன்னை காமாக்ஷியின் சிவந்த பாதக்கமலங்கள் பவழக்கொடிகள் போலப் பேரெழிலுடன் பிரகாசிப்பதை மூககவி தன் அகக்கண்ணில் கண்டு வியக்கிறார்.

பொருள்

காமாக்ஷி! உன்னை வணங்குவதற்காகப் பணிந்து நிற்கும் (நமஸ்யா-ஸம்ஸஜ்ஜன்) இந்திரனின் மனைவியான இந்திராணியின் (நமுசி-பரிபந்தி²-ப்ரணயினீ), இயற்கையிலேயே அலைபாயும் சுருண்ட கூந்தல் கூட்டம் என்னும் கருநாகங்கள் படிந்திருப்பதும் (நிஸர்க³-ப்ரேங்கோ²லத்-குரல-குல-காலாஹி-ஶப³லே), உனது கால் விரல் நகங்களின் பிரகாசம் என்னும் பாற்கடலின் நீரிலும் (நக²-ச்சா²யா-து³க்³தோ⁴த³தி⁴-பயஸி), உனது திருவடித்தாமரைகளின் எழிலானது (தே பாதா³ப்³ஜ-ஸுஷமா) பவழங்களின் செவ்வொளிப் பரவலை (வைத்³ரும-ருசாம் ப்ரசாரம்) பேரளவாக வெளிப்படுத்துகின்றது (ப்ரசுரயதி)!

பதச்சேதம்

நமஸ்யா-ஸம்ஸஜ்ஜத்-நமுசி-பரிபந்தி²-ப்ரணயினீ-
நிஸர்க³-ப்ரேங்கோ²லத்-குரல-குல-காலாஹி-ஶப³லே ।
நக²-ச்சா²யா-து³க்³தோ⁴த³தி⁴-பயஸி | தே | வைத்³ரும-ருசாம்
ப்ரசாரம் | காமாக்ஷி | ப்ரசுரயதி | பாதா³ப்³ஜ-ஸுஷமா ॥

பதவுரை

இந்திராணியின் வணக்கமும் கூந்தலும்

நமஸ்யா-ஸம்ஸஜ்ஜத்
உன்னை வணங்குவதற்காகப் பணிந்து நிற்கும்
நமுசி-பரிபந்தி²-ப்ரணயினீ
நமுசி என்ற அசுரனின் எதிரியான இந்திரனின் மனைவியாகிய இந்திராணியின்
நிஸர்க³-ப்ரேங்கோ²லத்
இயற்கையிலேயே அசைந்தாடும்
குரல-குல
சுருண்ட தலைமயிர்க் கற்றைகளாகிய
காலாஹி-ஶப³லே
கரிய பாம்புகளினால் சித்திரிக்கப்பட்டு விளங்குவதும்

நகவொளிப் பாற்கடல்

நக²-ச்சா²யா
கால்விரல் நகங்களின் ஒளியாகிய
து³க்³தோ⁴த³தி⁴-பயஸி
பாற்கடல் நீரில்

பவழம் போன்ற திருவடி மலர்கள்

தே பாதா³ப்³ஜ-ஸுஷமா
உன்னுடைய திருவடித்தாமரைகளின் அழகானது
வைத்³ரும-ருசாம்
பவழக் கொடிகளின் செவ்வொளிப் பிரகாசத்தை
ப்ரசாரம் ப்ரசுரயதி
எங்கும் அதிகமாகப் பரவச் செய்கிறது
காமாக்ஷி
காமாக்ஷி அன்னையே!
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 22

↑ பாடல்கள்
கதா³ தூ³ரீகர்தும் கடுது³ரிதகாகோலஜனிதம்
மஹாந்தம் ஸந்தாபம் மத³னபரிபந்தி²ப்ரியதமே ।
க்ஷணாத்தே காமாக்ஷி த்ரிபு⁴வனபரீதாபஹரணே
படீயாம்ஸம் லப்ஸ்யே பத³கமலஸேவாம்ருதரஸம் ॥22॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

கொடிய பாவங்களால் விளையும் கொடிய விஷம் போன்ற தாபத்தால் தவிக்கும் கவிஞர், காமனின் எதிரியான ஈசனின் பிரியநாயகியாம் காமாக்ஷியின் பாத சேவையை நாடுகிறார். மூவுலகின் வெப்பத்தையும் நொடிப் பொழுதில் தணிக்கும் ஆற்றல் கொண்ட அந்தத் திருவடிகளின் அமுத ரசத்தை எப்போது சுவைத்து உய்வேன் என்று ஏக்கத்துடன் அன்னை முன் விண்ணப்பிக்கிறார்.

பொருள்

மன்மதனை அழித்த பரமசிவனின் பிரியநாயகியே (மத³ன-பரிபந்தி²-ப்ரியதமே)! காமாக்ஷி! கொடிய பாபங்கள் என்னும் ஆலகால விஷத்தினால் உண்டான (கடு-து³ரித-காகோல-ஜனிதம்) கடுமையான துன்பத்தை (மஹாந்தம் ஸந்தாபம்) உடனே போக்குவதற்கு (தூ³ரீகர்தும்), மூவுலகினரின் தாபங்களையும் (த்ரிபு⁴வன-பரீதாப) ஒரு கணப்பொழுதில் தணிப்பதில் வல்லமையான (க்ஷணாத் ஹரணே படீயாம்ஸம்), உனது தாமரைத் திருவடிகளைச் சேவித்தல் என்ற அமுத ரசத்தை (தே பத³-கமல-ஸேவா-அம்ருத-ரஸம்) நான் எப்போது அடைவேன் (கதா³ லப்ஸ்யே)?

பதச்சேதம்

கதா³ | தூ³ரீகர்தும் | கடு-து³ரித-காகோல-ஜனிதம்
மஹாந்தம் | ஸந்தாபம் | மத³ன-பரிபந்தி²-ப்ரியதமே ।
க்ஷணாத் | தே | காமாக்ஷி | த்ரிபு⁴வன-பரீதாப-ஹரணே
படீயாம்ஸம் | லப்ஸ்யே | பத³-கமல-ஸேவா-அம்ருத-ரஸம் ॥

பதவுரை

ஈசனின் நாயகியே

மத³ன-பரிபந்தி²-ப்ரியதமே
மன்மதனின் சத்துருவான பரமேஸ்வரனுக்கு மிகவும் பிரியமானவளே!
காமாக்ஷி
காமாக்ஷி தேவியே!

பாவ விஷத்தின் பெருந்தாபம்

கடு-து³ரித-காகோல-ஜனிதம்
கொடிய பாபங்கள் என்ற கொடிய நஞ்சினால் உண்டான
மஹாந்தம் ஸந்தாபம்
மிகப்பெரிய துயரத்தையும் அனலையும்
தூ³ரீகர்தும்
வேரறுத்துப் போக்குவதற்கு

மூவுலகின் தாபத்தைத் தணிக்கும் திருவடி அமுதம்

த்ரிபு⁴வன-பரீதாப-ஹரணே
மூவுலகின் அனைத்துத் தாபங்களையும் போக்குவதில்
க்ஷணாத் படீயாம்ஸம்
ஒரு நொடிப்பொழுதில் மிகவும் சமர்த்தான
தே பத³-கமல-ஸேவா-அம்ருத-ரஸம்
உனது திருவடித் தாமரைகளின் தொண்டு என்ற அமிர்த ரசத்தை
கதா³ லப்ஸ்யே
நான் எப்போது அடையப் போகிறேன்?
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 23

↑ பாடல்கள்
யயோ: ஸாந்த்⁴யம் ரோசி: ஸததமருணிம்னே ஸ்ப்ருஹயதே
யயோஶ்சாந்த்³ரீ காந்தி: பரிபததி த்³ருஷ்ட்வா நக²ருசிம் ।
யயோ: பாகோத்³ரேகம் பிபடி²ஷதி ப⁴க்த்யா கிஸலயம்
ம்ரதி³ம்ன: காமாக்ஷ்யா மனஸி சரணௌ தௌ தனுமஹே ॥23॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகளின் பேரழகு உலகப் பொருட்களை வெல்கிறது. அதன் சிவப்பைக் கண்டு அந்திவானம் ஏங்குகிறது; நகங்களின் நிலவொளியைக் கண்டு சந்திரனின் ஒளி பணிந்து சரணடைகிறது; அதன் மென்மையை மரந்தளிர்கள் பயில விழைகின்றன. ஒப்புயர்வற்ற அந்த இரு திருவடிகளையும் தம் மனதிற்குள் தியானித்து நிலைநிறுத்துகிறார் மூககவி.

பொருள்

எந்தத் திருவடிகளின் சிவந்த நிறத்திற்கு (யயோ: அருணிம்னே) அந்திவானத்தின் பேரொளி (ஸாந்த்⁴யம் ரோசி:) எப்போதும் ஏங்குகிறதோ (ஸததம் ஸ்ப்ருஹயதே); எந்தத் திருவடிகளின் நகங்களின் பிரகாசத்தைக் கண்டு (யயோ: நக²-ருசிம் த்³ருஷ்ட்வா) நிலவின் காந்தியானது (சாந்த்³ரீ காந்தி:) சரணடைந்து பணிகிறதோ (பரிபததி); எந்தத் திருவடிகளின் எல்லையற்ற மென்மையின் பெருநிலையை (யயோ: ம்ரதி³ம்ன: பாக-உத்³ரேகம்) மரந்தளிரானது (கிஸலயம்) பக்தியோடு கற்றுக்கொள்ள விரும்புகிறதோ (ப⁴க்த்யா பிபடி²ஷதி); அத்தகைய காமாக்ஷி அன்னையின் (காமாக்ஷ்யா:) அந்த இரு திருவடிகளையும் (தௌ சரணௌ) எங்களது மனதில் இடைவிடாது நிலைநிறுத்துகிறோம் (மனஸி தனுமஹே)!

பதச்சேதம்

யயோ: | ஸாந்த்⁴யம் | ரோசி: | ஸததம் | அருணிம்னே | ஸ்ப்ருஹயதே
யயோ: | சாந்த்³ரீ | காந்தி: | பரிபததி | த்³ருஷ்ட்வா | நக²-ருசிம் ।
யயோ: | பாக-உத்³ரேகம் | பிபடி²ஷதி | ப⁴க்த்யா | கிஸலயம்
ம்ரதி³ம்ன: | காமாக்ஷ்யா: | மனஸி | சரணௌ | தௌ | தனுமஹே ॥

பதவுரை

அந்தி வானமும் நிலவொளியும்

யயோ: அருணிம்னே
எந்தத் திருவடிகளின் செந்நிறப் பேரொளியை அடைய
ஸாந்த்⁴யம் ரோசி: ஸததம் ஸ்ப்ருஹயதே
மாலை நேரத்து அந்தி வெளிச்சமானது எப்போதும் விரும்புகிறதோ
யயோ: நக²-ருசிம் த்³ருஷ்ட்வா
எவற்றின் நகங்களின் தூய பிரகாசத்தைக் கண்டு
சாந்த்³ரீ காந்தி: பரிபததி
சந்திரனின் ஒளியானது தோற்றுப் பணிந்து சரணடைகிறதோ

தளிர்களின் மென்மைப் பாடம்

யயோ: ம்ரதி³ம்ன: பாக-உத்³ரேகம்
எந்தத் திருவடிகளின் முதிர்ந்த பரம மென்மைத் தன்மையை
கிஸலயம் ப⁴க்த்யா பிபடி²ஷதி
தளிர்களானது பக்தியுடன் பயில விரும்புகின்றதோ

மனதில் தியானிக்கப்படும் பாதங்கள்

காமாக்ஷ்யா: தௌ சரணௌ
காமாக்ஷி தேவியின் அத்தகைய ஒப்பற்ற இரு பாதங்களை
மனஸி தனுமஹே
எங்களது நெஞ்சில் ஆழமாக நிறுவித் தியானிக்கின்றோம்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 24

↑ பாடல்கள்
ஜக³ன்னேத³ம் நேத³ம் பரமிதி பரித்யஜ்ய யதிபி⁴:
குஶாக்³ரீயஸ்வாந்தை: குஶலதி⁴ஷணை: ஶாஸ்த்ரஸரணௌ ।
க³வேஷ்யம் காமாக்ஷி த்⁴ருவமக்ருதகானாம் கி³ரிஸுதே
கி³ராமைத³ம்பர்யம் தவ சரணபத்³மம் விஜயதே ॥24॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

"இது பிரம்மம் அல்ல, இதுவும் பிரம்மம் அல்ல" (நேதி நேதி) என்று உலகப் பொருட்களைத் துறந்து, சாஸ்திர நெறியில் கூரிய அறிவோடு முனிவர்கள் தேடும் மூலப்பொருள் அன்னையின் திருப்பாதமே. மனிதர்களால் செய்யப்படாத அநாதியான வேதங்கள் அனைத்தும் ஒருமுகமாக எந்த மெய்ப்பொருளைப் போற்றுகின்றனவோ, அந்த வேதங்களின் உட்கருத்தாய் விளங்கும் அன்னையின் திருவடித்தாமரையின் பெருமையை அவர் உணர்கிறார்.

பொருள்

அன்னையின் திருப்பாதமே. மனிதர்களால் செய்யப்படாத அநாதியான வேதங்கள் அனைத்தும் ஒருமுகமாக எந்த மெய்ப்பொருளைப் போற்றுகின்றனவோ, அந்த வேதங்களின் உட்கருத்தாய் விளங்கும் அன்னையின் திருவடித்தாமரையின் பெருமையை அவர் உணர்கிறார். பொருள் மலைமகளே (கி³ரிஸுதே)! காமாக்ஷி! சாஸ்திரங்களின் வழியில் திறமை வாய்ந்த நுண்ணறிவும் (ஶாஸ்த்ர-ஸரணௌ குஶல-தி⁴ஷணை:) தர்பையின் நுனி போன்ற கூரிய உள்ளமும் கொண்ட (குஶ-அக்³ரீய-ஸ்வாந்தை:) சந்நியாசிகளாலும் யோகிகளாலும் (யதிபி⁴:), "இந்த உலகம் பரம்பொருள் அல்ல, இதுவும் பரம்பொருள் அல்ல" என்று (ஜக³த் ந இத³ம் ந இத³ம் பரம் இதி) உலகத்தைத் துறந்துவிட்டு (பரித்யஜ்ய) இடைவிடாது தேடத்தக்கதும் (க³வேஷ்யம்); மனிதனால் செய்யப்படாத அநாதியான வேத வாக்குகளின் (அக்ருதகானாம் கி³ராம்) முடிவான உட்கருத்தாய் விளங்குவதுமாகிய (ஐத³ம்பர்யம்) உனது திருவடித்தாமரை (தவ சரண-பத்³மம்) எக்காலத்தும் வெற்றி கொண்டு பிரகாசிக்கின்றது (த்⁴ருவம் விஜயதே)!

பதச்சேதம்

ஜக³த் | ந | இத³ம் | ந | இத³ம் | பரம் | இதி | பரித்யஜ்ய | யதிபி⁴:
குஶ-அக்³ரீய-ஸ்வாந்தை: | குஶல-தி⁴ஷணை: | ஶாஸ்த்ர-ஸரணௌ ।
க³வேஷ்யம் | காமாக்ஷி | த்⁴ருவம் | அக்ருதகானாம் | கி³ரிஸுதே
கி³ராம் | ஐத³ம்பர்யம் | தவ | சரண-பத்³மம் | விஜயதே ॥

பதவுரை

ஞானிகளின் நேதி மார்க்கம்

ஜக³த் ந இத³ம் ந இத³ம் பரம் இதி
பிரபஞ்சத்தின் பொருட்கள் எதுவும் பரம்பொருள் அல்ல, இதுவும் அல்ல என்று
பரித்யஜ்ய
அனைத்தையும் மாயை என நீக்கிவிட்டு
ஶாஸ்த்ர-ஸரணௌ குஶல-தி⁴ஷணை:
சாஸ்திரப் பாதையில் சஞ்சரிக்கும் வல்லமை மிக்க புத்தியும்
குஶ-அக்³ரீய-ஸ்வாந்தை: யதிபி⁴:
தர்ப்பை நுனி போன்ற கூர்மையான மனமும் கொண்ட துறவிகளால்

வேதங்களின் முடிபான திருப்பாதம்

க³வேஷ்யம்
எப்போதும் தேடப்பட்டு தியானிக்கப்படுவதும்
கி³ரிஸுதே காமாக்ஷி
பர்வத ராஜகுமாரியான காமாக்ஷி அன்னையே!
அக்ருதகானாம் கி³ராம் ஐத³ம்பர்யம்
மனிதர்களால் ஆக்கப்படாத அநாதியான வேதவாக்குகளின் சாரமாய் விளங்குவதுமான
தவ சரண-பத்³மம்
உன்னுடைய திருவடித் தாமரையானது
த்⁴ருவம் விஜயதே
நிச்சயமாக உன்னதமாய் வெற்றி பெற்றுத் திகழ்கிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 25

↑ பாடல்கள்
க்ருதஸ்னானம் ஶாஸ்த்ராம்ருதஸரஸி காமாக்ஷி நிதராம்
த³தா⁴னம் வைஶத்³யம் கலிதரஸமானந்த³ஸுத⁴யா ।
அலங்காரம் பூ⁴மேர்முனிஜனமனஶ்சின்மயமஹா-
பயோதே⁴ரந்தஸ்ஸ்த²ம் தவ சரணரத்னம் ம்ருக³யதே ॥25॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

வேத சாஸ்திரங்கள் என்ற அமுதத் தடாகத்தில் மூழ்கித் தெளிந்த முனிவர்களின் மனம், பேரின்ப அமுதத்தில் நனைந்து தூய்மை பெறுகிறது. அப்படிப்பட்ட ஞானிகளின் உள்ளமாகிய அறிவுப் பெருங்கடலில் அமிழ்ந்து கிடக்கும் ஒப்பற்ற சிந்தாமணியாக, பூமிக்கே ஆபரணமாகத் திகழும் காமாக்ஷியின் திருவடி ரத்தினத்தை ஞானிகளின் மனம் பக்தியுடன் நாடித் தேடுகிறது.

பொருள்

காமாக்ஷி! சாஸ்திரங்கள் என்னும் அமுதக் குளத்தில் நீராடி (ஶாஸ்த்ர-அம்ருத-ஸரஸி க்ருத-ஸ்னானம்), மிகவுயர்ந்த தூய்மையைப் பெற்று (நிதராம் வைஶத்³யம் த³தா⁴னம்), பிரம்மாவானந்த அமுத ரசத்தில் திளைத்திருக்கும் முனிவர்களின் மனமானது (ஆனந்த³-ஸுத⁴யா கலித-ரஸம் முனி-ஜன-மன:); பூமிக்கே தலையாய ஆபரணமாய் இருப்பதும் (பூ⁴மே: அலங்காரம்), தங்களின் அறிவுக்கடலின் ஆழத்தில் வீற்றிருப்பதுமான (சின்மய-மஹா-பயோதே⁴: அந்தஸ்ஸ்த²ம்) உன்னுடைய திருவடி என்ற ரத்தினத்தை (தவ சரண-ரத்னம்) நாடித் தேடி அடைகின்றது (ம்ருக³யதே)!

பதச்சேதம்

க்ருத-ஸ்னானம் | ஶாஸ்த்ர-அம்ருத-ஸரஸி | காமாக்ஷி | நிதராம்
த³தா⁴னம் | வைஶத்³யம் | கலித-ரஸம் | ஆனந்த³-ஸுத⁴யா ।
அலங்காரம் | பூ⁴மே: | முனி-ஜன-மன: | சின்மய-மஹா-
பயோதே⁴: | அந்தஸ்ஸ்த²ம் | தவ | சரண-ரத்னம் | ம்ருக³யதே ॥

பதவுரை

முனிவர் மனத்தின் தூய்மை

ஶாஸ்த்ர-அம்ருத-ஸரஸி க்ருத-ஸ்னானம்
சாஸ்திரங்கள் என்னும் அமுதத் தடாகத்தில் நீராடியதும்
நிதராம் வைஶத்³யம் த³தா⁴னம்
மிகச் சிறந்த நிர்மலமான தூய்மையைத் தரித்திருப்பதும்
ஆனந்த³-ஸுத⁴யா கலித-ரஸம்
ஆத்மானந்த அமுதத்தினால் சுவை ஊட்டப்பெற்றதுமான
முனி-ஜன-மன:
ஞானிகளின் தூய உள்ளமானது

ஞானக் கடலில் உறையும் திருவடிரத்தினம்

பூ⁴மே: அலங்காரம்
பூமிதேவிக்கு ஒப்பற்ற ஆபரணமாய் விளங்குவதும்
சின்மய-மஹா-பயோதே⁴: அந்தஸ்ஸ்த²ம்
ஞானமயமான பெருங்கடலின் உள்ளே உறைவதுமான
தவ சரண-ரத்னம்
உன்னுடைய திருவடியாகிய ரத்தினத்தை
ம்ருக³யதே
பேரன்போடு தேடி தியானிக்கின்றது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 26

↑ பாடல்கள்
மனோகே³ஹே மோஹோத்³ப⁴வதிமிரபூர்ணே மம முஹு:
த³ரித்³ராணீகுர்வந்தி³னகரஸஹஸ்ராணி கிரணை: ।
வித⁴த்தாம் காமாக்ஷி ப்ரஸ்ருமரதமோவஞ்சனசண:
க்ஷணார்த⁴ம் ஸான்னித்⁴யம் சரணமணிதீ³போ ஜனனி தே ॥26॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அஞ்ஞானத்தினால் தன் மனம் இருள் சூழ்ந்த இல்லமாக உள்ளதெனக் கூறும் கவிஞர், அந்த இல்லத்தில் அன்னையின் திருவடி என்னும் ரத்தின தீபம் சுடர்விட வேண்டும் என வேண்டுகிறார். ஆயிரம் சூரியன்களின் பிரகாசத்தையும் மங்கச் செய்து, இருளை விரட்டுவதில் கைதேர்ந்த அந்த மாணிக்க விளக்கு அரை கணமாவது தன் நெஞ்சில் எழுந்தருள வேண்டும் எனப் பணிகிறார்.

பொருள்

தாயே காமாக்ஷி (ஜனனி காமாக்ஷி)! மயக்கத்தினால் உண்டான அஞ்ஞான இருள் நிறைந்துள்ள (மோஹ-உத்³ப⁴வ-திமிர-பூர்ணே) எனது மனமாகிய இல்லத்தில் (மம மனோ-கே³ஹே), தனது பேரொளிக் கதிர்களினால் (கிரணை:) ஆயிரக்கணக்கான சூரியன்களின் ஒளியையும் மங்கச் செய்வதும் (தி³னகர-ஸஹஸ்ராணி முஹு: த³ரித்³ராணீ-குர்வந்), எங்கும் பரவும் இருளை அகற்றுவதில் மிக்க சாமர்த்தியம் கொண்டதுமான (ப்ரஸ்ருமர-தம:-வஞ்சன-சண:) உனது திருவடி என்னும் மாணிக்க தீபம் (தே சரண-மணி-தீ³ப:), அரை க்ஷண நேரமாவது (க்ஷண-அர்த⁴ம்) எழுந்தருளி அருள் புரியட்டும் (ஸான்னித்⁴யம் வித⁴த்தாம்)!

பதச்சேதம்

மன:-கே³ஹே | மோஹ-உத்³ப⁴வ-திமிர-பூர்ணே | மம | முஹு:
த³ரித்³ராணீ-குர்வந் | தி³னகர-ஸஹஸ்ராணி | கிரணை: ।
வித⁴த்தாம் | காமாக்ஷி | ப்ரஸ்ருமர-தம:-வஞ்சன-சண:
க்ஷண-அர்த⁴ம் | ஸான்னித்⁴யம் | சரண-மணி-தீ³ப: | ஜனனி | தே ॥

பதவுரை

இருள் சூழ்ந்த மனமனை

மம மன:-கே³ஹே
என்னுடைய மனமாகிய இல்லத்தில்
மோஹ-உத்³ப⁴வ-திமிர-பூர்ணே
அஞ்ஞான மயக்கத்தால் உண்டான பேரிருள் நிறைந்திருக்கும் வேளையில்

சூரியனை விஞ்சும் சுடரொளி

கிரணை: தி³னகர-ஸஹஸ்ராணி
தனது கிரணங்களால் ஆயிரம் சூரியன்களின் ஒளியையும்
முஹு: த³ரித்³ராணீ-குர்வந்
எப்போதும் மங்கச் செய்து தோற்கடிப்பதுமாகிய

இருளகற்றும் பாத மணிவிளக்கு

ப்ரஸ்ருமர-தம:-வஞ்சன-சண:
எங்கும் படரும் அஞ்ஞான இருளைப் போக்குவதில் தேர்ந்த
தே சரண-மணி-தீ³ப:
உன்னுடைய திருவடி என்னும் மாணிக்கத் தீபமானது
க்ஷண-அர்த⁴ம் ஸான்னித்⁴யம் வித⁴த்தாம்
அரை கணப் பொழுதாவது என் நெஞ்சில் பிரசன்னமாகி அருள் செய்யட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 27

↑ பாடல்கள்
கவீனாம் சேதோவன்னக²ரருசிஸம்பர்கி விபு³த-⁴
ஸ்ரவந்தீஸ்ரோதோவத்படுமுக²ரிதம் ஹம்ஸகரவை: ।
தி³னாரம்ப⁴ஶ்ரீவன்னியதமருணச்சா²யஸுப⁴க³ம்
மத³ந்த: காமாக்ஷ்யா: ஸ்பு²ரது பத³பங்கேருஹயுக³ம் ॥27॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடித் தாமரைகளை மூன்று உன்னத உவமைகளால் கவிஞர் விவரிக்கிறார்: கவிகளின் மாசற்ற மனம் போல தூய நகவொளியோடு விளங்குவது; கங்கையின் நீரோட்டம் அன்னப்பறவைகளின் ஒலியோடு திகழ்வது போல தண்டைகளின் சிலம்பொலியோடு ஒலிப்பது; விடியற்காலப் பேரொளி போல இயற்கையிலேயே செந்நிறக் காந்தியோடு திகழ்வது. அந்தப் பாதமலர் தன் உள்ளத்தில் எப்போதும் மிளிர வேண்டும் என்கிறார்.

பொருள்

தூய கவிஞர்களின் மனம் போல (கவீனாம் சேதோவத்) நகங்களின் வெண்ணிற ஒளியோடு கூடியதும் (நக²ர-ருசி-ஸம்பர்கி); தேவநதியான கங்கையின் நீரோட்டமானது அன்னங்களின் ஒலியோடு திகழ்வது போல (விபு³த⁴-ஸ்ரவந்தீ-ஸ்ரோதோவத்), தண்டைகளின் இனிமையான நாதத்தினால் இனிது ஒலிப்பதும் (ஹம்ஸக-ரவை: படு-முக²ரிதம்); அதிகாலை விடியலின் அழகைப் போல (தி³ன-ஆரம்ப⁴-ஶ்ரீவத்) இயற்கையிலேயே சிவந்த ஒளியால் சுந்தரமாய் விளங்குவதுமான (நியதம் அருண-ச்சா²ய-ஸுப⁴க³ம்), காமாக்ஷி தேவியின் இரு திருவடித் தாமரைகள் (காமாக்ஷ்யா: பத³-பங்கேருஹ-யுக³ம்) எனது உள்ளத்தினுள் (மத்-அந்த:) என்றும் பிரகாசிக்கட்டும் (ஸ்பு²ரது)!

பதச்சேதம்

கவீனாம் | சேதோவத் | நக²ர-ருசி-ஸம்பர்கி | விபு³த-⁴
ஸ்ரவந்தீ-ஸ்ரோதோவத் | படு-முக²ரிதம் | ஹம்ஸக-ரவை: ।
தி³ன-ஆரம்ப⁴-ஶ்ரீவத் | நியதம் | அருண-ச்சா²ய-ஸுப⁴க³ம்
மத்-அந்த: | காமாக்ஷ்யா: | ஸ்பு²ரது | பத³-பங்கேருஹ-யுக³ம் ॥

பதவுரை

கவிஞர் உள்ளமும் நகவொளியும்

கவீனாம் சேதோவத்
மாசற்ற மேலாகிய கவிஞர்களின் மனதைப் போல
நக²ர-ருசி-ஸம்பர்கி
தூய்மையான நகங்களின் வெண்ணிறப் பிரகாசத்தோடு கூடியதும்

கங்கை நதியும் சிலம்பொலியும்

விபு³த⁴-ஸ்ரவந்தீ-ஸ்ரோதோவத்
தேவகங்கையின் நீரோட்டம் அன்னப் பறவைகளின் ஒலியால் இனிமையாவது போல
ஹம்ஸக-ரவை: படு-முக²ரிதம்
காலணித் தண்டைகளின் இனிய ஒலியால் நாதமெழுப்புவதும்

விடியலின் செவ்வொளிப் பாதங்கள்

தி³ன-ஆரம்ப⁴-ஶ்ரீவத்
வைகறை விடியலின் அழகிய செவ்வொளியைப் போல
நியதம் அருண-ச்சா²ய-ஸுப⁴க³ம்
எப்போதும் இயல்பான செந்நிறக் காந்தியால் பேரழகோடு திகழ்வதுமான
காமாக்ஷ்யா: பத³-பங்கேருஹ-யுக³ம்
காமாக்ஷி தேவியின் தாமரைத் திருவடி இணைகள்
மத்-அந்த: ஸ்பு²ரது
என்னுடைய உள்ளத்தின் உள்ளே சுடர்விட்டுப் பிரகாசிக்கட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 28

↑ பாடல்கள்
ஸதா³ கிம் ஸம்பர்காத்ப்ரக்ருதிகடி²னைர்னாகிமுகுடை:
தடைர்னீஹாராத்³ரேரதி⁴கமணுனா யோகி³மனஸா ।
விபி⁴ந்தே ஸம்மோஹம் ஶிஶிரயதி ப⁴க்தானபி த்³ருஶாம்
அத்³ருஶ்யம் காமாக்ஷி ப்ரகடயதி தே பாத³யுக³லம் ॥28॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் மெல்லிய பாதங்கள் எவ்வாறு மயக்கத்தை உடைக்கின்றன? பனிமலையின் குளிர்ச்சியால் பக்தர்களைக் குளிரச் செய்கின்றனவா? யோகிகளின் மிக நுண்ணிய மனதின் சேர்க்கையினால்தான் ஊனக்கண்களுக்குத் தெரியாமல் மறைகின்றனவா? என்று வியக்கும் கவிஞர், கடுமையான தேவர்களின் கிரீடங்கள், இமயமலைப் பாறைகள், யோகிகளின் நுட்பமான மனம் ஆகியவற்றின் தொடர்பே பாதங்களின் செயல்களுக்குக் காரணம் என நயம்படப் பாடுகிறார்.

பொருள்

காமாக்ஷி! உனது திருவடி இணைகள் (தே பாத³-யுக³லம்), இயற்கையிலேயே கடினமான தேவர்களின் கிரீடங்களுடன் எப்போதும் தொடர்பு கொண்டிருப்பதாலோ (ஸதா³ ப்ரக்ருதி-கடி²னை: நாகி-முகுடை: ஸம்பர்காத் கிம்), அஞ்ஞான மயக்கத்தை உடைத்து எறிகின்றது (ஸம்மோஹம் விபி⁴ந்தே)! பனி படர்ந்த இமயமலையின் பாறைகளோடு தொடர்பு கொண்டிருப்பதாலோ (னீஹார-அத்³ரே: தடை: கிம்), பக்தர்களைக் குளிர்வித்து சாந்தமடையச் செய்கிறது (ப⁴க்தான் ஶிஶிரயதி)! மிக நுண்ணிய யோகிகளின் மனதோடு தொடர்பு கொண்டிருப்பதாலோ (அதி⁴கம் அணுனா யோகி³-மனஸா கிம்), புலன் கண்களுக்குப் புலப்படாத தன்மையை (த்³ருஶாம் அத்³ருஶ்யம்) வெளிப்படுத்துகின்றது (ப்ரகடயதி)!

பதச்சேதம்

ஸதா³ | கிம் | ஸம்பர்காத் | ப்ரக்ருதி-கடி²னை: | நாகி-முகுடை:
தடை: | னீஹார-அத்³ரே: | அதி⁴கம் | அணுனா | யோகி³-மனஸா ।
விபி⁴ந்தே | ஸம்மோஹம் | ஶிஶிரயதி | ப⁴க்தான் | அபி | த்³ருஶாம்
அத்³ருஶ்யம் | காமாக்ஷி | ப்ரகடயதி | தே | பாத³-யுக³லம் ॥

பதவுரை

தேவர் முடிகளும் மோக நாசமும்

ப்ரக்ருதி-கடி²னை: நாகி-முகுடை: ஸதா³ ஸம்பர்காத் கிம்
இயற்கையிலேயே வைரக் கடினமுள்ள தேவர்களின் கிரீடங்கள் படுவதாலோ
ஸம்மோஹம் விபி⁴ந்தே
அடியார்களின் அறியாமை மயக்கத்தைப் பிளந்து அழிக்கின்றது

பனிமலையும் பக்தர்கள் குளிர்ச்சியும்

னீஹார-அத்³ரே: தடை: கிம்
பனிமலையின் கரைகளுடன் இயைந்திருப்பதாலோ
ப⁴க்தான் ஶிஶிரயதி
வழிபடும் பக்தர்களின் மனத்தைக் குளிர்விக்கின்றது

யோகிகள் மனமும் மறைபொருளும்

அதி⁴கம் அணுனா யோகி³-மனஸா கிம்
அணுவினும் நுண்ணிய யோகிகளின் மனதோடு கலந்திருப்பதாலோ
த்³ருஶாம் அத்³ருஶ்யம் ப்ரகடயதி
ஊனக்கண்களுக்குத் தெரியாத மறைபொருளாய் விளங்குகிறது
தே பாத³-யுக³லம் காமாக்ஷி
தாயே காமாக்ஷி! உன்னுடைய இரு பாதங்கள்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 29

↑ பாடல்கள்
பவித்ராப்⁴யாமம்ப³ ப்ரக்ருதிம்ருது³லாப்⁴யாம் தவ ஶிவே
பதா³ப்⁴யாம் காமாக்ஷி ப்ரஸப⁴மபி⁴பூ⁴தை: ஸசகிதை: ।
ப்ரவாலைரம்போ⁴ஜைரபி ச வனவாஸவ்ரதத³ஶா:
ஸதை³வாரப்⁴யந்தே பரிசரிதனானாத்³விஜக³ணை: ॥29॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் பாதங்களின் இயற்கையான மென்மைக்கும் புனிதத்திற்கும் முன்னால், மரங்களின் தளிர்களும் குளத்துத் தாமரைகளும் தோற்று வெட்கிப் பயந்தன. அதனால் அவை பல்வேறு பறவைகள் மற்றும் வண்டுகள் சூழ்ந்திருக்க, காடுகளிலும் நீர்நிலைகளிலும் வாழும் வனவாச விரதத்தை மேற்கொண்டு தவம் செய்கின்றன என்று அழகுறக் கற்பனை செய்கிறார்.

பொருள்

மங்கள வடிவினளே (ஶிவே)! அன்னையே (அம்ப³)! காமாக்ஷி! மகா பவித்திரமானவையும் (பவித்ராப்⁴யாம்), இயற்கையிலேயே பரம மென்மையானவையுமான (ப்ரக்ருதி-ம்ருது³லாப்⁴யாம்) உன்னுடைய திருவடிகளால் (தவ பதா³ப்⁴யாம்) வலிமையோடு தோற்கடிக்கப்பட்டு (ப்ரஸப⁴ம் அபி⁴பூ⁴தை:), பயம் கொண்டவையாகி (ஸசகிதை:); மரந்தளிர்களாலும் (ப்ரவாலை:), தாமரை மலர்களாலும் (அம்போ⁴ஜை: அபி ச); பலவிதமான பறவைகளும் வண்டுகளும் சுற்றிலும் சூழ்ந்து சேவை செய்ய (பரிசரித-நானா-த்³விஜ-க³ணை:), எப்போதும் காடுகளில் வசிக்கும் வனவாச விரத நிலைகளானது (வனவாஸ-வ்ரத-த³ஶா:) மேற்கொள்ளப்படுகின்றன (ஸதா³ ஏவ ஆரப்⁴யந்தே)!

பதச்சேதம்

பவித்ராப்⁴யாம் | அம்ப³ | ப்ரக்ருதி-ம்ருது³லாப்⁴யாம் | தவ | ஶிவே
பதா³ப்⁴யாம் | காமாக்ஷி | ப்ரஸப⁴ம் | அபி⁴பூ⁴தை: | ஸசகிதை: ।
ப்ரவாலை: | அம்போ⁴ஜை: | அபி | ச | வனவாஸ-வ்ரத-த³ஶா:
ஸதா³ | ஏவ | ஆரப்⁴யந்தே | பரிசரித-நானா-த்³விஜ-க³ணை: ॥

பதவுரை

மென்மையான புனிதம்

ஶிவே அம்ப³ காமாக்ஷி
மங்கள ஸ்வரூபியே! அன்னையே காமாக்ஷி!
தவ பவித்ராப்⁴யாம் ப்ரக்ருதி-ம்ருது³லாப்⁴யாம் பதா³ப்⁴யாம்
உனது புனிதமானதும் இயற்கையிலேயே அதீத மென்மையானதுமான திருவடிகளால்

தோல்வியுற்ற தளிர்களும் தாமரைகளும்

ப்ரஸப⁴ம் அபி⁴பூ⁴தை: ஸசகிதை:
முற்றிலும் தோற்கடிக்கப்பட்டு அஞ்சியவையாய்
ப்ரவாலை: அம்போ⁴ஜை: அபி ச
மரங்களின் செந்தளிர்களாலும், தாமரை மலர்களாலும்

வனவாச தவம்

பரிசரித-நானா-த்³விஜ-க³ணை:
தங்களைச் சேவிக்கும் பல்வேறு பறவைகள் மற்றும் வண்டுகளின் கூட்டத்தோடு
வனவாஸ-வ்ரத-த³ஶா:
காடுகளில் தங்கித் தவம் செய்யும் வனவாச விரதமானது
ஸதா³ ஏவ ஆரப்⁴யந்தே
எப்போதும் கைக்கொள்ளப்படுகின்றது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 30

↑ பாடல்கள்
சிராத்³த்³ருஶ்யா ஹம்ஸை: கத²மபி ஸதா³ ஹம்ஸஸுலப⁴ம்
நிரஸ்யந்தீ ஜாட்³யம் நியதஜட³மத்⁴யைகஶரணம் ।
அதோ³ஷவ்யாஸங்கா³ ஸததமபி தோ³ஷாப்திமலினம்
பயோஜம் காமாக்ஷ்யா: பரிஹஸதி பாதா³ப்³ஜயுக³லீ ॥30॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடித் தாமரைகளுக்கும் தண்ணீரில் மலரும் சாதாரணத் தாமரைகளுக்கும் உள்ள வேற்றுமையைச் சிலேடை நயத்தோடு விவரிக்கிறார்: சாதாரணத் தாமரை எப்போதாவதுதான் அன்னப்பறவைகளால் அடையப்படும், பாதங்களோ பரமஹம்ச முனிவர்களுக்கு எப்போதுமே எளியவை; தாமரை குளிர்ந்த நீரில் உழல்வது, பாதங்களோ அஞ்ஞான மந்தத்தன்மையை (ஜாட்யம்) போக்குவது; தாமரை இரவில் வாடி இருள் அடைவது, பாதங்களோ எந்தக் குற்றமும் (தோஷம்) இல்லாதவை. இதனால் அன்னையின் பாதங்கள் சாதாரணத் தாமரையைப் பரிகசிக்கின்றன.

பொருள்

சாதாரணத் தாமரையானது நெடுங்காலத்திற்குப் பின்னரே அன்னப்பறவைகளால் அரிதாகக் காணப்படுகின்றது; அன்னையின் பாதங்களோ எப்போதும் பரமஹம்ச முனிவர்களுக்கு எளிதில் கிடைக்கின்றன (ஸதா³ ஹம்ஸ-ஸுலப⁴ம்)! தாமரை குளிர்ந்த நீரின் நடுவிலேயே தஞ்சமடைந்துள்ளது; பாதங்களோ அடியார்களின் அறியாமை மந்தத்தைப் போக்க வல்லவை (நிரஸ்யந்தீ ஜாட்³யம்)! தாமரையானது இரவுக் காலங்களில் வாடி மலினமடைகின்றது; பாதங்களோ எந்தக் குறைகளும் தோஷங்களும் அணுகாதவை (அதோ³ஷ-வ்யாஸங்கா³)! இவ்வாறு விளங்கும் காமாக்ஷி தேவியின் பாதத்தாமரை இணைகள் (காமாக்ஷ்யா: பாதா³ப்³ஜ-யுக³லீ), சாதாரணத் தாமரை மலரைத் (தோ³ஷாப்தி-மலினம் பயோஜம்) தன் அழகினால் எப்போதும் பரிகசிக்கின்றது (பரிஹஸதி)!

பதச்சேதம்

சிராத் | த்³ருஶ்யா | ஹம்ஸை: | கத²மபி | ஸதா³ | ஹம்ஸ-ஸுலப⁴ம்
நிரஸ்யந்தீ | ஜாட்³யம் | நியத-ஜட³-மத்⁴ய-ஏக-ஶரணம் ।
அதோ³ஷ-வ்யாஸங்கா³ | ஸததம் | அபி | தோ³ஷாப்தி-மலினம்
பயோஜம் | காமாக்ஷ்யா: | பரிஹஸதி | பாதா³ப்³ஜ-யுக³லீ ॥

பதவுரை

ஹம்சங்களுக்கு எளிய பாதங்கள்

ஹம்ஸை: சிராத் கத²மபி த்³ருஶ்யா
அன்னப் பறவைகளால் நீண்ட காலத்திற்குப் பின் அரிதாகக் காணப்படும் தாமரையை விடுத்து
ஸதா³ ஹம்ஸ-ஸுலப⁴ம்
எப்போதும் பரமஹம்ச ஞானிகளுக்கு எளிதில் புலப்படுவதும்

மந்தத்தைப் போக்கும் வல்லமை

நியத-ஜட³-மத்⁴ய-ஏக-ஶரணம்
எப்போதும் குளிர்ந்த நீருக்குள்ளேயே தங்கியிருக்கும் இயல்புடைய தாமரையை விடுத்து
ஜாட்³யம் நிரஸ்யந்தீ
பக்தர்களின் அஞ்ஞான மந்த நிலையை அறவே விரட்டுவதும்

குற்றமற்ற பேரொளி

தோ³ஷாப்தி-மலினம் பயோஜம்
இரவு வந்ததும் வாடி மாசடையும் தாமரையை
அதோ³ஷ-வ்யாஸங்கா³
ஒருபோதும் எந்த தோஷமும் சேராத தன்மையினால்
காமாக்ஷ்யா: பாதா³ப்³ஜ-யுக³லீ பரிஹஸதி
காமாக்ஷியின் திருவடித் தாமரை இணை எள்ளி நகையாடி மிஞ்சுகின்றது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 31

↑ பாடல்கள்
ஸுராணாமானந்த³ப்ரப³லனதயா மண்ட³னதயா
நகே²ந்து³ஜ்யோத்ஸ்னாபி⁴ர்விஸ்ருமரதம:க²ண்ட³னதயா ।
பயோஜஶ்ரீத்³வேஷவ்ரதரததயா த்வச்சரணயோ:
விலாஸ: காமாக்ஷி ப்ரகடயதி நைஶாகரத³ஶாம் ॥31॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகள் சந்திரனைப் போலவே செயல்படுகின்றன என்று காண்கிறார். தேவர்களுக்குப் பேரானந்தத்தை அளிப்பது, அவர்களின் சிரங்களுக்கு ஆபரணமாவது, நகங்களாகிய நிலவொளியால் பரவும் இருளை விரட்டுவது, தாமரையின் அழகை வெல்வது எனச் சந்திரனின் அத்தனை குணங்களையும் திருவடிகள் வெளிப்படுத்துவதை வியக்கிறார்.

பொருள்

காமாக்ஷி! தேவர்களுக்கு ஆனந்தத்தைப் பெருக்குவதாலும் (ஸுராணாம் ஆனந்த³-ப்ரப³லனதயா), அவர்களது முடிகளுக்குத் தலையலங்காரமாய் இருப்பதாலும் (மண்ட³னதயா); நகங்களாகிய சந்திரர்களின் நிலவொளியினால் (நக²-இந்து³-ஜ்யோத்ஸ்னாபி⁴:) எங்கும் பரவும் இருளை அழிப்பதாலும் (விஸ்ருமர-தம:-க²ண்ட³னதயா); தாமரையின் அழகை வெல்லும் விரதத்தில் ஈடுபாடு கொண்டிருப்பதாலும் (பயோஜ-ஶ்ரீ-த்³வேஷ-வ்ரத-ரததயா); உனது திருவடிகளின் பெருமிதமான அழகானது (த்வத்-சரணயோ: விலாஸ:), சந்திரனின் தன்மைகளைத் தன்னுள் கொண்டு விளங்குகிறது (நைஶாகர-த³ஶாம் ப்ரகடயதி)!

பதச்சேதம்

ஸுராணாம் | ஆனந்த³-ப்ரப³லனதயா | மண்ட³னதயா
நக²-இந்து³-ஜ்யோத்ஸ்னாபி⁴: | விஸ்ருமர-தம:-க²ண்ட³னதயா ।
பயோஜ-ஶ்ரீ-த்³வேஷ-வ்ரத-ரததயா | த்வத்-சரணயோ:
விலாஸ: | காமாக்ஷி | ப்ரகடயதி | நைஶாகர-த³ஶாம் ॥

பதவுரை

தேவர்களின் ஆனந்தமும் ஆபரணமும்

ஸுராணாம் ஆனந்த³-ப்ரப³லனதயா
தேவர்களுக்கு மட்டற்ற ஆனந்தத்தை வளர்ப்பதாலும்
மண்ட³னதயா
அவர்களுக்குச் சிறந்த சிரோபூஷணமாய் அமைந்திருப்பதாலும்

நக நிலவொளியும் இருள் நாசமும்

நக²-இந்து³-ஜ்யோத்ஸ்னாபி⁴:
நகங்கள் என்னும் சந்திரன்களின் நிலவொளியினால்
விஸ்ருமர-தம:-க²ண்ட³னதயா
எங்கும் படரும் இருளைத் துண்டாக்கி அழிப்பதாலும்

சந்திரனின் இயல்பு

பயோஜ-ஶ்ரீ-த்³வேஷ-வ்ரத-ரததயா
தாமரையின் எழிலை எதிர்க்கும் விரதத்தைக் கொண்டிருப்பதாலும்
த்வத்-சரணயோ: விலாஸ:
உனது இரு திருவடிகளின் லீலா விலாசமானது
நைஶாகர-த³ஶாம் ப்ரகடயதி
இரவை உண்டாக்கும் முழுமதியின் நிலையை வெளிப்படுத்துகின்றது
காமாக்ஷி
காமாக்ஷி தாயே!
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 32

↑ பாடல்கள்
ஸிதிம்னா காந்தீனாம் நக²ரஜனுஷாம் பாத³னலின-
ச்ச²வீனாம் ஶோணிம்னா தவ ஜனனி காமாக்ஷி நமனே ।
லப⁴ந்தே மந்தா³ரக்³ரதி²தனவப³ந்தூ⁴ககுஸும-
ஸ்ரஜாம் ஸாமீசீன்யம் ஸுரபுரபுரந்த்⁴ரீகசப⁴ரா: ॥32॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் கால்களில் தேவலோகப் பெண்கள் தலைவணங்கி வணங்குகிறார்கள். அப்போது பாத நகங்களிலிருந்து வெளிப்படும் வெண்ணிற ஒளியும், உள்ளங்கால்களின் செந்நிற ஒளியும் தேவமாதர்களின் கரிய கூந்தலின் மேல் படர்கின்றன. அது, வெண்மையான மந்தார மலர்களும் சிவந்த செம்பருத்தி மலர்களும் (பந்துக மலர்கள்) ஒன்றாகத் தொடுக்கப்பட்ட மாலைகளைச் சூடியது போலக் காட்சியளிப்பதை ரசிக்கிறார்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி (ஜனனி காமாக்ஷி)! தேவாமிர்த மகளிர் உன்னை வணங்கும் வேளையில் (ஸுரபுர-புரந்த்⁴ரீ நமனே), உனது கால்விரல் நகங்களிலிருந்து பிறக்கும் ஒளியின் வெண்மையினாலும் (நக²ர-ஜனுஷாம் காந்தீனாம் ஸிதிம்னா), உனது தாமரைப் பாதங்களின் ஒளியின் செம்மையினாலும் (பாத³-னலின-ச்ச²வீனாம் ஶோணிம்னா); அவர்களுடைய கரிய கூந்தல் கற்றைகள் (கச-ப⁴ரா:), வெள்ளிய மந்தார மலர்களுடன் புதிய சிவந்த பந்தூக மலர்களைக் கோர்த்துத் தொடுத்த மலர்மாலைகளின் (மந்தா³ர-க்³ரதி²த-நவ-ப³ந்தூ⁴க-குஸும-ஸ்ரஜாம்) அழகிய நேர்த்தியை அடைகின்றன (ஸாமீசீன்யம் லப⁴ந்தே)!

பதச்சேதம்

ஸிதிம்னா | காந்தீனாம் | நக²ர-ஜனுஷாம் | பாத³-னலின-
ச்ச²வீனாம் | ஶோணிம்னா | தவ | ஜனனி | காமாக்ஷி | நமனே ।
லப⁴ந்தே | மந்தா³ர-க்³ரதி²த-நவ-ப³ந்தூ⁴க-குஸும-
ஸ்ரஜாம் | ஸாமீசீன்யம் | ஸுரபுர-புரந்த்⁴ரீ-கச-ப⁴ரா: ॥

பதவுரை

வெண்மையும் செம்மையும் கலந்த ஒளி

ஜனனி காமாக்ஷி தவ
அன்னையே காமாக்ஷி! உன்னுடைய
நக²ர-ஜனுஷாம் காந்தீனாம் ஸிதிம்னா
நகங்களிலிருந்து உதிக்கும் ஒளிகளின் வெண்மையினாலும்
பாத³-னலின-ச்ச²வீனாம் ஶோணிம்னா
பாதக்கமலங்களின் ஒளியின் செந்நிறத்தினாலும்

தேவமாதரின் வணக்கமும் கூந்தலும்

ஸுரபுர-புரந்த்⁴ரீ நமனே
தேவலோகப் பெண்கள் வணங்கும் காலத்தில்
கச-ப⁴ரா:
அவர்களுடைய அடர்ந்த கூந்தல் முடிகள்

மந்தாரமும் பந்தூகமும் கலந்த மாலை

மந்தா³ர-க்³ரதி²த
வெண் மந்தார மலர்களோடு சேர்த்துக் கட்டப்பட்ட
நவ-ப³ந்தூ⁴க-குஸும-ஸ்ரஜாம்
புதிய சிவந்த பந்தூக மலர்களின் மாலைகளைப் போன்ற
ஸாமீசீன்யம் லப⁴ந்தே
ஒப்பற்ற அழகிய நிலையைப் பெறுகின்றன
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 33

↑ பாடல்கள்
ஸ்பு²ரன்மத்⁴யே ஶுத்³தே⁴ நக²கிரணது³க்³தா⁴ப்³தி⁴பயஸாம்
வஹன்னப்³ஜம் சக்ரம் த³ரமபி ச லேகா²த்மகதயா ।
ஶ்ரிதோ மாத்ஸ்யம் ரூபம் ஶ்ரியமபி த³தா⁴னோ நிருபமாம்
த்ரிதா⁴மா காமாக்ஷ்யா: பத³னலினனாமா விஜயதே ॥33॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் பாதங்களை மகாவிஷ்ணுவாகவே உருவகிக்கிறார் கவிஞர். நகவொளி என்ற பாற்கடலில் உறைவது, ரேகைகளாகத் தாமரை, சக்கரம், சங்கு ஆகியவற்றைத் தரித்திருப்பது, மத்ஸ்ய ரேகையைக் கொண்டு மச்சாவதாரத்தைக் குறிப்பது, ஒப்பற்ற இலக்குமியின் அழகைத் தாங்குவது ஆகிய காரணங்களால் 'பாதநளினன்' என்னும் பெயர்கொண்ட பரந்தாமனாக அன்னையின் பாதங்கள் விளங்குவதாகக் காண்கிறார்.

பொருள்

தூய நகவொளிகள் என்ற பாற்கடல் நீரின் நடுவில் பிரகாசிப்பதும் (ஶுத்³தே⁴ நக²-கிரண-து³க்³தோ⁴த³தி⁴-பயஸாம் மத்⁴யே ஸ்பு²ரன்); ரேகைகளின் வடிவில் தாமரை, சக்கரம், சங்கு ஆகியவற்றைத் தாங்கியிருப்பதும் (லேகா²த்மகதயா அப்³ஜம் சக்ரம் த³ரம் அபி ச வஹன்); மச்ச வடிவ ரேகையைக் கொண்டிருப்பதும் (மாத்ஸ்யம் ரூபம் ஶ்ரித:); இணையற்ற அழகையும் செல்வத்தையும் சுமந்திருப்பதுமாகிய (நிருபமாம் ஶ்ரியம் அபி த³தா⁴ன:) காமாக்ஷி தேவியின் (காமாக்ஷ்யா:) திருவடித்தாமரை என்னும் பெயர் கொண்ட மகாவிஷ்ணுவானவர் (பத³-னலின-னாமா த்ரிதா⁴மா) எங்கும் மேன்மையோடு ஜெயிக்கின்றார் (விஜயதே)!

பதச்சேதம்

ஸ்பு²ரன் | மத்⁴யே | ஶுத்³தே⁴ | நக²-கிரண-து³க்³தோ⁴த³தி⁴-பயஸாம்
வஹன் | அப்³ஜம் | சக்ரம் | த³ரம் | அபி | ச | லேகா²த்மகதயா ।
ஶ்ரித: | மாத்ஸ்யம் | ரூபம் | ஶ்ரியம் | அபி | த³தா⁴ன: | நிருபமாம்
த்ரிதா⁴மா | காமாக்ஷ்யா: | பத³-னலின-னாமா | விஜயதே ॥

பதவுரை

நகவொளிப் பாற்கடல்

ஶுத்³தே⁴ நக²-கிரண-து³க்³தோ⁴த³தி⁴-பயஸாம் மத்⁴யே ஸ்பு²ரன்
தூய நகக்கதிர்கள் என்ற பாற்கடலின் மத்தியில் விளங்குபவரும்

சங்கு சக்கர தாமரை ரேகைகள்

லேகா²த்மகதயா அப்³ஜம் சக்ரம் த³ரம் அபி ச வஹன்
வரிகளின் வடிவமாகத் தாமரையையும் சக்கரத்தையும் சங்கையும் ஏந்தியிருப்பவரும்

மச்ச வடிவமும் லட்சுமி கடாட்சமும்

மாத்ஸ்யம் ரூபம் ஶ்ரித:
மத்ஸ்ய (மீன் போன்ற) ரேகையின் வடிவத்தை ஆசிரயித்திருப்பவரும்
நிருபமாம் ஶ்ரியம் அபி த³தா⁴ன:
நிகரற்ற லட்சுமி சோபையைத் தரித்திருப்பவருமான

திருவடிப் பரந்தாமன்

காமாக்ஷ்யா: பத³-னலின-னாமா த்ரிதா⁴மா
காமாக்ஷியின் தாமரைப் பாதம் என்று பெயர் கொண்ட பரமபத நாதரான விஷ்ணு
விஜயதே
வெற்றிச் சிறப்புடன் விளங்குகிறார்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 34

↑ பாடல்கள்
நக²ஶ்ரீஸன்னத்³த⁴ஸ்தப³கனிசித: ஸ்வைஶ்ச கிரணை:
பிஶங்கை³: காமாக்ஷி ப்ரகடிதலஸத்பல்லவருசி: ।
ஸதாம் க³ம்ய: ஶங்கே ஸகலப²லதா³தா ஸுரதரு:
த்வதீ³ய: பாதோ³யம் துஹினகி³ரிராஜன்யதனயே ॥34॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடி வேண்டியதை யாவும் தரும் கற்பக விருட்சம் என்று உணர்கிறார். நகங்களின் வெண்ணிற ஒளி மலர்க்கொத்துக்களாகவும், விரல்களின் செந்நிறக் கதிர்கள் அழகிய தளிர்களாகவும் திகழ, சான்றோர்களுக்கு முக்தி உள்ளிட்ட அனைத்துப் பலன்களையும் தரும் தேவலோகக் கல்பதருவாக அன்னையின் பாதத்தைக் காண்கிறார்.

பொருள்

இமயமலை அரசனின் மகளே (துஹின-கி³ரி-ராஜன்ய-தனயே)! காமாக்ஷி! உனது இந்தத் திருவடியானது (அயம் த்வதீ³ய: பாத³:), நகங்களின் அழகால் அமையப்பெற்ற வெண்மலர்க் கொத்துக்களோடு கூடியதும் (நக²-ஶ்ரீ-ஸன்னத்³த⁴-ஸ்தப³க-னிசித:); தனது சிவந்த ஒளிக்கதிர்களால் (ஸ்வை: பிஶங்கை³: கிரணை:) பிரகாசிக்கும் அழகிய தளிர்களின் அழகை வெளிப்படுத்துவதும் (ப்ரகடித-லஸத்-பல்லவ-ருசி:); நல்லோர்களால் நாடி அடையத்தக்கதும் (ஸதாம் க³ம்ய:), நினைத்த பலன்கள் அனைத்தையும் வாரியழங்குவதுமான (ஸகல-ப²ல-தா³தா) தேவலோகக் கற்பக மரமோ (ஸுரதரு:) என்று நான் கருதுகிறேன் (ஶங்கே)!

பதச்சேதம்

நக²-ஶ்ரீ-ஸன்னத்³த⁴-ஸ்தப³க-னிசித: | ஸ்வை: | ச | கிரணை:
பிஶங்கை³: | காமாக்ஷி | ப்ரகடித-லஸத்-பல்லவ-ருசி: ।
ஸதாம் | க³ம்ய: | ஶங்கே | ஸகல-ப²ல-தா³தா | ஸுரதரு:
த்வதீ³ய: | பாத³: | அயம் | துஹின-கி³ரி-ராஜன்ய-தனயே ॥

பதவுரை

நக மலர்க்கொத்துக்களும் செந்தளிர்களும்

துஹின-கி³ரி-ராஜன்ய-தனயே காமாக்ஷி
இமயமலை மன்னனின் மகளான காமாக்ஷியே!
நக²-ஶ்ரீ-ஸன்னத்³த⁴-ஸ்தப³க-னிசித:
நகங்களின் அழகிய வெண்மையால் மலர்க்கொத்துக்கள் நிறைந்தது போன்றதும்
ஸ்வை: பிஶங்கை³: கிரணை:
தனது சிவந்த ஒளிக் கதிர்களால்
ப்ரகடித-லஸத்-பல்லவ-ருசி:
விளங்குகின்ற தளிர் இலைகளின் அழகைக் காட்டுவதும்

அனைத்துப் பலன்களையும் தரும் கற்பக மரம்

ஸதாம் க³ம்ய:
சான்றோர்களால் எளிதில் சென்றடையக்கூடியதும்
ஸகல-ப²ல-தா³தா
விரும்பிய எல்லா நற்பயன்களையும் ஈவதுமான
அயம் த்வதீ³ய: பாத³:
உன்னுடைய இந்தத் திருவடியானது
ஸுரதரு: ஶங்கே
கற்பக மரமே தான் என்று எண்ணுகிறேன்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 35

↑ பாடல்கள்
வஷட்குர்வன்மாஞ்ஜீரகலகலை: கர்மலஹரீ-
ஹவீம்ஷி ப்ரௌத்³த³ண்ட³ம் ஜ்வலதி பரமஜ்ஞானத³ஹனே ।
மஹீயான்காமாக்ஷி ஸ்பு²டமஹஸி ஜோஹோதி ஸுதி⁴யாம்
மனோவேத்³யாம் மாதஸ்தவ சரணயஜ்வா கி³ரிஸுதே ॥35॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடியை ஒரு பெருவேள்வி நடத்தும் யாக புருஷனாக (யஜ்வா) மூககவி உருவகிக்கிறார். ஞானிகளின் மனம் என்ற வேள்வி மேடையில், பிரம்ம ஞானம் என்ற அக்னி கொழுந்துவிட்டு எரிகிறது. அங்கு அன்னையின் காலணிச் சிலம்புகளின் 'கலகல' என்ற ஒலி 'வஷட்' என்ற வேத முழக்கமாக ஒலிக்க, அடியார்களின் கர்ம வினைகள் அனைத்தையும் ஹவிஸாக அந்த அக்னியில் திருவடி ஹோமம் செய்து எரிக்கிறது.

பொருள்

மலைமகளே (கி³ரிஸுதே)! அன்னையே காமாக்ஷி (மாத: காமாக்ஷி)! உனது திருவடி என்னும் பெருமைமிக்க யாக புருஷன் (தவ மஹீயான் சரண-யஜ்வா), நல்லறிவு படைத்த ஞானிகளின் மனமாகிய யாகவேதிகையில் (ஸுதி⁴யாம் மனோ-வேத்³யாம்), பிரகாசமான ஒளியோடு கடுமையாகத் தகிக்கும் பரமஞானத் தீயில் (ஸ்பு²ட-மஹஸி ப்ரௌத்³த³ண்ட³ம் ஜ்வலதி பரம-ஜ்ஞான-த³ஹனே); தண்டைகளின் இனிய ஒலிகளால் 'வஷட்' என்னும் மந்திர முழக்கத்தைச் செய்து (மாஞ்ஜீர-கலகலை: வஷட்குர்வன்), பிறவிக்குக் காரணமான கர்ம வினைகளின் பிரவாகம் அனைத்தையும் ஆகுதிப் பொருட்களாக (கர்ம-லஹரீ-ஹவீம்ஷி) ஆஹுதி செய்கின்றான் (ஜோஹோதி)!

பதச்சேதம்

வஷட்குர்வன் | மாஞ்ஜீர-கலகலை: | கர்ம-லஹரீ-
ஹவீம்ஷி | ப்ரௌத்³த³ண்ட³ம் | ஜ்வலதி | பரம-ஜ்ஞான-த³ஹனே ।
மஹீயான் | காமாக்ஷி | ஸ்பு²ட-மஹஸி | ஜோஹோதி | ஸுதி⁴யாம்
மனோ-வேத்³யாம் | மாத: | தவ | சரண-யஜ்வா | கி³ரிஸுதே ॥

பதவுரை

ஞானிகளின் மனவேதிகை

கி³ரிஸுதே மாத: காமாக்ஷி
இமயவல்லியே! தாயே காமாக்ஷி!
ஸுதி⁴யாம் மனோ-வேத்³யாம்
நல்லறிஞர்களின் மனமாகிய வேள்வி மேடையில்
ஸ்பு²ட-மஹஸி பரம-ஜ்ஞான-த³ஹனே
பேரொளியுடன் கூடிய மெய்ஞ்ஞானம் என்னும் தீயில்

சிலம்பொலியின் வஷட்கார முழக்கம்

ப்ரௌத்³த³ண்ட³ம் ஜ்வலதி
கொழுந்துவிட்டுப் பிரகாசமாய் எரியும் வேளையில்
மாஞ்ஜீர-கலகலை: வஷட்குர்வன்
பாதச் சிலம்புகளின் கலகல வென்ற ஒலியால் 'வஷட்' மந்திரத்தை முழங்கி

வினைகளை ஹோமம் செய்யும் திருவடி

கர்ம-லஹரீ-ஹவீம்ஷி
கர்ம வினைகளின் அலைகளாகிய ஆகுதிப் பொருட்களை
தவ மஹீயான் சரண-யஜ்வா ஜோஹோதி
உனது மேலான பாதமாகிய தீக்ஷிதன் ஹோமம் செய்து பொசுக்குகின்றான்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 36

↑ பாடல்கள்
மஹாமந்த்ரம் கிஞ்சின்மணிகடகனாதை³ர்ம்ருது³ ஜபன்
க்ஷிபந்தி³க்ஷு ஸ்வச்ச²ம் நக²ருசிமயம் பா⁴ஸ்மனரஜ: ।
நதானாம் காமாக்ஷி ப்ரக்ருதிபடுரச்சாட்ய மமதா-
பிஶாசீம் பாதோ³யம் ப்ரகடயதி தே மாந்த்ரிகத³ஶாம் ॥36॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடி ஒரு தேர்ந்த மாந்திரீகன் போலச் செயல்படுகிறது. பாதச் சிலம்புகளின் மெல்லிய நாதத்தால் ஏதோ வசிய மகாமந்திரத்தை உச்சரிக்கிறது; நகங்களின் வெண்ணிற ஒளியைத் திருநீறாகத் திசையெங்கும் தூவுகிறது; சரணடைந்த பக்தர்களைப் பீடித்துள்ள 'எனது' என்னும் 'மமதா' என்ற கொடிய பேயை விரட்டியடித்து மாந்திரீகனாக அருள்பாலிக்கிறது என்று அற்புதமாகக் காண்கிறார்.

பொருள்

காமாக்ஷி! மணிகள் பதித்த பாதக் கடகங்களின் மெல்லிய ஒலியினால் (மணி-கடக-நாதை³: ம்ருது³) ஏதோ ஒரு மகாமந்திரத்தை ஜபித்துக் கொண்டும் (கிஞ்சித் மஹா-மந்த்ரம் ஜபன்); திசைகள்தோறும் நகங்களின் ஒளியாகிய தூய திருநீற்றுத் துகள்களைத் தூவிக் கொண்டும் (தி³க்ஷு ஸ்வச்ச²ம் நக²-ருசி-மயம் பா⁴ஸ்மன-ரஜ: க்ஷிபன்); தன்னை வணங்கிய அடியார்களின் (நதானாம்) 'எனது' என்கின்ற அகந்தை என்னும் பேயை ஓட்டுவதில் இயல்பாகவே கைதேர்ந்தவனாய் (மமதா-பிஶாசீம் உச்சாட்ய ப்ரக்ருதி-படு:); உனது இந்தத் திருவடியானது (தே அயம் பாத³:), ஒரு சிறந்த மாந்திரீகனின் தன்மையை வெளிப்படுத்துகின்றது (மாந்த்ரிக-த³ஶாம் ப்ரகடயதி)!

பதச்சேதம்

மஹா-மந்த்ரம் | கிஞ்சித் | மணி-கடக-நாதை³: | ம்ருது³ | ஜபன்
க்ஷிபன் | தி³க்ஷு | ஸ்வச்ச²ம் | நக²-ருசி-மயம் | பா⁴ஸ்மன-ரஜ: ।
நதானாம் | காமாக்ஷி | ப்ரக்ருதி-படு: | உச்சாட்ய | மமதா-
பிஶாசீம் | பாத³: | அயம் | ப்ரகடயதி | தே | மாந்த்ரிக-த³ஶாம் ॥

பதவுரை

சிலம்பொலி மந்திர ஜபம்

மணி-கடக-நாதை³: ம்ருது³
மாணிக்கக் கொலுசுகளின் ஓசையினால் மெதுவாக
கிஞ்சித் மஹா-மந்த்ரம் ஜபன்
அறிய முடியாத ஓர் உயர் மந்திரத்தை உச்சரிப்பதும்

நகவொளித் திருநீறு தூவுதல்

தி³க்ஷு ஸ்வச்ச²ம் நக²-ருசி-மயம்
எல்லாத் திசைகளிலும் தூய்மையான நகங்களின் பிரகாசம் என்னும்
பா⁴ஸ்மன-ரஜ: க்ஷிபன்
விபூதிப் பொடிகளைத் தூவுவதும்

மமதைப் பேயை விரட்டும் மாந்திரீகன்

நதானாம் மமதா-பிஶாசீம் உச்சாட்ய
அடிபணிந்த பக்தர்களைப் பிடித்த 'மமதை' என்னும் பேயை விரட்டுவதில்
ப்ரக்ருதி-படு:
இயற்கையிலேயே மிகுந்த சாமர்த்தியம் உள்ளதாய்
தே அயம் பாத³:
உன்னுடைய இந்தத் திருவடியானது
மாந்த்ரிக-த³ஶாம் ப்ரகடயதி
ஒரு சிறந்த மாந்திரீகனின் இயல்பைக் காட்டுகின்றது
காமாக்ஷி
காமாக்ஷி அன்னையே!
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 37

↑ பாடல்கள்
உதீ³தே போ³தே⁴ந்தௌ³ தமஸி நிதராம் ஜக்³முஷி த³ஶாம்
த³ரித்³ராம் காமாக்ஷி ப்ரகடமனுராக³ம் வித³த⁴தீ ।
ஸிதேனாச்சா²த்³யாங்க³ம் நக²ருசிபடேனாங்க்⁴ரியுக³லீ-
புரந்த்⁴ரீ தே மாத: ஸ்வயமபி⁴ஸரத்யேவ ஹ்ருத³யம் ॥37॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடி இணையை ஓர் அபிசாரிகைப் பெண்ணாக உருவகிக்கிறார். ஞானம் என்ற சந்திரன் உதித்து, அஞ்ஞான இருள் மடியும் வேளையில், தன் செந்நிறம் என்னும் பேரன்பை (அனுராகம்) வெளிப்படுத்திக்கொண்டு, நகவொளி என்னும் வெண்ணிற ஆடையால் உடலை மூடிக்கொண்டு, பக்தனின் இதயத்தைத் தேடி அன்னையின் பாதமலர் சுயமாகவே விரையக் காண்கிறார்.

பொருள்

தாயே காமாக்ஷி (மாத: காமாக்ஷி)! உள்ளத்தில் மெய்ஞ்ஞானம் என்ற சந்திரன் உதயமாகி (போ³த⁴-இந்தௌ³ உதீ³தே), அஞ்ஞான இருளானது முற்றிலும் அழிந்துபோகும் போது (தமஸி நிதராம் த³ரித்³ராம் த³ஶாம் ஜக்³முஷி); உனது பாதங்கள் என்ற குலமகள் (தே அங்க்⁴ரி-யுக³லீ-புரந்த்⁴ரீ), தனது செந்நிறம் என்னும் தூய காதலை வெளிப்படுத்தியவாறு (ப்ரகட-அனுராக³ம் வித³த⁴தீ), நகங்களின் ஒளி என்ற வெள்ளாடையினால் உடலை மூடிக்கொண்டு (நக²-ருசி-படேன ஸிதேன அங்கம் ஆச்சா²த்³ய), பக்தர்களின் இதயத்தை நாடித் தானே விரும்பி வந்து சரணடைகிறாள் (ஹ்ருத³யம் ஸ்வயம் அபி⁴ஸரதி ஏவ)!

பதச்சேதம்

உதீ³தே | போ³த⁴-இந்தௌ³ | தமஸி | நிதராம் | ஜக்³முஷி | த³ஶாம்
த³ரித்³ராம் | காமாக்ஷி | ப்ரகட-அனுராக³ம் | வித³த⁴தீ ।
ஸிதேன | ஆச்சா²த்³ய | அங்கம் | நக²-ருசி-படேன | அங்க்⁴ரி-யுக³லீ-
புரந்த்⁴ரீ | தே | மாத: | ஸ்வயம் | அபி⁴ஸரதி | ஏவ | ஹ்ருத³யம் ॥

பதவுரை

ஞான சந்திரன் உதயமும் இருள் நீக்கமும்

போ³த⁴-இந்தௌ³ உதீ³தே
விவேக ஞானம் என்னும் முழுமதி தோன்றியதும்
தமஸி நிதராம் த³ரித்³ராம் த³ஶாம் ஜக்³முஷி
அஞ்ஞான இருளானது அடியோடு ஒழிந்து அழியும் வேளையில்

வெள்ளாடையும் பேரன்பும்

ப்ரகட-அனுராக³ம் வித³த⁴தீ
சிவந்த நிறம் என்ற பேரன்பை வெளிப்படுத்தியவளாய்
ஸிதேன நக²-ருசி-படேன அங்கம் ஆச்சா²த்³ய
வெண்மையான நகவொளி என்னும் ஆடையால் தன் திருமேனியை மூடிக்கொண்டு

இதயத்தை நாடும் அபிசாரிகை

தே அங்க்⁴ரி-யுக³லீ-புரந்த்⁴ரீ
உன்னுடைய இரு திருவடிகள் என்னும் பெண்ணானவள்
ஹ்ருத³யம் ஸ்வயம் அபி⁴ஸரதி ஏவ
அடியார்களின் இதயத்தை நோக்கித் தானே விரும்பி எழுந்தருள்கிறாள்
மாத: காமாக்ஷி
அன்னையே காமாக்ஷி!
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 38

↑ பாடல்கள்
தி³னாரம்ப:⁴ ஸம்பன்னலினவிபினானாமபி⁴னவோ
விகாஸோ வாஸந்த: ஸுகவிபிகலோகஸ்ய நியத: ।
ப்ரதோ³ஷ: காமாக்ஷி ப்ரகடபரமஜ்ஞானஶஶின-
ஶ்சகாஸ்தி த்வத்பாத³ஸ்மரணமஹிமா ஶைலதனயே ॥38॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகளைச் சிந்திப்பதன் அளப்பரிய மகிமையை மூன்று கால நிலைகளாகக் காண்கிறார்: அது நல்வினைத் தாமரைகள் மலர்வதற்கான காலை விடியல்; நல்ல கவிஞர்களாகிய குயில்கள் கூவி மகிழ வசந்த காலம்; பரம ஞானம் என்ற சந்திரன் பிரகாசிப்பதற்கு உகந்த பிரதோஷ காலம் என வியந்து போற்றுகிறார்.

பொருள்

மலைமகளே (ஶைல-தனயே)! காமாக்ஷி! உனது திருவடிகளைத் தியானிக்கும் பெரும் மகிமையானது (த்வத்-பாத³-ஸ்மரண-மஹிமா); மங்கலச் செல்வம் என்னும் தாமரைக் காடுகள் மலர்வதற்குப் புதிய விடியற்காலமாகவும் (ஸம்பத்-நலின-விபினானாம் அபி⁴னவ: தி³ன-ஆரம்ப:⁴); நல்ல கவிஞர்களாகிய குயில்களின் கூட்டத்திற்கு (ஸுகவி-பிக-லோகஸ்ய) நிச்சயமாக வசந்த காலத்தின் மலர்ச்சியாகவும் (நியத: வாஸந்த: விகாஸ:); தெளிவாக விளங்கும் பரமஞானம் என்ற சந்திரன் உதிப்பதற்குப் (ப்ரகட-பரம-ஜ்ஞான-ஶஶின:) பிரதோஷ காலத்தின் மாலைப் பொழுதாகவும் (ப்ரதோ³ஷ:) விளங்கிப் பேரொளி வீசுகின்றது (சகாஸ்தி)!

பதச்சேதம்

தி³ன-ஆரம்ப:⁴ | ஸம்பத்-நலின-விபினானாம் | அபி⁴னவ:
விகாஸ: | வாஸந்த: | ஸுகவி-பிக-லோகஸ்ய | நியத: ।
ப்ரதோ³ஷ: | காமாக்ஷி | ப்ரகட-பரம-ஜ்ஞான-ஶஶின:
சகாஸ்தி | த்வத்-பாத³-ஸ்மரண-மஹிமா | ஶைல-தனயே ॥

பதவுரை

புண்ணியத் தாமரைகளின் விடியற்காலை

ஶைல-தனயே காமாக்ஷி
பர்வத புத்திரியே காமாக்ஷி!
த்வத்-பாத³-ஸ்மரண-மஹிமா
உனது பாதங்களை இடைவிடாது நினைப்பதன் மகிமையானது
ஸம்பத்-நலின-விபினானாம் அபி⁴னவ: தி³ன-ஆரம்ப:⁴
புண்ணியச் செல்வங்கள் என்ற தாமரைக் கூட்டத்திற்குப் புதிய விடியலாகவும்

கவிஞர் குயில்களின் வசந்த காலம்

ஸுகவி-பிக-லோகஸ்ய
சிறந்த கவிஞர்களாகிய குயில்களின் கூட்டத்திற்கு
நியத: வாஸந்த: விகாஸ:
தவறாத வசந்த காலத்தின் பூரிப்பாகவும்

ஞான நிலவின் மாலைப் பிரதோஷம்

ப்ரகட-பரம-ஜ்ஞான-ஶஶின:
உன்னதமான மெய்ஞ்ஞானம் என்னும் சந்திரனுக்கு
ப்ரதோ³ஷ: சகாஸ்தி
பிரதோஷ காலத்தின் மாலைப் பொழுதாகவும் திகழ்கிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 39

↑ பாடல்கள்
த்⁴ருதச்சா²யம் நித்யம் ஸரஸிருஹமைத்ரீபரிசிதம்
நிதா⁴னம் தீ³ப்தீனாம் நிகி²லஜக³தாம் போ³தஜ⁴னகம் ।
முமுக்ஷூணாம் மார்க³ப்ரத²னபடு காமாக்ஷி பத³வீம்
பத³ம் தே பாதங்கீ³ம் பரிகலயதே பர்வதஸுதே ॥39॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடியானது சூரியனின் (பாதங்கீ) அத்தனை தன்மைகளையும் பெற்றுள்ளது என்கிறார். சிறந்த பேரொளியைத் தாங்குவது (சூரியனுக்கு நிழலையும் காந்தியையும் அளிப்பது); தாமரையோடு தோழமை கொண்டது; பேரொளிகளின் இருப்பிடமாய் உலகிற்கு விழிப்புணர்வை ஊட்டுவது; வீடுபேறு விரும்புவோருக்கு நல்வழியைக் காட்டுவது எனச் சூரியனின் மேலான நிலையைத் திருவடி பெற்று விளங்குவதை அனுபவிக்கிறார்.

பொருள்

பர்வத புத்திரியே (பர்வத-ஸுதே)! காமாக்ஷி! எப்போதும் அழகிய காந்தியைத் தரித்திருப்பதும் (நித்யம் த்⁴ருத-ச்சா²யம்); தாமரையுடன் மலர்ந்த நட்பைப் பாராட்டுவதும் (ஸரஸிருஹ-மைத்ரீ-பரிசிதம்); ஒளிகளுக்கெல்லாம் இருப்பிடமாய் விளங்குவதும் (தீ³ப்தீனாம் நிதா⁴னம்); உலகங்கள் அனைத்திற்கும் அறிவையும் விழிப்பையும் தருவதும் (நிகி²ல-ஜக³தாம் போ³த⁴-ஜனகம்); முக்தியை விரும்புவோருக்கு நற்பாதையைக் காட்டுவதில் கைதேர்ந்ததுமான (முமுக்ஷூணாம் மார்க³-ப்ரத²ன-படு) உனது திருவடியானது (தே பத³ம்), சூரியனின் உயர்வான ஸ்தானத்தையே (பாதங்கீ³ம் பத³வீம்) தனதாகக் கொண்டு விளங்குகின்றது (பரிகலயதே)!

பதச்சேதம்

த்⁴ருத-ச்சா²யம் | நித்யம் | ஸரஸிருஹ-மைத்ரீ-பரிசிதம்
நிதா⁴னம் | தீ³ப்தீனாம் | நிகி²ல-ஜக³தாம் | போ³த⁴-ஜனகம் ।
முமுக்ஷூணாம் | மார்க³-ப்ரத²ன-படு | காமாக்ஷி | பத³வீம்
பத³ம் | தே | பாதங்கீ³ம் | பரிகலயதே | பர்வத-ஸுதே ॥

பதவுரை

காந்தியும் தாமரை நட்பும்

பர்வத-ஸுதே காமாக்ஷி
மலைமகளான காமாக்ஷியே!
நித்யம் த்⁴ருத-ச்சா²யம்
எப்போதும் சிறந்த அழகிய நிழலையும் பேரொளியையும் தரித்திருப்பதும்
ஸரஸிருஹ-மைத்ரீ-பரிசிதம்
தாமரை மலர்களோடு இனிய சிநேகத்தைக் கொண்டிருப்பதும்

உலகை உணர்த்தும் பேரொளி

தீ³ப்தீனாம் நிதா⁴னம்
எல்லாப் பிரகாசங்களுக்கும் முதன்மையான பிறப்பிடமாய் அமைந்திருப்பதும்
நிகி²ல-ஜக³தாம் போ³த⁴-ஜனகம்
உலக மக்கள் அனைவருக்கும் விழிப்புணர்வை ஊட்டுவதும்

முக்தி மார்க்கமும் சூரிய நிலையும்

முமுக்ஷூணாம் மார்க³-ப்ரத²ன-படு
மோட்சத்தை நாடுவோருக்கு மெய்வழியைக் காட்டுவதில் வல்லதுமான
தே பத³ம்
உன்னுடைய திருவடியானது
பாதங்கீ³ம் பத³வீம் பரிகலயதே
சூரிய மண்டலத்தின் நிலையைத் தனதாகக் கொண்டு துலங்குகிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 40

↑ பாடல்கள்
ஶனைஸ்தீர்த்வா மோஹாம்பு³தி⁴மத² ஸமாரோடு⁴மனஸ:
க்ரமாத்கைவல்யாக்²யாம் ஸுக்ருதிஸுலபா⁴ம் ஸௌத⁴வலபீ⁴ம் ।
லப⁴ந்தே நி:ஶ்ரேணீமிவ ஜ²டிதி காமாக்ஷி சரணம்
புரஶ்சர்யாபி⁴ஸ்தே புரமத²னஸீமந்தினி ஜனா: ॥40॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

பிறவிப் பெருங்கடலை மெல்ல மெல்லக் கடந்து, புண்ணியவான்களுக்கே எட்டக்கூடிய மோட்சம் என்ற உப்பரிகை மாளிகையின் உச்சியை அடைய விரும்புவோருக்கு, அன்னையின் திருவடியே ஓர் ஏணிப்படாக அமைகிறது. சிவபெருமானின் பட்டத்து அரசியான காமாக்ஷியை முறையோடு உபாசிப்பவர்கள், அத்திருவடியை எளிதாகப் பற்றிக்கொண்டு சட்டென்று முக்தி நிலையை எட்டிவிடுகிறார்கள் என்பதை உணர்த்துகிறார்.

பொருள்

முப்புரங்களை எரித்த ஈசனின் பட்டத்தரசியே (புர-மத²ன-ஸீமந்தினி)! காமாக்ஷி! மாயை என்னும் சம்சாரக் கடலை மெதுவாகக் கடந்து (மோஹ-அம்பு³தி⁴ம் ஶனை: தீர்த்வா), புண்ணியவான்களுக்கு மட்டுமே அடைய எளியதான (ஸுக்ருதி-ஸுலபா⁴ம்) கைவல்யம் எனப்படும் முக்தி மாளிகையின் உப்பரிகை மீது (கைவல்ய-ஆக்²யாம் ஸௌத⁴-வலபீ⁴ம்) ஏறிச் செல்ல விரும்பும் மனிதர்கள் (ஸமாரோடு⁴-மனஸ: ஜனா:); உனது பாதங்களை முறையாக உபாசிப்பதன் மூலமாக (தே புரஶ்சர்யாபி⁴:), ஒரு நேரான ஏணியைப் போல (நி:ஶ்ரேணீம் இவ) உனது திருவடிகளை (சரணம்) விரைவாகவே பற்றிக்கொள்கிறார்கள் (ஜ²டிதி லப⁴ந்தே)!

பதச்சேதம்

ஶனை: | தீர்த்வா | மோஹ-அம்பு³தி⁴ம் | அத² | ஸமாரோடு⁴-மனஸ:
க்ரமாத் | கைவல்ய-ஆக்²யாம் | ஸுக்ருதி-ஸுலபா⁴ம் | ஸௌத⁴-வலபீ⁴ம் ।
லப⁴ந்தே | நி:ஶ்ரேணீம் | இவ | ஜ²டிதி | காமாக்ஷி | சரணம்
புரஶ்சர்யாபி⁴: | தே | புர-மத²ன-ஸீமந்தினி | ஜனா: ॥

பதவுரை

சம்சாரக் கடலைக் கடத்தல்

புர-மத²ன-ஸீமந்தினி காமாக்ஷி
திரிபுரங்களை அழித்த பரமசிவனின் பட்டத்து நாயகியே!
மோஹ-அம்பு³தி⁴ம் ஶனை: தீர்த்வா
அஞ்ஞான மயக்கம் என்னும் கடலை மெதுவாகக் கடந்து

முக்தி மாளிகையை நாடுதல்

ஸுக்ருதி-ஸுலபா⁴ம்
புண்ணியம் செய்தவர்களால் மட்டுமே அடையக் கூடியதும்
கைவல்ய-ஆக்²யாம் ஸௌத⁴-வலபீ⁴ம்
'கைவல்யம்' எனப்படும் மோட்ச மாளிகையின் உச்சி உப்பரிகையை
க்ரமாத் ஸமாரோடு⁴-மனஸ: ஜனா:
முறைப்படி ஏற வேண்டும் என்ற விருப்பம் கொண்ட மனிதர்கள்

திருவடி என்னும் ஏணி

தே புரஶ்சர்யாபி⁴:
உனது திருவடிகளை மந்திர ஜப தபங்களால் பூஜிப்பதன் மூலம்
நி:ஶ்ரேணீம் இவ
அங்கே ஏறிச் செல்ல உதவும் ஏணியைப் போல
சரணம் ஜ²டிதி லப⁴ந்தே
உன்னுடைய திருவடிகளை உடனடியாகப் பற்றிக் கொள்கின்றனர்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 41

↑ பாடல்கள்
ப்ரசண்டா³ர்திக்ஷோப⁴ப்ரமத²னக்ருதே ப்ராதிப⁴ஸரி-
த்ப்ரவாஹப்ரோத்³த³ண்டீ³கரணஜலதா³ய ப்ரணமதாம் ।
ப்ரதீ³பாய ப்ரௌடே⁴ ப⁴வதமஸி காமாக்ஷி சரண-
ப்ரஸாதௌ³ன்முக்²யாய ஸ்ப்ருஹயதி ஜனோயம் ஜனனி தே ॥41॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடிக் கருணையைத் தாகத்தோடு எதிர்நோக்கும் மூககவி, சரணடைந்தோரின் கொடிய துன்பங்களை வேரறுக்கும் அருமருந்தாகவும், உள்ளுணர்வுப் பேராற்றலாகிய கவித்துவ நதியை வெள்ளமெனப் பெருக்கெடுத்து ஓடச் செய்யும் கார்மேகமாகவும், சம்சாரக் காரிருளைப் போக்கும் ஞானதீபமாகவும் அன்னையின் பாதப் பிரசாதம் திகழ்வதைக் கண்டு, அதன் அருள்நோக்கிற்காகத் தன் உள்ளம் பேராவல் கொள்வதை வெளிப்படுத்துகிறார்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி (ஜனனி காமாக்ஷி)! தம்மைப் பணிந்து வணங்கும் அடியார்களின் (ப்ரணமதாம்) கொடிய துன்பங்களினால் எழும் மனக்கொந்தளிப்பை அடியோடு நாசம் செய்வதற்கும் (ப்ரசண்ட³-ஆர்தி-க்ஷோப⁴-ப்ரமத²ன-க்ருதே); அவர்களது உள்ளுணர்வு ஞானம் மற்றும் கவித்துவமாகிய நதியின் பிரவாகத்தை (ப்ராதிப⁴-ஸரித்-ப்ரவாஹ) எல்லையற்றுப் பெருகச் செய்யும் கருணை மேகமாகவும் (ப்ரோத்³த³ண்டீ³கரண-ஜலதா³ய); முதிர்ந்த சம்சாரமாகிய காரிருளில் (ப்ரௌடே⁴ ப⁴வ-தமஸி) பேரொளி வீசும் மங்கள தீபமாகவும் திகழ்கின்ற (ப்ரதீ³பாய); உன்னுடைய திருவடிகளின் அனுக்ரஹப் பார்வைக்காக (தே சரண-ப்ரஸாத³-உன்முக்²யாய) இந்த எளிய அடியேன் பேராவல் கொண்டு ஏங்குகின்றேன் (அயம் ஜன: ஸ்ப்ருஹயதி)!

பதச்சேதம்

ப்ரசண்ட³-ஆர்தி-க்ஷோப⁴-ப்ரமத²ன-க்ருதே | ப்ராதிப⁴-ஸரித்-
ப்ரவாஹ-ப்ரோத்³த³ண்டீ³கரண-ஜலதா³ய | ப்ரணமதாம் ।
ப்ரதீ³பாய | ப்ரௌடே⁴ | ப⁴வ-தமஸி | காமாக்ஷி | சரண-
ப்ரஸாத³-உன்முக்²யாய | ஸ்ப்ருஹயதி | ஜன: | அயம் | ஜனனி | தே ॥

பதவுரை

துன்பம் தீர்க்கும் ஞான மேகம்

ப்ரணமதாம்
சரணடைந்து வணங்கும் பக்தர்களுடைய
ப்ரசண்ட³-ஆர்தி-க்ஷோப⁴-ப்ரமத²ன-க்ருதே
கொடிய துன்பங்களின் கொந்தளிப்பை அடியோடு அழிப்பதற்கும்
ப்ராதிப⁴-ஸரித்-ப்ரவாஹ-ப்ரோத்³த³ண்டீ³கரண-ஜலதா³ய
கவித்துவ உள்ளுணர்வு என்னும் ஆற்றின் பெருவெள்ளத்தை எல்லையின்றிப் பெருகச் செய்யும் கார்மேகமாகவும்

சம்சார இருளைப் போக்கும் தீபம்

ப்ரௌடே⁴ ப⁴வ-தமஸி
அடர்ந்த பிறவிப் பெருங்கடலின் அஞ்ஞான இருளில்
ப்ரதீ³பாய
ஒளிவீசும் ஞானப் பெருவிளக்காகத் திகழ்வதும்

அருட்பார்வைக்காக ஏங்கும் உள்ளம்

ஜனனி காமாக்ஷி
தாயே காமாக்ஷி!
தே சரண-ப்ரஸாத³-உன்முக்²யாய
உன்னுடைய திருவடிகளின் திருவருள் தன் பக்கம் திரும்புவதற்காக
அயம் ஜன:
இந்த எளிய அடியேன்
ஸ்ப்ருஹயதி
எப்போதும் பேராவல் கொள்கின்றான்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 42

↑ பாடல்கள்
மருத்³பி⁴: ஸம்ஸேவ்யா ஸததமபி சாஞ்சல்யரஹிதா
ஸதா³ருண்யம் யாந்தீ பரிணதித³ரித்³ராணஸுஷமா ।
கு³ணோத்கர்ஷான்மாஞ்ஜீரககலகலைஸ்தர்ஜனபடு:
ப்ரவாலம் காமாக்ஷ்யா: பரிஹஸதி பாதா³ப்³ஜயுக³லீ ॥42॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடிகள் இயல்பாகவே பவழத்தையும் விடச் சிறந்த அழகு வாய்ந்தவை. மரத்தின் தளிர்களோ அல்லது பவழமோ காற்றினால் அசைந்து நிலை குலையும்; நாளாக ஆகத் தன் செம்மை மங்கி அழகிழக்கும். ஆனால் அன்னையின் பாதங்களோ, தேவர்களால் சேவிக்கப்பட்டும் சஞ்சலமற்றவை; என்றும் மாறாத செம்மையுடையவை. தம் சிலம்பொலியின் மூலம் பவழத்தின் தாழ்ந்த குணங்களைக் கண்டித்துக் கேலி செய்வது போல அன்னையின் திருவடித் தாமரைகள் விளங்குவதை கவிஞர் ரசிக்கிறார்.

பொருள்

தேவர்களால் எப்போதும் பணிந்து போற்றப்பட்டாலும் (மருத்³பி⁴: ஸததம் அபி ஸம்ஸேவ்யா) எவ்வித அசைவோ சஞ்சலமோ இல்லாததும் (சாஞ்சல்ய-ரஹிதா); எப்போதும் மாறாத செந்நிறம் கொண்டதும் (ஸதா³-ஆருண்யம் யாந்தீ); கால முதிர்ச்சியினால் அழகு குறைந்து போகாததுமாய் (பரிணதி-த³ரித்³ராண-ஸுஷமா); தன் குண மேன்மையினால் (கு³ண-உத்கர்ஷாத்), தன் பாதச் சிலம்புகளின் இனிய 'கலகல' என்ற ஒலிகளாலே (மாஞ்ஜீரக-கலகலை:) பவழத்தையும் தளிரையும் கண்டிக்கும் வல்லமை வாய்ந்ததாய் (தர்ஜன-படு:) விளங்கும் காமாக்ஷி அன்னையின் தாமரைத் திருவடி இணை (காமாக்ஷ்யா: பாதா³ப்³ஜ-யுக³லீ), அழகில் தன்னோடு போட்டியிட வரும் பவழத்தை ஏளனம் செய்து சிரிக்கின்றது (ப்ரவாலம் பரிஹஸதி)!

பதச்சேதம்

மருத்³பி⁴: | ஸம்ஸேவ்யா | ஸததம் | அபி | சாஞ்சல்ய-ரஹிதா
ஸதா³-ஆருண்யம் | யாந்தீ | பரிணதி-த³ரித்³ராண-ஸுஷமா ।
கு³ண-உத்கர்ஷாத் | மாஞ்ஜீரக-கலகலை: | தர்ஜன-படு:
ப்ரவாலம் | காமாக்ஷ்யா: | பரிஹஸதி | பாதா³ப்³ஜ-யுக³லீ ॥

பதவுரை

நிலைபேறும் மாறாத அழகும்

மருத்³பி⁴: ஸததம் அபி ஸம்ஸேவ்யா
தேவர்களாலும் (காற்றினாலும்) எப்போதும் வழிபடப்பட்டாலும்
சாஞ்சல்ய-ரஹிதா
சற்றும் அசைவு / சஞ்சலமற்றதாய் விளங்குவதும்
ஸதா³-ஆருண்யம் யாந்தீ
எப்போதும் இளமையும் அழியாத செவ்வொளியும் கொண்டிருப்பதும்
பரிணதி-த³ரித்³ராண-ஸுஷமா
முதிர்ச்சியினால் (பழசாவதால்) அழகு குன்றிப்போகாததும்

சிலம்பொலியால் பவழத்தைக் கண்டிக்கும் திருவடி

கு³ண-உத்கர்ஷாத்
தனது உயர்ந்த நற்குணங்களின் பெருமையினால்
மாஞ்ஜீரக-கலகலை: தர்ஜன-படு:
பாதச் சிலம்புகளின் 'கலகல' என்ற இனிய நாதத்தால் அதட்டி அடக்கும் திறன் கொண்டதாய்
காமாக்ஷ்யா: பாதா³ப்³ஜ-யுக³லீ
காமாக்ஷி அன்னையின் தாமரை மலர் போன்ற பாத இணை
ப்ரவாலம் பரிஹஸதி
மரத்தின் தளிர்களையும் பவழத்தையும் பார்த்துப் பரிகாசம் செய்கிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 43

↑ பாடல்கள்
ஜக³த்³ரக்ஷாத³க்ஷா ஜலஜருசிஶிக்ஷாபடுதரா
ஸமைர்னம்யா ரம்யா ஸததமபி⁴க³ம்யா பு³த⁴ஜனை: ।
த்³வயீ லீலாலோலா ஶ்ருதிஷு ஸுரபாலாதி³முகுடீ-
தடீஸீமாதா⁴மா தவ ஜனனி காமாக்ஷி பத³யோ: ॥43॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகள் உலகமனைத்தையும் காக்கும் ஆற்றல் வாய்ந்தவை; தாமரையின் அழகையே மிஞ்சி அதனைத் தோற்கடிக்கும் பேரழகு கொண்டவை; ஞானிகளால் நாடப்படுபவை; வேதங்களின் அந்தங்களில் எப்போதும் ஆனந்தமாக விளையாடுபவை; இந்திரன் முதலான தேவர்களின் தலைமுடிகளில் வீற்றிருப்பவை என அன்னையின் திருவடி இணையின் பெருமைகளை அடுக்கடுக்காய் வியந்து போற்றுகிறார்.

பொருள்

தாயே காமாக்ஷி (ஜனனி காமாக்ஷி)! உலகங்களைக் காப்பதில் மிகச் சாமர்த்தியம் கொண்டதும் (ஜக³த்-ரக்ஷா-த³க்ஷா); செந்தாமரை மலர்களின் அழகைத் தோற்கடித்து அவற்றுக்குப் பாடம் கற்பிப்பதில் வல்லமை வாய்ந்ததும் (ஜலஜ-ருசி-ஶிக்ஷா-படுதரா); விருப்பு வெறுப்பற்ற ஞானிகளால் வணங்கப்படுவதும் (ஸமை: நம்யா); பரம ரமணீயமானதும் (ரம்யா); விவேகிகளான வித்வான்களால் எப்போதும் ஆசையுடன் தியானிக்கப்படுவதும் (பு³த⁴-ஜனை: ஸததம் அபி⁴க³ம்யா); வேதங்களின் சிரசுகளில் லீலையோடு சஞ்சரிப்பதும் (ஶ்ருதிஷு லீலா-லோலா); இந்திரன் முதலான திக்குபாலகர்களின் கிரீடங்களின் நுனிப்பகுதியைத் தங்களின் தங்குமிடமாகக் கொண்டதும் ஆகிய (ஸுரபாலாதி³-முகுடீ-தடீ-ஸீமா-தா⁴மா) உன்னுடைய திருவடி இணை (தவ பத³யோ: த்³வயீ) மாபெரும் மகிமையுடன் விளங்குகின்றது!

பதச்சேதம்

ஜக³த்-ரக்ஷா-த³க்ஷா | ஜலஜ-ருசி-ஶிக்ஷா-படுதரா
ஸமை: | நம்யா | ரம்யா | ஸததம் | அபி⁴க³ம்யா | பு³த⁴-ஜனை: ।
த்³வயீ | லீலா-லோலா | ஶ்ருதிஷு | ஸுரபாலாதி³-முகுடீ-
தடீ-ஸீமா-தா⁴மா | தவ | ஜனனி | காமாக்ஷி | பத³யோ: ॥

பதவுரை

உலகைக் காக்கும் தாமரைத் திருவடி

ஜக³த்-ரக்ஷா-த³க்ஷா
அகில உலகங்களையும் ரட்சிப்பதில் ஆற்றல் மிக்கதும்
ஜலஜ-ருசி-ஶிக்ஷா-படுதரா
தாமரை மலரின் அழகை அடக்கி அதற்குப் பாடம் புகட்டும் திறன் வாய்ந்ததும்

ஞானிகளால் தொழப்படும் பேரழகு

ஸமை: நம்யா
சமநோக்கு கொண்ட மகான்களால் வணங்கத்தக்கதும்
ரம்யா
பரம சௌந்தர்யம் மிக்கதும்
பு³த⁴-ஜனை: ஸததம் அபி⁴க³ம்யா
ஞானிகளால் எக்காலத்தும் அடையத் தகுந்ததும்

வேதங்களிலும் தேவர் முடிகளிலும் விளங்கும் பாதங்கள்

ஶ்ருதிஷு லீலா-லோலா
சுருதிகளாகிய உபநிடதங்களின் சிகரங்களில் லீலையாக உலவுவதும்
ஸுரபாலாதி³-முகுடீ-தடீ-ஸீமா-தா⁴மா
இந்திரன் முதலிய தேவர்களின் கிரீடங்களின் விளிம்பையே இருப்பிடமாகக் கொண்டதும்
ஜனனி காமாக்ஷி
அன்னையான காமாக்ஷியே!
தவ பத³யோ: த்³வயீ
உன்னுடைய இரண்டு திருவடிகளும் ஆகும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 44

↑ பாடல்கள்
கி³ராம் தூ³ரௌ சோரௌ ஜடி³மதிமிராணாம் க்ருதஜக-³
த்பரித்ராணௌ ஶோணௌ முனிஹ்ருத³யலீலைகனிபுணௌ ।
நகை²: ஸ்மேரௌ ஸாரௌ நிக³மவசஸாம் க²ண்டி³தப⁴வ-
க்³ரஹோன்மாதௌ³ பாதௌ³ தவ ஜனனி காமாக்ஷி கலயே ॥44॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடிகள் வாக்குக்கு எட்டாதவை; ஆயினும் அஞ்ஞானத்தைப் போக்கி அகிலத்தைக் காப்பவை. முனிவர்களின் இதயக் குகைகளில் ஆனந்தக் கூத்தாடுபவை; வேதங்களின் சாரம்; சம்சாரப் பிணியாகிய பைத்தியத்தை ஓட்டவல்லவை. நகங்களின் ஒளிவெள்ளத்தால் புன்னகை பூக்கும் அந்தப் பாதங்களை தன் இதயத்தில் பதிய வைக்கிறார் கவிஞர்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி (ஜனனி காமாக்ஷி)! வாக்கினால் விவரிக்க முடியாத தூரத்தில் உள்ளவைகளும் (கி³ராம் தூ³ரௌ); மந்தபுத்தி என்னும் அஞ்ஞான இருளைத் திருடி அகற்றுபவைகளும் (ஜடி³ம-திமிராணாம் சோரௌ); அனைத்து உலகங்களையும் காத்து ரட்சிப்பவைகளும் (க்ருத-ஜக³த்-பரித்ராணௌ); திவ்யமான செந்நிறம் கொண்டவைகளும் (ஶோணௌ); முனிவர்களின் இதயங்களில் ஆனந்த லீலைகள் புரிவதில் தலைசிறந்தவைகளும் (முனி-ஹ்ருத³ய-லீலா-ஏக-நிபுணௌ); கால்நகங்களின் வரிசையினால் புன்னகை பூப்பவைகளும் (நகை²: ஸ்மேரௌ); வேத வாக்குகளின் சாரமாய் விளங்குபவைகளும் (நிக³ம-வசஸாம் ஸாரௌ); பிறவித் துன்பம் என்ற பேய்பிடித்த பித்துப் பிடித்துள்ள நிலையை அடியோடு தகர்ப்பவைகளுமாகிய (க²ண்டி³த-ப⁴வ-க்³ரஹ-உன்மாதௌ³) உன்னுடைய இரு திருவடிகளையும் (தவ பாதௌ³) என் மனதில் இடைவிடாது தியானிக்கின்றேன் (கலயே)!

பதச்சேதம்

கி³ராம் | தூ³ரௌ | சோரௌ | ஜடி³ம-திமிராணாம் | க்ருத-ஜக³த்-
பரித்ராணௌ | ஶோணௌ | முனி-ஹ்ருத³ய-லீலா-ஏக-நிபுணௌ ।
நகை²: | ஸ்மேரௌ | ஸாரௌ | நிக³ம-வசஸாம் | க²ண்டி³த-ப⁴வ-
க்³ரஹ-உன்மாதௌ³ | பாதௌ³ | தவ | ஜனனி | காமாக்ஷி | கலயே ॥

பதவுரை

அஞ்ஞானம் நீக்கி உலகைக் காப்பவை

கி³ராம் தூ³ரௌ
சொற்களுக்கு அப்பாற்பட்ட தூரத்தில் இருப்பவைகளும்
ஜடி³ம-திமிராணாம் சோரௌ
அஞ்ஞானமாகிய இருளை அபகரித்துப் போக்குபவைகளும்
க்ருத-ஜக³த்-பரித்ராணௌ
அகில உலகங்களையும் காப்பாற்றி அருள்பவைகளும்

முனிவர் உள்ளத்தில் திகழும் செம்பாதங்கள்

ஶோணௌ
மிக அழகிய செந்நிறம் கொண்டவைகளும்
முனி-ஹ்ருத³ய-லீலா-ஏக-நிபுணௌ
முனிவர்களின் இதயங்களில் ஆனந்த லீலை புரிவதில் நிகரற்றவைகளும்
நகை²: ஸ்மேரௌ
கால்நகங்களின் காந்தியால் புன்முறுவல் பூப்பவைகளும்

வேத சாரமும் பிறவிப்பிணி மருந்தும்

நிக³ம-வசஸாம் ஸாரௌ
வேத வாக்கியங்களின் பரம சாரமாய் உள்ளவைகளும்
க²ண்டி³த-ப⁴வ-க்³ரஹ-உன்மாதௌ³
சம்சாரம் என்னும் பேயினால் உண்டான பைத்தியத்தை முறித்தெறிபவைகளுமான
ஜனனி காமாக்ஷி
தாயே காமாக்ஷி!
தவ பாதௌ³ கலயே
உனது இரு திருவடிகளையும் என் உள்ளத்தில் வரித்துக் கொள்கிறேன்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 45

↑ பாடல்கள்
அவிஶ்ராந்தம் பங்கம் யத³பி கலயன்யாவகமயம்
நிரஸ்யன்காமாக்ஷி ப்ரணமனஜுஷாம் பங்கமகி²லம் ।
துலாகோடித்³வந்த³ம் த³த⁴த³பி ச க³ச்ச²ன்னதுலதாம்
கி³ராம் மார்க³ம் பாதோ³ கி³ரிவரஸுதே லங்க⁴யதி தே ॥45॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகள் 'பங்கம்' (செம்பஞ்சுக் குழம்பு) பூசப்பெற்றிருந்தாலும், சரணடைந்தோரின் 'பங்கத்தை' (பாவச் சேற்றை) நீக்குகின்றன! 'துலாகோடி' (சிலம்புகள் / தராசுத்தட்டுகள்) தாங்கியிருந்தாலும், 'அதுலதாம்' (ஒப்பற்ற தன்மையை) அடைகின்றன! இத்தகைய நயமிக்க முரண் சுவையின் மூலம் அன்னையின் திருவடி வாக்குகளைக் கடந்து நிற்பதை வியக்கிறார் மூககவி.

பொருள்

மலைமன்னனின் மகளே (கி³ரிவர-ஸுதே)! காமாக்ஷி! உனது திருவடி (தே பாத:), இடைவிடாது செம்பஞ்சுக் குழம்பாகிய சேற்றைத் தன் மேல் பூசிக் கொண்டிருந்தாலும் (அவிஶ்ராந்தம் யாவகமயம் பங்கம் கலயன் யத்³ அபி), தன்னை வணங்கும் அடியார்களின் பாவமாகிய சேறு முழுவதையும் போக்கி விடுகின்றது (ப்ரணமன-ஜுஷாம் அகி²லம் பங்கம் நிரஸ்யன்); இரண்டு சிலம்புகளை அணிந்திருந்தாலும் / தராசுத் தட்டுகளைத் தாங்கினாலும் (துலாகோடி-த்³வந்த³ம் த³த⁴த் அபி ச), ஒப்புவமை ஏதுமில்லாத நிலையை அடைகின்றது (அதுலதாம் க³ச்ச²ன்); இத்தகைய ஆச்சரியமான உனது பாதம், வாக்கினால் விவரிக்கும் வழிகள் அனைத்தையும் கடந்து நிற்கின்றது (கி³ராம் மார்க³ம் லங்க⁴யதி)!

பதச்சேதம்

அவிஶ்ராந்தம் | பங்கம் | யத்³ | அபி | கலயன் | யாவகமயம்
நிரஸ்யன் | காமாக்ஷி | ப்ரணமன-ஜுஷாம் | பங்கம் | அகி²லம் ।
துலாகோடி-த்³வந்த³ம் | த³த⁴த் | அபி | ச | க³ச்ச²ன் | அதுலதாம்
கி³ராம் | மார்க³ம் | பாத: | கி³ரிவர-ஸுதே | லங்க⁴யதி | தே ॥

பதவுரை

சேற்றைப் பூசிப் பாவச் சேற்றை நீக்குதல்

யாவகமயம் பங்கம்
செம்பஞ்சுக் குழம்பாகிய சேற்றை
அவிஶ்ராந்தம் கலயன் யத்³ அபி
இடைவிடாது தன் மீது தரித்துக் கொண்டிருந்த போதிலும்
காமாக்ஷி
காமாக்ஷித் தாயே!
ப்ரணமன-ஜுஷாம்
சரணடையும் பக்தர்களுடைய
அகி²லம் பங்கம் நிரஸ்யன்
பாவம் என்னும் சேறு அனைத்தையும் வேரறுத்து நீக்குவதும்

சிலம்பணிந்து ஒப்பற்று விளங்குதல்

துலாகோடி-த்³வந்த³ம் த³த⁴த் அபி ச
இரு சிலம்புகளை (தராசுத் தட்டுகளை) அணிந்திருந்த போதிலும்
அதுலதாம் க³ச்ச²ன்
ஒப்புயர்வற்ற உன்னத நிலையை அடைவதும்

சொல்லொணாத் திருவடி மகிமை

கி³ரிவர-ஸுதே
இமவான் பெற்ற நற்குமாரியே!
தே பாத:
உன்னுடைய திருவடியானது
கி³ராம் மார்க³ம் லங்க⁴யதி
மனிதர்களின் சொற்களுக்குரிய பாதையைத் தாண்டி அப்பால் நிற்கிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 46

↑ பாடல்கள்
ப்ரவாலம் ஸவ்ரீலம் விபினவிவரே வேபயதி யா
ஸ்பு²ரல்லீலம் பா³லாதபமதி⁴கபா³லம் வத³தி யா ।
ருசிம் ஸாந்த்⁴யாம் வந்த்⁴யாம் விரசயதி யா வர்த⁴யது ஸா
ஶிவம் மே காமாக்ஷ்யா: பத³னலினபாடல்யலஹரீ ॥46॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

காமாக்ஷியின் திருவடித் தாமரையின் செந்நிறப் பிரவாகமானது தளிர்களை வெட்கி நடுங்கச் செய்கிறது; இளம் காலை வெயிலைத் தன் முன் ஒரு கைக்குழந்தையாக்குகிறது; அந்தி மாலையின் செவ்வொளியைப் பயனற்றதாக்கி விடுகிறது. இத்தகைய ஒப்பற்ற செவ்வொளி அலை தனக்கு அளவற்ற மங்களங்களை அருள வேண்டும் எனப் பிரார்த்திக்கிறார்.

பொருள்

காட்டுப் புதர்களுக்குள்ளே பதுங்கியிருக்கும் பவழக் கொடிகளையும் மரத்தின் தளிர்களையும் வெட்கத்தோடு நடுங்கச் செய்கின்றதும் (ப்ரவாலம் ஸவ்ரீலம் விபின-விவரே வேபயதி யா); மிகுந்த அழகுடன் விளங்கும் இளம் காலை வெயிலை (ஸ்பு²ரத்-லீலம் பா³ல-ஆதபம்), 'தன் செம்மைக்கு முன் இது வெறும் பச்சிளங்குழந்தை' என்று கூறி ஒதுக்குவதும் (அதி⁴க-பா³லம் வத³தி யா); அந்தி மாலையின் செக்கச்சிவந்த ஒளியைப் பயனற்றதாகவும் மங்கலாகவும் ஆக்கி விடுகின்றதுமான (ஸாந்த்⁴யாம் ருசிம் வந்த்⁴யாம் விரசயதி யா), அன்னை காமாக்ஷியின் தாமரைத் திருவடியின் செந்நிறப் பேரலை (காமாக்ஷ்யா: பத³-நலின-பாடல்ய-லஹரீ), அடியேனுக்கு மங்களங்கள் அனைத்தையும் மென்மேலும் வளர்த்துத் தருவதாக (மே ஶிவம் வர்த⁴யது)!

பதச்சேதம்

ப்ரவாலம் | ஸவ்ரீலம் | விபின-விவரே | வேபயதி | யா
ஸ்பு²ரத்-லீலம் | பா³ல-ஆதபம் | அதி⁴க-பா³லம் | வத³தி | யா ।
ருசிம் | ஸாந்த்⁴யாம் | வந்த்⁴யாம் | விரசயதி | யா | வர்த⁴யது | ஸா
ஶிவம் | மே | காமாக்ஷ்யா: | பத³-நலின-பாடல்ய-லஹரீ ॥

பதவுரை

தளிர்களை வெட்கி நடுங்கச் செய்தல்

யா
எந்தப் பேரொளியானது
ப்ரவாலம்
மரத்தின் தளிர்களையும் பவழத்தையும்
ஸவ்ரீலம்
வெட்கமடையச் செய்து
விபின-விவரே வேபயதி
காடுகளின் மறைவுகளில் நடுங்கச் செய்கிறதோ

இளவெயிலையும் அந்தி மாலையையும் மிஞ்சுதல்

யா
எது
ஸ்பு²ரத்-லீலம் பா³ல-ஆதபம்
ஒளி வீசும் பால சூரியனின் உதய கால வெயிலை
அதி⁴க-பா³லம் வத³தி
'மிகவும் அற்பமான குழந்தை' என்று உணர்த்துகிறதோ
யா
எது
ஸாந்த்⁴யாம் ருசிம்
மாலை நேரத்து அந்திச் செவ்வொளியை
வந்த்⁴யாம் விரசயதி
அழகற்றதாய் பயனற்றதாய் ஆக்குகிறதோ

மங்களம் பெருக்கும் திருவடிச் செவ்வொளி

ஸா காமாக்ஷ்யா: பத³-நலின-பாடல்ய-லஹரீ
அத்தகைய காமாக்ஷியின் பாதத் தாமரையின் செந்நிறப் பெருவெள்ளமானது
மே ஶிவம் வர்த⁴யது
எனக்கு சகல க்ஷேமங்களையும் மங்களங்களையும் பெருகச் செய்யட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 47

↑ பாடல்கள்
கிரஞ்ஜ்யோத்ஸ்னாரீதிம் நக²முக²ருசா ஹம்ஸமனஸாம்
விதன்வான: ப்ரீதிம் விகசதருணாம்போ⁴ருஹருசி: ।
ப்ரகாஶ: ஶ்ரீபாத³ஸ்தவ ஜனனி காமாக்ஷி தனுதே
ஶரத்காலப்ரௌடி⁴ம் ஶஶிஶகலசூட³ப்ரியதமே ॥47॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

சந்திரமௌலியின் நாயகியான காமாக்ஷியின் திருவடிகள், நகங்களின் ஒளியால் நிலவைப் பொழிகின்றன; ஞானிகளாகிய அன்னப் பறவைகளின் மனதிற்கு மகிழ்ச்சி தருகின்றன; மலர்ந்த செந்தாமரை போன்ற செவ்வொளியைத் தருகின்றன. இவ்வாறு ஒரே நேரத்தில் நிலவையும் அன்னங்களையும் செந்தாமரைகளையும் மகிழ்விக்கும் சரத் காலத்தின் (இலையுதிர் கால அழகு) முழுப் பெருமையையும் அன்னையின் திருவடிப் பிரகாசம் தோற்றுவிப்பதாகக் காண்கிறார்.

பொருள்

பிறைச்சந்திரனைத் தலையில் சூடிய பரமேஸ்வரனின் பிரிய நாயகியே (ஶஶி-ஶகல-சூட³-ப்ரியதமே)! அன்னையே காமாக்ஷி (ஜனனி காமாக்ஷி)! உனது திருவடிப் பிரகாசமானது (தவ ஶ்ரீபாத³-ப்ரகாஶ:), கால்நகங்களின் முனைகளிலிருந்து வீசும் ஒளியினால் வெண்ணிலவின் அழகைப் பரப்புகின்றதாய் (நக²-முக²-ருசா ஜ்யோத்ஸ்னா-ரீதிம் கிரன்); பரமஹம்சர்களான ஞானிகளின் மனங்களுக்குப் பேரானந்தத்தை விளைவிக்கின்றதாய் (ஹம்ஸ-மனஸாம் ப்ரீதிம் விதன்வான:); மலர்ந்த செந்தாமரை மலரின் பேரொளி கொண்டதாய் விளங்கி (விகசத்-அருண-அம்போ⁴ருஹ-ருசி:), தனது ஒளியினாலேயே சரத் காலத்தின் பேரழகையும் பெருமையையும் அங்கே உண்டாக்குகிறது (ஶரத்கால-ப்ரௌடி⁴ம் தனுதே)!

பதச்சேதம்

கிரன் | ஜ்யோத்ஸ்னா-ரீதிம் | நக²-முக²-ருசா | ஹம்ஸ-மனஸாம்
விதன்வான: | ப்ரீதிம் | விகசத்-அருண-அம்போ⁴ருஹ-ருசி: ।
ப்ரகாஶ: | ஶ்ரீபாத³: | தவ | ஜனனி | காமாக்ஷி | தனுதே
ஶரத்கால-ப்ரௌடி⁴ம் | ஶஶி-ஶகல-சூட³-ப்ரியதமே ॥

பதவுரை

நகங்களின் நிலவொளியும் அன்னங்களின் மகிழ்ச்சியும்

நக²-முக²-ருசா
கால்நக நுனிகளின் பேரொளியினால்
ஜ்யோத்ஸ்னா-ரீதிம் கிரன்
நிலவொளியின் வழியை எங்கும் பரவச் செய்வதும்
ஹம்ஸ-மனஸாம் ப்ரீதிம் விதன்வான:
அன்னப் பறவைகளுக்கும் / பரமஹம்ச ஞானிகளின் மனங்களுக்கும் மகிழ்ச்சியை ஊட்டுவதும்

மலர்ந்த தாமரை போன்ற பாத ஒளி

விகசத்-அருண-அம்போ⁴ருஹ-ருசி:
நன்கு மலர்ந்த செந்தாமரை போன்ற செந்நிறப் பிரகாசம் கொண்டதும் ஆகிய

சரத் காலப் பெருமையை உருவாக்கும் திருவடி

ஶஶி-ஶகல-சூட³-ப்ரியதமே
சந்திர பிறையைச் சூடிய சிவபெருமானின் அன்பே!
ஜனனி காமாக்ஷி
தாயே காமாக்ஷி!
தவ ஶ்ரீபாத³-ப்ரகாஶ:
உனது திருவடியின் ஒளியானது
ஶரத்கால-ப்ரௌடி⁴ம் தனுதே
சரத் காலத்தின் முழுமையான அழகையும் மேன்மையையும் வெளிப்படுத்துகிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 48

↑ பாடல்கள்
நகா²ங்கூரஸ்மேரத்³யுதிவிமலக³ங்கா³ம்ப⁴ஸி ஸுக²ம்
க்ருதஸ்னானம் ஜ்ஞானாம்ருதமமலமாஸ்வாத்³ய நியதம் ।
உத³ஞ்சன்மஞ்ஜீரஸ்பு²ரணமணிதீ³பே மம மனோ
மனோஜ்ஞே காமாக்ஷ்யாஶ்சரணமணிஹர்ம்யே விஹரதாம் ॥48॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகளை ஒரு திவ்யமான ரத்தின மாளிகையாகக் காண்கிறார் மூககவி. அங்கு நகங்களின் ஒளியே கங்காதீர்த்தம்; சிலம்புகளின் மணிகளே ஒளிவிளக்குகள்; அங்கே சுரப்பதே ஞானாமிர்தம். அந்த மாளிகையில் நீராடி, அமுதுண்டு, தன் மனம் எப்போதும் ஆனந்தமாக உலவ வேண்டும் என வேண்டுகிறார்.

பொருள்

கால்நகங்களின் முனைகளில் பிரகாசிக்கும் புன்னகை போன்ற தூய ஒளியாகிய ஆகாய கங்கையின் புண்ணிய தீர்த்தத்தில் ஆனந்தமாக நீராடி (நக²-அங்கூர-ஸ்மேர-த்³யுதி-விமல-க³ங்கா³-அம்ப⁴ஸி ஸுக²ம் க்ருத-ஸ்னானம்); தூய்மையான ஞானமாகிய அமிர்தத்தை இடைவிடாது பருகி ருசித்து (அமலம் ஜ்ஞான-அம்ருதம் நியதம் ஆஸ்வாத்³ய); மேல்நோக்கி எழும் பாதச் சிலம்புகளில் ஒளிவீசும் ரத்தினங்களாகிய மங்கள தீபங்கள் கொண்டதும் (உத³ஞ்சத்-மஞ்ஜீர-ஸ்பு²ரண-மணி-தீ³பே), உள்ளத்தைக் கொள்ளைகொள்ளும் அழகுடையதுமான (மனோஜ்ஞே), காமாக்ஷி அன்னையின் திருவடியாகிய ரத்தின மாளிகையினுள் (காமாக்ஷ்யா: சரண-மணி-ஹர்ம்யே), எனது மனமானது எப்போதும் இன்புற்று விளையாடிக் கொண்டிருக்கட்டும் (மம மன: விஹரதாம்)!

பதச்சேதம்

நக²-அங்கூர-ஸ்மேர-த்³யுதி-விமல-க³ங்கா³-அம்ப⁴ஸி | ஸுக²ம்
க்ருத-ஸ்னானம் | ஜ்ஞான-அம்ருதம் | அமலம் | ஆஸ்வாத்³ய | நியதம் ।
உத³ஞ்சத்-மஞ்ஜீர-ஸ்பு²ரண-மணி-தீ³பே | மம | மன:
மனோஜ்ஞே | காமாக்ஷ்யா: | சரண-மணி-ஹர்ம்யே | விஹரதாம் ॥

பதவுரை

நக கங்கையில் நீராடலும் ஞானாமிர்த பானமும்

நக²-அங்கூர-ஸ்மேர-த்³யுதி-விமல-க³ங்கா³-அம்ப⁴ஸி
நக நுனிகளின் புன்னகை போன்ற தூய கங்கை நீரில்
ஸுக²ம் க்ருத-ஸ்னானம்
சுகமாக நீராடியதும்
அமலம் ஜ்ஞான-அம்ருதம் நியதம் ஆஸ்வாத்³ய
களங்கமற்ற ஞான அமிர்தத்தை எப்போதும் பருகியவாறும்

சிலம்பு தீபங்கள் கொண்ட ரத்தின மாளிகை

உத³ஞ்சத்-மஞ்ஜீர-ஸ்பு²ரண-மணி-தீ³பே
மேலே எழும் சிலம்புகளில் பிரகாசிக்கும் ரத்தின தீபங்களை உடையதும்
மனோஜ்ஞே
மனதைக் கவரும் அழகுடையதுமான

திருவடி மாளிகையில் திளைக்கும் மனம்

காமாக்ஷ்யா: சரண-மணி-ஹர்ம்யே
காமாக்ஷியின் திருவடி என்னும் ரத்தின மணிமாளிகையில்
மம மன: விஹரதாம்
என் மனமானது சஞ்சரித்து ஆனந்திக்கட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 49

↑ பாடல்கள்
ப⁴வாம்போ⁴தௌ⁴ நௌகாம் ஜடி³மவிபினே பாவகஶிகா²-
மமர்த்யேந்த்³ராதீ³னாமதி⁴முகுடமுத்தம்ஸகலிகாம் ।
ஜக³த்தாபே ஜ்யோத்ஸ்னாமக்ருதகவச:பஞ்ஜரபுடே
ஶுகஸ்த்ரீம் காமாக்ஷ்யா மனஸி கலயே பாத³யுக³லீம் ॥49॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

காமாக்ஷியின் பாதங்களைச் சம்சாரக் கடலைக் கடக்கும் படகாகவும், அறியாமை வனத்தை எரிக்கும் நெருப்புக் கொழுந்தாகவும், தேவர்களின் கிரீடங்களை அலங்கரிக்கும் மலர் மொட்டாகவும், உலகத் துயரங்களைத் தணிக்கும் முழுநிலவாகவும், வேதக் கூண்டில் வாழும் பெண் கிளியாகவும் கண்டு தம் இதயக் கமலத்தில் தியானிக்கிறார்.

பொருள்

பிறவிக் கடலில் தத்தளிப்போரைக் கரையேற்றும் நற்படகாகவும் (ப⁴வ-அம்போ⁴தௌ⁴ நௌகாம்); அஞ்ஞானம் என்ற கொடிய காட்டினைப் பொசுக்கும் தீக்கொழுந்தாகவும் (ஜடி³ம-விபினே பாவக-ஶிகா²ம்); இந்திரன் முதலான தேவர்களின் தலைகிரீடங்களின் மீது திகழும் சிரோபூஷண மலர் மொட்டாகவும் (அமர்த்ய-இந்த்³ர-ஆதீ³னாம் அதி⁴முகுடம் உத்தம்ஸ-கலிகாம்); உலகத் துன்பங்களின் வெப்பத்தைத் தணிக்கும் குளிர்ந்த நிலவொளியாகவும் (ஜக³த்-தாபே ஜ்யோத்ஸ்னாம்); மனிதர்களால் இயற்றப்படாத வேதங்கள் என்னும் கூண்டினுள் இனிது உறையும் பெண் கிளியாகவும் திகழ்கின்ற (அக்ருதக-வச:-பஞ்ஜர-புடே ஶுகஸ்த்ரீம்), அன்னை காமாக்ஷியின் இரு திருவடிகளை (காமாக்ஷ்யா: பாத³-யுக³லீம்) என் உள்ளத்தில் எப்போதும் வரித்துத் தியானிக்கின்றேன் (மனஸி கலயே)!

பதச்சேதம்

ப⁴வ-அம்போ⁴தௌ⁴ | நௌகாம் | ஜடி³ம-விபினே | பாவக-ஶிகா²ம்
அமர்த்ய-இந்த்³ர-ஆதீ³னாம் | அதி⁴முகுடம் | உத்தம்ஸ-கலிகாம் ।
ஜக³த்-தாபே | ஜ்யோத்ஸ்னாம் | அக்ருதக-வச:-பஞ்ஜர-புடே
ஶுகஸ்த்ரீம் | காமாக்ஷ்யா: | மனஸி | கலயே | பாத³-யுக³லீம் ॥

பதவுரை

பிறவிக்கடலின் படகும் அஞ்ஞானக் காட்டின் நெருப்பும்

ப⁴வ-அம்போ⁴தௌ⁴ நௌகாம்
பிறவிப் பெருங்கடலைக் கடக்க உதவும் மரக்கலமாகவும்
ஜடி³ம-விபினே பாவக-ஶிகா²ம்
அறியாமை என்னும் காட்டை எரிக்கும் அக்னி ஜுவாலையாகவும்

தேவர் முடிமலரும் துன்பம் தீர்க்கும் நிலவும்

அமர்த்ய-இந்த்³ர-ஆதீ³னாம் அதி⁴முகுடம்
இந்திரன் முதலிய தேவர்களின் கிரீடங்களின் மேல்
உத்தம்ஸ-கலிகாம்
தலையலங்கார மலர் அரும்பாகவும்
ஜக³த்-தாபே ஜ்யோத்ஸ்னாம்
உலகத் துயரங்களின் தகிக்கும் வெப்பத்திற்கு நிலவொளியாகவும்

வேதக் கிளியாகிய பாதத் தியானம்

அக்ருதக-வச:-பஞ்ஜர-புடே
அநாதியான வேதங்கள் என்னும் பாதுகாப்பான கூண்டில் உள்ள
ஶுகஸ்த்ரீம்
பெண் கிளியாகவும் விளங்குகின்ற
காமாக்ஷ்யா: பாத³-யுக³லீம்
காமாக்ஷி தேவியின் இரு திருவடிகளை
மனஸி கலயே
என் உள்ளத்தில் நிலைநிறுத்துகிறேன்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 50

↑ பாடல்கள்
பரத்மப்ராகாஶ்யப்ரதிப²லனசுஞ்சு: ப்ரணமதாம்
மனோஜ்ஞஸ்த்வத்பாதோ³ மணிமுகுரமுத்³ராம் கலயதே ।
யதீ³யாம் காமாக்ஷி ப்ரக்ருதிமஸ்ருணா: ஶோத⁴கத³ஶாம்
விதா⁴தும் சேஷ்ட²ந்தே ப³லரிபுவதூ⁴டீகசப⁴ரா: ॥50॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

காமாக்ஷியின் பாதங்களை ஒரு திவ்யமான ரத்தினக் கண்ணாடியாக உருவகிக்கிறார். தன்னை வணங்கும் பக்தர்களுக்கு அவர்களது ஆத்ம தத்துவத்தை அக் கண்ணாடி பிரதிபலிக்கிறது. இந்திரனின் மனைவியான இந்திராணியின் மிருதுவான கூந்தல், அன்னையை வணங்கும் போது அக்கண்ணாடியைத் துடைத்துத் தூய்மை செய்யும் மென்மையான துணி போலச் செயல்படுகிறது என்ற அழகிய கற்பனையை வரைகிறார்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி! தன்னை வணங்கித் தொழும் அன்பர்களுக்கு (ப்ரணமதாம்), பரமாத்மாவின் உண்மைப் பேரொளியை அப்படியே பிரதிபலித்துக் காட்டுவதில் வல்லமை கொண்டதாய் (பர-ஆத்ம-ப்ராகாஶ்ய-ப்ரதிப²லன-சுஞ்சு:), பேரழகு வாய்ந்த உனது திருவடியானது (மனோஜ்ஞ: த்வத்-பாத:), ஓர் ஒப்பற்ற ரத்தினக் கண்ணாடியின் தன்மையைக் காட்டுகின்றது (மணி-முகுர-முத்³ராம் கலயதே); இயற்கையிலேயே மிக மிருதுவான இந்திராணியின் அடர்ந்த கூந்தல் கற்றைகள் (ப்ரக்ருதி-மஸ்ருணா: ப³லரிபு-வதூ⁴டீ-கசப⁴ரா:), உன்னை வணங்கும் போது, அந்தத் திருவடிக் கண்ணாடியைத் துடைத்துத் தூய்மை செய்யும் நிலையை அடையப் பிரயத்தனப்படுகின்றன (யதீ³யாம் ஶோத⁴க-த³ஶாம் விதா⁴தும் சேஷ்ட²ந்தே)!

பதச்சேதம்

பர-ஆத்ம-ப்ராகாஶ்ய-ப்ரதிப²லன-சுஞ்சு: | ப்ரணமதாம்
மனோஜ்ஞ: | த்வத்-பாத: | மணி-முகுர-முத்³ராம் | கலயதே ।
யதீ³யாம் | காமாக்ஷி | ப்ரக்ருதி-மஸ்ருணா: | ஶோத⁴க-த³ஶாம்
விதா⁴தும் | சேஷ்ட²ந்தே | ப³லரிபு-வதூ⁴டீ-கசப⁴ரா: ॥

பதவுரை

ஆத்ம தத்துவம் காட்டும் ரத்தினக் கண்ணாடி

பிரணமதாம்
தன்னை வணங்கும் பக்தர்களுக்கு
பர-ஆத்ம-ப்ராகாஶ்ய-ப்ரதிப²லன-சுஞ்சு:
பரமாத்மாவின் பிரகாசத்தைப் பிரதிபலனம் செய்வதில் தேர்ந்த வல்லமையுடையதாய்
மனோஜ்ஞ: த்வத்-பாத:
பேரழகு மிக்க உனது திருவடியானது
மணி-முகுர-முத்³ராம் கலயதே
ரத்தினக் கண்ணாடியின் தோற்றத்தை வகிக்கிறது

இந்திராணியின் கூந்தலால் தூய்மை பெறுதல்

காமாக்ஷி
காமாக்ஷித் தாயே!
ப்ரக்ருதி-மஸ்ருணா:
இயல்பிலேயே மிக மிருதுவான
ப³லரிபு-வதூ⁴டீ-கசப⁴ரா:
இந்திரனின் மனைவியான சசிதேவியின் அடர்ந்த கூந்தல் கற்றைகள்
யதீ³யாம் ஶோத⁴க-த³ஶாம் விதா⁴தும்
எந்தக் கண்ணாடியைத் துடைத்துத் தூய்மையாக்கும் செயலைச் செய்ய
சேஷ்ட²ந்தே
வணங்கும் போது முயல்கின்றனவோ (அத்தகைய பாதமாகும்)
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 51

↑ பாடல்கள்
அவிஶ்ராந்தம் திஷ்ட²ன்னக்ருதகவச:கந்த³ரபுடீ-
குடீராந்த: ப்ரௌட⁴ம் நக²ருசிஸடாலீம் ப்ரகடயன் ।
ப்ரசண்ட³ம் க²ண்ட³த்வம் நயது மம காமாக்ஷி தரஸா
தமோவேதண்டே³ந்த்³ரம் தவ சரணகண்டீ²ரவபதி: ॥51॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடியைச் சிங்கங்களின் அரசாகக் காண்கிறார். வேதங்கள் என்ற மலைக்குகையில் எப்போதும் வசிக்கும் அந்தத் திருவடிச் சிங்கம், நகங்களின் ஒளிக் கற்றைகளாகிய அடர்ந்த பிடரி மயிர்களைச் சிலிர்த்துக் கொண்டு, தன் உள்ளத்தில் மதம் பிடித்துத் திரியும் அஞ்ஞானமாகிய யானையை உடனே துண்டு துண்டாகக் கிழித்தெறிய வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி! வேதங்கள் என்னும் மலைக்குகையாகிய ஆசிரமத்தினுள் (அக்ருதக-வச:-கந்த³ர-புடீ-குடீர-அந்த:) எப்போதும் வீற்றிருப்பதும் (அவிஶ்ராந்தம் திஷ்ட²ன்); கால்நகங்களின் பேரொளி வரிசை என்னும் கம்பீரமான பிடரி மயிர்களை வெளிப்படுத்துவதும் ஆகிய (ப்ரௌட⁴ம் நக²-ருசி-ஸடா-ஆலீம் ப்ரகடயன்) உனது திருவடி என்னும் சிங்கங்களின் தலைவன் (தவ சரண-கண்டீ²ரவ-பதி:), என்னுள் இருக்கும் கொடிய அஞ்ஞானம் / மன இருள் என்னும் மதயானையை (மம ப்ரசண்ட³ம் தம:-வேதண்டே³ந்த்³ரம்), மிக விரைவாகத் துண்டு துண்டாகக் கிழித்து அழிக்கட்டும் (தரஸா க²ண்ட³த்வம் நயது)!

பதச்சேதம்

அவிஶ்ராந்தம் | திஷ்ட²ன் | அக்ருதக-வச:-கந்த³ர-புடீ-
குடீர-அந்த: | ப்ரௌட⁴ம் | நக²-ருசி-ஸடா-ஆலீம் | ப்ரகடயன் ।
ப்ரசண்ட³ம் | க²ண்ட³த்வம் | நயது | மம | காமாக்ஷி | தரஸா
தம:-வேதண்டே³ந்த்³ரம் | தவ | சரண-கண்டீ²ரவ-பதி: ॥

பதவுரை

வேதக் குகையில் உறையும் திருவடிச் சிங்கம்

அக்ருதக-வச:-கந்த³ர-புடீ-குடீர-அந்த:
அபௌருஷேயமான வேதங்கள் என்ற குகையாகிய குடிலுக்குள்
அவிஶ்ராந்தம் திஷ்ட²ன்
இடைவிடாது தங்கி இருப்பதும்
ப்ரௌட⁴ம் நக²-ருசி-ஸடா-ஆலீம் ப்ரகடயன்
நகங்களின் காந்தியாகிய அடர்ந்த பிடரி மயிர்களைப் பிரகாசமாய் வெளிப்படுத்துவதும்

அஞ்ஞான யானையை அழிக்கும் வல்லமை

தவ சரண-கண்டீ²ரவ-பதி:
உனது பாதமாகிய சிங்கங்களின் அரசன்
காமாக்ஷி
காமாக்ஷியே!
மம ப்ரசண்ட³ம் தம:-வேதண்டே³ந்த்³ரம்
என்னுடைய கொடிய அஞ்ஞான இருள் என்னும் பெரிய மதயானையை
தரஸா
மிக விரைவாக
க²ண்ட³த்வம் நயது
பிளந்து துண்டு துண்டாக அழிக்கட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 52

↑ பாடல்கள்
புரஸ்தாத்காமாக்ஷி ப்ரசுரரஸமாக²ண்ட³லபுரீ-
புரந்த்⁴ரீணாம் லாஸ்யம் தவ லலிதமாலோக்ய ஶனகை: ।
நக²ஶ்ரீபி⁴: ஸ்மேரா ப³ஹு விதனுதே நூபுரரவை-
ஶ்சமத்க்ருத்யா ஶங்கே சரணயுக³லீ சாடுரசனா: ॥52॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னை காமாக்ஷியின் திருமுன்னே தேவலோக மங்கையர் பரவசத்துடன் நடனமாடுகின்றனர். அதனைப் பார்க்கும் அன்னையின் பாதங்கள், நக ஒளியால் புன்னகை பூப்பது போலவும், சிலம்புகளின் 'கலீர் கலீர்' என்ற நாதத்தால் அம்மங்கையரின் நடனத்தைப் பாராட்டி முகமன் கூறுவது போலவும் இருப்பதை கவிஞர் கற்பனை நயத்தோடு பாடுகிறார்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி! உனது திருமுன்னே (தவ புரஸ்தாத்), தேவேந்திரனின் அமராவதி நகரத்துப் பெண்களான ரம்பை முதலான தேவமாதர்கள் (ஆ²கண்ட³ல-புரீ-புரந்த்⁴ரீணாம்), நவரசங்களும் ததும்ப மெல்ல ஆடும் நளினமான நடனத்தைக் கண்டு (ப்ரசுர-ரஸம் லலிதம் லாஸ்யம் ஶனகை: ஆலோச்க்ய); நகங்களின் அழகிய பிரகாசத்தினால் புன்முறுவல் பூத்தவாறே (நக²-ஶ்ரீபி⁴: ஸ்மேரா), உனது திருவடி இணை (சரண-யுக³லீ), தன் சிலம்புகளின் இனிய ஒலிகளினாலே (நூபுர-ரவை:), அந்த நடனத்தைப் பாராட்டும் நயவுரைகளை அநேகமாக நிகழ்த்துகிறதோ என்று வியக்கின்றேன் (சமத்க்ருத்யா ப³ஹு சாடு-ரசனா: விதனுதே ஶங்கே)!

பதச்சேதம்

புரஸ்தாத் | காமாக்ஷி | ப்ரசுர-ரஸம் | ஆக²ண்ட³ல-புரீ-
புரந்த்⁴ரீணாம் | லாஸ்யம் | தவ | லலிதம் | ஆலோச்க்ய | ஶனகை: ।
நக²-ஶ்ரீபி⁴: | ஸ்மேரா | ப³ஹு | விதனுதே | நூபுர-ரவை:-
சமத்க்ருத்யா | ஶங்கே | சரண-யுக³லீ | சாடு-ரசனா: ॥

பதவுரை

தேவமாதர்களின் நளின நடனம்

காமாக்ஷி
அன்னை காமாக்ஷியே!
தவ புரஸ்தாத்
உனது திருமுன்னிலையில்
ஆக²ண்ட³ல-புரீ-புரந்த்⁴ரீணாம்
இந்திரபுரியின் பெண்களான தேவ மங்கையரின்
ப்ரசுர-ரஸம் லலிதம் லாஸ்யம்
சுவைகள் நிறைந்ததும் லாவண்யம் மிக்கதுமான நடனத்தை
ஶனகை: ஆலோச்க்ய
நிதானமாகப் பார்த்து

சிலம்பொலியால் பாராட்டும் திருவடி

நக²-ஶ்ரீபி⁴: ஸ்மேரா
நகங்களின் பேரொளியால் மெல்ல நகைத்தவாறு
சரண-யுக³லீ
உனது இரு திருவடிகளும்
நூபுர-ரவை:
பாதச் சிலம்புகளின் நாதத்தினால்
சமத்க்ருத்யா
ஆச்சரியப்பட்டு
ப³ஹு சாடு-ரசனா: விதனுதே ஶங்கே
பலவிதமான பாராட்டுரைகளைச் செய்கின்றனவோ என்று கருதுகிறேன்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 53

↑ பாடல்கள்
ஸரோஜம் நிந்த³ந்தீ நக²கிரணகர்பூரஶிஶிரா
நிஷிக்தா மாராரேர்முகுடஶஶிரேகா²ஹிமஜலை: ।
ஸ்பு²ரந்தீ காமாக்ஷி ஸ்பு²டருசிமயே பல்லவசயே
தவாத⁴த்தே மைத்ரீம் பதி²கஸுத்³ருஶா பாத³யுக³லீ ॥53॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடித் தாமரை, தாமரை மலரையே பழிக்கிறது; நகங்களின் ஒளியாகிய பச்சைக் கற்பூரத்தால் குளுமை தருகிறது; சிவபெருமானின் தலையிலுள்ள சந்திரனின் அமிர்த நீரால் நனைக்கப்படுகிறது. சம்சார வழியில் நடந்து களைத்துப் போன உலகப் பயணிகளான பக்தர்களின் கண்களுக்கு இளைப்பாறும் சோலையாக நட்புடன் உதவுகிறது என்று வியக்கிறார்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி! தாமரை மலரையும் தன் அழகால் பழித்துரைப்பதும் (ஸரோஜம் நிந்த³ந்தீ); நகங்களின் ஒளிக்கதிர்களாகிய பச்சைக் கற்பூரத்தினால் மிகவும் குளுமை தருவதும் (நக²-கிரண-கர்பூர-ஶிஶிரா); காமனின் பகைவனான பரமேஸ்வரன் அடிபணியும் போது அவரது கிரீடத்துச் சந்திரப் பிறையின் பனிநீரால் நனைக்கப் பெறுவதும் (மாராரே: முகுட-ஶஶிரேகா²-ஹிம-ஜலை: நிஷிக்தா); பிரகாசமான தளிர் போன்ற செவ்வொளியுடன் விளங்குவதுமான (ஸ்பு²ட-ருசி-மயே பல்லவ-சயே ஸ்பு²ரந்தீ) உனது திருவடி இணை (தவ பாத³-யுக³லீ), பிறவிப் பெருவழியில் களைத்துச் செல்லும் சம்சாரிகளான வழிப்போக்கர்களின் நயனங்களுக்கு (பதி²க-ஸுத்³ருஶாம்) இன்பமளிக்கும் தோழமையைச் செய்கின்றது (மைத்ரீம் ஆத⁴த்தே)!

பதச்சேதம்

ஸரோஜம் | நிந்த³ந்தீ | நக²-கிரண-கர்பூர-ஶிஶிரா
நிஷிக்தா | மாராரே: | முகுட-ஶஶிரேகா²-ஹிம-ஜலை: ।
ஸ்பு²ரந்தீ | காமாக்ஷி | ஸ்பு²ட-ருசி-மயே | பல்லவ-சயே
தவ | ஆத⁴த்தே | மைத்ரீம் | பதி²க-ஸுத்³ருஶாம் | பாத³-யுக³லீ ॥

பதவுரை

தாமரையை மிஞ்சிய சந்திர குளுமை

ஸரோஜம் நிந்த³ந்தீ
தாமரை மலரைத் தன் அழகால் பரிகசிப்பதும்
நக²-கிரண-கர்பூர-ஶிஶிரா
நகங்களின் கதிர்களாகிய கற்பூரத்தினால் குளிர்ந்திருப்பதும்
மாராரே: முகுட-ஶஶிரேகா²-ஹிம-ஜலை: நிஷிக்தா
சிவபெருமானின் முகுடத்திலுள்ள பிறைச்சந்திரனின் பனிநீரால் அபிஷேகம் செய்யப் பெற்றதும்

களைத்த கண்களுக்குக் குளிரும் நட்பு

ஸ்பு²ட-ருசி-மயே பல்லவ-சயே ஸ்பு²ரந்தீ
தெளிவான ஒளிமிக்க மாந்தளிர்க் கூட்டத்தில் ஒளிவிடுவதும் ஆகிய
காமாக்ஷி தவ பாத³-யுக³லீ
காமாக்ஷியே, உனது திருப்பாத இணை
பதி²க-ஸுத்³ருஶாம்
சம்சாரப் பாதையில் களைத்த அடியார்களின் கண்களுக்கு
மைத்ரீம் ஆத⁴த்தே
இன்பமூட்டும் நட்பைச் செய்கிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 54

↑ பாடல்கள்
நதானாம் ஸம்பத்தேரனவரதமாகர்ஷணஜப:
ப்ரரோஹத்ஸம்ஸாரப்ரஸரக³ரிமஸ்தம்ப⁴னஜப: ।
த்வதீ³ய: காமாக்ஷி ஸ்மரஹரமனோமோஹனஜப:
படீயான்ன: பாயாத்பத³னலினமஞ்ஜீரனினத:³ ॥54॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிச் சிலம்பொலி வெறும் ஓசை அல்ல; அது ஒரு மகா மந்திரம்! சரணடைந்தோருக்கு சகல ஐஸ்வர்யங்களையும் ஈர்த்துத் தரும் 'ஆகர்ஷண மந்திரம்'; வேரூன்றிப் படரும் பிறவித்துன்பங்களை அசையாமல் நிறுத்தும் 'ஸ்தம்பன மந்திரம்'; காமனை எரித்த காமேஸ்வரனின் உள்ளத்தையே தன்வயப்படுத்தும் 'மோகன மந்திரம்'! அந்த நாதம் நம்மைக் காக்கட்டும் என வேண்டுகிறார்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி! தம்மை வணங்கும் பக்தர்களுக்குச் சகல ஐஸ்வர்யங்களையும் எப்போதும் தன்பால் கவர்ந்திழுக்கும் வசீகர மந்திரமாகவும் (நதானாம் ஸம்பத்தே: அனவரதம் ஆகர்ஷண-ஜப:); தழைத்து வளர்கின்ற சம்சாரப் பெருக்கத்தின் வலிமையை அப்படியே ஸ்தம்பிக்கச் செய்து முடக்கும் மந்திரமாகவும் (ப்ரரோஹத்-ஸம்ஸார-ப்ரஸர-க³ரிம-ஸ்தம்ப⁴ன-ஜப:); மன்மதனை எரித்த சிவபெருமானின் திருவுள்ளத்தையே வசீகரித்து மயக்கும் மோகன மந்திரமாகவும் விளங்கி (ஸ்மரஹர-மன:-மோஹன-ஜப:), மிகவும் ஆற்றல் வாய்ந்ததாகத் திகழும் (படீயான்) உனது தாமரைத் திருவடிகளின் சிலம்பொலியானது (த்வதீ³ய: பத³-நலின-மஞ்ஜீர-நினத:³) எங்களை எப்போதும் எல்லாத் துன்பங்களிலிருந்தும் காப்பாற்றட்டும் (ந: பாயாத்)!

பதச்சேதம்

நதானாம் | ஸம்பத்தே: | அனவரதம் | ஆகர்ஷண-ஜப:
ப்ரரோஹத்-ஸம்ஸார-ப்ரஸர-க³ரிம-ஸ்தம்ப⁴ன-ஜப: ।
த்வதீ³ய: | காமாக்ஷி | ஸ்மரஹர-மன:-மோஹன-ஜப:
படீயான் | ந: | பாயாத் | பத³-நலின-மஞ்ஜீர-நினத:³ ॥

பதவுரை

செல்வம் ஈர்க்கும் ஆகர்ஷண மந்திரம்

நதானாம்
பணிந்து வணங்கும் அடியார்களுக்கு
ஸம்பத்தே: அனவரதம் ஆகர்ஷண-ஜப:
அனைத்துச் செல்வங்களையும் இடைவிடாது ஈர்த்துத் தரும் ஆகர்ஷண ஜபமாகவும்

சம்சாரத்தை முடக்கும் ஸ்தம்பன மந்திரம்

ப்ரரோஹத்-ஸம்ஸார-ப்ரஸர-க³ரிம-ஸ்தம்ப⁴ன-ஜப:
தழைத்து வளரும் சம்சாரப் பெருக்கத்தின் வேகத்தை ஸ்தம்பிக்கச் செய்யும் ஜபமாகவும்

சிவனை மயக்கும் மோகன நாதம்

காமாக்ஷி
அன்னையே காமாக்ஷி!
ஸ்மரஹர-மன:-மோஹன-ஜப:
சிவபெருமானின் மனதை மயக்கும் மோகன மந்திரமாகவும் விளங்கும்
படீயான் த்வதீ³ய: பத³-நலின-மஞ்ஜீர-நினத:³
ஆற்றல் வாய்ந்த உனது பாதத் தாமரையின் சிலம்பொலியானது
ந: பாயாத்
எங்களை இரட்சித்துக் காப்பதாக
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 55

↑ பாடல்கள்
விதன்வீதா² நாதே² மம ஶிரஸி காமாக்ஷி க்ருபயா
பதா³ம்போ⁴ஜன்யாஸம் பஶுபரிப்³ருட⁴ப்ராணத³யிதே ।
பிப³ந்தோ யன்முத்³ராம் ப்ரகடமுபகம்பாபரிஸரம்
த்³ருஶா நானந்த்³யந்தே நலினப⁴வனாராயணமுகா²: ॥55॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

கம்பா நதிக்கரையில் பதிந்துள்ள அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடிச் சுவடுகளைக் கண்களால் பருகி பிரம்மனும் விஷ்ணுவும் பேரானந்தம் அடைகின்றனர். அத்தகைய தேவாதி தேவர்களுக்கும் அரிய திவ்யமான திருப்பாதங்களை, கருணையோடு என் தலையின் மீது வைக்க வேண்டும் என்று பரம பக்தியோடு அன்னை முன் மன்றாடுகிறார்.

பொருள்

அகிலத்தின் தலைவியே (நாதே²)! காமாக்ஷி! உயிர்களின் தலைவனான பரமேஸ்வரனின் பிராண நாயகியே (பஶுப-ரிப்³ருட⁴-ப்ராண-த³யிதே)! கம்பா நதிக்கரையின் மணல்வெளியில் பிரத்யக்ஷமாகப் பதிந்துள்ள எந்தத் திருவடிச் சுவடுகளைக் (யத்-முத்³ராம் உபகம்பா-பரிஸரம் ப்ரகடமாக) கண்களினாலே ஆனந்தத்துடன் பருகி (த்³ருஶா பிப³ந்த:), பிரம்மதேவன், நாராயணன் முதலான பெரும் தெய்வங்கள் ஆனந்தக் கூத்தாடுகிறார்களோ (நலினப⁴வ-நாராயண-முகா²: நானந்த்³யந்தே), அத்தகைய உனது திருவடித் தாமரைகளை (பதா³ம்போ⁴ஜ-ந்யாஸம்), அடியேனுடைய தலையின் மீது கருணையோடு சூட்டியருள வேண்டும் (மம ஶிரஸி க்ருபயா விதன்வீதா²:)!

பதச்சேதம்

விதன்வீதா²: | நாதே² | மம | ஶிரஸி | காமாக்ஷி | க்ருபயா
பதா³ம்போ⁴ஜ-ந்யாஸம் | பஶுப-ரிப்³ருட⁴-ப்ராண-த³யிதே ।
பிப³ந்த: | யத்-முத்³ராம் | ப்ரகடமாக | உபகம்பா-பரிஸரம்
த்³ருஶா | நானந்த்³யந்தே | நலினப⁴வ-நாராயண-முகா²: ॥

பதவுரை

பிரம்மனும் விஷ்ணுவும் போற்றும் திருவடித் தடம்

நாதே² பஶுப-ரிப்³ருட⁴-ப்ராண-த³யிதே
அகில நாயகியே, பசுபதியாகிய சிவனின் பிராண வல்லபியே!
உபகம்பா-பரிஸரம் ப்ரகடமாக
கம்பா நதிக்கரையின் வெளியில் தெளிவாகத் தோன்றும்
யத்-முத்³ராம்
எந்தத் திருவடிச் சுவடுகளை
த்³ருஶா பிப³ந்த:
கண்களால் ஆவலுடன் பருகியவாறு
நலினப⁴வ-நாராயண-முகா²: நானந்த்³யந்தே
பிரம்மன், விஷ்ணு முதலானோர் பேரானந்தத்தில் திளைக்கிறார்களோ

தலைமீது பாதம் வைக்க வேண்டுதல்

காமாக்ஷி
அன்னையே காமாக்ஷி!
பதா³ம்போ⁴ஜ-ந்யாஸம்
அத்தகைய பாதத் தாமரைகளை வைத்தருளுதலை
மம ஶிரஸி
என்னுடைய தலையின் மீது
க்ருபயா விதன்வீதா²:
கருணையுடன் நீ செய்தருள வேண்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 56

↑ பாடல்கள்
ப்ரணாமோத்³யத்³ப்³ருந்தா³ரமுகுடமந்தா³ரகலிகா-
விலோலல்லோலம்ப³ப்ரகரமயதூ⁴மப்ரசுரிமா ।
ப்ரதீ³ப்த: பாதா³ப்³ஜத்³யுதிவிததிபாடல்யலஹரீ-
க்ருஶானு: காமாக்ஷ்யா மம த³ஹது ஸம்ஸாரவிபினம் ॥56॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகளைச் செந்தழலாக உருவகிக்கிறார். தேவர்கள் தலையணிந்து வணங்கும் போது, அவர்தம் கிரீடத்திலுள்ள மந்தார மலர் மொட்டுகளைச் சுற்றி மொய்க்கும் வண்டுகளின் கூட்டமே அந்த நெருப்பின் புகையாகத் திகழ்கிறது. அந்தப் பாதத் தாமரையின் செவ்வொளி என்னும் அக்னி, தனது பிறவிப் பெருங்காட்டை அடியோடு எரித்துச் சாம்பலாக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார்.

பொருள்

பணிந்து வணங்க எழுகின்ற தேவர்களின் கிரீடங்களிலுள்ள மந்தார மலர் மொட்டுகளின் மேல் (ப்ரணாம-உத்³யத்-ப்³ருந்தா³ர-முகுட-மந்தா³ர-கலிகா) சஞ்சரித்து வட்டமிடும் வண்டுகளின் கூட்டமாகிய புகை மண்டலத்தைக் கொண்டதும் (விலோலத்-லோலம்ப³-ப்ரகர-மய-தூ⁴ம-ப்ரசுரிமா); பாதத் தாமரையின் பிரகாசப் பெருக்கால் எழும் செந்நிற அலைகளாகிய செந்தழலாய் நன்கு கொழுந்துவிட்டு எரிவதுமான (ப்ரதீ³ப்த: பாதா³ப்³ஜ-த்³யுதி-விததி-பாடல்ய-லஹரீ-க்ருஶானு:) அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடித் தீ (காமாக்ஷ்யா:), அடியேனுடைய சம்சாரம் என்னும் கொடிய பெருங்காட்டினை அடியோடு எரித்துச் சாம்பலாக்கட்டும் (மம ஸம்ஸார-விபினம் த³ஹது)!

பதச்சேதம்

ப்ரணாம-உத்³யத்-ப்³ருந்தா³ர-முகுட-மந்தா³ர-கலிகா-
விலோலத்-லோலம்ப³-ப்ரகர-மய-தூ⁴ம-ப்ரசுரிமா ।
ப்ரதீ³ப்த: | பாதா³ப்³ஜ-த்³யுதி-விததி-பாடல்ய-லஹரீ-
க்ருஶானு: | காமாக்ஷ்யா: | மம | த³ஹது | ஸம்ஸார-விபினம் ॥

பதவுரை

வண்டுக் கூட்டமாகிய புகை மண்டலம்

பிரணாம-உத்³யத்-ப்³ருந்தா³ர-முகுட
வணங்குவதற்காக எழுகின்ற தேவர்களின் கிரீடங்களிலுள்ள
மந்தா³ர-கலிகா-விலோலத்
மந்தார மலர் மொட்டுகளின் மீது ஆசையோடு ஆடுகின்ற
லோலம்ப³-ப்ரகர-மய-தூ⁴ம-ப்ரசுரிமா
வண்டுகளின் கூட்டமே அடர்ந்த புகையாக அமைந்ததும்

பிறவிக்காட்டை எரிக்கும் திருவடித் தீ

பாதா³ப்³ஜ-த்³யுதி-விததி
பாதத் தாமரைகளின் ஒளிப் பரவலில் எழும்
பாடல்ய-லஹரீ-க்ருஶானு:
செந்நிறப் பேரலை என்னும் கொழுந்துவிட்டெரியும் அக்னியானது
ப்ரதீ³ப்த: காமாக்ஷ்யா:
பிரகாசமாய் விளங்கும் அன்னை காமாக்ஷியினுடையதாகி
மம ஸம்ஸார-விபினம் த³ஹது
எனது பிறவித் துன்பம் என்ற காட்டை எரித்தழிக்கட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 57

↑ பாடல்கள்
வலக்ஷஶ்ரீர்ருக்ஷாதி⁴பஶிஶுஸத்³ருக்ஷைஸ்தவ நகை²:
ஜிக்⁴ருக்ஷுர்த³க்ஷத்வம் ஸரஸிருஹபி⁴க்ஷுத்வகரணே ।
க்ஷணான்மே காமாக்ஷி க்ஷபிதப⁴வஸங்க்ஷோப⁴க³ரிமா
வசோவைசக்ஷன்யம் சரணயுக³லீ பக்ஷ்மலயதாத் ॥57॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் பாத நகங்கள் வெண்பிறைச் சந்திரனைப் போலப் பிரகாசிக்கின்றன. அவை தாமரையை அழகில் பிச்சைக்காரனாக மாற்றும் திறன் படைத்தவை; பிறவித்துயரங்களை நொடிப் பொழுதில் நாசம் செய்பவை. அத்தகைய திருவடி இணை தனக்கு நிகரற்ற கவித்துவ வாக்கையும் வாக்கு சாதுரியத்தையும் வளர்த்துத் தந்து அருள வேண்டும் என வேண்டுகிறார்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி! வெண்பிறைச் சந்திரனின் அழகைப் போன்ற தூய வெண்ணிறக் காந்தி கொண்ட நகங்களாலே (ருக்ஷாதி⁴ப-ஶிஶு-ஸத்³ருக்ஷை: வலக்ஷ-ஶ்ரீ: தவ நகை²:), செந்தாமரை மலரையும் அழகில் பிச்சைக்காரனாக மாற்றிவிடும் திறமையை அடைய விரும்புவதும் (ஸரஸிருஹ-பி⁴க்ஷுத்வ-கரணே த³க்ஷத்வம் ஜிக்⁴ருக்ஷு:); ஒரு நொடிப் பொழுதில் பிறவியினால் உண்டாகும் மாபெரும் துன்பங்களை அழிக்கும் ஆற்றல் வாய்ந்ததுமான (க்ஷணாத் க்ஷபித-ப⁴வ-ஸங்க்ஷோப⁴-க³ரிமா) உன்னுடைய திருவடி இணை (தவ சரண-யுக³லீ), அடியேனுக்குச் சொல்வன்மையையும் சிறந்த கவித்துவ ஞானத்தையும் தந்து போற்றி வளர்ப்பதாக (மே வச:-வைசக்ஷன்யம் பக்ஷ்மலயதாத்)!

பதச்சேதம்

வலக்ஷ-ஶ்ரீ: | ருக்ஷாதி⁴ப-ஶிஶு-ஸத்³ருக்ஷை: | தவ | நகை²:
ஜிக்⁴ருக்ஷு: | த³க்ஷத்வம் | ஸரஸிருஹ-பி⁴க்ஷுத்வ-கரணே ।
க்ஷணாத் | மே | காமாக்ஷி | க்ஷபித-ப⁴வ-ஸங்க்ஷோப⁴-க³ரிமா
வச:-வைசக்ஷன்யம் | சரண-யுக³லீ | பக்ஷ்மலயதாத் ॥

பதவுரை

பிறை போன்ற நகங்களால் தாமரையை வெல்லுதல்

ருக்ஷாதி⁴ப-ஶிஶு-ஸத்³ருக்ஷை:
நட்சத்திரங்களின் தலைவனான சந்திரனின் இளம்பிறை போன்ற
தவ நகை²: வலக்ஷ-ஶ்ரீ:
உனது நகங்களால் வெண்மையான பேரொளி பெற்று
ஸரஸிருஹ-பி⁴க்ஷுத்வ-கரணே
தாமரை மலரை அழகற்ற பிச்சைக்காரனாகச் செய்வதில்
த³க்ஷத்வம் ஜிக்⁴ருக்ஷு:
வல்லமையை அடைய விழைவதும்

சம்சாரம் தீர்த்து வாக்குவன்மை அருளுதல்

க்ஷணாத் க்ஷபித-ப⁴வ-ஸங்க்ஷோப⁴-க³ரிமா
கணப்பொழுதில் உலகத் துன்பங்களின் பெருந்துயரை ஒழிப்பதும் ஆகிய
காமாக்ஷி தவ சரண-யுக³லீ
காமாக்ஷியே, உனது திருப்பாத இணை
மே வச:-வைசக்ஷன்யம்
என்னுடைய வாக்குச் சாதுரியத்தையும் கவிதா ஆற்றலையும்
பக்ஷ்மலயதாத்
தழைத்துச் செழிக்கச் செய்யட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 58

↑ பாடல்கள்
ஸமந்தாத்காமாக்ஷி க்ஷததிமிரஸந்தானஸுப⁴கா³ன்
அனந்தாபி⁴ர்பா⁴பி⁴ர்தி³னமனு தி³க³ந்தான்விரசயன் ।
அஹந்தாயா ஹந்தா மம ஜடி³மத³ந்தாவலஹரி:
விபி⁴ந்தாம் ஸந்தாபம் தவ சரணசிந்தாமணிரஸௌ ॥58॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடி வேண்டும் வரம் தரும் சிந்தாமணிக் கல்! அது திசைகளின் இருளைப் போக்கும் எல்லையற்ற ஒளி கொண்டது. அடியார்களின் அகங்காரத்தை அழிப்பது; அறியாமை என்ற மதம் பிடித்த யானையை வேட்டையாடும் சிங்கமாய் விளங்குவது. அத்தகைய திருவடிச் சிந்தாமணி தன் உள்ளத் தாபங்களை அடியோடு பிளந்து அழிக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி! தனது எல்லையற்ற ஒளிக்கதிர்களினால் (அனந்தாபி⁴: பா⁴பி⁴:), நாளுக்கு நாள் திசைகளின் எல்லைகள் அனைத்தையும் அஞ்ஞான இருள் நீங்கி மங்களகரமாக விளங்குமாறு செய்பவனும் (ஸமந்தாத் க்ஷத-திமிர-ஸந்தான-ஸுப⁴கா³ன் தி³னமனு தி³க³ந்தான் விரசயன்); மனிதர்களின் அகங்காரத்தை வேரறுப்பவனும் (அஹந்தாயா: ஹந்தா); அடியேனுடைய அறியாமை என்னும் மதயானையைச் சங்கரிக்கும் சிங்கமாய் விளங்குபவனுமாகிய (மம ஜடி³ம-த³ந்தாவல-ஹரி:) உனது திருவடி ஆகிய இந்தச் சிந்தாமணி ரத்தினமானது (அஸௌ தவ சரண-சிந்தாமணி:), எனது அனைத்துத் துன்பங்களையும் தாபங்களையும் அடியோடு பிளந்தெறியட்டும் (ஸந்தாபம் விபி⁴ந்தாம்)!

பதச்சேதம்

ஸமந்தாத் | காமாக்ஷி | க்ஷத-திமிர-ஸந்தான-ஸுப⁴கா³ன்
அனந்தாபி⁴: | பா⁴பி⁴: | தி³னமனு | தி³க³ந்தான் | விரசயன் ।
அஹந்தாயா: | ஹந்தா | மம | ஜடி³ம-த³ந்தாவல-ஹரி:
விபி⁴ந்தாம் | ஸந்தாபம் | தவ | சரண-சிந்தாமணி: | அஸௌ ॥

பதவுரை

திசைகளின் இருள் போக்கும் ஒளி

காமாக்ஷி
அன்னை காமாக்ஷியே!
அனந்தாபி⁴: பா⁴பி⁴:
எல்லையற்ற ஒளிக் கதிர்களினால்
ஸமந்தாத் தி³க³ந்தான்
நாலாபுறமும் உள்ள திசைகளின் எல்லைகளை
க்ஷத-திமிர-ஸந்தான-ஸுப⁴கா³ன்
இருள் கூட்டம் நீங்கி மங்களம் நிறைந்தவைகளாக
தி³னமனு விரசயன்
நாள்தோறும் ஆக்குகின்றதும்

அகந்தை அழிக்கும் திருவடிச் சிந்தாமணி

அஹந்தாயா: ஹந்தா
அடியார்களின் அகங்காரத்தை நாசம் செய்வதும்
மம ஜடி³ம-த³ந்தாவல-ஹரி:
என் அஞ்ஞானம் என்னும் யானைக்குச் சிங்கம் போன்றதும் ஆகிய
அஸௌ தவ சரண-சிந்தாமணி:
இந்த உனது திருவடி என்னும் சிந்தாமணி ரத்தினம்
ஸந்தாபம் விபி⁴ந்தாம்
எனது துயரங்களை அடியோடு தகர்த்து எறியட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 59

↑ பாடல்கள்
த³தா⁴னோ பா⁴ஸ்வத்தாமம்ருதனிலயோ லோஹிதவபு:
வினம்ராணாம் ஸௌம்யோ கு³ருரபி கவித்வம் ச கலயன் ।
க³தௌ மந்தோ³ க³ங்கா³த⁴ரமஹிஷி காமாக்ஷி பஜ⁴தாம்
தம:கேதுர்மாதஸ்தவ சரணபத்³மோ விஜயதே ॥59॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடித் தாமரை நவகிரகங்களின் அத்தனை சுப அம்சங்களையும் தன்னுள் ஒருங்கே கொண்டு திகழும் அற்புதத்தை ஸ்லேடை நயத்தோடு பாடுகிறார் மூககவி. சூரியன் (பாஸ்வான்), சந்திரன் (அமிர்தநிலயன்), அங்காரகன் (லோஹிதன்), புதன் (ஸௌம்யன்), வியாழன் (குரு), சுக்கிரன் (கவித்வம் தருபவன்), சனி (மந்தன்), ராகு-கேது (தமஸ், கேது) என அனைத்து கிரகங்களின் வடிவாய் அன்னையின் பாதமே விளங்கி உலகைக் காக்கிறது.

பொருள்

கங்கையைச் சூடிய பரமேஸ்வரனின் பட்டத்து அரசியே (க³ங்கா³த⁴ர-மஹிஷி)! அன்னையே காமாக்ஷி (மாத: காமாக்ஷி)! உனது திருவடித் தாமரையானது (தவ சரண-பத்³ம:), சூரியனைப் போலப் பேரொளி கொண்டு திகழ்வதும் (பா⁴ஸ்வத்தாம் த³தா⁴ன:); சந்திரனைப் போலக் குளிர்ந்த அமிர்தத்தின் இருப்பிடமாய் உள்ளதும் (அம்ருத-நிலய:); செவ்வாயைப் போலச் சிவந்த வடிவம் கொண்டதும் (லோஹித-வபு:); வணங்குவோர்க்குப் புதனைப் போல சாந்தமும் நன்மையும் அருள்வதும் (வினம்ராணாம் ஸௌம்ய:); வியாழ பகவானைப் போல மேன்மையும் ஞானமும் தருவதோடு, சுக்கிரனைப் போலச் சிறந்த கவிபாடும் ஆற்றலையும் பக்தர்களுக்கு அளிப்பதும் (கு³ரு: அபி கவித்வம் ச கலயன்); சனீஸ்வரனைப் போல அன்னநடையால் மெல்ல அசைந்து செல்வதும் (க³தௌ மந்த³:); அடியார்களின் அஞ்ஞான இருளைப் போக்கும் கேதுவாய் (ராகு-கேது தோஷம் நீக்குவதாய்) விளங்குவதுமாய் (பஜ⁴தாம் தம:-கேது:), நவகிரகங்களின் அருளனைத்தையும் ஒருங்கே தன்னுள் கொண்டு எங்கும் வெற்றிச் சிறப்போடு திகழ்கின்றது (விஜயதே)!

பதச்சேதம்

த³தா⁴ன: | பா⁴ஸ்வத்தாம் | அம்ருத-நிலய: | லோஹித-வபு:
வினம்ராணாம் | ஸௌம்ய: | கு³ரு: | அபி | கவித்வம் | ச | கலயன் ।
க³தௌ | மந்த³: | க³ங்கா³த⁴ர-மஹிஷி | காமாக்ஷி | பஜ⁴தாம்
தம:-கேது: | மாத: | தவ | சரண-பத்³ம: | விஜயதே ॥

பதவுரை

சூரிய, சந்திர, செவ்வாய் வடிவம்

பா⁴ஸ்வத்தாம் த³தா⁴ன:
பேரொளியைத் தாங்கியதாய் (சூரியனாகவும்)
அம்ருத-நிலய:
அமிர்தத்தின் இருப்பிடமாய் (சந்திரனாகவும்)
லோஹித-வபு:
செம்மையான திருமேனியோடு (செவ்வாயாகவும்)

புதன், குரு, சுக்கிர நலம் அருளுதல்

வினம்ராணாம் ஸௌம்ய:
பணிவோருக்கு அமைதியளிப்பதாய் (புதனாகவும்)
கு³ரு: அபி
பெருமைமிக்க ஞானாசிரியனாய் (வியாழனாகவும்)
கவித்வம் ச கலயன்
கவிபாடும் திறமையை உண்டாக்குவதாய் (சுக்கிரனாகவும்)

மந்த கதியும் இருளறுக்கும் கேதுவும்

க³தௌ மந்த³:
நடையழகில் மெதுவான வேகமுடையதாய் (சனீஸ்வரனாகவும்)
பஜ⁴தாம் தம:-கேது:
தியானிப்போரின் அஞ்ஞான இருளைப் பிளக்கும் தூமகேதுவாய் (ராகு-கேதுக்களாகவும்) விளங்கும்
க³ங்கா³த⁴ர-மஹிஷி மாத: காமாக்ஷி
கங்காதரனின் தேவியான அன்னை காமாக்ஷியே!
தவ சரண-பத்³ம: விஜயதே
உனது பாதத் தாமரை எப்போதும் ஜயமடைந்து விளங்குகிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 60

↑ பாடல்கள்
நயந்தீம் தா³ஸத்வம் நலினப⁴வமுக்²யானஸுலப-⁴
ப்ரதா³னாத்³தீ³னானாமமரதருதௌ³ர்பா⁴க்³யஜனனீம் ।
ஜகஜ³்ஜன்மக்ஷேமக்ஷயவிதி⁴ஷு காமாக்ஷி பத³யோ-
ர்து⁴ரீணாமீஷ்டே கரஸ்தவ ப⁴ணிதுமாஹோபுருஷிகாம் ॥60॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகள் பிரம்மன் முதலானோரைத் தனக்கு ஏவல் செய்யும் தொண்டர்களாகக் கொண்டுள்ளன. ஏழைகளுக்குப் பிறரால் தர முடியாத உயர்ந்த முக்தியை அள்ளித் தருவதால் கற்பக மரத்தையே கர்வபங்கப் படுத்துகின்றன. சிருஷ்டி, ஸ்திதி, சம்ஹாரம் ஆகிய முத்தொழில்களையும் ஆற்றுவதில் முதன்மையாகத் திகழ்கின்றன. இத்தகைய பாதங்களின் தன்னிகரற்ற தலைமையை யாரால் விவரிக்க இயலும் என மெய்சிலிர்க்கிறார்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி! பிரம்மதேவன் முதலான தேவர்களையும் தனக்குத் தொண்டு செய்யும் நிலைக்கு ஆளாக்குவதும் (நலினப⁴வ-முக்²யான் தா³ஸத்வம் நயந்தீம்); ஏழை எளிய பக்தர்களுக்கு எவராலும் எளிதில் அளிக்க முடியாத முக்தியையே அள்ளி வழங்குவதால் கற்பக விருட்சத்தையே துரதிர்ஷ்டவசமானதாக்கித் தலைகுனியச் செய்வதும் (அஸுலப⁴-ப்ரதா³னாத் தீ³னானாம் அமரதரு-தௌ³ர்பா⁴க்³ய-ஜனனீம்); அகில உலகங்களின் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகிய முப்பெரும் செயல்களை நிர்வகிப்பதில் முதன்மை பாராட்டி முன்னிற்பதுமான (ஜக³த்-ஜன்ம-க்ஷேம-க்ஷய-விதி⁴ஷு து⁴ரீணாம்) உனது திருவடிகளின் ஒப்பற்ற தலைமைப் பெருமையை (தவ பத³யோ: ஆஹோபுருஷிகாம்), வாக்கினால் எடுத்துரைக்க வல்லவர் இவ்வுலகில் எவர்தாம் உளர் (க: ப⁴ணிதும் ஈஷ்டே)? எவரும் இல்லை!

பதச்சேதம்

நயந்தீம் | தா³ஸத்வம் | நலினப⁴வ-முக்²யான் | அஸுலப⁴-
ப்ரதா³னாத் | தீ³னானாம் | அமரதரு-தௌ³ர்பா⁴க்³ய-ஜனனீம் ।
ஜக³த்-ஜன்ம-க்ஷேம-க்ஷய-விதி⁴ஷு | காமாக்ஷி | பத³யோ:-
து⁴ரீணாம் | ஈஷ்டே | க: | தவ | ப⁴ணிதும் | ஆஹோபுருஷிகாம் ॥

பதவுரை

தேவர்களைத் தொண்டராக்கி கற்பகத்தை மிஞ்சுதல்

நலினப⁴வ-முக்²யான் தா³ஸத்வம் நயந்தீம்
பிரம்மன் முதலான முதன்மைக் கடவுளரையும் ஏவல் செய்யும் நிலைக்குக் கொண்டுவருவதும்
தீ³னானாம் அஸுலப⁴-ப்ரதா³னாத்
எளியோருக்குப் பெறுதற்கரிய பெரும்பேற்றை அளிப்பதனால்
அமரதரு-தௌ³ர்பா⁴க்³ய-ஜனனீம்
தேவலோகக் கற்பக மரத்திற்கும் துரதிர்ஷ்டத்தை (தாழ்வுணர்வை) உண்டாக்குவதும்

முத்தொழில் ஆற்றும் பரம்பொருளின் தலைமை

ஜக³த்-ஜன்ம-க்ஷேம-க்ஷய-விதி⁴ஷு து⁴ரீணாம்
பிரபஞ்சத்தின் ஆக்கல், காத்தல், அழித்தல் தொழில்களில் தலைமை தாங்கிச் சுமை தாங்குவதும் ஆகிய
காமாக்ஷி
அன்னையே காமாக்ஷி!
தவ பத³யோ: ஆஹோபுருஷிகாம்
உனது இரு திருவடிகளின் மேலான தன்னுரிமைப் பெருமையை
ப⁴ணிதும் க: ஈஷ்டே
புகழ்ந்துரைக்க எவரால் இயலும்? (எவராலும் இயலாது)
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 61

↑ பாடல்கள்
ஜனோயம் ஸந்தப்தோ ஜனனி ப⁴வசண்டா³ம்ஶுகிரணை:
அலப்³த⁴வைகம் ஶீதம் கணமபி பரஜ்ஞானபயஸ: ।
தமோமார்கே³ பாந்த²ஸ்தவ ஜ²டிதி காமாக்ஷி ஶிஶிராம்
பதா³ம்போ⁴ஜச்சா²யாம் பரமஶிவஜாயே ம்ருக³யதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

பிறவிப் பெருந்துன்பமாகிய கொடிய வெயிலில் சிக்கித் தவிக்கும் ஒரு வழிப்போக்கனாகத் தம்மைக் கருதும் மூககவி, அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடி நிழலைத் தேடி ஓடிவரும் அழகிய காட்சியைக் காண்கிறார். பிரம்மஞானம் எனும் குளிர்ந்த நீர் ஒரு துளியும் கிடைக்காமல், அஞ்ஞான இருள் வழியில் அலைந்து தவிக்கும் உலக உயிர்களுக்கு, பரமசிவனின் நாயகியான காமாக்ஷியின் தாமரைத் திருவடிகளே சாந்தியும் குளிர்ச்சியும் தரும் புகலிடம் என்பதை அவர் நெக்குருகி வெளிப்படுத்துகிறார்.

பொருள்

தாயே! பரமசிவனின் நாயகியே காமாக்ஷி (ஜனனி பரமஶிவஜாயே காமாக்ஷி)! இந்த எளிய மனிதன் (அயம் ஜன:), சம்சாரம் என்னும் கொடிய சூரியனின் சுட்டெரிக்கும் கதிர்களால் மிகவும் தபிக்கப்பட்டு (ப⁴வ-சண்டா³ம்ஶு-கிரணை: ஸந்தப்த:), பிரம்மஞானம் என்னும் குளிர்ந்த நீரின் ஒரு சிறு துளியையும் பெற இயலாதவனாய் (பர-ஜ்ஞான-பயஸ: ஏகம் ஶீதம் கணம் அபி அலப்³த்⁴வா), அஞ்ஞானம் என்னும் இருள் நிறைந்த வழியில் நடக்கும் வழிப்போக்கனாய் நின்று (தமோ-மார்கே³ பாந்த²:), உடனே உன்னுடைய குளிர்ந்த பாத தாமரைகளின் நிழலைத் தேடி அலைகிறான் (தவ ஶிஶிராம் பதா³ம்போ⁴ஜ-ச்சா²யாம் ஜ²டிதி ம்ருக³யதே)!

பதச்சேதம்

ஜன: | அயம் | ஸந்தப்த: | ஜனனி | ப⁴வ-சண்டா³ம்ஶு-கிரணை:
அலப்³த்⁴வா | ஏகம் | ஶீதம் | கணம் | அபி | பர-ஜ்ஞான-பயஸ:
தம:-மார்கே³ | பாந்த²: | தவ | ஜ²டிதி | காமாக்ஷி | ஶிஶிராம்
பதா³ம்போ⁴ஜ-ச்சா²யாம் | பரமஶிவ-ஜாயே | ம்ருக³யதே ॥

பதவுரை

பிறவித் தகிப்பும் ஞானக் குளிர்ச்சியின்மையும

ஜனனி
தாயே
அயம் ஜன:
இந்த எளிய மனிதன்
ப⁴வ-சண்டா³ம்ஶு-கிரணை:
சம்சாரம் என்ற கொடிய சூரியனின் கதிர்களால்
ஸந்தப்த:
மிகவும் தபிக்கப்பட்டு / வாட்டமடைந்து
பர-ஜ்ஞான-பயஸ:
மேலான மெய்ஞ்ஞானம் என்னும் தண்ணீரிலிருந்து
ஏகம் ஶீதம் கணம் அபி
ஒரு குளிர்ந்த துளியைக் கூட
அலப்³த்⁴வா
பெற முடியாதவனாய்

அஞ்ஞான வழியும் திருவடி நிழலும்

தம:-மார்கே³ பாந்த²:
அறியாமை என்னும் இருள் வழியில் திரியும் வழிப்போக்கனாய்
பரமஶிவ-ஜாயே
பரமசிவனின் இல்லத்தரசியே
காமாக்ஷி
காமாக்ஷி தேவியே
தவ ஶிஶிராம்
உன்னுடைய மிகவும் குளிர்ச்சியான
பதா³ம்போ⁴ஜ-ச்சா²யாம்
பாத தாமரைகளின் நிழலை
ஜ²டிதி
உடனே / விரைவாக
ம்ருக³யதே
தேடி அடைகிறான் / நாடுகிறான்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 62

↑ பாடல்கள்
ஜயத்யம்ப³ ஶ்ரீமன்னக²கிரணசீனாம்ஶுகமயம்
விதானம் பி³ப்⁴ராணே ஸுரமுகுடஸங்க⁴ட்டமஸ்ருணே ।
நிஜாருண்யக்ஷௌமாஸ்தரணவதி காமாக்ஷி ஸுலபா⁴
பு³தை⁴: ஸம்வின்னாரீ தவ சரணமாணிக்யப⁴வனே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடியையே ஒரு மாபெரும் ரத்தின மாளிகையாக தியானிக்கிறார் கவிஞர். அம்மணிகலன் மாளிகையில் தேவர்களின் கிரீடங்கள் பட்டு மெருகேறிய தரைத்தளமும், நகங்களின் பேரொளியாகிய பட்டாடைக் கூரையும், திருவடியின் செந்நிறமாகிய பட்டு மெத்தையும் அமைந்திருக்க, அங்கே ஞானிகள் எளிதில் அடையக்கூடிய பேரறிவு என்னும் 'சம்வித்' தேவதை கொலுவிருக்கும் திவ்யக் காட்சியை மூககவி தரிசிக்கிறார்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி (அம்ப³ காமாக்ஷி)! உன்னுடைய திருவடியாகிய மாணிக்க மாளிகையானது எங்கும் வெற்றி கொண்டு விளங்குகிறது (தவ சரண-மாணிக்ய-ப⁴வனே ஜயதி)! அங்கே, உனது நகங்களின் ஒளிவெள்ளம் பட்டுத் துணியாலான மேற்கூரை போலத் திகழ்கிறது (ஶ்ரீமத்-நக²-கிரண-சீனாம்ஶுக-மயம் விதானம் பி³ப்⁴ராணே); தேவர்களின் முடிகளிலுள்ள ரத்தினங்கள் உரசப்பட்டு வழவழப்பான தரைத்தளமாக மாறியுள்ளது (ஸுர-முகுட-ஸங்க⁴ட்ட-மஸ்ருணே); உனது பாதத்தின் இயற்கைச் செந்நிறமே சிவந்த பட்டு விரிப்பாக விரிந்துள்ளது (நிஜ-ஆருண்ய-க்ஷௌம-ஆஸ்தரணவதி). அத்தகைய திவ்ய மாளிகையினுள் 'சம்வித்' எனப்படும் பரஞான தேவதையானவள் விவேகமுள்ள ஞானிகளால் மிக எளிதாக அடையப்படுகிறாள் (பு³தை⁴: ஸம்வித்-நாரீ ஸுலபா⁴)!

பதச்சேதம்

ஜயதி | அம்ப³ | ஶ்ரீமத்-நக²-கிரண-சீனாம்ஶுக-மயம்
விதானம் | பி³ப்⁴ராணே | ஸுர-முகுட-ஸங்க⁴ட்ட-மஸ்ருணே
நிஜ-ஆருண்ய-க்ஷௌம-ஆஸ்தரணவதி | காமாக்ஷி | ஸுலபா⁴
பு³தை⁴: | ஸம்வித்-நாரீ | தவ | சரண-மாணிக்ய-ப⁴வனே ॥

பதவுரை

மாணிக்க மாளிகையின் மேற்கூரையும் தரையும்

அம்ப³ காமாக்ஷி
தாயே காமாக்ஷி
தவ சரண-மாணிக்ய-ப⁴வனே
உன்னுடைய திருவடி என்னும் மாணிக்க மாளிகையானது
ஜயதி
மேன்மையுடன் விளங்குகிறது
ஶ்ரீமத்-நக²-கிரண-சீனாம்ஶுக-மயம்
ஒளிபொருந்திய நகக் கதிர்களாகிய பட்டாடை விரித்த
விதானம் பி³ப்⁴ராணே
மேற்கூரையைத் தாங்கிக் கொண்டிருப்பதும்
ஸுர-முகுட-ஸங்க⁴ட்ட-மஸ்ருணே
தேவர்களின் கிரீடங்கள் உராய்ந்ததால் வழவழப்பாய் விளங்குவதும்

பட்டு விரிப்பும் மெய்ஞ்ஞானப் பேறும்

நிஜ-ஆருண்ய-க்ஷௌம-ஆஸ்தரணவதி
தன் இயற்கையான செந்நிறமாகிய பட்டு ஆசன விரிப்பைக் கொண்டதும் ஆகிய அவ்விடத்தில்
பு³தை⁴:
தத்துவ ஞானிகளால்
ஸம்வித்-நாரீ
பரம ஞானம் என்னும் பெண் தெய்வம்
ஸுலபா⁴
எளிதில் வசப்படுபவளாக / அடையப்படுபவளாக ஆகிறாள்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 63

↑ பாடல்கள்
ப்ரதீம: காமாக்ஷி ஸ்பு²ரிததருணாதி³த்யகிரண-
ஶ்ரியோ மூலத்³ரவ்யம் தவ சரணமத்³ரீந்த்³ரதனயே ।
ஸுரேந்த்³ராஶாமாபூரயதி யத³ஸௌ த்⁴வாந்தமகி²லம்
து⁴னீதே தி³க்³பா⁴கா³னபி ச மஹஸா பாடலயதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

காமாக்ஷியின் திருவடியை இளம் சூரியனின் தோற்றுவாயாகக் காண்கிறார் கவிஞர். சூரியன் கிழக்குத் திசையை ஒளிரச் செய்து இருளைப் போக்குவது போல, அன்னையின் திருவடி தேவேந்திரனின் ஆசையை நிறைவேற்றி (கிழக்குத் திசையையும் நிறைத்து), உள்ளத்து அஞ்ஞான இருளைப் போக்கி, திசைகளையெல்லாம் தன் செவ்வொளியால் ஆட்கொள்கிறது. எனவே இதுவே உதய சூரியனின் பேரொளிக்கு மூலதனம் என்று நயமாக உணர்கிறார்.

பொருள்

பர்வதராஜனின் புதல்வியே காமாக்ஷி (அத்³ரீந்த்³ர-தனயே காமாக்ஷி)! உனது திருவடியானது, தேவராஜனான இந்திரனின் விருப்பங்களை முழுமையாக நிறைவேற்றுகிறது; அத்துடன் கிழக்குத் திசையையும் ஒளியால் நிரப்புகிறது (யத் அஸௌ ஸுரேந்த்³ர-ஆஶாம் ஆபூரயதி); அனைத்து அஞ்ஞான இருளையும் அறவே போக்குகிறது (அகி²லம் த்⁴வாந்தம் து⁴னீதே); தன் பேரொளியால் எல்லாத் திசைகளையும் செந்நிறமாக மாற்றுகிறது (தி³க்³-பா⁴கா³ன் அபி ச மஹஸா பாடலயதே). இக்காரணத்தினால், பிரகாசிக்கின்ற இளஞ்சூரியனின் கதிர்ச் செல்வத்திற்கெல்லாம் மூலதனமாக உனது திருவடியே திகழ்கிறது என்று நாங்கள் நிச்சயமாக உணர்கிறோம் (ஸ்பு²ரித-தருண-ஆதி³த்ய-கிரண-ஶ்ரிய: மூல-த்³ரவ்யம் தவ சரணம் ப்ரதீம:)!

பதச்சேதம்

ப்ரதீம: | காமாக்ஷி | ஸ்பு²ரித-தருண-ஆதி³த்ய-கிரண-
ஶ்ரிய: | மூல-த்³ரவ்யம் | தவ | சரணம் | அத்³ரீந்த்³ர-தனயே
ஸுரேந்த்³ர-ஆஶாம் | ஆபூரயதி | யத் | அஸௌ | த்⁴வாந்தம் | அகி²லம்
து⁴னீதே | தி³க்³-பா⁴கா³ன் | அபி | ச | மஹஸா | பாடலயதே ॥

பதவுரை

சூரியனுக்கு மூலதனமான திருவடி

அத்³ரீந்த்³ர-தனயே காமாக்ஷி
மலைகளின் அரசனான இமவானின் புதல்வியே, காமாக்ஷி
ஸ்பு²ரித-தருண-ஆதி³த்ய-கிரண-ஶ்ரிய:
ஒளிவீசும் இளம் சூரியனின் கிரணங்களின் சோபிக்கு
தவ சரணம்
உன்னுடைய திருவடியை
மூல-த்³ரவ்யம்
ஆதி மூலப்பொருளாக / மூலதனமாக
ப்ரதீம:
நாங்கள் அறிகிறோம்

ஆசையையும் இருளையும் மாற்றும் ஆற்றல்

யத் அஸௌ
ஏனெனில் இது
ஸுரேந்த்³ர-ஆஶாம் ஆபூரயதி
தேவேந்திரனின் ஆசையையும் (கிழக்குத் திசையையும்) நிறைவு செய்கிறது
அகி²லம் த்⁴வாந்தம் து⁴னீதே
அனைத்து இருளையும் விரட்டுகிறது
தி³க்³-பா⁴கா³ன் அபி ச
எட்டுத் திக்குகளையும் கூட
மஹஸா
தன் தேஜஸினால்
பாடலயதே
செந்நிறம் அடையச் செய்கிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 64

↑ பாடல்கள்
மஹாபா⁴ஷ்யவ்யாக்²யாபடுஶயனமாரோபயதி வா
ஸ்மரவ்யாபாரேர்ஷ்யாபிஶுனனிடிலம் காரயதி வா ।
த்³விரேபா²ணாமத்⁴யாஸயதி ஸததம் வாதி⁴வஸதிம்
ப்ரணம்ரான்காமாக்ஷ்யா: பத³னலினமாஹாத்ம்யக³ரிமா ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

காமாக்ஷியின் பாதங்களை வணங்குபவர்கள் அடையும் உயர்ந்த நிலைகளை எண்ணி வியக்கிறார் கவிஞர். அன்னையின் திருவடிப் பெருமை தன் பக்தர்களை மகாபாஷ்யத்திற்கு உரை இயற்றும் ஆதிசேஷனின் ஆசனத்தில் (பதஞ்சலி முனிவராகவோ அல்லது வைகுண்டப் பெருமாளாகவோ) அமர்த்துகிறது; அல்லது காமனை எரித்த நெற்றிக்கண்ணுடைய சிவபெருமானாகவே ஆக்கிவிடுகிறது; அல்லது தம்மீது எப்போதும் ரீங்காரமிடும் வண்டுகளுக்கு நடுவே அவர்களைத் தன் அருகிலேயே வைத்துக்கொள்கிறது என்று போற்றுகிறார்.

பொருள்

அன்னை காமாக்ஷியின் பாத தாமரைகளின் மாட்சிமை மிக்கப் பெருமையானது (காமாக்ஷ்யா: பத³-னலின-மாஹாத்ம்ய-க³ரிமா), தன்னை வணங்கும் பக்தர்களை (ப்ரணம்ரான்), வியாகரண மகாபாஷ்யத்திற்கு விரிவுரை இயற்ற வல்ல ஆதிசேஷன் மீது பள்ளி கொள்ளும்படிச் செய்கிறது (மஹா-பா⁴ஷ்ய-வ்யாக்²யா-படு-ஶயனம் ஆரோபயதி வா); அல்லது மன்மதனின் செயல்களுக்கு விரோதமான நெற்றிக்கண்ணைக் கொண்ட பரமேஸ்வரனின் நிலையையே அடையச் செய்கிறது (ஸ்மர-வ்யாபார-ஈர்ஷ்யா-பிஶுன-னிடிலம் காரயதி வா); அல்லது தனது திருவடிகளைச் சூழ்ந்திருக்கும் வண்டுகளின் உறைவிடமாகவே பக்தர்களை எப்போதும் அமரச் செய்கிறது (த்³விரேபா²ணாம் அதி⁴வஸதிம் ஸததம் அத்⁴யாஸயதி வா)!

பதச்சேதம்

மஹா-பா⁴ஷ்ய-வ்யாக்²யா-படு-ஶயனம் | ஆரோபயதி | வா
ஸ்மர-வ்யாபார-ஈர்ஷ்யா-பிஶுன-னிடிலம் | காரயதி | வா
த்³விரேபா²ணாம் | அத்⁴யாஸயதி | ஸததம் | வா | அதி⁴வஸதிம்
ப்ரணம்ரான் | காமாக்ஷ்யா: | பத³-னலின-மாஹாத்ம்ய-க³ரிமா ॥

பதவுரை

ஆதிசேஷனும் பரமசிவனும் ஆக்கும் பெருமை

காமாக்ஷ்யா:
காமாக்ஷி அன்னையினுடைய
பத³-னலின-மாஹாத்ம்ய-க³ரிமா
பாத தாமரைகளின் மாபெரும் பெருமையானது
ப்ரணம்ரான்
பணிந்து வணங்கும் பக்தர்களை
மஹா-பா⁴ஷ்ய-வ்யாக்²யா-படு-ஶயனம்
மகாபாஷ்யத்தை விரித்துரைக்க வல்ல ஆதிசேஷப் படுக்கையில்
ஆரோபயதி வா
ஏறி அமரச் செய்கிறதா (மகாவிஷ்ணுவின் நிலையைத் தருகிறதா)
ஸ்மர-வ்யாபார-ஈர்ஷ்யா-பிஶுன-னிடிலம்
மன்மதனின் லீலைகளில் பகைகாட்டும் நெற்றிக்கண்ணை உடையவராக (சிவனாக)
காரயதி வா
ஆக்கிவிடுகிறதா

திருவடி நீங்காத நிலை

த்³விரேபா²ணாம் அதி⁴வஸதிம்
வண்டுகளின் கூட்டத்திற்கு உறைவிடமான தன் தாமரை மலரிலேயே
ஸததம்
எப்போதும்
அத்⁴யாஸயதி வா
பக்தர்களை அமரச் செய்துவிடுகிறதா (என்று வியக்கிறோம்)
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 65

↑ பாடல்கள்
விவேகாம்ப⁴ஸ்ஸ்ரோதஸ்ஸ்னபனபரிபாடீஶிஶிரிதே
ஸமீபூ⁴தே ஶாஸ்த்ரஸ்மரணஹலஸங்கர்ஷணவஶாத் ।
ஸதாம் சேத:க்ஷேத்ரே வபதி தவ காமாக்ஷி சரணோ
மஹாஸம்வித்ஸஸ்யப்ரகரவரபீ³ஜம் கி³ரிஸுதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

மெய்யன்பர்களின் இதயத்தை ஒரு செழிப்பான நன்செய் நிலமாக உருவகிக்கிறார் கவிஞர். விவேகம் என்னும் நீரால் நனைக்கப்பட்டு, சாஸ்திர சிந்தனை என்னும் ஏரால் உழுது சமன் செய்யப்பட்ட நல்லோரின் மனமாகிய வயலில், அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடி பராசக்தியின் மெய்ஞ்ஞானப் பயிர் விளைவதற்கான உயர்ந்த விதைகளை விதைப்பதாக அவர் அகமகிழ்ந்து பாடுகிறார்.

பொருள்

மலைமகளே காமாக்ஷி (கி³ரிஸுதே காமாக்ஷி)! விவேகம் என்னும் தெளிந்த நீர்ப் பெருக்கால் பாய்ச்சப்பட்டு குளிர்ச்சியடைந்ததும் (விவேக-அம்ப⁴:-ஸ்ரோத:-ஸ்னபன-பரிபாடீ-ஶிஶிரிதே), சாஸ்திரங்களை இடைவிடாது சிந்திப்பது என்னும் கலப்பையால் உழுது பண்படுத்தப்பட்டு சமமாக்கப்பட்டதுமான (ஶாஸ்த்ர-ஸ்மரண-ஹல-ஸங்கர்ஷண-வஶாத் ஸமீபூ⁴தே), சாதுக்களின் உள்ளமாகிய நன்செய் நிலத்தில் (ஸதாம் சேத:-க்ஷேத்ரே), உன்னுடைய திருவடியானது (தவ சரண:), பரம ஞானம் என்னும் அருமையான பயிர்க் கூட்டங்கள் செழித்து வளர்வதற்கான சிறந்த வித்துக்களை விதைக்கின்றது (மஹா-ஸம்வித்-ஸஸ்ய-ப்ரகர-வர-பீ³ஜம் வபதி)!

பதச்சேதம்

விவேக-அம்ப⁴:-ஸ்ரோத:-ஸ்னபன-பரிபாடீ-ஶிஶிரிதே
ஸமீபூ⁴தே | ஶாஸ்த்ர-ஸ்மரண-ஹல-ஸங்கர்ஷண-வஶாத்
ஸதாம் | சேத:-க்ஷேத்ரே | வபதி | தவ | காமாக்ஷி | சரண:
மஹா-ஸம்வித்-ஸஸ்ய-ப்ரகர-வர-பீ³ஜம் | கி³ரிஸுதே ॥

பதவுரை

பண்படுத்தப்பட்ட இதய வயல்

கி³ரிஸுதே காமாக்ஷி
பர்வதராஜனின் புதல்வியே, காமாக்ஷி
ஸதாம் சேத:-க்ஷேத்ரே
உத்தமர்களுடைய உள்ளம் என்னும் வயலில்
விவேக-அம்ப⁴:-ஸ்ரோத:-ஸ்னபன-பரிபாடீ-ஶிஶிரிதே
விவேகம் என்ற நீரோடையால் நனைக்கப்பட்டு குளிர்ந்ததும்
ஶாஸ்த்ர-ஸ்மரண-ஹல-ஸங்கர்ஷண-வஶாத்
சாஸ்திரங்களைச் சிந்திப்பது என்ற ஏரினால் உழப்பட்டதனால்
ஸமீபூ⁴தே
சீராகச் சமன்படுத்தப்பட்டதுமான வயலில்

ஞான வித்துகளை விதைக்கும் திருவடி

தவ சரண:
உன்னுடைய திருவடியானது
மஹா-ஸம்வித்-ஸஸ்ய-ப்ரகர
மேலான பிரம்மஞானம் என்ற பயிர்களின் தொகுதிக்கு
வர-பீ³ஜம்
மிகச் சிறந்த விதையை
வபதி
அன்போடு விதைக்கிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 66

↑ பாடல்கள்
த³தா⁴னோ மந்தா³ரஸ்தப³கபரிபாடீம் நக²ருசா
வஹந்தீ³ப்தாம் ஶோணாங்கு³லிபடலசாம்பேயகலிகாம் ।
அஶோகோல்லாஸம் ந: ப்ரசுரயது காமாக்ஷி சரணோ
விகாஸீ வாஸந்த: ஸமய இவ தே ஶர்வத³யிதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

காமாக்ஷியின் திருவடியை அழகிய வசந்த காலத்தின் மலர்ச்சியாகக் காண்கிறார் கவிஞர். நகங்களின் வெண்ணிறம் மந்தார மலர்க் கொத்தாகவும், சிவந்த விரல்கள் செண்பக மொட்டுகளாகவும் மலர்ந்திருக்க, வசந்த காலம் அசோக மரங்களை மலரச் செய்வது போல, அன்னையின் திருவடி நம்மிடமுள்ள சோகங்களை அறவே நீக்கி ('அ-ஶோக' ஆனந்தத்தை) பேரொளியைப் பரப்பட்டும் என வேண்டுகிறார்.

பொருள்

பரமசிவனின் பிரிய நாயகியே காமாக்ஷி (ஶர்வ-த³யிதே காமாக்ஷி)! உனது திருவடியானது, தனது நகங்களின் ஒளியினால் மந்தார மலர்க் கொத்தின் அழகைப் பூண்டுள்ளது (நக²-ருசா மந்தா³ர-ஸ்தப³க-பரிபாடீம் த³தா⁴ன:); ஒளிவீசும் சிவந்த விரல்களின் வரிசையினால் செண்பக மொட்டுகளின் அழகைத் தாங்கியுள்ளது (தீ³ப்தாம் ஶோண-அங்கு³லி-படல-சாம்பேய-கலிகாம் வஹன்). இத்தகைய பெருமை கொண்டு விளங்கும் உனது திருவடி, மரங்களை மலரச் செய்யும் வசந்த காலத்தைப் போல மலர்ந்து (விகாஸீ வாஸந்த: ஸமய: இவ தே சரண:), எங்களுக்குச் சோகமற்ற பேரானந்தப் பெருநிலையை மிகுதியாகப் பெருக்கி அருள்வதாக (ந: அஶோக-உல்லாஸம் ப்ரசுரயது)!

பதச்சேதம்

த³தா⁴ன: | மந்தா³ர-ஸ்தப³க-பரிபாடீம் | நக²-ருசா
வஹன் | தீ³ப்தாம் | ஶோண-அங்கு³லி-படல-சாம்பேய-கலிகாம்
அஶோக-உல்லாஸம் | ந: | ப்ரசுரயது | காமாக்ஷி | சரண:
விகாஸீ | வாஸந்த: | ஸமய: | இவ | தே | ஶர்வ-த³யிதே ॥

பதவுரை

மந்தாரமும் செண்பகமும் திகழும் மலரடி

ஶர்வ-த³யிதே காமாக்ஷி
சிவபெருமானின் பிரியவதியான காமாக்ஷியே
நக²-ருசா
நகங்களின் ஒளியினால்
மந்தா³ர-ஸ்தப³க-பரிபாடீம் த³தா⁴ன:
மந்தார மலர்க் கொத்துக்களின் வரிசையைத் தரித்ததும்
தீ³ப்தாம் ஶோண-அங்கு³லி-படல
பிரகாசமான சிவந்த விரல்களின் தொகுதியால்
சாம்பேய-கலிகாம் வஹன்
செண்பக அரும்புகளைத் தாங்கியிருப்பதுமாகிய

சோகமற்ற ஆனந்தம் தரும் வசந்தம்

விகாஸீ வாஸந்த: ஸமய: இவ
மலர்ந்து விரியும் வசந்த காலத்தைப் போன்று விளங்கும்
தே சரண:
உன்னுடைய திருவடி
ந:
எங்களுக்கு
அஶோக-உல்லாஸம்
சோகமில்லாத பேரானந்த மலர்ச்சியை
ப்ரசுரயது
மிகுதியாக உண்டாக்கட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 67

↑ பாடல்கள்
நகா²ம்ஶுப்ராசுர்யப்ரஸ்ருமரமராலாலித⁴வல:
ஸ்பு²ரன்மஞ்ஜீரோத்³யன்மரகதமஹஶ்ஶைவலயுத: ।
ப⁴வத்யா: காமாக்ஷி ஸ்பு²டசரணபாடல்யகபடோ
நத:³ ஶோணாபி⁴க்²யோ நக³பதிதனூஜே விஜயதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

காமாக்ஷியின் திருவடியை 'சோணா' நதியாக (செந்நிற நதியாக) உருவகிக்கிறார் கவிஞர். நகங்களின் ஒளிவெள்ளம் நதியில் நீந்தும் வெண் அன்னங்களாகவும், சிலம்பில் பதித்த மரகத மணிகளின் பச்சை ஒளி பாசிகளாகவும், பாதத்தின் இயற்கைச் செந்நிறமே நதியின் செந்நீராகவும் கொண்டு, அந்த திவ்ய நதியானது பக்தர்களின் பாவங்களைப் போக்கி வெற்றிநடை போடுவதை மூககவி ரசிக்கிறார்.

பொருள்

பர்வதராஜனின் மகளே காமாக்ஷி (நக³பதி-தனூஜே காமாக்ஷி)! உனது நகக் கதிர்களின் பெருக்கினால் பரவிய வெண்மையான அன்னப் பறவைகளின் கூட்டத்தைக் கொண்டதும் (நக²-அம்ஶு-ப்ராசுர்ய-ப்ரஸ்ருமர-மரால-ஆலி-த⁴வல:), ஒளிவீசும் பாதச் சிலம்புகளிலிருந்து எழும் மரகத ஒளியாகிய பாசிகளை உடையதும் (ஸ்பு²ரன்-மஞ்ஜீர-உத்³யன்-மரகத-மஹ:-ஶைவல-யுத:), பாதங்களின் வெளிப்படையான செம்மையே செந்நிற நீர்ப் பிரவாகமாகப் பாசாங்கு செய்வதுமான (ஸ்பு²ட-சரண-பாடல்ய-கபட:) 'சோணா நதி' என்ற பெயர் கொண்ட உனது திருவடிப் பிரவாகம் எங்கும் வெற்றி பெற்று விளங்குகிறது (ப⁴வத்யா: ஶோண-அபி⁴க்²ய: நத:³ விஜயதே)!

பதச்சேதம்

நக²-அம்ஶு-ப்ராசுர்ய-ப்ரஸ்ருமர-மரால-ஆலி-த⁴வல:
ஸ்பு²ரன்-மஞ்ஜீர-உத்³யத்-மரகத-மஹ:-ஶைவல-யுத:
ப⁴வத்யா: | காமாக்ஷி | ஸ்பு²ட-சரண-பாடல்ய-கபட:
நத:³ | ஶோண-அபி⁴க்²ய: | நக³பதி-தனூஜே | விஜயதே ॥

பதவுரை

அன்னங்களும் பாசியும் நிறைந்த திருவடி நதி

நக³பதி-தனூஜே காமாக்ஷி
மலைவேந்தனின் மகளான காமாக்ஷியே
நக²-அம்ஶு-ப்ராசுர்ய
நகங்களின் கிரணப் பெருக்கினால்
ப்ரஸ்ருமர-மரால-ஆலி-த⁴வல:
பரவித்திரியும் அன்னப்பறவைகளின் வரிசை போன்று வெண்மையானதும்
ஸ்பு²ரன்-மஞ்ஜீர-உத்³யத்
மின்னுகின்ற சிலம்புகளிலிருந்து எழுகின்ற
மரகத-மஹ:-ஶைவல-யுத:
மரகதப் பேரொளியாகிய பாசிகளைக் கொண்டதும்

சோணா நதியாய் வெல்லும் செம்பாதம்

ப⁴வத்யா:
உன்னுடையதான
ஸ்பு²ட-சரண-பாடல்ய-கபட:
பாதங்களின் வெளிப்படையான செந்நிறத்தை வஞ்சனையாகக் கொண்ட
ஶோண-அபி⁴க்²ய: நத:³
'சோணன்' என்ற பெயர் கொண்ட ஜீவநதியானது
விஜயதே
மேன்மையுடன் வெற்றிகொண்டு விளங்குகிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 68

↑ பாடல்கள்
து⁴னானம் பங்கௌக⁴ம் பரமஸுலப⁴ம் கண்டககுலை:
விகாஸவ்யாஸங்க³ம் வித³த⁴த³பராதீ⁴னமனிஶம் ।
நகே²ந்து³ஜ்யோத்ஸ்னாபி⁴ர்விஶத³ருசி காமாக்ஷி நிதராம்
அஸாமான்யம் மன்யே ஸரஸிஜமித³ம் தே பத³யுக³ம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

காமாக்ஷியின் பாதங்களை வழக்கமான தாமரை மலர்களுடன் ஒப்பிட்டு, அது உலகத் தாமரைகளை விட எத்தனையோ மடங்கு உயர்ந்த ஒரு விசித்திரத் தாமரை என்று கவிஞர் வியக்கிறார். உலகத் தாமரை சேற்றில் பிறக்கும், முட்களோடு இருக்கும், இரவில் குவியும். ஆனால் அன்னையின் பாதத் தாமரையோ பக்தரின் பாவச்சேற்றை அழிக்கிறது, மயிர்க்கூச்சலான முட்களால் தொழ முடிகிறது, நகச் சந்திரர்களின் ஒளியிலும் எப்போதும் மலர்ந்தே இருக்கிறது. எனவே இது முற்றிலும் ஒப்புயர்வற்றது!

பொருள்

காமாக்ஷி தேவியே (காமாக்ஷி)! உனது பாத இரட்டையாகிய இந்தத் தாமரையானது (தே இத³ம் பத³-யுக³ம் ஸரஸிஜம்), பாவச் சேற்றை அடியோடு போக்குகிறது (து⁴னானம் பங்க-ஒக⁴ம்); பக்திப் பரவசத்தால் உடல் சிலிர்க்கும் அடியார்களால் மிக எளிதாக அடையப்படுகிறது (கண்டக-குலை: பரம-ஸுலப⁴ம்); பிற எதன் தயவுமின்றி இடைவிடாது மலர்ந்த வண்ணமே இருக்கிறது (அபராதீ⁴னம் அனிஶம் விகாஸ-வ்யாஸங்க³ம் வித³த⁴த்); நகங்களாகிய சந்திரர்களின் நிலவொளியினால் தூய பேரொளி பெற்று விளங்குகிறது (நக²-இந்து³-ஜ்யோத்ஸ்னாபி⁴: விஶத³-ருசி). ஆகவே இதனை உலகத் தாமரைகளைப் போன்றதல்லாத ஓர் ஒப்பற்ற அதிசயத் தாமரை என்றே நான் கருதுகிறேன் (நிதராம் அஸாமான்யம் மன்யே)!

பதச்சேதம்

து⁴னானம் | பங்க-ஒக⁴ம் | பரம-ஸுலப⁴ம் | கண்டக-குலை:
விகாஸ-வ்யாஸங்க³ம் | வித³த⁴த் | அபராதீ⁴னம் | அனிஶம்
நக²-இந்து³-ஜ்யோத்ஸ்னாபி⁴: | விஶத³-ருசி | காமாக்ஷி | நிதராம்
அஸாமான்யம் | மன்யே | ஸரஸிஜம் | இத³ம் | தே | பத³-யுக³ம் ॥

பதவுரை

சேற்றைப் போக்கும் இணையற்ற தாமரை

காமாக்ஷி
காமாக்ஷி தேவியே
தே இத³ம் பத³-யுக³ம் ஸரஸிஜம்
உன்னுடைய இந்தத் திருவடித் தாமரையானது
பங்க-ஒக⁴ம் து⁴னானம்
பாவமாகிய சேற்றின் கூட்டத்தைத் துடைத்தெறிவதும்
கண்டக-குலை: பரம-ஸுலப⁴ம்
புளகாங்கித முட்களைக் கொண்ட அடியார்களால் மிக எளிதில் பற்றப்படுவதும்

சந்திரனிலும் மலரும் அதிசயமலர்

அபராதீ⁴னம்
எதன் கட்டுப்பாட்டிற்கும் உட்படாமல் தன்னிச்சையாக
அனிஶம் விகாஸ-வ்யாஸங்க³ம் வித³த⁴த்
எப்போதும் மலர்ந்திருப்பதையே வழக்கமாகக் கொண்டிருப்பதும்
நக²-இந்து³-ஜ்யோத்ஸ்னாபி⁴:
நகச் சந்திரர்களின் நிலவொளிகளால்
விஶத³-ருசி
தூய பிரகாசத்தைக் கொண்டிருப்பதுமாக இருப்பதால்
நிதராம் அஸாமான்யம் மன்யே
முற்றிலும் அசாதாரணமானது என்று துணிகிறேன்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 69

↑ பாடல்கள்
கரீந்த்³ராய த்³ருஹ்யத்யலஸக³திலீலாஸு விமலை:
பயோஜைர்மாத்ஸர்யம் ப்ரகடயதி காமம் கலயதே ।
பதா³ம்போ⁴ஜத்³வந்த்³வம் தவ தத³பி காமாக்ஷி ஹ்ருத³யம்
முனீனாம் ஶாந்தானாம் கத²மனிஶமஸ்மை ஸ்ப்ருஹயதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் நடையழகு யானையின் நடையைத் தோற்கடிக்கிறது (துரோகம் செய்கிறது); பாதங்களின் அழகு தாமரையின் மேல் பொறாமை கொள்கிறது; காமனின் விருப்பங்களை (சிவபக்தியை) நிறைவேற்றுகிறது. இப்படி துரோகம், பொறாமை, ஆசை ஆகிய குணங்களைக் காட்டும் பாதங்களை, அமைதியே வடிவான சாந்த முனிவர்களின் மனம் ஏன் இத்தனை தீவிரமாக விரும்புகிறது என்று அழகிய வஞ்சப்புகழ்ச்சியாக மூககவி வினவுகிறார்.

பொருள்

காமாக்ஷி தாயே (காமாக்ஷி)! உனது பாதத் தாமரை இணைகளோ (தவ பதா³ம்போ⁴ஜ-த்³வந்த்³வம்), தனது மந்தமான நடை அழகில் கஜராஜனுக்கு விரோதம் செய்கிறது (அலஸ-க³தி-லீலாஸு கரீந்த்³ராய த்³ருஹ்யதி); தூய்மையான தாமரை மலர்களோடு பொறாமை பாராட்டுகிறது (விமலை: பயோஜை: மாத்ஸர்யம் ப்ரகடயதி); காமத்தை வெளிப்படுத்துகிறது / ஆசைகளைத் தருகிறது (காமம் கலயதே). அப்படி இருந்தும் கூட (தத் அபி), சாந்த சொரூபிகளான முனிவர்களின் உள்ளமானது (ஶாந்தானாம் முனீனாம் ஹ்ருத³யம்), எப்போதும் இந்தத் திருவடிகளையே விரும்புவது எவ்வாறு பொருந்தும் (கத²ம் அனிஶம் அஸ்மை ஸ்ப்ருஹயதே)?

பதச்சேதம்

கரீந்த்³ராய | த்³ருஹ்யதி | அலஸ-க³தி-லீலாஸு | விமலை:
பயோஜை: | மாத்ஸர்யம் | ப்ரகடயதி | காமம் | கலயதே
பதா³ம்போ⁴ஜ-த்³வந்த்³வம் | தவ | தத் | அபி | காமாக்ஷி | ஹ்ருத³யம்
முனீனாம் | ஶாந்தானாம் | கத²ம் | அனிஶம் | அஸ்மை | ஸ்ப்ருஹயதே ॥

பதவுரை

யானையையும் தாமரையையும் வெல்லும் நடை

காமாக்ஷி
காமாக்ஷியே
தவ பதா³ம்போ⁴ஜ-த்³வந்த்³வம்
உன்னுடைய பாதத் தாமரை இணையானது
அலஸ-க³தி-லீலாஸு
நளினமான மெதுவான நடையழகில்
கரீந்த்³ராய த்³ருஹ்யதி
யானைகளின் அரசனுக்குத் துரோகம் செய்கிறது (அதை மிஞ்சுகிறது)
விமலை: பயோஜை:
தூய்மையான தாமரைகளோடு
மாத்ஸர்யம் ப்ரகடயதி
பகையையும் பொறாமையையும் காட்டுகிறது

முனிவர்களின் முரண்பட்ட பேரன்பு

காமம் கலயதே
காமத்தை உண்டாக்குகிறதோ / எண்ணியதை அளிக்கிறதோ
தத் அபி
அப்படியிருந்தும் கூட
ஶாந்தானாம் முனீனாம் ஹ்ருத³யம்
சாந்த குணமுடைய முனிவர்களின் இதயம்
கத²ம்
எப்படித்தான்
அனிஶம்
இடைவிடாமல்
அஸ்மை ஸ்ப்ருஹயதே
இந்தத் திருவடிக்கு ஏங்குகிறது?
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 70

↑ பாடல்கள்
நிரஸ்தா ஶோணிம்னா சரணகிரணானாம் தவ ஶிவே
ஸமிந்தா⁴னா ஸந்த்⁴யாருசிரசலராஜன்யதனயே ।
அஸாமர்த்²யாதே³னம் பரிப⁴விதுமேதத்ஸமருசாம்
ஸரோஜானாம் ஜானே முகுலயதி ஶோபா⁴ம் ப்ரதிதி³னம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

மாலையில் சூரியன் மறையும் போது தாமரைகள் குவிவதற்குக் கவிஞர் ஒரு கற்பனைக் காரணத்தைக் கூறுகிறார். காமாக்ஷியின் பாதங்களின் செவ்வொளியால் அந்திவானின் செவ்வொளி தோற்கடிக்கப்பட்டது. பாதங்களை நேருக்கு நேர் எதிர்க்க முடியாத அந்திவானம், பாதங்களுக்கு நிகராக விளங்கும் அப்பாவித் தாமரைகளைத் தினமும் மாலையில் வாடச் செய்து, குவியச் செய்து தன் கோபத்தைத் தீர்த்துக் கொள்கிறது என்று மூககவி நயமாகக் கூறுகிறார்.

பொருள்

மங்கலரூபிணியே! பர்வதராஜனின் திருமகளே (ஶிவே அசல-ராஜன்ய-தனயே)! உனது பாதக் கதிர்களின் அளவற்ற செந்நிறத்தால் முற்றிலும் புறந்தள்ளப்பட்டுத் தோற்றுப்போன அந்திவானின் செவ்வொளியானது (தவ சரண-கிரணானாம் ஶோணிம்னா நிரஸ்தா ஸமிந்தா⁴னா ஸந்த்⁴யா-ருசி:), உனது திருவடிகளை நேரில் அவமதிக்க வலிமையற்ற காரணத்தால் (ஏனம் பரிப⁴விதும் அஸாமர்த்²யாத்), அத்திருவடிகளுக்கு ஒப்பான அழகு கொண்ட உலகத் தாமரை மலர்களின் அழகைத் தினந்தோறும் குவியச் செய்து பழிகொள்கிறது என நினைக்கிறேன் (ஏதத்-ஸம-ருசாம் ஸரோஜானாம் ஶோபா⁴ம் ப்ரதிதி³னம் முகுலயதி ஜானே)!

பதச்சேதம்

நிரஸ்தா | ஶோணிம்னா | சரண-கிரணானாம் | தவ | ஶிவே
ஸமிந்தா⁴னா | ஸந்த்⁴யா-ருசி: | அசல-ராஜன்ய-தனயே
அஸாமர்த்²யாத் | ஏனம் | பரிப⁴விதும் | ஏதத்-ஸம-ருசாம்
ஸரோஜானாம் | ஜானே | முகுலயதி | ஶோபா⁴ம் | ப்ரதிதி³னம் ॥

பதவுரை

அந்தி வானைத் தோற்கடித்த திருவொளி

ஶிவே அசல-ராஜன்ய-தனயே
மங்களவடிவானவளே, மலைவேந்தனின் மகளே
தவ சரண-கிரணானாம் ஶோணிம்னா
உனது பாத கிரணங்களின் செந்நிறத்தால்
நிரஸ்தா
தோற்கடிக்கப்பட்டதும்
ஸமிந்தா⁴னா ஸந்த்⁴யா-ருசி:
கொழுந்துவிட்டு எரியும் மாலை அந்திவானின் ஒளியானது

தாமரைகளின் அழகைக் குவிக்கும் வஞ்சம்

ஏனம் பரிப⁴விதும் அஸாமர்த்²யாத்
இந்தத் திருவடியை வெற்றிகொள்ள ஆற்றல் இல்லாததால்
ஏதத்-ஸம-ருசாம்
இதற்குச் சமமான அழகு கொண்ட
ஸரோஜானாம் ஶோபா⁴ம்
தாமரைகளின் சோபையை
ப்ரதிதி³னம் முகுலயதி
நாள்தோறும் குவியும்படிச் செய்கிறது என்று
ஜானே
நான் அறிகிறேன்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 71

↑ பாடல்கள்
உபாதி³க்ஷத்³தா³க்ஷ்யம் தவ சரணனாமா கு³ருரஸௌ
மராலானாம் ஶங்கே மஸ்ருணக³திலாலித்யஸரணௌ ।
அதஸ்தே நிஸ்தந்த்³ரம் நியதமமுனா ஸக்²யபத³வீம்
ப்ரபன்னம் பாதோ²ஜம் ப்ரதி த³த⁴தி காமாக்ஷி குதுகம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடி அன்னப் பறவைகளுக்கு மென்மையான நடையைக் கற்றுக்கொடுத்த ஒரு குருவாகத் திகழ்கிறது. குருவின் திருவடி தாமரை மலரையே தன் நண்பனாகக் கொண்டுள்ளதால், சீடர்களான அன்னப்பறவைகளும் குருவின் நண்பனான தாமரையோடு எப்போதும் குளத்தில் நட்போடு மகிழ்ச்சியாகக் கூடி வாழ்கின்றன என்று குரு-சீடர் உறவை அன்னையின் திருவடி மீது ஏற்றிக் காண்கிறார்.

பொருள்

காமாக்ஷி அன்னையே (காமாக்ஷி)! உனது பாதங்கள் என்னும் பெயர்கொண்ட இந்த குருவானவர் (தவ சரண-னாமா அஸௌ கு³ரு:), அன்னப் பறவைகளுக்கு மென்மையான நடையழகின் வழிகளைத் திறம்படக் கற்றுக் கொடுத்துள்ளார் என்று எண்ணுகிறேன் (மராலானாம் மஸ்ருண-க³தி-லாலித்ய-ஸரணௌ தா³க்ஷ்யம் உபாதி³க்ஷத் ஶங்கே). அதனால்தான், இந்த அன்னங்கள் சோர்வின்றி (அத: தே நிஸ்தந்த்³ரம்), தங்கள் குருவாகிய திருவடிக்குத் தோழமை பூண்ட தாமரை மலர்களிடம் எப்போதும் பேரன்பையும் மகிழ்ச்சியையும் காட்டி வருகின்றன போலும் (அமுனா ஸக்²ய-பத³வீம் ப்ரபன்னம் பாதோ²ஜம் ப்ரதி நியதம் குதுகம் த³த⁴தி)!

பதச்சேதம்

உபாதி³க்ஷத் | தா³க்ஷ்யம் | தவ | சரண-நாமா | கு³ரு: | அஸௌ
மராலானாம் | ஶங்கே | மஸ்ருண-க³தி-லாலித்ய-ஸரணௌ
அத: | தே | நிஸ்தந்த்³ரம் | நியதம் | அமுனா | ஸக்²ய-பத³வீம்
ப்ரபன்னம் | பாதோ²ஜம் | ப்ரதி | த³த⁴தி | காமாக்ஷி | குதுகம் ॥

பதவுரை

அன்னங்களுக்கு நடையழகு கற்பித்த குரு

காமாக்ஷி
காமாக்ஷியே
தவ சரண-நாமா அஸௌ கு³ரு:
உனது பாதங்கள் என்று பெயர் கொண்ட இந்த ஆசாரியர்
மராலானாம்
அன்னப் பறவைகளுக்கு
மஸ்ருண-க³தி-லாலித்ய-ஸரணௌ
வழவழப்பான நளின நடையழகின் நெறியில்
தா³க்ஷ்யம் உபாதி³க்ஷத்
தேர்ச்சியை உபதேசித்தார் என்று
ஶங்கே
நான் எண்ணுகிறேன்

தாமரையிடம் அன்னங்களின் மாறாத நட்பு

அத: தே
ஆதலால் அந்த அன்னங்கள்
நிஸ்தந்த்³ரம்
சோம்பலின்றி எப்போதும்
அமுனா
இந்தத் திருவடியோடு
ஸக்²ய-பத³வீம் ப்ரபன்னம்
நட்பு நிலையை அடைந்திருக்கின்ற
பாதோ²ஜம் ப்ரதி
தாமரை மலரினிடத்தில்
நியதம் குதுகம் த³த⁴தி
உறுதியாக மகிழ்ச்சியையும் தோழமையையும் காட்டுகின்றன
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 72

↑ பாடல்கள்
த³தா⁴னை: ஸம்ஸர்க³ம் ப்ரக்ருதிமலினை: ஷட்பத³குலை:
த்³விஜாதீ⁴ஶஶ்லாகா⁴விதி⁴ஷு வித³த⁴த்³பி⁴ர்முகுலதாம் ।
ரஜோமிஶ்ரை: பத்³மைர்னியதமபி காமாக்ஷி பத³யோ:
விரோத⁴ஸ்தே யுக்தோ விஷமஶரவைரிப்ரியதமே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

காமாக்ஷியின் திருவடிகளுக்கும் தாமரை மலர்களுக்கும் உள்ள முரண்பாட்டை சிலேடை நயத்தோடு விளக்குகிறார் கவிஞர். தாமரைகள் பிறவியிலேயே கரிய வண்டுகளுடன் (கீழ்மக்களுடன்) சேர்கின்றன; சந்திரன் உதிக்கும் போது (அந்தணர்களின் தலைவரைத் துதிப்பதில்) குவிந்து விடுகின்றன; மகரந்தத் தூள்களோடு (ரஜோ குணம்) கலந்திருக்கின்றன. இத்தகைய தீய பண்புடைய தாமரைகளோடு, பரிசுத்தமான அன்னையின் திருவடிகளுக்குப் பகை ஏற்படுவது முற்றிலும் நியாயமே என்று மெய்ப்பிக்கிறார்.

பொருள்

மன்மதனை எரித்த சிவபெருமானின் பிரிய நாயகியே காமாக்ஷி (விஷம-ஶர-வைரி-ப்ரியதமே காமாக்ஷி)! தாமரை மலர்களோ, இயல்பிலேயே கறுத்த வண்டுகளோடு இணக்கம் கொள்கின்றன [கீழ்மக்களோடு உறவாடுகின்றன] (ப்ரக்ருதி-மலினை: ஷட்பத³-குலை: ஸம்ஸர்க³ம் த³தா⁴னை:); சந்திரனின் பெருமையை உணராமல் அவனைக் கண்டு கூம்புகின்றன [அந்தணர்களின் தலைவரைப் போற்றாது வாய்மூடிப் புறக்கணிக்கின்றன] (த்³விஜ-அதீ⁴ஶ-ஶ்லாகா⁴-விதி⁴ஷு முகுலதாம் வித³த⁴த்³பி⁴:); மகரந்தத் தூள் படிந்து விளங்குகின்றன [ரஜோ குணத்தால் தூய்மையற்று இருக்கின்றன] (ரஜ:-மிஶ்ரை:). இத்தகைய தாமரைகளோடு உனது திருவடிகளுக்குப் பகைமை நிலவுவது முற்றிலும் பொருத்தமானதே ஆகும் (பத்³மை: தே பத³யோ: விரோத⁴: நியதம் அபி யுக்த:)!

பதச்சேதம்

த³தா⁴னை: | ஸம்ஸர்க³ம் | ப்ரக்ருதி-மலினை: | ஷட்பத³-குலை:
த்³விஜ-அதீ⁴ஶ-ஶ்லாகா⁴-விதி⁴ஷு | வித³த⁴த்³பி⁴: | முகுலதாம்
ரஜ:-மிஶ்ரை: | பத்³மை: | நியதம் | அபி | காமாக்ஷி | பத³யோ:
விரோத⁴: | தே | யுக்த: | விஷம-ஶர-வைரி-ப்ரியதமே ॥

பதவுரை

தாமரையின் அற்பப் பண்புகள்

விஷம-ஶர-வைரி-ப்ரியதமே காமாக்ஷி
மன்மதனின் பகைவரான சிவனின் பிரியவதியே, காமாக்ஷி
ப்ரக்ருதி-மலினை: ஷட்பத³-குலை:
இயல்பிலேயே மலினமான வண்டுகளின் கூட்டத்தோடு
ஸம்ஸர்க³ம் த³தா⁴னை:
சேர்க்கையைக் கொண்டிருப்பதும்
த்³விஜ-அதீ⁴ஶ-ஶ்லாகா⁴-விதி⁴ஷு
சந்திரனைப் (அந்தணர்களைப்) போற்றும் முறைகளில்
முகுலதாம் வித³த⁴த்³பி⁴:
வாய் மூடிக்கொண்டு குவிகின்றதும்
ரஜ:-மிஶ்ரை:
மகரந்தப் பொடிகளோடு (ரஜோ குணத்தோடு) கூடியதுமான

பகைமைக்கான தார்மீக நியாயம்

பத்³மை:
உலகத் தாமரை மலர்களோடு
தே பத³யோ: விரோத⁴:
உன்னுடைய திருவடிகளுக்கு உள்ள முரண்பாடானது
நியதம் அபி
எப்போதும்
யுக்த:
முற்றிலும் தகுதியானதே ஆகும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 73

↑ பாடல்கள்
கவித்வஶ்ரீமிஶ்ரீகரணனிபுணௌ ரக்ஷணசணௌ
விபன்னானாம் ஶ்ரீமன்னலினமஸ்ருணௌ ஶோணகிரணௌ ।
முனீந்த்³ராணாமந்த:கரணஶரணௌ மந்த³ஸரணௌ
மனோஜ்ஞௌ காமாக்ஷ்யா து³ரிதஹரணௌ நௌமி சரணௌ ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடிகளின் கல்யாண குணங்களை அடுக்கடுக்காகப் போற்றிப் பாடுகிறார் கவிஞர். பக்தர்களுக்குக் கவித்துவச் செல்வத்தை வாரி வழங்குவதும், ஆபத்தில் காப்பதும், தாமரை மலரினும் மென்மையானதும், செந்நிறப் பேரொளி கொண்டதும், முனிவர்களின் மனக்குகையில் உறைவதும், பாவங்களைத் தூள்தூளாக்குவதுமான திருவடிகளைத் தாம் இடைவிடாது வணங்குவதாகத் துதிக்கிறார்.

பொருள்

அன்னை காமாக்ஷியினுடைய (காமாக்ஷ்யா:), பக்தர்களுக்குச் சிறந்த கவித்துவ ஆற்றலையும் வளத்தையும் தருவதில் வல்லவையும் (கவித்வ-ஶ்ரீ-மிஶ்ரீகரண-னிபுணௌ); துன்புற்றோரை உடனடியாகக் காப்பதில் இணையற்றவையும் (விபன்னானாம் ரக்ஷண-சணௌ); பேரழகுமிக்கத் தாமரை மலரைப் போல மென்மையானவையும் (ஶ்ரீமத்-நலின-மஸ்ருணௌ); சிவந்த ஒளிக்கதிர்களை வீசுபவையும் (ஶோண-கிரணௌ); யோகீஸ்வரர்களின் உள்ளங்களுக்கு உறைவிடமானவையும் (முனீந்த்³ராணாம் அந்த:கரண-ஶரணௌ); மெதுவான நளின நடையைக் கொண்டவையும் (மந்த³-ஸரணௌ); பார்ப்பவர் உள்ளத்தைக் கவரும் பேரழகுடையவையும் (மனோஜ்ஞௌ); தீவினைகளை அடியோடு அழிப்பவையுமான (து³ரித-ஹரணௌ) திருவடிகளைப் பணிந்து துதிக்கின்றேன் (சரணௌ நௌமி)!

பதச்சேதம்

கவித்வ-ஶ்ரீ-மிஶ்ரீகரண-னிபுணௌ | ரக்ஷண-சணௌ
விபன்னானாம் | ஶ்ரீமத்-நலின-மஸ்ருணௌ | ஶோண-கிரணௌ
முனீந்த்³ராணாம் | அந்த:கரண-ஶரணௌ | மந்த³-ஸரணௌ
மனோஜ்ஞௌ | காமாக்ஷ்யா: | து³ரித-ஹரணௌ | நௌமி | சரணௌ ॥

பதவுரை

கவித்துவமும் பாதுகாப்பும் அளிக்கும் பாதங்கள்

காமாக்ஷ்யா:
காமாக்ஷி தேவியினுடைய
கவித்வ-ஶ்ரீ-மிஶ்ரீகரண-னிபுணௌ
கவிதை நயத்தையும் அதன் அழகையும் கூட்ட வல்லவையும்
விபன்னானாம் ரக்ஷண-சணௌ
துன்பப்படுபவர்களைக் காப்பாற்றுவதில் பெயர் பெற்றவையும்
ஶ்ரீமத்-நலின-மஸ்ருணௌ
தாமரை மலரைப் போல மிருதுவானவையும்
ஶோண-கிரணௌ
செவ்வொளிக் கதிர்களைப் பரப்புபவையும்

யோகியரின் தஞ்சமும் பாவ நாசமும்

முனீந்த்³ராணாம் அந்த:கரண-ஶரணௌ
பெருமுனிவர்களின் இதயத்திற்குப் புகலிடமானவையும்
மந்த³-ஸரணௌ
மெதுவான கதியை உடையவையும்
மனோஜ்ஞௌ
மிகவும் மனோகரமானவையும்
து³ரித-ஹரணௌ
பாவங்களைப் போக்குகின்றவையுமான
சரணௌ
திருவடிகளை
நௌமி
வணங்கிப் போற்றுகிறேன்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 74

↑ பாடல்கள்
பரஸ்மாத்ஸர்வஸ்மாத³பி ச பரயோர்முக்திகரயோ:
நக²ஶ்ரீபி⁴ர்ஜ்யோத்ஸ்னாகலிததுலயோஸ்தாம்ரதலயோ: ।
நிலீயே காமாக்ஷ்யா நிக³மனுதயோர்னாகினதயோ:
நிரஸ்தப்ரோன்மீலன்னலினமத³யோரேவ பத³யோ: ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அனைத்திற்கும் அப்பாற்பட்டதும், வேதங்களும் தேவர்களும் போற்றிப் பணிவதுமான அன்னையின் திருவடிகளில் தாம் முற்றிலுமாக ஒடுங்கி அடைக்கலம் அடைவதாகக் கூறுகிறார் கவிஞர். அந்தத் திருவடிகள் முக்தியைத் தருபவை; நகங்களின் ஒளியால் நிலவொளியைப் போன்ற குளிர்ச்சியைத் தருபவை; செந்நிற உள்ளங்கால்களைக் கொண்டவை; தாமரை மலரின் கர்வத்தை அடக்குபவை. அத்தகைய பரம்பொருளின் திருவடிகளையே தமது புகலிடமாகக் கொள்கிறார்.

பொருள்

எல்லாவற்றிற்கும் மேலான பரம்பொருளைக் காட்டிலும் மேலானவையும் (ஸர்வஸ்மாத் அபி பரஸ்மாத் பரயோ:); முக்தியைத் தன் திருக்கரங்களால் அள்ளித் தருபவையும் (முக்திகரயோ:); நகங்களின் எழிலினால் நிலவொளியின் அழகைத் தங்களுக்குள் கொண்டவையும் (நக²-ஶ்ரீபி⁴: ஜ்யோத்ஸ்னா-கலித-துலயோ:); சிவந்த அடித்தளத்தைக் கொண்டவையும் (தாம்ர-தலயோ:); வேதங்களால் துதிக்கப்படுபவையும் (நிக³ம-னுதயோ:); தேவர்களால் சிரம் தாழ்த்தி வணங்கப்படுபவையும் (நாகினதயோ:); மலர்ந்து விரியும் தாமரைகளின் செருக்கை அடக்கியவையுமான (நிரஸ்த-ப்ரோன்மீலத்-நலின-மத³யோ: ஏவ) காமாக்ஷி அன்னையின் பாத கமலங்களில் என்னையே மறந்து சரணடைகிறேன் (காமாக்ஷ்யா: பத³யோ: நிலீயே)!

பதச்சேதம்

பரஸ்மாத் | ஸர்வஸ்மாத் | அபி | ச | பரயோ: | முக்திகரயோ:
நக²-ஶ்ரீபி⁴: | ஜ்யோத்ஸ்னா-கலித-துலயோ: | தாம்ர-தலயோ:
நிலீயே | காமாக்ஷ்யா: | நிக³ம-னுதயோ: | நாகினதயோ:
நிரஸ்த-ப்ரோன்மீலத்-நலின-மத³யோ: | ஏவ | பத³யோ: ॥

பதவுரை

பரம்பொருளும் முக்திப் பேறும்

ஸர்வஸ்மாத் பரஸ்மாத் அபி ச பரயோ:
எல்லாவற்றையும் விட மேலான பரம்பொருளுக்கும் மேலானவையும்
முக்திகரயோ:
முக்தியைத் தருகின்றவையும்
நக²-ஶ்ரீபி⁴: ஜ்யோத்ஸ்னா-கலித-துலயோ:
நகங்களின் சோபையால் நிலவொளியோடு ஒப்புமை பெற்றவையும்
தாம்ர-தலயோ:
தாமிரத்தைப் போன்ற செந்நிற உள்ளங்கால்களை உடையவையும்

வேதங்கள் போற்றும் பாதத்தில் சரணாகதி

நிக³ம-னுதயோ:
வேதங்களால் போற்றப்படுபவையும்
நாகினதயோ:
தேவர்களால் தலைவணங்கப் பெற்றவையும்
நிரஸ்த-ப்ரோன்மீலத்-நலின-மத³யோ: ஏவ
நன்கு மலர்ந்த தாமரைகளின் அகந்தையை அழித்தவையுமான
காமாக்ஷ்யா: பத³யோ:
காமாக்ஷி தேவியின் திருவடிகளில்
நிலீயே
நான் ஒன்றி மறைந்து சரணடைகிறேன்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 75

↑ பாடல்கள்
ஸ்வபா⁴வாத³ன்யோன்யம் கிஸலயமபீத³ம் தவ பத³ம்
ம்ரதி³ம்னா ஶோணிம்னா ப⁴க³வதி த³தா⁴தே ஸத்³ருஶதாம் ।
வனே பூர்வஸ்யேச்சா² ஸததமவனே கிம் து ஜக³தாம்
பரஸ்யேத்த²ம் பே⁴த:³ ஸ்பு²ரதி ஹ்ருதி³ காமாக்ஷி ஸுதி⁴யாம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

தளிரையும் காமாக்ஷியின் திருவடியையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறார் கவிஞர். இரண்டும் மென்மையிலும் செந்நிறத்திலும் ஒன்றுபோலவே இருக்கின்றன. ஆனால் ஓர் ஆழமான வேறுபாடு உண்டு: தளிர் காட்டில் கிடக்க விரும்புகிறது ('வனே இச்சா'); அன்னையின் திருவடியோ உலகங்களைக் காப்பதில் விருப்பம் கொண்டுள்ளது ('அவனே இச்சா'). இத்தகைய நயமான வேறுபாட்டைப் பேரறிஞர்கள் உணர்ந்து மகிழ்கிறார்கள் என்று மூககவி விவரிக்கிறார்.

பொருள்

பகவதியே காமாக்ஷி (ப⁴க³வதி காமாக்ஷி)! மரத்தின் தளிரும் உன்னுடைய இந்தத் திருவடியும் கூட (கிஸலயம் அபி இத³ம் தவ பத³ம்), தங்களுடைய மென்மையினாலும் செந்நிறத்தினாலும் இயல்பாகவே ஒன்றுக்கொன்று நிகரான சமநிலையைக் காட்டுகின்றன (ம்ரதி³ம்னா ஶோணிம்னா ஸ்வபா⁴வாத் அன்யோன்யம் ஸத்³ருஶதாம் த³தா⁴தே). ஆனால், முந்தையதான தளிரின் விருப்பமோ எப்போதும் காட்டிலேயே கிடப்பதாகும் (பூர்வஸ்ய இச்சா² ஸததம் வனே); பிந்தையதான உனது திருவடியின் விருப்பமோ அகில உலகங்களையும் இடைவிடாது காப்பதாகும் (பரஸ்ய இச்சா² கிம் து ஸததம் ஜக³தாம் அவனே). இந்த நுட்பமான வேறுபாடே அறிஞர்களின் உள்ளத்தில் பிரகாசிக்கின்றது (இத்த²ம் பே⁴த:³ ஸுதி⁴யாம் ஹ்ருதி³ ஸ்பு²ரதி)!

பதச்சேதம்

ஸ்வபா⁴வாத் | அன்யோன்யம் | கிஸலயம் | அபி | இத³ம் | தவ | பத³ம்
ம்ரதி³ம்னா | ஶோணிம்னா | ப⁴க³வதி | த³தா⁴தே | ஸத்³ருஶதாம்
வனே | பூர்வஸ்ய | இச்சா² | ஸததம் | அவனே | கிம் | து | ஜக³தாம்
பரஸ்ய | இத்த²ம் | பே⁴த:³ | ஸ்பு²ரதி | ஹ்ருதி³ | காமாக்ஷி | ஸுதி⁴யாம் ॥

பதவுரை

தளிரும் திருவடியும் காட்டும் ஒற்றுமை

ப⁴க³வதி காமாக்ஷி
பகவதியே, காமாக்ஷி அன்னையே
இத³ம் தவ பத³ம் கிஸலயம் அபி
உனது இந்தத் திருவடியும் தளிரும் கூட
ம்ரதி³ம்னா ஶோணிம்னா
மென்மையிலும் சிவந்த நிறத்திலும்
ஸ்வபா⁴வாத் அன்யோன்யம் ஸத்³ருஶதாம் த³தா⁴தே
இயல்பிலேயே ஒன்றோடொன்று ஒற்றுமை கொண்டுள்ளன

காடும் உலகப் பாதுகாப்பும்

பூர்வஸ்ய இச்சா²
முதலாவதான தளிரின் விருப்பம்
ஸததம் வனே
எப்போதும் காட்டில் உதிர்வதே ஆகும்
கிம் து பரஸ்ய
ஆனால் இரண்டாவதான உனது பாதத்தின் விருப்பமோ
ஜக³தாம் அவனே
உலகங்களைக் காப்பதில் உள்ளது
இத்த²ம் பே⁴த:³
இத்தகைய நயமான வேறுபாடானது
ஸுதி⁴யாம் ஹ்ருதி³ ஸ்பு²ரதி
ஞானிகளின் இதயத்தில் தெளிவாக விளங்குகிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 76

↑ பாடல்கள்
கத²ம் வாசாலோபி ப்ரகடமணிமஞ்ஜீரனினதை³:
ஸதை³வானந்தா³ர்த்³ரான்விரசயதி வாசம்யமஜனான் ।
ப்ரக்ருத்யா தே ஶோணச்ச²விரபி ச காமாக்ஷி சரணோ
மனீஷானைர்மல்யம் கத²மிவ ந்ருணாம் மாம்ஸலயதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகளில் உள்ள சில முரண்பட்ட அற்புதங்களை வியக்கிறார் கவிஞர். சிலம்புகளின் ஒலியால் சதா பேசிக்கொண்டே இருக்கும் ('வாசால:') திருவடி, வாய் பேசாத மௌன முனிவர்களை எப்படி ஆனந்தக் கண்ணீரில் ஆழ்த்துகிறது? அதேபோல, பிறவியிலேயே தீவிரச் செந்நிறம் கொண்ட அத்திருவடி, அடியார்களின் புத்தியில் தூய வெண்மை நிறத் தெளிவை எவ்வாறு நிறைக்கிறது? அன்னையின் திருவடி மாயை கடந்தது என்பதைப் புலப்படுத்துகிறார்.

பொருள்

காமாக்ஷி தாயே (காமாக்ஷி)! உனது திருவடியானது சிலம்புகளின் ரத்தினங்களிலிருந்து வெளிப்படும் இனிய ஒலிகளால் எப்போதும் ஒலித்துக்கொண்டே (பேசிக்கொண்டே) இருந்தாலும் (ப்ரகட-மணி-மஞ்ஜீர-நினதை³: வாசால: அபி), மௌன விரதம் பூண்ட முனிவர்களை எப்போதும் ஆனந்தக் கண்ணீரால் நனைப்பது எப்படி நடக்கிறது (ஸதா³ ஏவ வாசம்யம-ஜனான் ஆனந்தா³ர்த்³ரான் கத²ம் விரசயதி)? மேலும், இயற்கையிலேயே மிகுந்த செந்நிறத்தைக் கொண்டிருந்தும் கூட (ப்ரக்ருத்யா ஶோண-ச்ச²வி: அபி ச), அது மனிதர்களின் அறிவில் வெண்மையான தூய்மையை எவ்வாறு வளர்க்க முடிகிறது (ந்ருணாம் மனீஷா-நைர்மல்யம் கத²ம் இவ மாம்ஸலயதே)? என்னே ஓர் அற்புதம்!

பதச்சேதம்

கத²ம் | வாசால: | அபி | ப்ரகட-மணி-மஞ்ஜீர-நினதை³:
ஸதா³ | ஏவ | ஆனந்தா³ர்த்³ரான் | விரசயதி | வாசம்யம-ஜனான்
ப்ரக்ருத்யா | தே | ஶோண-ச்ச²வி: | அபி | ச | காமாக்ஷி | சரண:
மனீஷா-நைர்மல்யம் | கத²ம் | இவ | ந்ருணாம் | மாம்ஸலயதே ॥

பதவுரை

சிலம்பொலியும் மௌன முனிவரின் ஆனந்தமும்

காமாக்ஷி
காமாக்ஷி தேவியே
ப்ரகட-மணி-மஞ்ஜீர-நினதை³:
விளங்குகின்ற ரத்தினச் சிலம்புகளின் ஒலிகளால்
வாசால: அபி
ஓயாது பேசுவது போல் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தாலும்
வாசம்யம-ஜனான்
மௌனத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் முனிவர்களை
ஸதா³ ஏவ
எப்போதுமே
ஆனந்தா³ர்த்³ரான்
ஆனந்தக் கண்ணீரால் நனைந்தவர்களாக
கத²ம் விரசயதி
எவ்வாறு ஆக்குகிறது?

செந்நிறமும் புத்தியின் வெண்மையும்

தே சரண:
உன்னுடைய திருவடியானது
ப்ரக்ருத்யா ஶோண-ச்ச²வி: அபி ச
இயல்பிலேயே சிவந்த நிறம் கொண்டதாக இருந்தபோதிலும்
ந்ருணாம் மனீஷா-நைர்மல்யம்
மனிதர்களுடைய புத்தியின் வெண்மையான தூய்மையை
கத²ம் இவ மாம்ஸலயதே
எவ்வாறுதான் நன்கு கொழுக்க/பெருக வைக்கிறதோ!
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 77

↑ பாடல்கள்
சலத்த்ருஷ்ணாவீசீபரிசலனபர்யாகுலதயா
முஹுர்ப்⁴ராந்தஸ்தாந்த: பரமஶிவவாமாக்ஷி பரவான்
திதீர்ஷு: காமாக்ஷி ப்ரசுரதரகர்மாம்பு³தி⁴மமும்
கதா³ஹம் லப்ஸ்யே தே சரணமணிஸேதும் கி³ரிஸுதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

ஆசைகள் என்னும் அலைகளால் அலைக்கழிக்கப்பட்டு, கர்மவினைகள் என்னும் எல்லையற்ற பெருங்கடலில் தத்தளிக்கும் ஒரு சம்சாரியாகத் தம்மை நிறுத்துகிறார் கவிஞர். அந்தக் கடலைக் கடந்து மறுகரையை அடைய அன்னையின் திருவடியாகிய ரத்தினப் பாலமே ஒரே கதி. அத்தகைய அபயப் பாலத்தை தாம் எப்போது அடையப் போகிறோம் என்று பேராவலோடு பரதேவதையிடம் கதறுகிறார்.

பொருள்

பரமசிவனின் இடப்பாகத்தில் திகழும் பேரழகியே! மலைமகளே காமாக்ஷி (பரமஶிவ-வாமாக்ஷி கி³ரிஸுதே காமாக்ஷி)! ஓயாது எழும் பேராசைகள் என்னும் அலைகளின் மோதலினால் நிலைதடுமாறி (சலத்-த்ருஷ்ணா-வீசீ-பரிசலன-பர்யாகுலதயா), மீண்டும் மீண்டும் சுழன்று களைப்படைந்து, சுயநினைவிழந்து பிறருக்கு வசப்பட்டு நிற்கிறேன் (முஹு: ப்⁴ராந்த: தாந்த: பரவான்). அளவற்ற கர்ம வினைகள் நிறைந்த இந்தக் கொடிய பிறவிக் கடலைக் கடக்க விரும்பும் நான் (அமும் ப்ரசுரதர-கர்ம-அம்பு³தி⁴ம் திதீர்ஷு: அஹம்), உனது திருவடி என்னும் மாணிக்கப் பாலத்தை எப்போது பற்றிக்கொள்வேனோ (கதா³ தே சரண-மணி-ஸேதும் லப்ஸ்யே)!

பதச்சேதம்

சலத்-த்ருஷ்ணா-வீசீ-பரிசலன-பர்யாகுலதயா
முஹு: | ப்⁴ராந்த: | தாந்த: | பரமஶிவ-வாமாக்ஷி | பரவான்
திதீர்ஷு: | காமாக்ஷி | ப்ரசுரதர-கர்ம-அம்பு³தி⁴ம் | அமும்
கதா³ | அஹம் | லப்ஸ்யே | தே | சரண-மணி-ஸேதும் | கி³ரிஸுதே ॥

பதவுரை

ஆசை அலையும் பிறவிக் கடலும்

பரமஶிவ-வாமாக்ஷி
பரமசிவனின் இடப்புறம் அமர்ந்தவளே
கி³ரிஸுதே காமாக்ஷி
பர்வதகுமாரியே, காமாக்ஷி
சலத்-த்ருஷ்ணா-வீசீ-பரிசலன-பர்யாகுலதயா
எப்போதும் அலையும் ஆசையெனும் அலைகளின் அசைவால் நிலைகுலைந்து
முஹு: ப்⁴ராந்த:
மீண்டும் மீண்டும் மயக்கமடைந்து
தாந்த: பரவான்
சோர்ந்து பிறருக்கு வசப்பட்டவனாகி

திருவடிப் பாலத்தை நாடும் தவிப்பு

அமும் ப்ரசுரதர-கர்ம-அம்பு³தி⁴ம்
அளவற்ற வினைகள் நிறைந்த இந்தக் கடலை
திதீர்ஷு:
கடக்க விரும்புகின்ற
அஹம்
நான்
தே சரண-மணி-ஸேதும்
உன்னுடைய திருவடி என்னும் ரத்தினப் பாலத்தை
கதா³ லப்ஸ்யே
எப்போதுதான் அடைவேனோ!
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 78

↑ பாடல்கள்
விஶுஷ்யந்த்யாம் ப்ரஜ்ஞாஸரிதி து³ரிதக்³ரீஷ்மஸமய-
ப்ரபா⁴வேண க்ஷீணே ஸதி மம மன:கேகினி ஶுசா ।
த்வதீ³ய: காமாக்ஷி ஸ்பு²ரிதசரணாம்போ⁴த³மஹிமா
நபோ⁴மாஸாடோபம் நக³பதிஸுதே கிம் ந குருதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

பாவங்கள் தரும் வெப்பத்தால் மனித மனம் காய்ந்து போகிறது. கவிஞர் தம் புத்தியை ஒரு நதியாகவும், மனதை ஒரு மயிலாகவும் உருவகிக்கிறார். பாவ வெயிலில் நதி வற்றி, மயில் சோர்ந்து தாகத்தால் தவிக்கும் போது, அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடி என்னும் காளமேகம் திரண்டு வந்து அருள்மழை பொழிந்து, மயிலை ஆனந்த நடனமாடச் செய்யக் கூடாதா என்று ஏங்கிப் பாடுகிறார்.

பொருள்

பர்வதராஜனின் மகளே காமாக்ஷி (நக³பதி-ஸுதே காமாக்ஷி)! பாவங்கள் என்னும் கொடிய கோடைக்காலத்தின் தாக்கத்தினால் (து³ரித-க்³ரீஷ்ம-ஸமய-ப்ரபா⁴வேண), எனது புத்தி என்னும் நதி வற்றிப் போகும் போது (மம ப்ரஜ்ஞா-ஸரிதி விஶுஷ்யந்த்யாம்), எனது மனம் என்னும் மயிலானது தாகத்தாலும் சோகத்தாலும் நலிந்துபோய் கிடக்கும் போது (மன:-கேகினி ஶுசா க்ஷீணே ஸதி), உன்னுடைய திருவடி என்னும் காளமேகத்தின் பெருமை (த்வதீ³ய: ஸ்பு²ரித-சரண-அம்போ⁴த³-மஹிமா), ஆவணி மாதத்துக் கார்மேகத்தின் திரட்சியைப் போல தோன்றி அருளிரக்கம் காட்டாதோ (நபோ⁴-மாஸ-ஆடோபம் கிம் ந குருதே)?

பதச்சேதம்

விஶுஷ்யந்த்யாம் | ப்ரஜ்ஞா-ஸரிதி | து³ரித-க்³ரீஷ்ம-ஸமய-
ப்ரபா⁴வேண | க்ஷீணே | ஸதி | மம | மன:-கேகினி | ஶுசா
த்வதீ³ய: | காமாக்ஷி | ஸ்பு²ரித-சரண-அம்போ⁴த³-மஹிமா
நபோ⁴-மாஸ-ஆடோபம் | நக³பதி-ஸுதே | கிம் | ந | குருதே ॥

பதவுரை

கோடை வெயிலும் வற்றிய நதியும்

நக³பதி-ஸுதே காமாக்ஷி
மலைவேந்தனின் புதல்வியே, காமாக்ஷி
து³ரித-க்³ரீஷ்ம-ஸமய-ப்ரபா⁴வேண
பாவம் என்னும் கோடைக் காலத்தின் கொடுமையால்
மம ப்ரஜ்ஞா-ஸரிதி விஶுஷ்யந்த்யாம்
என்னுடைய புத்தி என்ற நதி காய்ந்து வற்றிப் போகையில்
ஶுசா
துயரத்தினால்
மன:-கேகினி க்ஷீணே ஸதி
மனம் என்னும் மயில் சோர்வடைந்து சோம்பி நிற்கையில்

கார்மேகமாய் பொழிய வேண்டிய திருவடி

த்வதீ³ய: ஸ்பு²ரித-சரண-அம்போ⁴த³-மஹிமா
விளங்குகின்ற உனது பாதமாகிய மேகத்தின் மாட்சிமையானது
நபோ⁴-மாஸ-ஆடோபம்
மழைக்கால மாதமான ஆவணியின் மேகக் கூட்டத்தின் கம்பீரத்தை
கிம் ந குருதே
ஏன் இன்னும் வெளிப்படுத்தாமல் இருக்கிறது?
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 79

↑ பாடல்கள்
வினம்ராணாம் சேதோப⁴வனவலபீ⁴ஸீம்னி சரண-
ப்ரதீ³பே ப்ராகாஶ்யம் த³த⁴தி தவ நிர்தூ⁴ததமஸி ।
அஸீமா காமாக்ஷி ஸ்வயமலகு⁴து³ஷ்கர்மலஹரீ
விகூ⁴ர்ணந்தீ ஶாந்திம் ஶலப⁴பரிபாடீவ பஜ⁴தே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடியை உள்ளத்தின் உப்பரிகையில் ஏற்றி வைக்கப்பட்ட ஒரு மங்கள தீபமாக உருவகிக்கிறார் கவிஞர். அந்த ஞான தீபம் பிரகாசித்து அறியாமை இருளைப் போக்கும் போது, எல்லையற்ற பாவ வினைகள் யாவும் அந்த விளக்கின் சுடரில் விழுந்து அழியும் விட்டில் பூச்சிகளைப் போலத் தாமே சாம்பலாகி அடங்கி விடுகின்றன என்ற அற்புதக் காட்சியை விவரிக்கிறார்.

பொருள்

அன்னை காமாக்ஷி (காமாக்ஷி)! பணிந்து வணங்கும் அடியார்களின் உள்ளமாகிய மாளிகையின் உச்சியில் (வினம்ராணாம் சேத:-ப⁴வன-வலபீ⁴-ஸீம்னி), இருளை அடியோடு துரத்துகின்ற உனது திருவடி என்னும் மங்கள விளக்கு பேரொளியுடன் பிரகாசிக்கும் போது (நிர்தூ⁴த-தமஸி தவ சரண-ப்ரதீ³பே ப்ராகாஶ்யம் த³த⁴தி), அலையலையாகப் பொங்கி எழுகின்ற எல்லையற்ற கொடிய வினைக் கூட்டங்கள் யாவும் (அஸீமா விகூ⁴ர்ணந்தீ அலகு⁴-து³ஷ்கர்ம-லஹரீ), அந்தத் தீபத்தில் விழும் விட்டில் பூச்சிகளின் வரிசையைப் போலத் தாமே சாம்பலாகி அழிந்து போகின்றன (ஶலப⁴-பரிபாடீ இவ ஸ்வயம் ஶாந்திம் பஜ⁴தே)!

பதச்சேதம்

வினம்ராணாம் | சேத:-ப⁴வன-வலபீ⁴-ஸீம்னி | சரண-
ப்ரதீ³பே | ப்ராகாஶ்யம் | த³த⁴தி | தவ | நிர்தூ⁴த-தமஸி
அஸீமா | காமாக்ஷி | ஸ்வயம் | அலகு⁴-து³ஷ்கர்ம-லஹரீ
விகூ⁴ர்ணந்தீ | ஶாந்திம் | ஶலப⁴-பரிபாடீ | இவ | பஜ⁴தே ॥

பதவுரை

உள்ளத்து உப்பரிகையில் திருவடி விளக்கு

காமாக்ஷி
காமாக்ஷியே
வினம்ராணாம்
தலைவணங்கும் அடியார்களின்
சேத:-ப⁴வன-வலபீ⁴-ஸீம்னி
உள்ளம் என்னும் இல்லத்தின் உப்பரிகையின் எல்லையில்
நிர்தூ⁴த-தமஸி
இருளை விரட்டியடித்ததான
தவ சரண-ப்ரதீ³பே
உன்னுடைய பாதமாகிய தீபமானது
ப்ராகாஶ்யம் த³த⁴தி
பிரகாசத்தை வீசத் தொடங்கியதும்

விட்டில் பூச்சியாய் எரியும் வினைகள்

அஸீமா விகூ⁴ர்ணந்தீ
எல்லையற்றுச் சுழன்று வருகின்ற
அலகு⁴-து³ஷ்கர்ம-லஹரீ
கொடிய பாவங்களின் வெள்ளமானது
ஶலப⁴-பரிபாடீ இவ
விட்டில் பூச்சிகளின் கூட்டத்தைப் போல
ஸ்வயம்
தானாகவே
ஶாந்திம் பஜ⁴தே
அந்தச் சுடரில் விழுந்து அழிவை (சாந்தியை) அடைகிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 80

↑ பாடல்கள்
விராஜந்தீ ஶுக்திர்னக²கிரணமுக்தாமணிததே:
விபத்பாதோ²ராஶௌ தரிரபி நராணாம் ப்ரணமதாம் ।
த்வதீ³ய: காமாக்ஷி த்⁴ருவமலகு⁴வஹ்னிர்ப⁴வவனே
முனீனாம் ஜ்ஞானாக்³னேரரணிரயமங்கி⁴ர்விஜயதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

காமாக்ஷியின் திருவடியின் பன்முக மாட்சிமைகளை ஒரே பாடலில் தொகுக்கிறார் கவிஞர். அது நகங்களாகிய முத்துக்களைத் தரும் சிப்பி; ஆபத்துக் கடலைத் தாண்டும் படகு; சம்சாரம் என்னும் காட்டையே எரிக்கும் காட்டுத்தீ; முனிவர்களின் நெஞ்சில் தத்துவ ஞானத் தீயை மூட்டும் அரணிக் கட்டை! இத்தகைய ஒப்பற்ற திருவடி எங்கும் எப்போதும் வென்று திகழ்கிறது என்று போற்றுகிறார்.

பொருள்

அன்னை காமாக்ஷி (காமாக்ஷி)! நகங்களின் ஒளியாகிய முத்துக் கூட்டங்களை ஈன்றெடுக்கும் சிப்பியாக விளங்குவதும் (நக²-கிரண-முக்தாமணி-ததே: விராஜந்தீ ஶுக்தி:); தன்னைச் சரணடையும் மக்களுக்கு வரும் ஆபத்துக்கடலைத் தாண்டிச் செல்ல உதவும் தோணியாகத் திகழ்வதும் (ப்ரணமதாம் நராணாம் விபத்-பாதோ²ராஶௌ தரி: அபி); பிறவிப் பெருங்காட்டை அடியோடு எரிக்கும் மாபெரும் காட்டுத்தீயாக அமைவதும் (ப⁴வ-வனே அலகு⁴-வஹ்னி:); ஞானிகளின் உள்ளத்தில் மெய்ஞ்ஞானத் தீயை உண்டாக்கும் அரணிக் கட்டையாக விளங்குவதுமான (முனீனாம் ஜ்ஞான-அக்³னே: அரணி:) உன்னுடைய இந்தத் திருவடியானது நிச்சயமாக எங்கும் வெற்றிகொண்டு துலங்குகிறது (த்வதீ³ய: அயம் அங்கி⁴: த்⁴ருவம் விஜயதே)!

பதச்சேதம்

விராஜந்தீ | ஶுக்தி: | நக²-கிரண-முக்தாமணி-ததே:
விபத்-பாதோ²ராஶௌ | தரி: | அபி | நராணாம் | ப்ரணமதாம்
த்வதீ³ய: | காமாக்ஷி | த்⁴ருவம் | அலகு⁴-வஹ்னி: | ப⁴வ-வனே
முனீனாம் | ஜ்ஞான-அக்³னே: | அரணி: | அயம் | அங்கி⁴: | விஜயதே ॥

பதவுரை

முத்துச் சிப்பியும் ஆபத்துக்கடல் தோணியும்

காமாக்ஷி
காமாக்ஷியே
நக²-கிரண-முக்தாமணி-ததே:
நகங்களின் ஒளியாகிய முத்துக்களின் தொகுதிக்கு
விராஜந்தீ ஶுக்தி:
விளங்குகின்ற முத்துச் சிப்பியாகவும்
ப்ரணமதாம் நராணாம்
அடிபணியும் மனிதர்களுக்கு
விபத்-பாதோ²ராஶௌ தரி: அபி
துன்பம் என்னும் கடலில் கலம் போன்ற படகாகவும்

காட்டுத்தீயும் ஞான அரணியுமான திருவடி

ப⁴வ-வனே அலகு⁴-வஹ்னி:
சம்சாரம் என்னும் காட்டிற்குப் பெரும் தீயாகவும்
முனீனாம் ஜ்ஞான-அக்³னே: அரணி:
முனிவர்களின் மெய்ஞ்ஞான நெருப்பை மூட்டும் அரணிக் கட்டையாகவும் விளங்கும்
த்வதீ³ய: அயம் அங்கி⁴:
உன்னுடையதான இந்தத் திருவடியானது
த்⁴ருவம்
நிச்சயமாக
விஜயதே
எங்கும் வெற்றிபெற்றுச் சிறக்கிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 81

↑ பாடல்கள்
ஸமஸ்தை: ஸம்ஸேவ்ய: ஸததமபி காமாக்ஷி விபு³தை⁴:
ஸ்துதோ க³ந்த⁴ர்வஸ்த்ரீஸுலலிதவிபஞ்சீகலரவை: ।
ப⁴வத்யா பி⁴ந்தா³னோ ப⁴வகி³ரிகுலம் ஜ்ரும்பி⁴ததமோ-
ப³லத்³ரோஹீ மாதஶ்சரணபுருஹூதோ விஜயதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடியை இந்திரனாக உருவகம் செய்து மூககவி பரவசமடைகிறார். தேவர்கள் எப்போதும் இந்திரனை வணங்கிப் பணிவது போல, அறிஞர்களும் தேவர்களும் அன்னையின் திருவடியைச் சேவிக்கின்றனர். கந்தர்வப் பெண்கள் வீணை மீட்டி இந்திரனைப் பாடிப் புகழ்வது போலத் திருவடியைப் புகழ்கின்றனர். இந்திரன் தனது வஜ்ராயுதத்தால் மலைகளின் சிறகுகளை அறுத்தெறிந்ததைப் போல, அன்னையின் திருவடி சம்சார பந்தமாகிய பர்வங்களைச் சுக்குநூறாக்குகிறது. இந்திரன் 'பலாசுரன்' என்ற அரக்கனை அழித்தது போல் (பலத்³ரோஹீ), இத்திருவடி 'அஞ்ஞானம்' என்ற இருளின் வலிமையை அழிக்கிறது. இத்தகைய திருவடியாகிய இந்திரன் வெற்றி முழக்கமிட்டு விளங்குகிறான்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி! தேவர்கள் அனைவராலும் எப்போதும் வழிபடப் பெறுவதும் (ஸமஸ்தை: விபு³தை⁴: ஸததம் அபி ஸம்ஸேவ்ய:); கந்தர்வப் பெண்களின் அழகிய வீணைகளின் இனிய நாதங்களால் துதிக்கப் பெறுவதும் (க³ந்த⁴ர்வ-ஸ்த்ரீ-ஸுலலித-விபஞ்சீ-கல-ரவை: ஸ்துத:); சம்சாரம் என்னும் மலைக்கூட்டங்களைப் பிளந்தெறிவதும் (ப⁴வ-கி³ரி-குலம் பி⁴ந்தா³ன:); மேலும் பெருகி வளரும் அஞ்ஞான இருளின் வலிமையை அழிப்பதுமாகிய (ஜ்ரும்பி⁴த-தம:-ப³ல-த்³ரோஹீ) உன்னுடைய திருவடியாகிய இந்திரன் (ப⁴வத்யா: சரண-புருஹூத:) எங்கும் வெற்றியுடன் திகழ்கிறான் (விஜயதே)!

பதச்சேதம்

ஸமஸ்தை: | ஸம்ஸேவ்ய: | ஸததம் | அபி | காமாக்ஷி | விபு³தை⁴:
ஸ்துத: | க³ந்த⁴ர்வ-ஸ்த்ரீ-ஸுலலித-விபஞ்சீ-கல-ரவை:
ப⁴வத்யா: | பி⁴ந்தா³ன: | ப⁴வ-கி³ரி-குலம் | ஜ்ரும்பி⁴த-தம:-
ப³ல-த்³ரோஹீ | மாத: | சரண-புருஹூத: | விஜயதே ॥

பதவுரை

தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் போற்றும் திருவடி

காமாக்ஷி மாத:
காமாக்ஷி தாயே!
ஸமஸ்தை: விபு³தை⁴:
அனைத்துத் தேவர்களாலும் விவேகிகளாலும்
ஸததம் அபி ஸம்ஸேவ்ய:
இடைவிடாது சேவிக்கப்படுபவனும்
கந்தர்வ-ஸ்த்ரீ-ஸுலலித-விபஞ்சீ-கல-ரவை:
கந்தர்வப் பெண்களின் மனங்கவரும் வீணைகளின் இனிய நாதங்களால்
ஸ்துத:
புகழப்படுபவனும்

சம்சார மலையையும் அஞ்ஞான இருளையும் அழிக்கும் இந்திரன்

ப⁴வத்யா: சரண-புருஹூத:
உன்னுடைய திருவடி என்னும் தேவேந்திரன்
ப⁴வ-கி³ரி-குலம் பி⁴ந்தா³ன:
பிறவித் துன்பமாகிய மலைக்கூட்டங்களைப் பிளந்தெறிபவனாய்
ஜ்ரும்பி⁴த-தம:-ப³ல-த்³ரோஹீ
ஓங்கி வளரும் அஞ்ஞான இருளின் வலிமையை அழிப்பவனாய் (பலாசுரனை வதைத்த இந்திரனைப் போல)
விஜயதே
எங்கும் எக்காலத்தும் வெற்றி கொண்டு விளங்குகிறான்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 82

↑ பாடல்கள்
வஸந்தம் ப⁴க்தானாமபி மனஸி நித்யம் பரிலஸத்³-
க⁴னச்சா²யாபூர்ணம் ஶுசிமபி ந்ருணாம் தாபஶமனம் ।
நகே²ந்து³ஜ்யோத்ஸ்னாபி⁴: ஶிஶிரமபி பத்³மோத³யகரம்
நமாம: காமாக்ஷ்யாஶ்சரணமதி⁴காஶ்சர்யகரணம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடியில் இயற்கை விதிகளை விஞ்சிய அற்புத முரண்களைக் கண்டு கவிஞர் வியக்கிறார். 'வஸந்தம்' (வசந்த காலம்) மனதில் நிலைத்திருந்தாலும், திருவடி கரிய நிழலையுடைய கார்மேகம் போன்ற அடர்ந்த ஒளியைக் கொண்டுள்ளது. நெருப்பைப் போன்ற சுடரொளி உடையதாயினும் (ஶுசி), அது மனிதர்களின் சம்சாரத் தாபத்தைத் தணிக்கிறது. நகங்களாகிய சந்திரனின் நிலவொளியால் குளிர்ந்திருப்பினும் (ஶிஶிரம்), அது தாமரையை மலரச் செய்கிறது (பத்மோதயகரம் - செல்வத்தை அளிக்கிறது). இத்தகைய வியக்கத்தக்க பேரதிசயங்களை நிகழ்த்தும் திருவடிகளைப் பணிகிறார்.

பொருள்

பக்தர்களின் மனதில் எப்போதும் வசந்த காலமாய் உறைந்திருந்தாலும் மேகத்தின் அடர்ந்த நிழல் போலக் காப்பளிப்பதும் (ப⁴க்தானாம் மனஸி நித்யம் வஸந்தம் அபி பரிலஸத்-க⁴ன-ச்சா²யா-பூர்ணம்); தீயைப் போன்ற தேஜஸ் உடையதாயினும் மனிதர்களின் சம்சாரத் தாபத்தைத் தணிக்க வல்லதும் (ஶுசிம் அபி ந்ருணாம் தாப-ஶமனம்); நகங்களாகிய சந்திரனின் நிலவொளியால் குளிர்ச்சி பொருந்தியதாயினும் தாமரையை மலரச் செய்வதுமான (நகே²ந்து³-ஜ்யோத்ஸ்னாபி⁴: ஶிஶிரம் அபி பத்³ம-உத³ய-கரம்), அளவற்ற ஆச்சரியங்களை விளைவிக்கும் அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடியை (காமாக்ஷ்யா: அதி⁴க-ஆஶ்சர்ய-கரணம் சரணம்) நாங்கள் வணங்குகின்றோம் (நமாம:)!

பதச்சேதம்

வஸந்தம் | ப⁴க்தானாம் | அபி | மனஸி | நித்யம் | பரிலஸத்-
க⁴ன-ச்சா²யா-பூர்ணம் | ஶுசிம் | அபி | ந்ருணாம் | தாப-ஶமனம்
நகே²ந்து³-ஜ்யோத்ஸ்னாபி⁴: | ஶிஶிரம் | அபி | பத்³ம-உத³ய-கரம்
நமாம: | காமாக்ஷ்யா: | சரணம் | அதி⁴க-ஆஶ்சர்ய-கரணம் ॥

பதவுரை

மனதில் நிலவும் வசந்தமும் மேக நிழலும்

ப⁴க்தானாம் மனஸி நித்யம் வஸந்தம் அபி
பக்தர்களின் உள்ளத்தில் வசந்த காலமாய் என்றும் தங்கியிருந்தாலும்
பரிலஸத்-க⁴ன-ச்சா²யா-பூர்ணம்
விளங்குகின்ற அடர்ந்த மேகத்தின் குளிர்ந்த நிழல் நிறைந்ததுமாய்

அக்கினியும் தாபத்தைத் தணிக்கும் தன்மையும்

ஶுசிம் அபி
தூய சுடரொளி (அக்கினி) போன்றதாயினும்
ந்ருணாம் தாப-ஶமனம்
மனிதர்களின் உலகியல் துன்பங்களைத் தணிக்கின்றதும்

சந்திர நிலவும் தாமரை மலர்ச்சியும்

நகே²ந்து³-ஜ்யோத்ஸ்னாபி⁴: ஶிஶிரம் அபி
நகங்களாகிய சந்திரர்களின் நிலவொளியால் குளிர்ச்சி பொருந்தியதாயினும்
பத்³ம-உத³ய-கரம்
தாமரையை மலரச் செய்வதாய் (லட்சுமி கடாட்சத்தை உருவாக்குவதாய்)

வியப்புமிக்க திருவடி வணக்கம்

காமாக்ஷ்யா: அதி⁴க-ஆஶ்சர்ய-கரணம் சரணம்
அன்னை காமாக்ஷியின் அளவற்ற வியப்புகளை உண்டாக்குகின்ற திருவடியை
நமாம:
அடிபணிந்து வணங்குகின்றோம்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 83

↑ பாடல்கள்
கவீந்த்³ராணாம் நானாப⁴ணிதிகு³ணசித்ரீக்ருதவச:-
ப்ரபஞ்சவ்யாபாரப்ரகடனகலாகௌஶலனிதி⁴: ।
அத:⁴குர்வன்னப்³ஜம் ஸனகப்⁴ருகு³முக்²யைர்முனிஜனை:
நமஸ்ய: காமாக்ஷ்யாஶ்சரணபரமேஷ்டீ² விஜயதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடியை பிரம்மதேவனாக உருவகிக்கிறார். நான்முகன் உலகைப் படைப்பது போல, இத்திருவடி கவிஞர்களின் நாவில் பல்வகை குணங்கள், நயங்கள் நிறைந்த விசித்திரமான சொல் உலகைப் படைக்கும் ஆற்றலை நல்குகிறது. பிரம்மன் தாமரையில் அமர்ந்திருப்பவன்; ஆனால் இத்திருவடியோ அழகில் தாமரையையே கீழ்ப்படுத்துகிறது (அத:குர்வன் அப்ஜம்). சனகர், பிருகு போன்ற பெருமுனிவர்களால் வழிபடப்படும் காமாக்ஷியின் திருவடி என்னும் நான்முகன் எங்கும் வெற்றியோடு திகழ்கிறான்.

பொருள்

சிறந்த கவிஞர்களுக்குப் பலவகைப்பட்ட நயங்களும் அலங்காரங்களும் நிறைந்த சொல் உலகைப் படைக்கும் ஆற்றலையும் கலைத்திறமையையும் அளிக்கும் கருவூலமாய் விளங்குவதும் (கவீந்த்³ராணாம் நானா-ப⁴ணிதி-கு³ண-சித்ரீக்ருத-வச:-ப்ரபஞ்ச-வ்யாபார-ப்ரகடன-கலா-கௌஶல-னிதி⁴:); தனது அழகால் தாமரை மலரையே கீழ்ப்படுத்துவதும் (அத:⁴குர்வன் அப்³ஜம்); சனகர், பிருகு போன்ற தலைசிறந்த முனிவர்களால் தொழப்பெறுவதுமான (ஸனக-ப்⁴ருகு³-முக்²யை: முனி-ஜனை: நமஸ்ய:) அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடியாகிய பிரம்மதேவன் (காமாக்ஷ்யா: சரண-பரமேஷ்டீ²) எங்கும் வெற்றி பெற்று விளங்குகிறான் (விஜயதே)!

பதச்சேதம்

கவீந்த்³ராணாம் | நானா-ப⁴ணிதி-கு³ண-சித்ரீக்ருத-வச:-
ப்ரபஞ்ச-வ்யாபார-ப்ரகடன-கலா-கௌஶல-னிதி⁴:
அத:⁴குர்வன் | அப்³ஜம் | ஸனக-ப்⁴ருகு³-முக்²யை: | முனி-ஜனை:
நமஸ்ய: | காமாக்ஷ்யா: | சரண-பரமேஷ்டீ² | விஜயதே ॥

பதவுரை

கவிதை உலகைப் படைக்கும் கலைக் கருவூலம்

கவீந்த்³ராணாம்
மகா கவிஞர்களுக்கு
நானா-ப⁴ணிதி-கு³ண-சித்ரீக்ருத-வச:-ப்ரபஞ்ச-வ்யாபார-ப்ரகடன-கலா-கௌஶல-னிதி⁴:
பல்வேறு வாக்கு நயங்களின் விசித்திரங்களால் உலகை வியக்கவைக்கும் கவிதை சிருஷ்டிக்குத் தேவையான கலைநுட்பத்தின் கருவூலமாய் விளங்குவதும்

தாமரையை வென்ற அழகும் முனிவர் வழிபாடும்

அப்³ஜம் அத:⁴குர்வன்
செந்தாமரை மலரைத் தன் அழகால் கீழ்ப்படுத்துவதும் (தாமரையைத் தனக்குக் கீழான ஆசனமாகக் கொண்டவனாய்)
ஸனக-ப்⁴ருகு³-முக்²யை: முனி-ஜனை: நமஸ்ய:
சனகர், பிருகு முதலான மேலான முனிவர்களால் போற்றி வணங்கப்படுபவனுமான

திருவடிப் பிரம்மனின் வெற்றி

காமாக்ஷ்யா: சரண-பரமேஷ்டீ²
அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடி என்னும் நான்முகப் பிரம்மன்
விஜயதே
வெற்றிச் சிறப்போடு விளங்குகிறான்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 84

↑ பாடல்கள்
ப⁴வத்யா: காமாக்ஷி ஸ்பு²ரிதபத³பங்கேருஹபு⁴வாம்
பராகா³ணாம் பூரை: பரிஹ்ருதகலங்கவ்யதிகரை: ।
நதானாமாம்ருஷ்டே ஹ்ருத³யமுகுரே நிர்மலருசி
ப்ரஸன்னே நிஶ்ஶேஷம் ப்ரதிப²லதி விஶ்வம் கி³ரிஸுதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடித் துகள் தூய்மையாக்கும் கண்ணாடியின் மெருகுப் பொடி போலச் செயல்படுவதாகக் கவிஞர் வர்ணிக்கிறார். பக்தர்களின் உள்ளம் அழுக்கடைந்த கண்ணாடியைப் போன்றது. அன்னைக்குத் தலைவணங்கும் போது, திருவடித் தாமரையின் மகரந்தப் பொடிகள் அந்த இதயக் கண்ணாடியைத் துடைத்துத் தூய்மையாக்குகின்றன. மாசு நீங்கித் தெளிவடைந்த அந்த ஞானக் கண்ணாடியில், இந்த அகில உலகங்களும் பிரம்மமயமாக முழுமையாகப் பிரதிபலிக்கின்றன.

பொருள்

மலைமகளே! காமாக்ஷி (கி³ரிஸுதே காமாக்ஷி)! ஒளிவீசும் உனது திருவடித் தாமரைகளிலிருந்து வெளிப்படும் மகரந்தப் பொடிகளின் பிரவாகத்தால் (ப⁴வத்யா: ஸ்பு²ரித-பத³-பங்கேருஹ-பு⁴வாம் பராகா³ணாம் பூரை:) மாசுகளும் கறைகளும் துடைக்கப்பட்டு (பரிஹ்ருத-கலங்க-வ்யதிகரை:), உன்னை வணங்கும் அடியவர்களின் உள்ளமாகிய கண்ணாடி தூய்மையான ஒளி பெற்றுத் தெளியும்போது (நதானாம் ஆம்ருஷ்டே நிர்மல-ருசி ப்ரஸன்னே ஹ்ருத³ய-முகுரே), அதில் இந்த உலகம் முழுவதும் எஞ்சியிராமல் தெளிவாகப் பிரதிபலிக்கிறது (நிஶ்ஶேஷம் விஶ்வம் ப்ரதிப²லதி)!

பதச்சேதம்

ப⁴வத்யா: | காமாக்ஷி | ஸ்பு²ரித-பத³-பங்கேருஹ-பு⁴வாம்
பராகா³ணாம் | பூரை: | பரிஹ்ருத-கலங்க-வ்யதிகரை:
நதானாம் | ஆம்ருஷ்டே | ஹ்ருத³ய-முகுரே | நிர்மல-ருசி
ப்ரஸன்னே | நிஶ்ஶேஷம் | ப்ரதிப²லதி | விஶ்வம் | கி³ரிஸுதே ॥

பதவுரை

திருவடித் தாமரையின் தூய மகரந்தம்

காமாக்ஷி கி³ரிஸுதே
காமாக்ஷி, இமயவல்லியே!
ப⁴வத்யா: ஸ்பு²ரித-பத³-பங்கேருஹ-பு⁴வாம்
உன்னுடைய பிரகாசிக்கும் திருவடித் தாமரைகளிலிருந்து தோன்றுகின்ற
பராகா³ணாம் பூரை:
மகரந்தத் துகள்களின் வெள்ளத்தினால்

இதயக் கண்ணாடி தூய்மையாதல்

பரிஹ்ருத-கலங்க-வ்யதிகரை:
பாவங்களும் அஞ்ஞான மாசுகளும் போக்கடிக்கப்பட்டு
நதானாம் ஆம்ருஷ்டே
உன்னை வணங்கும் அன்பர்களின் துடைத்து மெருகேற்றப்பட்ட
நிர்மல-ருசி ப்ரஸன்னே ஹ்ருத³ய-முகுரே
களங்கமற்ற பிரகாசமும் தெளிவும் வாய்ந்த இதயக் கண்ணாடியில்

பிரபஞ்சப் பிரதிபலிப்பு

விஶ்வம் நிஶ்ஶேஷம்
இந்த அகில உலகமும் ஒன்றுவிடாமல்
ப்ரதிப²லதி
தத்ரூபமாகப் பிரதிபலிக்கின்றது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 85

↑ பாடல்கள்
தவ த்ரஸ்தம் பாதா³த்கிஸலயமரண்யாந்தரமகா³த்
பரம் ரேகா²ரூபம் கமலமமுமேவாஶ்ரிதமபூ⁴த் ।
ஜிதானாம் காமாக்ஷி த்³விதயமபி யுக்தம் பரிப⁴வே
விதே³ஶே வாஸோ வா ஶரணக³மனம் வா நிஜரிபோ: ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடியின் மென்மைக்கும் செம்மைக்கும் தளிர்களும் தாமரைகளும் தோற்றுப்போயின. போரில் தோல்வியுற்றவர்களுக்கு இரண்டு வழிகள் உண்டு: ஒன்று நாட்டை விட்டு ஓடி காடுகளில் புகலிடம் தேடுவது, மற்றொன்று தன்னை வென்ற பகைவனையே சரணடைவது. தளிர்கள் பயந்து காடுகளுக்கு ஓடி ஒளிந்து கொண்டன (மரங்களில் தளிர் உருவில்); தாமரையோ அன்னையின் திருவடியிலேயே ரேகை வடிவில் சரணடைந்து நிரந்தரமாக ஒட்டிக்கொண்டது என்று கவிஞர் நயம்படக் கூறுகிறார்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி! உனது திருவடி அழகைக் கண்டு அஞ்சிய தளிர்கள் புறமுதுகிட்டு அடர்ந்த காட்டிற்குள் ஓடி ஒளிந்தன (தவ பாதா³த் த்ரஸ்தம் கிஸலயம் அரண்யாந்தரம் அகா³த்); தாமரை மலரோ உனது திருவடிகளிலேயே அடைக்கலமாகி ரேகை உருவத்தை அடைந்தது (கமலம் து ரேகா²-ரூபம் பரம் அமும் ஏவ ஆஶ்ரிதம் அபூ⁴த்); தோல்வியடைந்தவர்களுக்கு மாற்றானின் முன் இரண்டு வழிகள் மட்டுமே தகுதியானவை அல்லவா (ஜிதானாம் பரிப⁴வே த்³விதயம் அபி யுக்தம்)! ஒன்று அந்நிய தேசத்திற்கு ஓடி வாழ்வது, அல்லது வென்ற எதிரியையே சரணடைவது (விதே³ஶே வாஸோ வா நிஜ-ரிபோ: ஶரண-க³மனம் வா)!

பதச்சேதம்

தவ | த்ரஸ்தம் | பாதா³த் | கிஸலயம் | அரண்ய-அந்தரம் | அகா³த்
பரம் | ரேகா²-ரூபம் | கமலம் | அமும் | ஏவ | ஆஶ்ரிதம் | அபூ⁴த்
ஜிதானாம் | காமாக்ஷி | த்³விதயம் | அபி | யுக்தம் | பரிப⁴வே
விதே³ஶே | வாஸ: | வா | ஶரண-க³மனம் | வா | நிஜ-ரிபோ: ॥

பதவுரை

தோற்ற தளிரின் தப்பி ஓடுதல்

தவ பாதா³த் த்ரஸ்தம் கிஸலயம்
உனது திருவடி அழகைக் கண்டு நடுங்கிய தளிரானது
அரண்ய-அந்தரம் அகா³த்
காடுகளின் உள்ளே ஓடிப் புகலிடம் கொண்டது

சரண்புகுந்த தாமரை ரேகை

கமலம் து பரம்
தாமரை மலரோவெனில்
அமும் ஏவ ரேகா²-ரூபம் ஆஶ்ரிதம் அபூ⁴த்
இத்திருவடியிலேயே ரேகை வடிவாய் வந்து அடைக்கலமானது

தோல்வியுற்றோரின் இருவகை நெறி

காமாக்ஷி
காமாக்ஷி அன்னையே!
பரிப⁴வே ஜிதானாம் த்³விதயம் அபி யுக்தம்
தோல்வியின் போது வெல்லப்பட்டவர்களுக்கு இரு வழிகளும் இயல்பானவையே
விதே³ஶே வாஸ: வா
அயல் நாட்டில் சென்று தலைமறைவாக வாழ்வது, அல்லது
நிஜ-ரிபோ: ஶரண-க³மனம் வா
தன்னை வென்ற எதிரியிடமே சரணடைந்து வாழ்வது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 86

↑ பாடல்கள்
க்³ருஹீத்வா யாதா²ர்த்²யம் நிக³மவசஸாம் தே³ஶிகக்ருபா-
கடாக்ஷர்கஜ்யோதிஶ்ஶமிதமமதாப³ந்த⁴தமஸ: ।
யதந்தே காமாக்ஷி ப்ரதிதி³வஸமந்தர்த்³ரட⁴யிதும்
த்வதீ³யம் பாதா³ப்³ஜம் ஸுக்ருதபரிபாகேன ஸுஜனா: ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

ஞானிகள் எவ்வாறு அன்னையின் திருவடியை நெஞ்சில் நிறுத்துகிறார்கள் என்பதை விவரிக்கிறார். சற்குருவின் அருட்பார்வை என்னும் சூரிய ஒளி அஞ்ஞான இருளையும் மமதையையும் மாய்த்துவிடுகிறது. அதனால் வேத வாக்கியங்களின் உண்மைப் பொருளை உள்ளபடி உணரும் நற்பண்புடையோர், தங்கள் பூர்வ புண்ணியப் பயனால் காமாக்ஷியின் திருவடித் தாமரையைத் தங்களது இதயக் குகைக்குள் நிலைநிறுத்த நாள்தோறும் முயல்கின்றனர்.

பொருள்

காமாக்ஷி அன்னையே! சத்குருவின் கருணைப் பார்வையென்னும் சூரியனின் பேரொளியால் அகங்கார மமதை என்னும் தளைகளை உடைய இருளைப் போக்கடித்தவர்களும் (தே³ஶிக-க்ருபா-கடாக்ஷ-அர்க-ஜ்யோதி:-ஶமித-மமதா-ப³ந்த⁴-தமஸ:); வேத வாக்கியங்களின் தத்துவார்த்தத்தை உள்ளபடி உணர்ந்தவர்களுமான மேலோர் (நிக³ம-வசஸாம் யாதா²ர்த்²யம் க்³ருஹீத்வா ஸுஜனா:); செய்த புண்ணியங்களின் முதிர்ச்சியால் (ஸுக்ருத-பரிபாகேன), உனது திருவடித் தாமரைகளைத் தங்கள் இதயத்தினுள்ளே உறுதியாக நிலைநிறுத்த (த்வதீ³யம் பாதா³ப்³ஜம் அந்த: த்³ரட⁴யிதும்) நாள்தோறும் தியானித்து முயல்கின்றனர் (ப்ரதிதி³வஸம் யதந்தே)!

பதச்சேதம்

க்³ருஹீத்வா | யாதா²ர்த்²யம் | நிக³ம-வசஸாம் | தே³ஶிக-க்ருபா-
கடாக்ஷ-அர்க-ஜ்யோதி:-ஶமித-மமதா-ப³ந்த⁴-தமஸ:
யதந்தே | காமாக்ஷி | ப்ரதிதி³வஸம் | அந்த:-த்³ரட⁴யிதும்
த்வதீ³யம் | பாதா³ப்³ஜம் | ஸுக்ருத-பரிபாகேன | ஸுஜனா: ॥

பதவுரை

குருவருளால் விலகும் அஞ்ஞான இருள்

தே³ஶிக-க்ருபா-கடாக்ஷ-அர்க-ஜ்யோதி:-ஶமித-மமதா-ப³ந்த⁴-தமஸ:
குருவின் திருவருட் பார்வையெனும் சூரிய ஒளியினால் மமதை முதலான பந்தங்களின் இருள் நீங்கப்பெற்றவர்களும்

வேதத்தின் உண்மை உணர்தல்

நிக³ம-வசஸாம் யாதா²ர்த்²யம் க்³ருஹீத்வா
உபநிடதங்கள் முதலான வேத வாக்குகளின் மெய்ப்பொருளைத் தெளிவாக உணர்ந்து

புண்ணியப் பயனால் இதயத்தில் திருவடி

ஸுக்ருத-பரிபாகேன ஸுஜனா:
புண்ணியங்களின் கனிந்த முதிர்ச்சியால் அமைந்த உத்தமர்கள்
காமாக்ஷி
காமாக்ஷி தாயே!
த்வதீ³யம் பாதா³ப்³ஜம்
உன்னுடைய திருவடித் தாமரையை
அந்த: த்³ரட⁴யிதும்
தங்களின் உள்ளத்தில் அசைக்க முடியாமல் நிலைநிறுத்த
ப்ரதிதி³வஸம் யதந்தே
அனுதினமும் இடைவிடாது தியானித்து முயல்கின்றனர்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 87

↑ பாடல்கள்
ஜடா³னாமப்யம்ப³ ஸ்மரணஸமயே தவச்சரணயோ:
ப்⁴ரமன்மந்த²க்ஷ்மாப்⁴ருத்³து⁴முகு⁴மிதஸிந்து⁴ப்ரதிப⁴டா: ।
ப்ரஸன்னா: காமாக்ஷி ப்ரஸப⁴மத⁴ரஸ்பந்த³னகரா
ப⁴வந்தி ஸ்வச்ச²ந்த³ம் ப்ரக்ருதிபரிபக்கா ப⁴ணிதய: ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடித் தியானம் ஊமையையும் மகா கவியாக்கும் பெருமையைச் சொல்கிறார். மந்த புத்தியுடைய ஜடர்களும் கூட, காமாக்ஷியின் திருவடியை ஒரு கணம் நினைத்தால் போதும்; மந்தர மலையிட்டு வாசுகியால் கடைந்தபோது பொங்கிய பாற்கடல் போலப் பேரிரைச்சலுடன் கூடிய கம்பீரமும், இயற்கையிலேயே இனிமை கனிந்த தூய சொற்களும் கொண்ட மகா காவியங்கள் அவர்களது உதடுகளைத் தானாகவே துடிக்க வைத்துப் பிரவாகமாகப் பெருகும்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி (அம்ப³ காமாக்ஷி)! உனது திருவடிகளை ஒரு கணம் தியானிக்கும் மாத்திரத்திலேயே (த்வத்-சரணயோ: ஸ்மரண-ஸமயே), மந்த புத்தியுடையவர்களுக்கும் (ஜடா³னாம் அபி); சுழல்கின்ற மந்தர மலையால் கடையப்பட்ட கடலின் முழக்கத்தை நிகர்த்து கம்பீரமாய் ஒலிப்பனவும் (ப்⁴ரமத்-மந்த²-க்ஷ்மாப்⁴ருத்-து⁴முகு⁴மித-ஸிந்து⁴-ப்ரதிப⁴டா:); இயல்பாகவே கனிந்து இனிமை ததும்பும் கவித்துவ நயங்கள் வாய்ந்தனவுமான சொற்பிரவாகங்கள் (ப்ரஸன்னா: ப்ரக்ருதி-பரிபக்கா: ப⁴ணிதய:), அவர்களது உதடுகளைத் துடிக்கச் செய்து (ப்ரஸப⁴ம் அத⁴ர-ஸ்பந்த³ன-கரா:), தன்னிச்சையாக நாவில் வந்து பிரவகித்து மலர்கின்றன (ஸ்வச்ச²ந்த³ம் ப⁴வந்தி)!

பதச்சேதம்

ஜடா³னாம் | அபி | அம்ப³ | ஸ்மரண-ஸமயே | த்வத்-சரணயோ:
ப்⁴ரமத்-மந்த²-க்ஷ்மாப்⁴ருத்-து⁴முகு⁴மித-ஸிந்து⁴-ப்ரதிப⁴டா:
ப்ரஸன்னா: | காமாக்ஷி | ப்ரஸப⁴ம் | அத⁴ர-ஸ்பந்த³ன-கரா:
ப⁴வந்தி | ஸ்வச்ச²ந்த³ம் | ப்ரக்ருதி-பரிபக்கா: | ப⁴ணிதய: ॥

பதவுரை

திருவடி தியானத்தால் எழும் வாக்கு

அம்ப³ காமாக்ஷி
தாயே காமாக்ஷி!
த்வத்-சரணயோ: ஸ்மரண-ஸமயே
உனது திருவடிகளை நினைக்கும் மாத்திரத்தில்
ஜடா³னாம் அபி
மந்த புத்தியுடைய மூடர்களுக்கும் கூட

பாற்கடல் முழக்கத்தைப் போன்ற கவிதை நடை

ப்⁴ரமத்-மந்த²-க்ஷ்மாப்⁴ருத்-து⁴முகு⁴மித-ஸிந்து⁴-ப்ரதிப⁴டா:
சுழன்று கடையப்பட்ட மந்தர மலையால் குமுறுகின்ற சமுத்திரத்தின் கம்பீர முழக்கத்திற்கு இணையானவையும்

உதடுகளில் பிரவகிக்கும் கனிந்த தமிழ்/சொல் நயம்

ப்ரஸன்னா: ப்ரக்ருதி-பரிபக்கா: ப⁴ணிதய:
தெளிவும் இயல்பான முதிர்ச்சியும் கொண்ட சொல் நயங்கள்
ப்ரஸப⁴ம் அத⁴ர-ஸ்பந்த³ன-கரா:
வலுக்கட்டாயமாக அவர்களின் உதடுகளை அசைத்து வெளிப்பட்டு
ஸ்வச்ச²ந்த³ம் ப⁴வந்தி
சுதந்திரமாய் கவிதாப் பெருவெள்ளமாய் வெளிப்படுகின்றன
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 88

↑ பாடல்கள்
வஹன்னப்யஶ்ராந்தம் மது⁴ரனினத³ம் ஹம்ஸகமஸௌ
தமேவாத:⁴ கர்தும் கிமிவ யததே கேலிக³மனே ।
ப⁴வஸ்யைவானந்த³ம் வித³த⁴த³பி காமாக்ஷி சரணோ
ப⁴வத்யாஸ்தத்³த்³ரோஹம் ப⁴க³வதி கிமேவம் விதனுதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிச் சிலம்பிற்கும் நடையழகிற்கும் உள்ள தொடர்பைச் சிலேடை நயத்தோடு பாடுகிறார். திருவடி எப்போதும் சிலம்பை (ஹம்ஸகம்) இனிமையாக ஒலிக்கும்படி சுமந்திருக்கிறது. ஆனால், அன்னையின் நடை பயிலும் அழகோ அன்னப்பறவைகளை (ஹம்ஸம்) வென்று தலைகுனிய வைக்கிறது. சிவபெருமானுக்கு (பவ:) பேரானந்தத்தை அளிக்கும் திருவடி, பிறவித் துன்பத்திற்கு (பவ:) துரோகம் செய்து அதை வேரறுக்கிறது. இவ்வாறு தனக்கு உதவியவருக்கே துரோகம் செய்வது போலத் திருவடி இருப்பது என்ன விந்தை என நயம்படக் கேட்கிறார்.

பொருள்

பகவதியே, காமாக்ஷி! உனது திருவடியானது ஓயாமல் இனிமையான ஒலியை எழுப்பும் பாதச்சிலம்பை (ஹம்ஸகம்) அணிந்திருந்தும், தனது விளையாட்டு நடையழகால் அந்த அன்னப்பறவையை (ஹம்ஸம்) வென்று தலைகுனிய வைப்பது ஏன் (அஶ்ராந்தம் மது⁴ர-நினத³ம் ஹம்ஸகம் வஹன் அபி கேலி-க³மனே தம் ஏவ அத:⁴ கர்தும் கிமிவ யததே)? பரமேஸ்வரனுக்கு (ப⁴வஸ்ய) அளவற்ற ஆனந்தத்தை அள்ளித் தரும் அதே திருவடி, பிறவிக்கு (ப⁴வஸ்ய) துரோகம் செய்து அதை அடியோடு அழிப்பது ஏன் (ஆனந்த³ம் வித³த⁴த் அபி தத்-த்³ரோஹம் ஏவம் கிம் விதனுதே)?

பதச்சேதம்

வஹன் | அபி | அஶ்ராந்தம் | மது⁴ர-நினத³ம் | ஹம்ஸகம் | அஸௌ
தம் | ஏவ | அத:⁴ | கர்தும் | கிம் | இவ | யததே | கேலி-க³மனே
ப⁴வஸ்ய | ஏவ | ஆனந்த³ம் | வித³த⁴த் | அபி | காமாக்ஷி | சரண:
ப⁴வத்யா: | தத்-த்³ரோஹம் | ப⁴க³வதி | கிம் | ஏவம் | விதனுதே ॥

பதவுரை

சிலம்பை சுமந்து அன்னத்தை வெல்லுதல்

அஸௌ ப⁴வத்யா: சரண:
இதோ விளங்கும் உனது திருவடியானது
அஶ்ராந்தம் மது⁴ர-நினத³ம் ஹம்ஸகம் வஹன் அபி
ஓயாமல் இன்னிசை எழுப்பும் தண்டையை (சிலம்பை) தாங்கியிருந்தும்
கேலி-க³மனே தம் ஏவ அத:⁴ கர்தும் கிம் இவ யததே
தனது லீலா நடையினால் அன்னப்பறவையைத் தாழ்த்துவதற்கு ஏன் முயல்கிறது?

சிவனுக்கின்பமும் பவத்திற்குப் பகையும்

காமாக்ஷி ப⁴க³வதி
காமாக்ஷி பகவதியே!
ப⁴வஸ்ய ஏவ ஆனந்த³ம் வித³த⁴த் அபி
சிவபெருமானுக்கு எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியைத் தந்த போதிலும்
தத்-த்³ரோஹம் கிம் ஏவம் விதனுதே
'பவம்' எனப்படும் சம்சாரத்திற்கு விரோதமாக அதை அழிப்பது ஏனோ?
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 89

↑ பாடல்கள்
யத³த்யந்தம் தாம்யத்யலஸக³திவார்தாஸ்வபி ஶிவே
ததே³தத்காமாக்ஷி ப்ரக்ருதிம்ருது³லம் தே பத³யுக³ம் ।
கிரீடை: ஸங்க⁴ட்டம் கத²மிவ ஸுரௌக⁴ஸ்ய ஸஹதே
முனீந்த்³ராணாமாஸ்தே மனஸி ச கத²ம் ஸூசினிஶிதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகள் மென்மைக்கு மென்மையானவை. சும்மா மெதுவாக அடியெடுத்து வைப்பதைப் பற்றிப் பேசினாலே சோர்ந்துவிடக் கூடிய அவ்வளவு நளினமான பாதங்கள். அப்படியிருக்க, தேவர்கள் தலையணிந்த ரத்தினக் கிரீடங்கள் உராய்வதை இந்தப் பாதங்கள் எவ்வாறு தாங்குகின்றன? மேலும், ஊசி முனை போலக் கூர்மையான முனிவர்களின் தவ நெஞ்சங்களில் இத்திருவடிகள் வலி ஏதுமின்றி எவ்வாறு வீற்றிருக்கின்றன என்று கவிஞர் வியந்து உருகுகிறார்.

பொருள்

மங்கல வடிவினாளே! காமாக்ஷி (ஶிவே காமாக்ஷி)! மெல்ல நடை பயில்வதைப் பற்றி நினைத்தாலே மிகவும் சோர்வடைந்து வாடக்கூடிய (அலஸ-க³தி-வார்தாஸு அபி அத்யந்தம் தாம்யதி யத்), இயல்பிலேயே அளவற்ற மிருதுவான தன்மையைக் கொண்ட உனது திருவடி இணையானது (ப்ரக்ருதி-ம்ருது³லம் தே தத் ஏதத் பத³-யுக³ம்), தேவர்களின் கூட்டங்கள் சூடியுள்ள ரத்தினக் கிரீடங்கள் மோதும் உராய்வை எவ்வாறு பொறுத்துக் கொள்கிறதோ (ஸுர-ஒக⁴ஸ்ய கிரீடை: ஸங்க⁴ட்டம் கத²ம் இவ ஸஹதே)? முனிவர்களின் ஊசி முனை போலக் கூர்மையான தவ உள்ளங்களில் எவ்வாறு வீற்றிருக்கிறதோ (முனீந்த்³ராணாம் ஸூசி-நிஶிதே மனஸி ச கத²ம் ஆஸ்தே)!

பதச்சேதம்

யத் | அத்யந்தம் | தாம்யதி | அலஸ-க³தி-வார்தாஸு | அபி | ஶிவே
தத் | ஏதத் | காமாக்ஷி | ப்ரக்ருதி-ம்ருது³லம் | தே | பத³-யுக³ம்
கிரீடை: | ஸங்க⁴ட்டம் | கத²ம் | இவ | ஸுர-ஒக⁴ஸ்ய | ஸஹதே
முனீந்த்³ராணாம் | ஆஸ்தே | மனஸி | ச | கத²ம் | ஸூசி-நிஶிதே ॥

பதவுரை

இயற்கையான பாத மென்மை

ஶிவே காமாக்ஷி
மங்கள ரூபிணியான காமாக்ஷி!
அலஸ-க³தி-வார்தாஸு அபி அத்யந்தம் தாம்யதி யத்
மெல்ல நடக்கும் பேச்சைக் கேட்டாலே மிகவும் வாடுகின்றதோ
தே தத் ஏதத் ப்ரக்ருதி-ம்ருது³லம் பத³-யுக³ம்
உன்னுடைய மிகவும் மென்மையான அந்தத் திருவடி இணைகள்

தேவர்களின் கிரீட உராய்வு

ஸுர-ஒக⁴ஸ்ய கிரீடை: ஸங்க⁴ட்டம்
தேவர் கூட்டங்களின் மணிக்கிரீடங்கள் மோதும் உராய்வை
கத²ம் இவ ஸஹதே
எவ்வாறுதான் தாங்கிக் கொள்கின்றனவோ?

கூர்மையான முனிவர் மனமும் திருவடியும்

முனீந்த்³ராணாம் ஸூசி-நிஶிதே மனஸி ச
முனிபுங்கவர்களின் ஊசிமுனை போலக் கூர்மையான தியான சித்தத்தில்
கத²ம் ஆஸ்தே
எவ்வாறு நோவாமல் அமர்ந்திருக்கின்றனவோ!
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 90

↑ பாடல்கள்
மனோரங்கே³ மத்கே விபு³தஜ⁴னஸம்மோதஜ³னனீ
ஸராக³வ்யாஸங்க³ம் ஸரஸம்ருது³ஸஞ்சாரஸுப⁴கா³ ।
மனோஜ்ஞா காமாக்ஷி ப்ரகடயது லாஸ்யப்ரகரணம்
ரணன்மஞ்ஜீரா தே சரணயுக³லீனர்தகவதூ⁴: ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடியை ஒரு நாட்டிய மங்கையாகக் கவிஞர் பாவிக்கிறார். அத்திருவடி தன் மனமாகிய நாட்டிய மேடையில் வந்து ஆட வேண்டும். அறிஞர்களை மகிழ்விக்கும் திறமும், செந்நிறமும் அன்பும் (ராகம்) கலந்த மென்மையான தாள அசைவுகளும், சிலம்புகளின் நாதமும் கொண்டு, அந்த நாட்டிய நங்கை மனோரங்கத்தில் ஆனந்த நடனம் புரிய வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார்.

பொருள்

அழகிய காமாக்ஷி அன்னையே! தேவர்களுக்கும் விவேகிகளுக்கும் பேரானந்தத்தை விளைவிப்பதும் (விபு³த⁴-ஜன-ஸம்மோத³-ஜனனீ); செந்நிறத்தின் அழகோடும் பக்தி அன்போடும் கூடியதும் (ஸராக³-வ்யாஸங்க³ம்); சுவையும் மென்மையும் நிறைந்த நடையசைவுகளால் எழில் பொங்குவதும் (ஸரஸ-ம்ருது³-ஸஞ்சார-ஸுப⁴கா³); சிலம்புகள் மெல்லொலி எழுப்புவதுமான (ரணத்-மஞ்ஜீரா) உனது திருவடி இணை என்னும் மனங்கவரும் நாட்டியப் பெண் (தே மனோஜ்ஞா சரண-யுக³லீ-நர்தக-வதூ⁴:), என்னுடைய மனமாகிய நாட்டிய அரங்கில் (மத்கே மனோ-ரங்கே³) தனது லலிதமான நாட்டியத்தை வெளிப்படுத்திக் காட்டட்டும் (லாஸ்ய-ப்ரகரணம் ப்ரகடயது)!

பதச்சேதம்

மனோ-ரங்கே³ | மத்கே | விபு³த⁴-ஜன-ஸம்மோத³-ஜனனீ
ஸராக³-வ்யாஸங்க³ம் | ஸரஸ-ம்ருது³-ஸஞ்சார-ஸுப⁴கா³
மனோஜ்ஞா | காமாக்ஷி | ப்ரகடயது | லாஸ்ய-ப்ரகரணம்
ரணத்-மஞ்ஜீரா | தே | சரண-யுக³லீ-நர்தக-வதூ⁴: ॥

பதவுரை

நாட்டிய நங்கையின் எழிலும் நயமும்

காமாக்ஷி
காமாக்ஷி அன்னையே!
விபு³த⁴-ஜன-ஸம்மோத³-ஜனனீ
அறிஞர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் மகிழ்ச்சியூட்டுவதும்
ஸராக³-வ்யாஸங்க³ம்
செந்நிறமும் ஆசையும் பொருந்தியதும்
ஸரஸ-ம்ருது³-ஸஞ்சார-ஸுப⁴கா³
சுவையும் நளினமும் உடைய நடையசைவுகளால் எழில் வாய்ந்ததும்

சிலம்பொலிக்கும் திருவடி நங்கை

ரணத்-மஞ்ஜீரா
ஒலிக்கின்ற பாதச்சிலம்புகளை அணிந்ததுமான
தே மனோஜ்ஞா சரண-யுக³லீ-நர்தக-வதூ⁴:
உன்னுடைய திருவடி இணை என்னும் பேரழகிய நாட்டிய நங்கை

மன அரங்கில் நடனம்

மத்கே மனோ-ரங்கே³
என்னுடைய மனமாகிய அரங்க மேடையில்
லாஸ்ய-ப்ரகரணம் ப்ரகடயது
தனது சிருங்கார நாட்டியக் காட்சியை வெளிப்படுத்தி ஆடட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 91

↑ பாடல்கள்
பரிஷ்குர்வன்மாத: பஶுபதிகபர்த³ம் சரணராட்
பராசாம் ஹ்ருத்பத்³மம் பரமப⁴ணிதீனாம் ச மகுடம் ।
ப⁴வாக்²யே பாதோ²தௌ⁴ பரிஹரது காமாக்ஷி மமதா-
பராதீ⁴னத்வம் மே பரிமுஷிதபாதோ²ஜமஹிமா ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடி சர்வோன்னதமானது. அது பரமசிவனின் ஜடாமுடியை அலங்கரிக்கிறது; முனிவர்களின் இதயத் தாமரையை அலங்கரிக்கிறது; வேதங்களின் மணிமகுடமான உபநிடதங்களின் உச்சியில் திகழ்கிறது. தாமரையின் அழகையெல்லாம் மிஞ்சிய அத்திருவடி அரசன் (சரணராட்), என்னை இந்தச் சம்சாரக் கடலிலிருந்து மீட்டு, நான் கொண்டுள்ள 'எனது' என்னும் மமதைப் பிணியை அடியோடு போக்கடிக்க வேண்டும் என்று மூககவி பிரார்த்திக்கிறார்.

பொருள்

தாயே காமாக்ஷி (மாத: காமாக்ஷி)! பசுபதியாகிய சிவபெருமானின் ஜடாமுடியையும் (பஶுபதி-கபர்த³ம்), முனிவர்களின் இதயத் தாமரைகளையும் (பராசாம் ஹ்ருத்-பத்³மம்), மேலான வேதங்களின் தலைப்பகுதியையும் (பரம-ப⁴ணிதீனாம் மகுடம் ச) அலங்கரிப்பதும் (பரிஷ்குர்வன்); தாமரை மலரின் புகழை முழுமையாகத் தனதாக்கிக் கொண்டிருப்பதுமான (பரிமுஷித-பாதோ²ஜ-மஹிமா) உனது மேலான திருவடி என்னும் சக்கரவர்த்தி (சரண-ராட்), பிறவி என்னும் கடலில் வீழ்ந்து தவிக்கும் (ப⁴வ-ஆக்²யே பாதோ²தௌ⁴) எனது 'மமதை' என்னும் அடிமைத்தனத்தை வேரறுக்கட்டும் (மே மமதா-பராதீ⁴னத்வம் பரிஹரது)!

பதச்சேதம்

பரிஷ்குர்வன் | மாத: | பஶுபதி-கபர்த³ம் | சரண-ராட்
பராசாம் | ஹ்ருத்-பத்³மம் | பரம-ப⁴ணிதீனாம் | ச | மகுடம்
ப⁴வ-ஆக்²யே | பாதோ²தௌ⁴ | பரிஹரது | காமாக்ஷி | மமதா-
பராதீ⁴னத்வம் | மே | பரிமுஷித-பாதோ²ஜ-மஹிமா ॥

பதவுரை

முடியையும் மனத்தையும் அலங்கரிக்கும் திருவடி

மாத: காமாக்ஷி
அன்னையே காமாக்ஷி!
பஶுபதி-கபர்த³ம்
சிவபெருமானுடைய சடைமுடியையும்
பராசாம் ஹ்ருத்-பத்³மம்
மெய்ஞ்ஞானிகளின் இதயத் தாமரையையும்
பரம-ப⁴ணிதீனாம் மகுடம் ச
மேலான உபநிடதங்களின் மணிமகுடங்களையும்
பரிஷ்குர்வன்
அலங்கரித்து நிற்பதும்

தாமரையை வென்ற திருவடி அரசன்

பரிமுஷித-பாதோ²ஜ-மஹிமா
தாமரை மலரின் பெருமைகளைக் கொள்ளைகொண்டதும்
சரண-ராட்
திருவடி என்னும் சக்ரவர்த்தியானது

மமதை நோயைப் போக்குதல்

ப⁴வ-ஆக்²யே பாதோ²தௌ⁴
சம்சாரம் என்னும் ஆழ்கடலில்
மே மமதா-பராதீ⁴னத்வம்
என்னுடைய அகங்கார மமதை எனும் அடிமை நிலையை
பரிஹரது
அறவே நீக்கி அருள்வானாக
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 92

↑ பாடல்கள்
ப்ரஸூனை: ஸம்பர்காத³மரதருணீகுந்தலப⁴வை:
அபீ⁴ஷ்டானாம் தா³னாத³னிஶமபி காமாக்ஷி நமதாம் ।
ஸ்வஸங்கா³த்கங்கேலிப்ரஸவஜனகத்வேன ச ஶிவே
த்ரிதா⁴ த⁴த்தே வார்தாம் ஸுரபி⁴ரிதி பாதோ³ கி³ரிஸுதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடியைச் 'சுரபி' (நறுமணம் மிக்கது / காமதேனு) என்ற சொல்லால் வர்ணிக்கிறார். மூன்று காரணங்களால் அத்திருவடி 'சுரபி' எனப் பெயர் பெறுகிறது: 1. தலைவணங்கும் தேவமாதர்களின் கூந்தல் மலர்களின் வாசனையால் அது நறுமணம் (சுரபி) பெறுகிறது. 2. அடியார்களுக்கு வேண்டிய வரங்களை எப்போதும் அள்ளித் தருவதால் அது காமதேனுவாய் (சுரபி) விளங்குகிறது. 3. திருவடி தீண்டிய மாத்திரத்தில் அசோக மரம் பூத்துக் குலுங்குவதால் வசந்த காலமாகிய வாசனை நிறைவை (சுரபி) உருவாக்குகிறது.

பொருள்

மலைமகளே, மங்கல வடிவான காமாக்ஷி (கி³ரிஸுதே ஶிவே காமாக்ஷி)! பணிந்து வணங்கும் தேவப் பெண்களின் கூந்தலில் சூடியுள்ள மலர்களின் சேர்க்கையினாலும் (அமர-தருணீ-குந்தல-ப⁴வை: ப்ரஸூனை: ஸம்பர்காத்); தன்னை வணங்குவோருக்கு வேண்டிய வரங்களை இடைவிடாது தருவதாலும் (நமதாம் அனிஶம் அபி அபீ⁴ஷ்டானாம் தா³னாத்); தனது தீண்டுதலால் அசோக மரத்தை மலரச் செய்வதாலும் (ஸ்வ-ஸங்கா³த் கங்கேலி-ப்ரஸவ-ஜனகத்வேன ச), உனது திருவடியானது மூன்று விதங்களில் 'சுரபி' (நறுமணமுடையது / காமதேனு / வசந்தம்) என்ற பெருமைமிக்க பெயரைத் தாங்குகிறது (பாத:³ த்ரிதா⁴ ஸுரபி⁴: இதி வார்தாம் த⁴த்தே)!

பதச்சேதம்

ப்ரஸூனை: | ஸம்பர்காத் | அமர-தருணீ-குந்தல-ப⁴வை:
அபீ⁴ஷ்டானாம் | தா³னாத் | அனிஶம் | அபி | காமாக்ஷி | நமதாம்
ஸ்வ-ஸங்கா³த் | கங்கேலி-ப்ரஸவ-ஜனகத்வேன | ச | ஶிவே
த்ரிதா⁴ | த⁴த்தே | வார்தாம் | ஸுரபி⁴: | இதி | பாதோ³ | கி³ரிஸுதே ॥

பதவுரை

தேவ மகளிர் மலர் சேர்க்கை

கி³ரிஸுதே ஶிவே காமாக்ஷி
இமயவல்லியே, மங்கள ரூபியான காமாக்ஷி!
அமர-தருணீ-குந்தல-ப⁴வை: ப்ரஸூனை: ஸம்பர்காத்
தேவ மங்கையரின் கூந்தலில் விளங்கும் மலர்களின் சேர்க்கையாலும் (நறுமணம் பெற்று)

வரமளிக்கும் காமதேனுத் தன்மை

நமதாம் அனிஶம் அபி அபீ⁴ஷ்டானாம் தா³னாத்
தன்னை வணங்கும் பக்தர்களுக்கு எப்போதும் விரும்பியதை அள்ளித் தருவதாலும் (காமதேனுவாய்)

அசோகத்தை மலர்விக்கும் திருவடித் தீண்டல்

ஸ்வ-ஸங்கா³த் கங்கேலி-ப்ரஸவ-ஜனகத்வேன ச
தன் தீண்டுதலால் அசோக மரத்தை மலரச் செய்யும் வசந்தமாய் அமைவதாலும்
பாதோ³ த்ரிதா⁴ ஸுரபி⁴: இதி வார்தாம் த⁴த்தே
உனது திருவடி மூன்று காரணங்களால் 'சுரபி' என்னும் புகழைத் தாங்கி நிற்கிறது
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 93

↑ பாடல்கள்
மஹாமோஹஸ்தேனவ்யதிகரப⁴யாத்பாலயதி யோ
வினிக்ஷிப்தம் ஸ்வஸ்மின்னிஜஜனமனோரத்னமனிஶம் ।
ஸ ராக³ஸ்யோத்³ரேகாத்ஸததமபி காமாக்ஷி தரஸா
கிமேவம் பாதோ³ஸௌ கிஸலயருசிம் சோரயதி தே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடித் தாமரை பக்தர்களின் மனமாகிய ரத்தினத்தைப் பாதுகாக்கும் பெட்டகமாக விளங்குகிறது. மாயை, அஞ்ஞானம் என்னும் பெருந்திருடர்கள் கவர்ந்து செல்லாதபடி அந்த மனோரத்தினத்தைப் பாதுகாக்கும் அதே திருவடி, தானோ தளிர்களின் செந்நிறக் கொள்ளையடித்துத் திருடனாக மாறிவிட்டது! ரத்தினத்தைக் காக்கும் காவலனே தளிரின் அழகைத் திருடுவது என்ன விந்தை என்று கவிஞர் நயம்பட வினவுகிறார்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி! 'அஞ்ஞானம்' என்னும் பெருந்திருடனின் சேர்க்கையினால் வரும் ஆபத்திற்கு அஞ்சி (மஹா-மோஹ-ஸ்தேன-வ்யதிகர-ப⁴யாத்), தன்னிடம் அடைக்கலமாக ஒப்படைக்கப்பட்ட பக்தர்களின் மனமாகிய மாணிக்க ரத்தினத்தை இடைவிடாது காக்கின்ற (ஸ்வஸ்மின் வினிக்ஷிப்தம் நிஜ-ஜன-மன:-ரத்னம் அனிஶம் பாலயதி ய:), உனது இந்தத் திருவடியானது (அஸௌ தே பாத:³), செந்நிறத்தின் மிகுதியால் (ராக³ஸ்ய உத்³ரேகாத்), தளிர்களின் அழகிய ஒளியை உடனே திருடிக் கொண்டிருப்பது ஏனோ (கிஸலய-ருசிம் தரஸா ஸததம் அபி கிம் ஏவம் சோரயதி)?

பதச்சேதம்

மஹா-மோஹ-ஸ்தேன-வ்யதிகர-ப⁴யாத் | பாலயதி | ய:
வினிக்ஷிப்தம் | ஸ்வஸ்மின் | நிஜ-ஜன-மன:-ரத்னம் | அனிஶம்
ஸ: | ராக³ஸ்ய | உத்³ரேகாத் | ஸததம் | அபி | காமாக்ஷி | தரஸா
கிம் | ஏவம் | பாதோ³ | அஸௌ | கிஸலய-ருசிம் | சோரயதி | தே ॥

பதவுரை

மன ரத்தினத்தைக் காக்கும் பாதுகாவலன்

மஹா-மோஹ-ஸ்தேன-வ்யதிகர-ப⁴யாத்
மகா மோகம் என்ற திருடனின் பயத்தால்
ஸ்வஸ்மின் வினிக்ஷிப்தம்
தன்னிடம் அடைக்கலமாய் வைக்கப்பட்ட
நிஜ-ஜன-மன:-ரத்னம் அனிஶம் பாலயதி ய:
தன் அடியவர்களின் மனமெனும் ரத்தினத்தை எப்போதும் பாதுகாக்கின்றதோ

தளிரின் அழகைத் திருடும் திருவடி

காமாக்ஷி
காமாக்ஷி தாயே!
ஸ: அஸௌ தே பாதோ³
அத்தகைய உனது திருவடியானது
ராக³ஸ்ய உத்³ரேகாத்
செந்நிறத்தின் (ஆசையின்) மிகுதியினால்
கிஸலய-ருசிம் தரஸா ஸததம் அபி
தளிர்களின் அழகிய காந்தியை விரைந்து எப்போதும்
கிம் ஏவம் சோரயதி
இவ்வாறு திருடிக்கொள்வது ஏனோ?
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 94

↑ பாடல்கள்
ஸதா³ ஸ்வாது³ங்காரம் விஷயலஹரீஶாலிகணிகாம்
ஸமாஸ்வாத்³ய ஶ்ராந்தம் ஹ்ருத³யஶுகபோதம் ஜனனி மே ।
க்ருபாஜாலே பா²லேக்ஷணமஹிஷி காமாக்ஷி ரப⁴ஸாத்
க்³ருஹீத்வா ருந்தீ⁴தா²ரஸ்தவ பத³யுகீ³பஞ்ஜரபுடே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

கவிஞர் தனது மனதை ஒரு சிறு கிளிக்குஞ்சாக உருவகிக்கிறார். இந்த மனக்கிளி உலக இன்பங்கள் என்ற நஞ்சூட்டும் நெல் மணிகளைத் தின்று தின்று அலைந்து திரிந்து களைப்படைந்துவிட்டது. சிவபெருமானின் பட்டத்து அரசியான அன்னை காமாக்ஷி, தனது கருணை என்னும் வலையை வீசி அந்த மனக்கிளியைப் பிடித்து, தன் திருவடி என்னும் தங்கக் கூண்டிற்குள் அடைத்துப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று கெஞ்சுகிறார்.

பொருள்

தாயே! நெற்றிக்கண்ணனின் பட்டத்து அரசியான காமாக்ஷி (ஜனனி பா²லேக்ஷண-மஹிஷி காமாக்ஷி)! புலனின்பங்களின் அலைகளாகிய நெல்மணிகளை எப்போதும் ருசித்துத் தின்று (விஷய-லஹரீ-ஶாலி-கணிகாம் ஸதா³ ஸ்வாது³ங்காரம் ஸமாஸ்வாத்³ய), மிகவும் களைத்துப்போன எனது மனமாகிய கிளிக் குஞ்சை (ஶ்ராந்தம் மே ஹ்ருத³ய-ஶுக-போதம்); உனது கருணை என்னும் வலையினால் விரைந்து பிடித்து (க்ருபா-ஜாலே ரப⁴ஸாத் க்³ருஹீத்வா), உனது திருவடி இணை என்னும் பாதுகாப்பான கூண்டிற்குள்ளே சிறைவைத்து அடைத்துக் காத்தருள்வாயாக (தவ பத³-யுகீ³-பஞ்ஜர-புடே ஆரத் ருந்தீ⁴தா²:)!

பதச்சேதம்

ஸதா³ | ஸ்வாது³ங்காரம் | விஷய-லஹரீ-ஶாலி-கணிகாம்
ஸமாஸ்வாத்³ய | ஶ்ராந்தம் | ஹ்ருத³ய-ஶுக-போதம் | ஜனனி | மே
க்ருபா-ஜாலே | பா²லேக்ஷண-மஹிஷி | காமாக்ஷி | ரப⁴ஸாத்
க்³ருஹீத்வா | ருந்தீ⁴தா²: | ஆரத் | தவ | பத³-யுகீ³-பஞ்ஜர-புடே ॥

பதவுரை

விஷய இன்பங்களால் சோர்ந்த மனக்கிளி

ஜனனி பா²லேக்ஷண-மஹிஷி காமாக்ஷி
தாயே, முக்கண்ணனின் பட்டத்து அரசியான காமாக்ஷி!
விஷய-லஹரீ-ஶாலி-கணிகாம் ஸதா³ ஸ்வாது³ங்காரம் ஸமாஸ்வாத்³ய
புலனின்பப் பெருக்கு என்னும் நெல்மணிகளை எப்போதும் சுவைத்து உண்டு
ஶ்ராந்தம் மே ஹ்ருத³ய-ஶுக-போதம்
தளர்ந்து சோர்ந்துபோன என் மனமாகிய கிளிக் குஞ்சை

கருணை வலையும் திருவடிக் கூண்டும்

க்ருபா-ஜாலே ரப⁴ஸாத் க்³ருஹீத்வா
உனது கருணை வலையினால் விரைவாகப் பிடித்து
தவ பத³-யுகீ³-பஞ்ஜர-புடே
உனது திருவடி இணை என்னும் கூண்டின் நடுவே
ஆரத் ருந்தீ⁴தா²:
அன்போடு அடைத்து வைத்துக் காப்பாயாக
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 95

↑ பாடல்கள்
து⁴னானம் காமாக்ஷி ஸ்மரணலவமாத்ரேண ஜடி³ம-
ஜ்வரப்ரௌடி⁴ம் கூ³ட⁴ஸ்தி²தி நிக³மனைகுஞ்ஜகுஹரே ।
அலப்⁴யம் ஸர்வேஷாம் கதிசன லப⁴ந்தே ஸுக்ருதின:
சிராத³ன்விஷ்யந்தஸ்தவ சரணஸித்³தௌ⁴ஷத⁴மித³ம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடியை ஒரு சஞ்சீவி மூலிகையாகக் (சித்தா மருந்தாக) காண்கிறார். இந்த மருந்து சாதாரண மக்களுக்கு எளிதில் கிடைப்பதில்லை; வேதங்களாகிய அடர்ந்த சோலைக் குகைகளில் மறைந்திருக்கிறது. ஒரு சிறு கணம் அதை நினைத்தாலே அஞ்ஞானம், சோம்பல் என்ற தீராத சன்னி ஜுரத்தை அடியோடு போக்கிவிடும். பல பிறவிகள் செய்த தவத்தால் புண்ணியவான்களான சிலரே நீண்ட தேடலுக்குப் பின் இந்தச் சித்த மருந்தைக் கண்டடைகின்றனர்.

பொருள்

அன்னையே காமாக்ஷி! ஒரு சிறு கணம் நினைத்த மாத்திரத்திலேயே மந்த புத்தி என்னும் முதிர்ந்த காய்ச்சலைப் போக்கடிப்பfacதும் (ஸ்மரண-லவ-மாத்ரேண ஜடி³ம-ஜ்வர-ப்ரௌடி⁴ம் து⁴னானம்); வேதங்கள் என்னும் பல கொடிப்புதர்களின் குகையினுள் மறைந்து விளங்குவதும் (நிக³ம-நைக-குஞ்ஜ-குஹரே கூ³ட⁴-ஸ்தி²தி); எல்லோருக்கும் எளிதில் கிடைக்கப் பெறாததுமான (ஸர்வேஷாம் அலப்⁴யம்), உனது திருவடி என்னும் இந்தச் சஞ்சீவி சித்தா மருந்தை (தவ சரண-ஸித்³த⁴-ஔஷத⁴ம் இத³ம்), நெடுங்காலம் தேடி அலைந்த சில புண்ணியவான்களே தங்களின் தவப்பயனால் அடைகின்றனர் (சிராத் அன்விஷ்யந்த: கதிசன ஸுக்ருதின: லப⁴ந்தே)!

பதச்சேதம்

து⁴னானம் | காமாக்ஷி | ஸ்மரண-லவ-மாத்ரேண | ஜடி³ம-
ஜ்வர-ப்ரௌடி⁴ம் | கூ³ட⁴-ஸ்தி²தி | நிக³ம-நைக-குஞ்ஜ-குஹரே
அலப்⁴யம் | ஸர்வேஷாம் | கதிசன | லப⁴ந்தே | ஸுக்ருதின:
சிராத் | அன்விஷ்யந்த: | தவ | சரண-ஸித்³த⁴-ஔஷத⁴ம் | இத³ம் ॥

பதவுரை

அஞ்ஞான சுரம் போக்கும் திருவடி மருந்து

காமாக்ஷி
காமாக்ஷி அன்னையே!
ஸ்மரண-லவ-மாத்ரேண
ஒரு துளி நினைத்த மாத்திரத்திலேயே
ஜடி³ம-ஜ்வர-ப்ரௌடி⁴ம் து⁴னானம்
அஞ்ஞானம் என்னும் கடுமையான ஜுரத்தைப் போக்கடிப்பதும்

மறைந்திருக்கும் சித்த மருந்து

நிக³ம-நைக-குஞ்ஜ-குஹரே கூ³ட⁴-ஸ்தி²தி
வேதங்கள் என்னும் பல சோலைக் குகைகளில் மறைந்திருப்பதும்
ஸர்வேஷாம் அலப்⁴யம்
அனைவருக்கும் எளிதில் கிட்டாததுமான

தவப்பயனால் கிட்டும் பேறு

இத³ம் தவ சரண-ஸித்³த⁴-ஔஷத⁴ம்
இந்த உன்னுடைய திருவடியாகிய திவ்ய மருந்தினை
சிராத் அன்விஷ்யந்த:
நெடுங்காலமாகத் தேடி வந்த
கதிசன ஸுக்ருதின: லப⁴ந்தே
ஒரு சில மகா புண்ணியவான்களே பெற்று அனுபவிக்கிறார்கள்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 96

↑ பாடல்கள்
ரணன்மஞ்ஜீராப்⁴யாம் லலிதக³மனாப்⁴யாம் ஸுக்ருதினாம்
மனோவாஸ்தவ்யாப்⁴யாம் மதி²ததிமிராப்⁴யாம் நக²ருசா ।
நிதே⁴யாப்⁴யாம் பத்யா நிஜஶிரஸி காமாக்ஷி ஸததம்
நமஸ்தே பாதா³ப்⁴யாம் நலினம்ருது³லாப்⁴யாம் கி³ரிஸுதே ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் அழகிய திருவடிகளின் மேன்மைகளை ஒன்றிணைத்து மூககவி பணிகிறார். சிலம்புகள் ஒலிப்பதும், நளினமாக நடை பயில்வதும், புண்ணியவான்களின் உள்ளத்தில் உறைவதும், நகங்களின் நிலவொளியால் மன இருளைப் போக்குவதும், சிவபெருமான் தன் திருமுடியில் போற்றிச் சூடிக்கொள்வதுமான தாமரை போன்ற மென்மையான திருவடிகளுக்குத் தனது பணிவான வணக்கத்தைச் செலுத்துகிறார்.

பொருள்

மலைமகளே காமாக்ஷி (கி³ரிஸுதே காமாக்ஷி)! இனிய ஒலியெழுப்பும் சிலம்புகளை அணிந்தவைகளும் (ரணத்-மஞ்ஜீராப்⁴யாம்); அழகிய நடை பயில்பவைகளும் (லலித-க³மனாப்⁴யாம்); புண்ணியவான்களின் இதயங்களையே வாழிடமாகக் கொண்டவைகளும் (ஸுக்ருதினாம் மன:-வாஸ்தவ்யாப்⁴யாம்); நகங்களின் ஒளியினால் அஞ்ஞான இருளைப் போக்கடிப்பவைகளும் (நக²-ருசா மதி²த-திமிராப்⁴யாம்); தனது நாதனான பரமேஸ்வரனால் எப்போதும் தன் திருமுடியில் சூடப்பெறுபவைகளும் (பத்யா நிஜ-ஶிரஸி ஸததம் நிதே⁴யாப்⁴யாம்); தாமரை மலரைப் போன்று மிருதுவானவைகளுமான (நலின-ம்ருது³லாப்⁴யாம்) உனது திருவடித் தாமரைகளுக்கு நமஸ்காரம் (தே பாதா³ப்⁴யாம் நம:)!

பதச்சேதம்

ரணத்-மஞ்ஜீராப்⁴யாம் | லலித-க³மனாப்⁴யாம் | ஸுக்ருதினாம்
மன:-வாஸ்தவ்யாப்⁴யாம் | மதி²த-திமிராப்⁴யாம் | நக²-ருசா
நிதே⁴யாப்⁴யாம் | பத்யா | நிஜ-ஶிரஸி | காமாக்ஷி | ஸததம்
நம: | தே | பாதா³ப்⁴யாம் | நலின-ம்ருது³லாப்⁴யாம் | கி³ரிஸுதே ॥

பதவுரை

சிலம்பொலியும் மனத்து இருப்பும்

கி³ரிஸுதே காமாக்ஷி
இமயவல்லியே காமாக்ஷி!
ரணத்-மஞ்ஜீராப்⁴யாம்
ஒலிக்கின்ற சிலம்புகளை அணிந்தவைகளும்
லலித-க³மனாப்⁴யாம்
மென்மையான நளின நடையை உடையவைகளும்
ஸுக்ருதினாம் மன:-வாஸ்தவ்யாப்⁴யாம்
புண்ணியவான்களின் மனதில் உறைபவைகளும்

அஞ்ஞான இருள் போக்கி சிவன் சூடும் திருவடி

நக²-ருசா மதி²த-திமிராப்⁴யாம்
நக ஒளியால் அஞ்ஞான இருளை அழிப்பவைகளும்
பத்யா ஸததம் நிஜ-ஶிரஸி நிதே⁴யாப்⁴யாம்
கணவரான பரமசிவனால் தன் தலையில் சூடப்பெறுபவைகளும்

மென்மையான பாதங்களுக்கு நமஸ்காரம்

நலின-ம்ருது³லாப்⁴யாம்
தாமரை மலரினும் மென்மையானவைகளுமான
தே பாதா³ப்⁴யாம் நம:
உனது திருவடிகளுக்கு என் பணிவான வணக்கம்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 97

↑ பாடல்கள்
ஸுராகே³ ராகேந்து³ப்ரதினிதி⁴முகே² பர்வதஸுதே
சிரால்லப்⁴யே ப⁴க்த்யா ஶமத⁴னஜனானாம் பரிஷதா³ ।
மனோப்⁴ருங்கோ³ மத்க: பத³கமலயுக்³மே ஜனனி தே
ப்ரகாமம் காமாக்ஷி த்ரிபுரஹரவாமாக்ஷி ரமதாம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடித் தாமரையில் தன் மனதை ஒரு வண்டாக மூழ்கச் செய்ய வேண்டுகிறார். பூரண சந்திரன் போன்ற திருமுகம் கொண்டவள் அன்னை. புலன்களை அடக்கிய முனிவர்கள் நெடுங்காலம் பக்தி செய்து தொழும் செந்நிறத் திருவடித் தாமரைகளில், தனது மனமென்னும் வண்டு எப்போதும் தேனைப் பருகி திளைத்திருக்க வேண்டும் என்று அன்னை காமாக்ஷியிடம் மன்றாடுகிறார்.

பொருள்

முப்புரம் எரித்த பெருமானின் இடப்பாகத்தை அலங்கரிக்கும் காமாக்ஷி அன்னையே (த்ரிபுரஹர-வாமாக்ஷி காமாக்ஷி ஜனனி)! பௌர்ணமிச் சந்திரனுக்கு இணையான திருமுகம் கொண்ட மலைமகளே (ராகா-இந்து³-ப்ரதினிதி⁴-முகே² பர்வதஸுதே)! புலனடக்கம் கொண்ட முனிவர் கூட்டங்களால் நெடுங்கால பக்திக்குப் பின்னரே அடையத் தகுந்ததும் (ஶம-த⁴ன-ஜனானாம் பரிஷதா³ ப⁴க்த்யா சிராத் லப்⁴யே); பேரழகு வாய்ந்த செந்நிறம் கொண்டதுமான (ஸுராகே³) உனது திருவடித் தாமரை இணைகளில் (தே பத³-கமல-யுக்³மே), என்னுடைய மனமாகிய வண்டானது ஆனந்தமாகப் பேராவலுடன் திளைத்திருக்கட்டும் (மத்க: மனோ-ப்⁴ருங்க:³ ப்ரகாமம் ரமதாம்)!

பதச்சேதம்

ஸுராகே³ | ராகா-இந்து³-ப்ரதினிதி⁴-முகே² | பர்வதஸுதே
சிராத் | லப்⁴யே | ப⁴க்த்யா | ஶம-த⁴ன-ஜனானாம் | பரிஷதா³
மன:-ப்⁴ருங்க:³ | மத்க: | பத³-கமல-யுக்³மே | ஜனனி | தே
ப்ரகாமம் | காமாக்ஷி | த்ரிபுரஹர-வாமாக்ஷி | ரமதாம் ॥

பதவுரை

சந்திர முகமும் முனிவர் தவமும்

த்ரிபுரஹர-வாமாக்ஷி பர்வதஸுதே காமாக்ஷி
முக்கண்ணனின் இடப்பாகத்தாளே, மலைமகளே, காமாக்ஷி!
ராகா-இந்து³-ப்ரதினிதி⁴-முகே²
முழு நிலவை நிகர்த்த முகம் கொண்டவளே!
ஶம-த⁴ன-ஜனானாம் பரிஷதா³
மனவடக்கம் கொண்ட சாதுக்களின் கூட்டத்தாரால்
ப⁴க்த்யா சிராத் லப்⁴யே
பக்தியினால் நெடுங்கால தவத்திற்குப் பின் அடையக்கூடியதும்

திருவடித் தாமரையில் மன வண்டு

ஸுராகே³ தே பத³-கமல-யுக்³மே
செந்நிறம் திகழும் உனது திருவடித் தாமரை இணையில்
மத்க: மன:-ப்⁴ருங்க:³
என்னுடைய மனமாகிய வண்டானது
ப்ரகாமம் ரமதாம்
எந்நேரமும் ஆனந்தமாய்த் திளைத்திருக்கட்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 98

↑ பாடல்கள்
ஶிவே ஸம்வித்³ரூபே ஶஶிஶகலசூட³ப்ரியதமே
ஶனைர்க³த்யாக³த்யா ஜிதஸுரவரேபே⁴ கி³ரிஸுதே ।
யதந்தே ஸந்தஸ்தே சரணனலினாலானயுக³லே
ஸதா³ ப³த்³த⁴ம் சித்தப்ரமத³கரியூத²ம் த்³ருட⁴தரம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

மனித மனம் மதயானை போன்றது. அது மதங்கொண்டு அலையும் போது அதைக் கட்டுப்படுத்துவது கடினம். மெய்ஞ்ஞானிகள் தங்களின் மதம்பிடித்த மனமாகிய யானைக் கூட்டத்தை அடக்க, அன்னையின் இரண்டு திருவடித் தாமரைகள் என்னும் கம்பங்களில் (ஆலானம்) பக்திக் கயிற்றினால் உறுதியாகப் பிணைத்து வைக்க முயல்கின்றனர் என்று மூககவி தியானிக்கிறார்.

பொருள்

மங்கள வடிவானவளே! ஞானமே உருவானவளே! பிறைச்சந்திரனைச் சூடிய பெருமானின் பிரிய நாயகியே! மெதுவான நளின நடையினால் தேவலோக ஐராவத யானையையும் வென்ற மலைமகளே (ஶிவே ஸம்வித்-ரூபே ஶஶி-ஶகல-சூட³-ப்ரியதமே ஶனை:-க³த்யா ஜித-ஸுர-வர-இபே⁴ கி³ரிஸுதே)! சான்றோர்கள் (ஸந்த:), மதங்கொண்ட தங்களது உள்ளமாகிய யானைக் கூட்டத்தை (சித்த-ப்ரமத³-கரி-யூத²ம்), உனது திருவடித் தாமரைகள் என்னும் பிணைக்கும் கம்பங்களில் (தே சரண-நலின-ஆலான-யுக³லே), எப்போதும் உறுதியாகக் கட்டிவைக்கவே இடைவிடாது முயல்கின்றனர் (ஸதா³ த்³ருட⁴தரம் ப³த்³த⁴ம் யதந்தே)!

பதச்சேதம்

ஶிவே | ஸம்வித்-ரூபே | ஶஶி-ஶகல-சூட³-ப்ரியதமே
ஶனை:-க³த்யா | ஆக³த்யா | ஜித-ஸுர-வர-இபே⁴ | கி³ரிஸுதே
யதந்தே | ஸந்த: | தே | சரண-நலின-ஆலான-யுக³லே
ஸதா³ | ப³த்³த⁴ம் | சித்த-ப்ரமத³-கரி-யூத²ம் | த்³ருட⁴தரம் ॥

பதவுரை

ஞான வடிவினளான இமயவல்லி

ஶிவே ஸம்வித்-ரூபே
மங்கல ரூபிணியே, மெய்ஞ்ஞான வடிவானவளே!
ஶஶி-ஶகல-சூட³-ப்ரியதமே
சந்திரப் பிறையைச் சூடிய சிவனின் பிரியவல்லியே!
ஶனை:-க³த்யா ஜித-ஸுர-வர-இபே⁴ கி³ரிஸுதே
மெல்லிய அழகிய நடையால் தேவயானையை வென்ற மலைமகளே!

திருவடிக் கம்பத்தில் மன யானை

ஸந்த:
ஞானியர்களான மேலோர்
சித்த-ப்ரமத³-கரி-யூத²ம்
தங்கள் மனமெனும் மதம்பிடித்த யானைக் கூட்டத்தை
தே சரண-நலின-ஆலான-யுக³லே
உனது திருவடித் தாமரைகள் என்னும் கட்டுத்தறிக் கம்பங்களில்
ஸதா³ த்³ருட⁴தரம் ப³த்³த⁴ம் யதந்தே
எப்போதும் உறுதியாகக் கட்டிப்போடவே முயல்கின்றனர்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 99

↑ பாடல்கள்
யஶ: ஸூதே மாதர்மது⁴ரகவிதாம் பக்ஷ்மலயதே
ஶ்ரியம் த³த்தே சித்தே கமபி பரிபாகம் ப்ரத²யதே ।
ஸதாம் பாஶக்³ரந்தி²ம் ஶிதி²லயதி கிம் கிம் ந குருதே
ப்ரபன்னே காமாக்ஷ்யா: ப்ரணதிபரிபாடீ சரணயோ: ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகளை வணங்குவதால் விளையும் பலாபலன்களை மூககவி அடுக்குகிறார். அது புகழைத் தருகிறது; நாவில் கவிதை நயத்தைப் பெருக்குகிறது; செல்வத்தை வாரி வழங்குகிறது; சித்தத்தில் பரம சாந்தியை முகிழ்க்கச் செய்கிறது; சம்சார பந்தங்களின் முடிச்சுகளை அவிழ்த்து முக்தி அளிக்கிறது. அன்னையின் சரண வணக்க முறை எதைத்தான் செய்யாது? அனைத்தையும் அருளவல்லது என்று வியக்கிறார்.

பொருள்

தாயே காமாக்ஷி (மாத: காமாக்ஷி)! உன்னைச் சரணடைந்தவர்களின் விஷயத்தில், உனது திருவடிகளில் செய்யும் வணக்க நெறியானது (ப்ரபன்னே காமாக்ஷ்யா: சரணயோ: ப்ரணதி-பரிபாடீ) மாசற்ற புகழைப் பிரசவிக்கிறது (யஶ: ஸூதே); தேனினும் இனிய கவித்துவத்தை வளர்க்கிறது (மது⁴ர-கவிதாம் பக்ஷ்மலயதே); சகல ஐஸ்வர்யங்களையும் அள்ளித் தருகிறது (ஶ்ரியம் த³த்தே); உள்ளத்தில் சொல்லவொண்ணாத ஞான முதிர்ச்சியை உருவாக்குகிறது (சித்தே கம் அபி பரிபாகம் ப்ரத²யதே); சான்றோர்களின் பிறவிப் பாச முடிச்சுகளை அவிழ்த்துத் தளர்த்துகிறது (ஸதாம் பாஶ-க்³ரந்தி²ம் ஶிதி²லயதி); அதுதான் எதைத்தான் செய்யாது (கிம் கிம் ந குருதே)! எல்லாவற்றையும் அருள்கிறது!

பதச்சேதம்

யஶ: | ஸூதே | மாத: | மது⁴ர-கவிதாம் | பக்ஷ்மலயதே
ஶ்ரியம் | த³த்தே | சித்தே | கம் | அபி | பரிபாகம் | ப்ரத²யதே
ஸதாம் | பாஶ-க்³ரந்தி²ம் | ஶிதி²லயதி | கிம் | கிம் | ந | குருதே
ப்ரபன்னே | காமாக்ஷ்யா: | ப்ரணதி-பரிபாடீ | சரணயோ: ॥

பதவுரை

புகழும் கவிதையும் செல்வமும்

மாத:
தாயே!
காமாக்ஷ்யா: சரணயோ: ப்ரணதி-பரிபாடீ
காமாக்ஷியின் திருவடிகளில் செய்யும் பணிவான வணக்கம்
ப்ரபன்னே யஶ: ஸூதே
சரணடைந்தவனிடம் நற்புகழை உருவாக்குகிறது
மது⁴ர-கவிதாம் பக்ஷ்மலயதே
இனிய கவிதை நலத்தை வளர்க்கிறது
ஶ்ரியம் த³த்தே
சகல செல்வங்களையும் தருகிறது

ஞானமும் முக்தியும் நல்கும் திருவடி

சித்தே கம் அபி பரிபாகம் ப்ரத²யதே
நெஞ்சில் ஓர் உன்னதமான ஞான பக்குவத்தை மலரச் செய்கிறது
ஸதாம் பாஶ-க்³ரந்தி²ம் ஶிதி²லயதி
உத்தமர்களின் சம்சார பந்த முடிச்சுகளைத் தளர்த்தி முக்தி தருகிறது
கிம் கிம் ந குருதே
அது எதைத்தான் சாதிக்காது! (எல்லாவற்றையும் அருளும்)
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 100

↑ பாடல்கள்
மனீஷாம் மாஹேந்த்³ரீம் ககுப⁴மிவ தே காமபி த³ஶாம்
ப்ரத⁴த்தே காமாக்ஷ்யாஶ்சரணதருணாதி³த்யகிரண: ।
யதீ³யே ஸம்பர்கே த்⁴ருதரஸமரந்தா³ கவயதாம்
பரீபாகம் த⁴த்தே பரிமலவதீ ஸூக்தினலினீ ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

காமாக்ஷியின் திருவடியை உதயசூரியனாகவும், பக்தனின் புத்தியைக் கிழக்குத் திக்காகவும் உருவகிக்கிறார். கிழக்குத் திக்கில் இளஞ்சூரியன் உதித்ததும் தாமரைகள் மலர்வது போல, புத்தியில் திருவடிச் சூரியனின் கதிர்கள் பட்டதும், கவிஞர்களின் வாக்கு என்னும் நறுமணம் மிக்க செந்தாமரை கொடி மலர்ந்து, சுவை என்னும் தேன் நிரம்பி முழுமையான பக்குவத்தை எய்துகிறது.

பொருள்

அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடி என்னும் உதயசூரியனின் கதிரானது (காமாக்ஷ்யா: சரண-தருண-ஆதி³த்ய-கிரண:), கிழக்குத் திசையைப் போல விளங்கும் பக்தனின் புத்திக்கு (மாஹேந்த்³ரீம் ககுப⁴ம் இவ மனீஷாம்), உன்னதமான ஒரு தெய்வீக ஒளியைத் தருகிறது (காமபி த³ஶாம் ப்ரத⁴த்தே); அந்தக் கிரணங்களின் சேர்க்கையினால் தான் (யதீ³யே ஸம்பர்கே), கவிஞர்களின் நறுமணம் கமழும் கவிதை மலரானது (கவயதாம் பரிமலவதீ ஸூக்தி-நலினீ), சுவை என்னும் தேனைத் தாங்கி (த்⁴ருத-ரஸ-மரந்தா³), பரிபூரண பக்குவத்தை எய்துகிறது (பரீபாகம் த⁴த்தே)!

பதச்சேதம்

மனீஷாம் | மாஹேந்த்³ரீம் | ககுப⁴ம் | இவ | தே | காமபி | த³ஶாம்
ப்ரத⁴த்தே | காமாக்ஷ்யா: | சரண-தருண-ஆதி³த்ய-கிரண:
யதீ³யே | ஸம்பர்கே | த்⁴ருத-ரஸ-மரந்தா³ | கவயதாம்
பரீபாகம் | த⁴த்தே | பரிமலவதீ | ஸூக்தி-நலினீ ॥

பதவுரை

புத்தியில் உதிக்கும் திருவடிக் கதிர்

காமாக்ஷ்யா: சரண-தருண-ஆதி³த்ய-கிரண:
காமாக்ஷியின் திருவடி என்னும் இளஞ்சூரியனின் கிரணமானது
மாஹேந்த்³ரீம் ககுப⁴ம் இவ
கிழக்குத் திசையைப் போன்ற
மனீஷாம் காமபி த³ஶாம் ப்ரத⁴த்தே
புத்திக்கு ஒரு விவரிக்க முடியாத பேரொளியைத் தருகிறது

கவிதைத் தாமரையின் மலர்ச்சி

யதீ³யே ஸம்பர்கே
எந்தச் சூரியக் கதிரின் சேர்க்கையினால்
கவயதாம் பரிமலவதீ ஸூக்தி-நலினீ
கவிஞர்களுடைய நறுமணம் வீசும் வாக்கு என்னும் தாமரை மலரானது
த்⁴ருத-ரஸ-மரந்தா³
கவிதைச் சுவை என்னும் தேனைத் தாங்கி
பரீபாகம் த⁴த்தே
முழுமையான மலர்ச்சியையும் பக்குவத்தையும் அடைகிறதோ!
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 101

↑ பாடல்கள்
புரா மாராராதி: புரமஜயத³ம்ப³ ஸ்தவஶதை:
ப்ரஸன்னாயாம் ஸத்யாம் த்வயி துஹினஶைலேந்த்³ரதனயே ।
அதஸ்தே காமாக்ஷி ஸ்பு²ரது தரஸா காலஸமயே
ஸமாயாதே மாதர்மம மனஸி பாதா³ப்³ஜயுக³லம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

சிவபெருமான் திரிபுரங்களை அழிக்க முற்பட்ட போது, அன்னையை நூற்றுக்கணக்கான துதிகளால் போற்றிப் பணிந்து அருள் பெற்றுத்தான் வெற்றி பெற்றார். அவ்வளவு வலிமை வாய்ந்த அன்னையின் திருவடி, தனது அந்திமக் காலத்திலே (மரண சமயம் வரும் போது) எந்தத் தடையுமின்றித் தன் மனதில் பிரகாசிக்க வேண்டும் என்று கவிஞர் இறுதிப் புகலிடமாக வேண்டுகிறார்.

பொருள்

பனிமலை அரசனின் மகளே, அன்னையே காமாக்ஷி (துஹின-ஶைலேந்த்³ர-தனயே அம்ப³ காமாக்ஷி)! பழங்காலத்தில் மன்மதனை எரித்த சிவபெருமான் (புரா மார-அராதி:), பல நூறு துதிகளால் நீ மனம் மகிழ்ந்து பிரசன்னமான பின்னரே (ஸ்தவ-ஶதை: த்வயி ப்ரஸன்னாயாம் ஸத்யாம்), திரிபுரங்களை வென்றார் (புரம் அஜயத்); ஆகையினால் அன்னையே (அத: மாத:), எனது அந்திமக் காலமான மரண சமயம் நெருங்கி வரும் போது (மம கால-ஸமயே ஸமாயாதே), உனது திருவடித் தாமரை இணைகள் (தே பாதா³ப்³ஜ-யுக³லம்) உடனடியாக என் உள்ளத்தில் பிரகாசித்துத் தோன்ற வேண்டும் (தரஸா மனஸி ஸ்பு²ரது)!

பதச்சேதம்

புரா | மார-அராதி: | புரம் | அஜயத் | அம்ப³ | ஸ்தவ-ஶதை:
ப்ரஸன்னாயாம் | ஸத்யாம் | த்வயி | துஹின-ஶைலேந்த்³ர-தனயே
அத: | தே | காமாக்ஷி | ஸ்பு²ரது | தரஸா | கால-ஸமயே
ஸமாயாதே | மாத: | மம | மனஸி | பாதா³ப்³ஜ-யுக³லம் ॥

பதவுரை

சிவன் திரிபுரம் வென்ற வரலாறு

துஹின-ஶைலேந்த்³ர-தனயே அம்ப³
இமயமலை வேந்தனின் மகளே, தாயே!
ஸ்தவ-ஶதை: த்வயி ப்ரஸன்னாயாம் ஸத்யாம்
நூற்றுக்கணக்கான ஸ்தோத்திரங்களால் நீ மகிழ்ந்து அருளிய போது
புரா மார-அராதி: புரம் அஜயத்
முற்காலத்தில் சிவனார் திரிபுரங்களை எளிதில் வென்றார்

அந்திமக் காலத்தில் திருவடித் தரிசனம்

அத: மாத: காமாக்ஷி
ஆகையால் அன்னையே காமாக்ஷி!
மம கால-ஸமயே ஸமாயாதே
என்னுடைய இறுதிக் காலம் (மரண வேளை) வரும் போது
தே பாதா³ப்³ஜ-யுக³லம்
உன்னுடைய திருவடித் தாமரை இணைகள்
தரஸா மனஸி ஸ்பு²ரது
விரைந்து என் நெஞ்சில் தோன்றிப் பிரகாசிக்க வேண்டும்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 102

↑ பாடல்கள்
பத³த்³வந்த்³வம் மந்த³ம் க³திஷு நிவஸந்தம் ஹ்ருதி³ ஸதாம்
கி³ராமந்தே ப்⁴ராந்தம் க்ருதகரஹிதானாம் பரிப்³ருடே⁴ ।
ஜனானாமானந்த³ம் ஜனனி ஜனயந்தம் ப்ரணமதாம்
த்வதீ³யம் காமாக்ஷி ப்ரதிதி³னமஹம் நௌமி விமலம் ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

அன்னையின் திருவடிகள் நடை பயிலும் போது மிக மெதுவாக அசைகின்றன; ஆனால் ஞானிகளின் இதயத்திலோ நிலைத்து வாழ்கின்றன. வேதங்களின் முடிவான உபநிடத எல்லைகளிலே சஞ்சரிக்கின்றன. தன்னை வணங்கும் அடியார்களுக்குப் பேரானந்தத்தை வாரி வழங்குகின்றன. இத்தகைய தூய குறையற்ற திருவடிகளை நாள்தோறும் வணங்குவதாகக் கூறிப் பாதாரவிந்த சதகத்தை நிறைவு செய்கிறார்.

பொருள்

அகிலாண்ட நாயகியே, தாயே காமாக்ஷி (பரிப்³ருடே⁴ ஜனனி காமாக்ஷி)! நடக்கும் போது மெல்ல நடை பயில்வதும் (க³திஷு மந்த³ம்); சான்றோர்களின் இதயங்களில் நிலையாக வீற்றிருப்பதும் (ஸதாம் ஹ்ருதி³ நிவஸந்தம்); மனிதர்களால் செய்யப்படாத வேதங்களின் முடிவான உபநிடதங்களில் விளங்குவதும் (க்ருதக-ரஹிதானாம் கி³ராம் அந்தே ப்⁴ராந்தம்); தன்னை வணங்கும் பக்தர்களுக்குப் பேரானந்தத்தை அள்ளித் தருவதுமான (ப்ரணமதாம் ஜனானாம் ஆனந்த³ம் ஜனயந்தம்) உன்னுடைய களங்கமற்ற தூய திருவடி இணைகளை (த்வதீ³யம் விமலம் பத³-த்³வந்த்³வம்), நான் நாள்தோறும் போற்றி வணங்குகிறேன் (அஹம் ப்ரதிதி³னம் நௌமி)!

பதச்சேதம்

பத³-த்³வந்த்³வம் | மந்த³ம் | க³திஷு | நிவஸந்தம் | ஹ்ருதி³ | ஸதாம்
கி³ராம் | அந்தே | ப்⁴ராந்தம் | க்ருதக-ரஹிதானாம் | பரிப்³ருடே⁴
ஜனானாம் | ஆனந்த³ம் | ஜனனி | ஜனயந்தம் | ப்ரணமதாம்
த்வதீ³யம் | காமாக்ஷி | ப்ரதிதி³னம் | அஹம் | நௌமி | விமலம் ॥

பதவுரை

மெல்லடியும் ஞானியர் நெஞ்சும்

பரிப்³ருடே⁴ ஜனனி காமாக்ஷி
பரமேஸ்வரியே, அன்னை காமாக்ஷி!
க³திஷு மந்த³ம்
நடக்கும் போது மிக மென்மையாக நடப்பதும்
ஸதாம் ஹ்ருதி³ நிவஸந்தம்
மெய்ஞ்ஞானிகளின் நெஞ்சத்தில் உறைவதும்

வேத சஞ்சாரமும் ஆனந்த நல்கலும்

க்ருதக-ரஹிதானாம் கி³ராம் அந்தே ப்⁴ராந்தம்
மனிதர்களால் இயற்றப்படாத வேதங்களின் அந்தத்தில் (உபநிடதங்களில்) விளங்குவதும்
ப்ரணமதாம் ஜனானாம் ஆனந்த³ம் ஜனயந்தம்
பணிந்து வணங்கும் மக்களுக்கு எல்லையற்ற ஆனந்தத்தை அளிப்பதுமான

தூய திருவடிக்கு அனுதின வணக்கம்

த்வதீ³யம் விமலம் பத³-த்³வந்த்³வம்
உன்னுடைய மாசற்ற திருவடி இணைகளை
அஹம் ப்ரதிதி³னம் நௌமி
நான் நாள்தோறும் போற்றிப் பணிகின்றேன்
பாதாரவிந்த சதகம்

பாடல் 103

↑ பாடல்கள்
இத³ம் ய: காமாக்ஷ்யாஶ்சரணனலினஸ்தோத்ரஶதகம்
ஜபேன்னித்யம் ப⁴க்த்யா நிகி²லஜக³தா³ஹ்லாதஜ³னகம் ।
ஸ விஶ்வேஷாம் வந்த்³ய: ஸகலகவிலோகைகதிலக:
சிரம் பு⁴க்த்வா போ⁴கா³ன்பரிணமதி சித்³ரூபகலயா ॥

மூககவியின் அகக்காட்சி

இது பாதாரவிந்த சதகத்தின் பலஸ்துதி (நிறைவுப் பாடல்). உலகிற்கெல்லாம் மகிழ்ச்சியூட்டும் காமாக்ஷியின் திருவடித் தாமரை பற்றிய இந்த நூறு துதிப்பாடல்களை பக்தியோடு படிப்பவர்கள் அடையும் பேற்றைக் கூறுகிறார். அவர்கள் உலகத்தாரால் போற்றப்படுவர்; கவிஞர்களுக்கெல்லாம் திலகமாய் விளங்குவர்; நீண்ட காலம் சகல போகங்களையும் அனுபவித்து, முடிவில் சித்ரூபமான பிரம்ம ஐக்கிய முக்தியை அடைவர் என்று ஆசீர்வதிக்கிறார்.

பொருள்

அகில உலகங்களுக்கும் எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியைத் தருவதாகிய (நிகி²ல-ஜக³த்-ஆஹ்லாத³-ஜனகம்), அன்னை காமாக்ஷியின் திருவடித் தாமரைகளைப் போற்றும் இந்த சதக ஸ்தோத்திரத்தை (இத³ம் காமாக்ஷ்யா: சரண-நலின-ஸ்தோத்ர-ஶதகம்), எவன் ஒருவன் பக்தியுடன் நாள்தோறும் பாராயணம் செய்கிறானோ (ய: ப⁴க்த்யா நித்யம் ஜபேத்); அவன் உலகத்தாரனைவராலும் தொழப்படுபவனாகவும் (ஸ: விஶ்வேஷாம் வந்த்³ய:), அனைத்துக் கவிஞர்களின் உலகிற்கே தலையாய திலகம் போன்றவனாகவும் விளங்கி (ஸகல-கவி-லோக-ஏக-திலக:), உலக இன்பங்களை நெடுங்காலம் அனுபவித்து (சிரம் போ⁴கா³ன் பு⁴க்த்வா), இறுதியில் சிதானந்த பிரம்ம சொரூபமாகவே முக்தி அடைவான் (சித்-ரூப-கலயா பரிணமதி)!

பதச்சேதம்

இத³ம் | ய: | காமாக்ஷ்யா: | சரண-நலின-ஸ்தோத்ர-ஶதகம்
ஜபேத் | நித்யம் | ப⁴க்த்யா | நிகி²ல-ஜக³த்-ஆஹ்லாத³-ஜனகம்
ஸ: | விஶ்வேஷாம் | வந்த்³ய: | ஸகல-கவி-லோக-ஏக-திலக:
சிரம் | பு⁴க்த்வா | போ⁴கா³ன் | பரிணமதி | சித்-ரூப-கலயா ॥

பதவுரை

பாதாரவிந்த சதக பாராயணம்

நிகி²ல-ஜக³த்-ஆஹ்லாத³-ஜனகம்
அனைத்து உலகங்களுக்கும் பெருமகிழ்ச்சியைத் தருவதும்
இத³ம் காமாக்ஷ்யா: சரண-நலின-ஸ்தோத்ர-ஶதகம்
இந்த அன்னை காமாக்ஷியின் பாதாரவிந்த சதக நூலை
ய: ப⁴க்த்யா நித்யம் ஜபேத்
எவன் ஒருவன் பக்தி சிரத்தையோடு தினமும் பாராயணம் செய்வானோ

உலகப் போற்றுதலும் கவித்துவமும்

ஸ: விஶ்வேஷாம் வந்த்³ய:
அவன் எல்லோராலும் வணங்கத்தக்க மேலோனாவான்
ஸகல-கவி-லோக-ஏக-திலக:
முழுக் கவிஞர் உலகிற்கும் ஒப்பற்ற திலகமாய் மிளிர்shellவான்

போகமும் முடிவில் பிரம்ம ஐக்கியமும்

சிரம் போ⁴கா³ன் பு⁴க்த்வா
நீண்ட காலம் சகல போக பாக்கியங்களையும் அனுபவித்து
சித்-ரூப-கலயா பரிணமதி
முடிவில் தூய ஞான வடிவான பரப்பிரம்ம சொரூபமாகவே கலந்து முக்தி எய்துவான்